obtinēt int̓ virū ⁊ vxorē ſꝫetiā int̓ ſocerū ⁊ geneꝝ ſeu nurū. ⁊ int̓ ꝯſocerosꝗ̄ copulatos ī mr̄imōio ī ptāte habentocā. l. cū hic ſtatꝰ. §. oro. B¶ Pr̄ ⁊ filiꝰ ꝗ ē ī eiꝰ pt̄ate ſibi donarenō pn̄t eo ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ qͣſi vna ſūt ꝑſonaC. de īpu ⁊ alijs ſubſti. l. vltꝭ. Fallit tn̄īdote ⁊ donatiōe ꝓpt̓ nuptias. quā pr̄filio ⁊ filie donare pōt. Iē fallit cū filiofami. eūti ī caſtra pr̄ donat mobiliaItē valet ſi pr̄ remittat filio vſufructūquē hꝫ ī rebꝰ illiꝰ aduēticijs. Itē valetſi fiat ob alimēta. hͨ Poſti. A. Idem īſū. con. eo. ti. q. 78. ubi etiā dr̄ ẜm eūdē ꝙ ꝗͥcꝗd dr̄ de donatiōibꝰ int̓ virū ⁊vxorē ꝓhibitis. idē pene intelligas dedonationibꝰ int̓ pr̄es ⁊ filios. G¶ Utꝝ ſacerdotes ꝑrochiales ⁊ alij clerici ſiue p̄lati poſſint donare ℟º. Ꝙtūē de pr̄imonialibus ſiue de ſuisꝓprijsaut qͥ ꝑ aliquā hereditatē uel alio mōītuitu ꝑſone acꝗͣſierīt. donare poſſunt.exͣ d̓ ſucͣ. ab īteſ. c. pͥ. Sꝫ ⁊ d̓ fructibꝰ bn̄ficioꝝ ſuoꝝ donare p̄n̄t quedā modicaẜm eoꝝ ſtatū. ſꝫ tn̄ tenēt̉ ⁊ debet donaͣepauꝑibꝰ ꝑſonis ⁊ honeſtis. ꝗa qͦdāmōbona cl̓icoꝝ ſūt pauꝑuꝫ. At ꝑſonis ī honeſtis donare non licet. ut sͣ. 3º. §. dictūē. Et ad iſtā materiā facit sͣ. cl̓icꝰ 4º. §.5º. A. Et ẜm ea q̄ ibi ⁊ h̓ dicūt̉ vidēt̉ītelligēda q̄ notat ī ſū. con. liº pͦ. ti. 13.q. 79. lꝫ ibi videāt̉ dcā latiora poni ẜmHoſti. Ibi etiā dr̄ ẜm Goff. ꝙ ī donatione rei modice nō reqͥrit̉ ꝯſenſus uelꝯſiliū cl̓icoꝝ Et ad hoc facit exͣ eo. ceterū. Itē ꝙ ep̄s ad ꝯſtruēdū monaſteriūpōt ꝯferre ꝗnqͣgeſimā bonoꝝ ſue eccleſie. Ad edificationē v̓o alt̓iꝰ eccl̓ie ſolūcēteſimā. 12. q. 2. bone rei. Nec reqͥrit̉nouꝰ ꝯſenſꝰ. cū ſemel a iure cōceſſū ſitEt ſi plures donatiōes fecit q̄ excedātinqͣgeſimā uel cēteſimā lꝫ diuerſa circa hͦ dcā ſint a diuerſis. meliꝰ videt̉ utexcedēs reuocet̉. ⁊ nō oēs ẜm eundemGoff. Itē dc̄ā ꝗnqͣgeſima uel cēteſimanō dꝫ dari qn̄ eēt ī gͣue dānū eccleſie.exͣ eo. ad apl̓ice. Itē etiā ⁊ ī reꝝ donation dꝫ attendi rōnabil̓ ꝯſuetudo loci.exͣeo. ceteꝝ. B¶ Vtꝝ plati eccl̓iaꝝ donare poſſint. ℟º.Dicendū ꝙ pn̄t q̄dā modica. 12. q. 2.terrulas. ꝯſiderata tn̄ rei donate quātitate ⁊ loci ꝯſuetudīe. exͣ d̓ dona. ceteꝝDe hac maͣ vide sͣ. cl̓icus 4º. §. 2. et §.Ꝙtū eccl̓ijs donari poſſit vide .i. eccl̓iapͥ. §. 6º.P 5 cōOnatio 7. mortis. Donatio cā mortꝭ ē cū ꝗsmagꝭ vult ſe hr̄e qͣꝫ eū cui donat. magiſqꝫ eū cui donat qͣꝫ he̓dē ſuū. ut. ff. d̓ dona. cā mor. l. i. ⁊ Inſti. d̓ dona. §. 2º.¶ In qͣ differt donatio cā mortꝭ a legato: ℟. Donatio cā mortꝭ ad īſtar legatoꝝ redacta ē. ut idē iuris ſit ī vtroqꝫ.ut inſti. d̓ dona. §. 2º. Differt tn̄ ī ꝗbuſdā. pͦ ꝗa legatū ſꝑ tradit̉ ab he̓de. ſeddonatio cā mortꝭ qn̄qꝫ ab hē̓de qn̄qꝫ ateſtatore. Itē ſi ꝗs accuſat teſtm̄ ut falſū amittit legatū. ſꝫ non donatione cāmortꝭ. Alit̓ ſi ex aliqͣ cā reſcīdat̉ teſtm̄⁊ donatio cā mortꝭ. ff. eo. l. ſi aliꝗs. ⁊. l.ſi debitor. A. Idē ī ſū. con. liº p. ti. 13.q. 50. ẜm. glo. Ray. ꝗ etiam dic̄ ꝙ alieſūt drīe que ſolēt notari. C. de daria. cāmor. ī ſūma ⁊ ī littera. G¶ Reuocat̉ donatio cā mortꝭ ſi donātē peniteat. uel ſi liberatꝰ ē de ꝑiculo īquo erat uel ſi deficiat cōditio ſub quadonatio facta fuit. ff. ſi cer. petat̉. l. nōoīs. Itē ſi donatariꝰ pͥus decedat qͣꝫ donator. ff. eo. ſi filio. 7. l. ſe. ⁊ fi. A. Idēī ſū. con. eo. ti. q. 75. ẜm Poſti. ꝗētiāªaddit ꝙ idē ē ⁊ ſi non adīpleat̉ cā ſub