i. impedimentum. 13º. B¶ Quid ſi petat̉ diuortiū ꝓpt̓ maleficiū. ut ꝗa vir pōt cogͦſcere alias ⁊ nonvxorē? ℟º. Debet pͦ ꝯfiteri ne forte hocꝯtigat ꝓpt̓ aliqd̓ pctm̄ eoꝝ. 33. q. i. ſi ꝑſortarias. ⁊ ſub recepto ſacro īiungat̉eis ut ſil̓ cohabitēt ⁊ bona fide oꝑamdent ad debitū carnale. ⁊ ſic ꝑ trieniuꝫſil̓ habitabūt. A. niſi forte iā habitauerīt. tūc nō videt̉ neceſſariū dari triēniū. ſꝫ aliqͥs aliꝰ terminꝰ arbitrarius adꝯfitendū. ⁊ alia debita remedia adhibēda. dco. c. ſi ꝑ ſortarias. ⁊ exͣ d̓ fri. ⁊male. c. fi. B. Quo ꝑacto iteꝝ accedētad ep̄m iurātes ꝙ ſicut ꝓmiſerāt fecerūt. ⁊ nō potuerūt diūgi. ⁊ tūc adiuncto ſacro ꝓpīquoꝝ. ut dictū ē. §. 2. celebrabit̉ diuortiū. ⁊ dabit̉ vtriqꝫ lnīaꝯtrahedi. exͣ de fri ⁊ male. c. vltꝭ. ⁊ ī dicto. c. ſi p̄ ſortarias.¶ Sꝫ qͣliter ītelligēda ē p̄dicta cohabitatio trienij? ℟º. Sufficit ꝙ ꝑ maiorēꝑtē āni cohabitēt. ⁊ ꝙ bona fide oꝑamdent. ar. ff. de aqͣ coti. ⁊ eſti. l. i. §. duo7. §. qd̓ aūt. Ꝙ ſi īfirmitate uel alio caſu īpediat̉ vx̄ tēpꝰ reſtituendū. ff. d̓ iti.actuqꝫ pri. l. i. §. 2º. ⁊ ſe. A. Hoc fuitdictu Hoſti. ut pꝫ ī ſū. con. lib 4º. ti. 16q. 17. Tn̄ ī. c. fi. exͣ de fri. ⁊ male. dicit̉ ꝙdebet cohabitare per ꝯtinuū triēiū.Vbi etiā dīc glo. ꝙ ſil̓r ꝑ triēniū debētcoh̓itare qn̄ propt̓ frigiditatē petit̉ diuortiū. Sꝫ hͦ ē veꝝ ſi frīgiditas pͥꝰ probari nō poſſit. ut expreſſe dicit̉ eo. ti. c.laudabilem. B¶ Quid ſi alter ꝯiugū nō vult cohabitare? ℟º. Dicas excōicandū ꝑ que ſtabit ⁊ cautionē idonea exigenda ut cōhabitent. ar. exͣut lite nō ꝯteſ. qm̄. §.vltꝭ. uel diſtringat̉ ꝑ curiā ſecularē. exͣde iudi. cū nō ab hoīe. Idē fiat ſi cohabitēt ⁊ nō attēptant. A. Idē ī ſū. con.eo. ti. q. 18. ẜm Hoſti ⁊ glo. Ray.¶ Quid ſi eccl̓ia decepta ꝑ aliqͥs falſasꝓbatiōes ul̓ hꝰ moī celebrat diuortiū⁊ poſtea vir factꝰ ē ſacerdos. deīde cōpertū ē ꝙ eccl̓ia fuit decepta. nūꝗd iſteſacerdos reſtituet̉ uxori eū repetenti?℟º ẜm Ray. Si nō pōt īduci ad ꝯtinētiā. fiat ut dr̄. i. mrimoniū 8º. §. 14º. quiīcipit. ꝗd ſi pꝰ latā. A .s. ꝙ reſtituet̉.ꝗͥa etiā monachꝰ reſtituet ſibi. ⁊ tenebit̉ iſte debitū redde̓ vxori petēti. ſꝫ n̄dꝫ exige̓. ꝗa qͣꝫtū ī ſe ē ſolēnicauit votūut ⁊ nōt ī ſū. con. liº 4º. ti. 19. q. 4. BAt ſi poſito p̄dco cāu ml̓ier ꝗdē nō repetat viꝝ. nūqͥd vir poterit uxorē repetere? ℟º ẜm ꝟb. No. ꝗa vir ꝑ ſacriī ordinis ſuſceptione piudicauit ſibi. AIdē in ſū. con. eo. ti. q. §. B¶ Pone ꝙ mulier credēs diuortiū iuſte celebratū īgreſſa ē monaſteriū. anꝯperta v̓itate de īiuſto diuortio pot̓itviꝝ repete̓ iā ī ſacrꝭ ordinatū uel factūmonachū? ℟º ẜm ꝟ. Non. ꝗa falſa cānō īpedit votū monachatꝰ. ar. exͣd̓ voto. magne. ⁊ de ꝯuer. ꝯiu. ex p̄te. AIdē ī ſū. con. eo. ti. q. 6. G¶ Pone ꝙ duo fres duxerūt duas ſorores ſeu ꝯſanguineas. ⁊ int̓ alterū ⁊uxorē fert̉ diuortij ſnīa propt̓ ꝯſanguinitate. q̄rit̉ vtꝝ alter debeat propt̓ hocſepari ab uxore ſua. ℟º ẜm Ray. Nō.ꝗa res int̓ alios acta alijs nō p̄iudicat.exͣ d̓ fide īſtru. int̓ dilectos. Sꝫ ꝙͣtū adcarnis copulā diſtīguo. ꝗa ſi alter ꝯiugū ſcit eē īpedimentū int̓ ſe ⁊ vxoremnō exigat debitū neqꝫ reddat. Si verocredat ex cā probabili. reddat ſꝫ nō exigat. Si aūt credat ex aliqͣ cā temerariareddat. ⁊ ſi pōt dimittat erroneā ꝯſciētia. ⁊ ſic exigat. exͣ d̓ ſen. exco. īꝗſitiōi.A. Con. p̄dictꝭ Tho. ⁊. Pe. ut ī ſū. con.liº 4º. ti. 21. q. 2. B