eis illatꝭ ab alio ſufficit ſatiſfieri dn̄o.Si aūt tales ſubditi ſūt ꝙ nihilominꝰhn̄t res ſuas ꝓpͥas. tūc nec dn̄s pōt eisauferre vſuariū. nec de danis eis illatꝭpōt dn̄o ſatiſfieri. A. etiā ſi eēt talesſubditi ꝙ eoꝝ dn̄s poſſet d̓ ꝯſuetudīequātū ⁊ qn̄ vult d̓ bonis eoꝝ caꝑe. ꝗaī talibꝰ reſtrīgēda ē hꝰ moī abuſio ⁊ extorſio potius qͣꝫ laxāda ẜm eūdē ꝟ. utī ſū. con. liº 2º. ti. 5. q. 42. B. De tallijſ⁊ gabell̓ ⁊ pedagijs qͣs ⁊ q̄ dn̄i ſiue coītates qn̄qꝫ exigūt vide. iͣ. pedagiū. ⁊ .iͣ.talliainterOuatio P vinocꝗd ſit? ℟º ẜm Hoſti. Eſt licite rei nll̓o iure cogēte mera lib̓alitatefacta collatio. A. Idē in ſū. con. liº pͥ.ti. 15. q. 72. B¶ Quis poteſt donare? ℟º ẜm Hoſti.Donare pōt pr̄familias ⁊ dn̄s rei. Nōg ſeruꝰ nō filiuſfamilias. ff. eo. l. filiusItē nō minor. 25. ānis. C. ſi maior fac.ra. ha. l. vltꝭ. Et multo minꝰ pupillꝰ ꝙalienare nihil pōt ſine tutorꝭ auctoritate. ff. d̓ acꝗ. re. do. l. pupillꝰ. Itē nec monachꝰ uel ꝯuerſus. 54. diſ. abbati. Decl̓id an poſſint donare hr̄. i. §. pl̓t. Iteꝫnō pōt donare ꝗ̄ nō ē ꝯpos metꝭ. ut furioſus. nec ꝓdigꝰ. ff. de cura. fu. l. Iulianus. Sꝫ nec is cui alienatio ꝑ legē int̓dicta ē. ut ꝗa ꝯmiſit crimē leſe maieſtatꝭC. ad. l. iul̓. ma. l. vltꝭ. uel he̓ticꝰ ē. C.de heretꝭ. l. manicheos. A Ibi ſolū dr̄de ꝗbuſdā hetid. Sꝫ eo. ti. l. gazaros.dr̄ d̓oībꝰ. Nō tn̄ fit executio huiꝰ ſnīeniſi fuerīt ꝑ eccl̓iaſticos iudices he̓ticiiudicialit̓ ꝓnūciati. ut ī. c. cū ſcd̓m. dehe̓ticꝭ. liº 6º. B. Itē nec ꝯdēnatꝰ d̓ publico crimīe. lꝫ an ſnīam donare poſſetff. eo. l. pꝰ ꝯtractū. ⁊. l. donatiōes. §.vltꝭ. A. Idē ī ſū. con. liº pͦ. ti. 1j. q. 73.Pōt etiā filiuſfamilias aliqn̄ donae. utī dcā. l. filiꝰ. ff. de dona. ubi dr̄. Filiuſfamilias donare nō pōt nec ſi liberā peculij admīſtrationē habeat. niſi iuſtarōne motus donet. uel niſi exp̄ſſe ei ſitꝯceſſū donare. uel niſi ex ꝑſona hͦ colligat̉. ut ſi ē filiꝰ ſenatorꝭ ul̓ alicuiꝰ alt̓iuſdignitatꝭ. Tūc .n. niſi filio ſpālit̓ donādi facultas adimat̉ ꝯceſſiſſe vr̄ dū ei liberā dat peculij admīſtrationē. Pōtetiā donare de caſtrēſi uel qͣſi caſtrēſipeculio int̓ viuos ⁊ mortꝭ ca. cū de eoetiā teſtī factionē hēat. Et exceptꝭ hiscaſibꝰ filiuſfa. nō pōt donare. Et ſi cuiꝑmiſſū ē donare niſi ſpālit̓ etiā mortꝭca fuerit donare p̄miſſu nō pōt mortiscā donare. hͨ ibi.G¶ Cui poſſit donari? ℟º ẜm Hoſti. Cuilibet niſi ꝑ legem ꝓhibeat̉. ſiue ſit pn̄sſiue ſit abſens. notꝰ ul̓ ignotꝰ. Itē patrifa. ⁊ filiofa. dico exͣneo. Nā filiofa.ſuo qͣꝫdiu ē ī ptāte. pr̄is nō valet factadonatio. ſꝫ ꝯualeſcit pemācipationē.C. eo. l. ſine. A. Hoc veꝝ ē niſi fueritreuocata. ut ī dcā. l. ſine. B. vide. ī. §an̄pl̓t. Itē nec int̓ viꝝ ⁊ vxorē valet. vide. i. §. 6º. 7. ⁊ 8º. Item nec miles pōtdonare meretrici. C. d̓ dona. int̓ viꝝ ⁊vxorē. l. ſi ācillā. A. Idē ī ſū. con. li pͥti. 15. q. 73. B. Immo. etiā ꝗlibet prohibet̉ donare meretrici. θ6. diſ. q venatoribꝰ. Si tn̄ donaui repetere nonpoſſū. ut ibi noͣ. A. ꝗa ī pari cā turpitudinis potior ē ꝯditio poſſidētꝭ. ff. deꝯdi. obtur. cau. l. ſi ob turpe. §. porroFallit ī milite ꝗ pōt reuocare donationē quā fecit focarie. Et ſi tal̓ ꝓhibitiodonādi ē erga milites t̓renos. fortiꝰ erga cl̓icos ẜm Hoſti. ut in dcā. q. 73. BDe dādo ſiue donādo adulatoribꝰ vide sͣ. adulatō. §. fi. De dādo hiſtriōibꝰvide. iͣ. hiſtrio. A. Aduertēdū etiā ꝙnō pōt donaͣi iudicibꝰ ſiue rcoribꝰ ꝗbꝰcertū ſalariū ꝯſtitutū ē. Al̓ punit̉ dās