de iniuria ⁊ hūiliter veniā poſtulare.Idē Hoſti. Et ẜm glo. Ray. oportet̉ veniā poſtulare ī ꝓpria ꝑſona ſi audet. al̓ſaltē ꝑ interpoſita ꝑſonam. B¶ Utꝝ peccet aliꝗs audiēdo detractore. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 73. Si aliqͣs detractores audiat abſqꝫ reſiſtētiavr̄ detractori cōſentire. vn̄ fit ꝑticepspctī eiꝰ. Et ſiꝗdē īducat eū ad detrahēdū uel ſaltē placeat ei detractio ꝓpterodiū eius cui detrahit̉. nō minꝰ peccatqͣꝫ detrahēs ⁊ qn̄qꝫ magꝭ. Si v̓o ei pctm̄nō placet ſꝫ ex timore uel negligētia ul̓etiā verecūdia qͣdā omittit repelle̓ detrahentē ⁊ on̄dere ꝙ ei detractio diſpliceat. tūc peccat ꝗdē ſꝫ multo minusqꝫ detrahens ⁊ plerūqꝫ venialit̓. Qn̄qꝫetiā hͦ ip̄m pōt mortale eē. ut ꝗa ex officio incūbit ei detrahentē corrige̓. ul̓etiā ꝓpter aliqd̓ ꝑiculū īde ꝯſequens.uel ꝓpt̓ radicem q̇ timor hūanus qn̄qꝫpōt eē pctm̄ mortale. De qͦ vide .i. timor. §. pͥ. Detractio ī quo differt a ſuſurratiōe. vide. iͣ. ſuſurratio. A. Idēqd̓ ī hͦ. §. hētur ī ſū. con. li 2º. ti. 5. q.202.An liACONuS. ceacdiacono corpꝰ dn̄i deferre adīfirmū ⁊ eū coīcare. ℟º ẜm ꝟ. Nō. niſi ī extrema neceſſitate abſentibꝰ ep̄is⁊ p̄ſbyteris. ut diſ. 93. diaconi. Nam īnccītate etiā pn̄te p̄ſbytero pōt diaconus iuſſus euchariſtiā populo diſpēſare. ut diſ. 93. diaconi ita ſe. A. Potiusē. c. pn̄te. Nccītas aūt ē qn̄ p̄ſbyter ēfeſſus uel al̓ īpotēs hͦ face̓ ẜm eundemꝟb. ut in ſū. con. liº 3º. ti. 27. q. xi. B.Et ſicut ibidē noͣuit Hugꝭ. etiā abſentep̄ſbytero ſi tāta ſit nccītas ꝙ iuſſus p̄ſbyteri expectari nō poſſit. nō ē expectadus. Ꝙ ſi p̄ſbyter diacono etiā innccītate ꝓhibeat ⁊ exp̄ſſa cā. ut ꝗa forte vſurarius. uel al̓ īpenitēſ ē qui petitcoīonē. obediēdū ē ei. alit̓ nō. A. Idēin dcā. q. xi. ubi etiā dr̄ ꝙ laicꝰ in nullanccītate nec ſe ip̄m nec aliū coīcare dꝫB. Nā ⁊ Tho. ī 4º. diſ. i3. dic ꝙ diaconus lꝫ poſſit ſanguinē ī calice diſpeſareſicut adhuc ī ꝗbuſdā eccl̓ijs diaconusdiſpēſat mīſtris ſanguinē. nō dꝫ tamēcorpus xp̄i diſpēſare. ꝗa nō hꝫ manusꝯſecratas ad tangendū. ⁊ hͦ ītellige niſi de mādato p̄ſbyteri ul̓ ep̄i uel pͥſbytero lōge poſito ī cāu nccitatis. ut diſ.93. pn̄te. Quō diaconꝰ hēat ꝓuide d̓ lotione corꝑal̓ ⁊ hꝰ mōi. vides. corꝑale.DigniIgnitas. ris eccleſiaſtica ẜm Inno. ⁊ Hoſti.ē q̄dā p̄eminētia ī gͣdū. Et qͣſi ꝓ eodēſumit̉ dignitas ⁊ ꝑſonatꝰ. ut archidiaconatꝰ. ⁊ pͥmiceriatus. ⁊ decanatus ⁊hꝰmōi. A. Hoſti. etiā dicit ꝙ iſta dignitas aliqn̄ vocatur cuſtodia ⁊ aliqn̄mīſteriū. Et Inno. dīc ꝙ ſꝑ ꝓ eodemſūit̉ ꝑſonatꝰ ⁊ dignitas. ut ī ſū. con. li.3º. ti. 13. q. 17. B. Et ītelligit̉ eſſe dignitas uel ꝑſonatꝰ ẜm īſtitutionē uel conſuetudinē eccl̓ie. Nā poſſet eē ꝙ aliꝗsin aliqua eccl̓ia exerce̓t officiū archidiaconi cogͦſcēdo de cāis cl̓icoꝝ ⁊ d̓ alijsnō tn̄ ē reputādus ob hoc eē in dignitate niſi vocet̉ noīe qd̓ dignitatē ſonatꝘ ſi vocet̉ aliqͦ noīe dignitatꝭ ul̓ ꝑſonaī dignitate ꝯſtituta reputet̉. lꝫ nullummīſteriū dignitatis face̓t: reputādusē ī dignitate. dūmō ꝑpetuo eā obtineat. ex d̓ ſta. mo. c. 2. §. fi. A. Hoc fuitdictū Inno. ꝗ ītelligit iſta q̄ ad diſpōnē. c. de multa. exͣ de p̄ben. ut pꝫ in dcāq. 17. De maͣ aūt. c. de multa. ē tactū sͣ.bn̄ficiū pͥ. §. pͦ. ⁊ tāgit̉ h̓ ī. §. ſe. B¶ Nemo pōt hr̄e ſil̓ pl̓es eccleſiaſticas