dānū fit eccl̓ie a qͣ tenebāt̉. ⁊ magnū ēlucꝝ illi cui ꝯferunt̉. Sꝫ meliꝰ placet ꝙdcā decre. loꝗt̉ d̓ decimīs q̄ tenē̓t̉ ī feudū ab ep̄is. Nec miꝝ qd̓ dic̄ ꝙ admonēdꝰ ē feudatariꝰ ꝙ reſtituat eccl̓ie prochiali. ꝗa hͦ ītelligendū ē ſi ep̄s a qͣ tenēt̉ ī feudū cōſenſerit. ſicut ibi dr̄. necſine eiꝰ ꝯſenſu aufert̉ ab eo feudū ſuū.Itē nō ē mirandū ſi dīc potiꝰ ꝙ reſtituatur eccl̓ie prochiali qͣꝫ alteri. ꝗa res defacili redit ad naͣm ſuā. Credit̉ enī ꝙqn̄ ep̄s illā decimā dederit ī feudū. fuit accepta ab eccl̓ia ꝑrochiali ꝓ aliquavtilitate ep̄atꝰ. A. Qd̓ licet. Iō potiꝰdꝫ ad eādē redire. īmo ſi ep̄s nollet cōſentire ſuꝑior deberet eū aliqn̄ cogere.exͣ d̓ iure patro. nullꝰ. ẜm eūdē Inno.ut ī ſū. con. eo. ti. q. 3. ubi etiā ponūt̉q̄ ī hͦ. §. habēt̉. G. Nā ſi ab alia eccl̓iaqꝫ prochiali tenebat̉. A. Iſtud v̓būprochiali nō ē Inno. nec bn̄ ſonat. ꝗaidē ē etiā ſi tenebat̉ ab eccl̓ia prochialiſꝫ dū dr̄ ab alia eccl̓ia ſubaudi .ſ. qͣꝫ epali. ut pōt colligi ex dcis Inno. in oco. c.cū apl̓ica. B. nō ſuffice̓t ꝯſenſus ep̄i.ut illa ꝑdeͣt feudū ſuū. niſi magͣ cauſaſubeēt. ar. exͣ d̓re. eccle. nō alie. c. pͥ. AIdem ī dicta. q. 3o. B¶ An ruſtici ſoluēdo decīas militibꝰꝗ poſſident eas excuſent̉ a ſolutiōe ⁊ apctō? ℟º ẜm Ray. Si ruſtici ſciunt ul̓credūt milites auctoritate eccl̓ie licitepete̓ uel reciꝑe. excuſant̉. p̄ſertī cū eccleſia nec a ruſticꝭ petat nec militibusSͣdicat. Si v̓o ſciūt ꝙ illicite decīas recipiūt. n̄ liberāt̉. ſi tn̄ pͦ metū ſoluerētexcuſant̉ ī ꝑte. 32. q. §. ita ne. exͣ qd̓ metus cā. ſacris. ꝟ. v̓o dīc abſolute ꝙ ruſtici lib̓ant̉ ⁊ nō peccāt ſoluēdo. AHoc nō dīc abſolute ꝟ. ſꝫ ubi eccl̓ia nōpetit a ruſtid. ſꝫ ꝑmittit tolli a militibꝰut ī ſū. con. eo. ti. q. 33. B Niſi place̓teis hͦ mō eccleſiā defraudare. ADr̄aūt eis placere qn̄ pn̄t ꝯtradice̓ ⁊ noncurat. ꝗa error cui nō reſiſtit̉ approbat̉33. diſ. error. B¶ Vtꝝ eccl̓ia poſſit ab aliqͦ īiuſto poſſeſſore redime decīas abſqꝫ ſymonia.℟º ẜm Ray. Pōt dici ꝙ redimē poſſitdū tn̄ fiat auctoritate ep̄i. q̄ multū excuſat in talibꝰ. exͣ de p̄ben. niſi. ⁊ exͣ dere. ꝑͥmu. q̄ſitū. Idē Goff. ⁊ Hoſti. Sed⁊ ꝟb. addit ꝙ ſi ꝑrochial̓ eccl̓ia velit tedimere hꝰ moī decīas. nō ē ncc̄ia auctoritas ep̄i. tū ꝗa cuilibet licitū ē redime̓ius ſuū. tū ꝗa nō dat tēporale ꝓ ſpūaliſꝫ tm̄ tꝑale ꝓ tꝑali .s. ꝓ fructibꝰ decīaꝝriā ius ſpūale p̄cipiēdi decīas remanetſꝑ penes eccleſiā. ⁊ eadē rōne miles lꝫpeccet tn̄ nō ꝯmittit ſymoniā. A. Idēin ſū. con. libº pͦ. ti. 1j. q. 34. B. LicꝫHoſti. ꝯͣriū dicat. A. s. ꝙ laicꝰ ꝯmittitſymoniā ꝗ nō vl̓t decimā male detētādimitte̓ niſi det̉ ſibi pecunia. ut noͣt̉ inſū. con. liº pͦ. ti i. q. 68. quod pōt ītelligi qͦ ad ſymoniā mētalē. s. ſi ītēdit vēdere aliquod ſpūale ẜm eūdē ꝟ. Quietiā dīc ꝙ ſi alia eccl̓ia qͣꝫ prochial̓ .i. adquā ꝑtinet decīe velit hꝰ mōi decimasredime̓. ncc̄ia ē auctoritas ep̄i. Et credo ꝙ ſufficiat auctoritas ep̄i ſine ꝯſenſu capl̓i qn̄ redimūt̉ decīe laicꝭ ī feudūppetuo ꝯceſſe. ſicut ſufficit ī gͣtuita cōceſſiōe. ut exͣ de his q̄ fiūt a platꝭ. cumapl̓ica. Et hͦ cāu tutiꝰ eēt ꝙ oīa ponerēt̉ī manu ep̄i. ⁊ poſtea ep̄s aliꝗd dari faceret laico ab illa eccl̓ia. ar. ex de p̄bē.niſi. ī fi. ⁊ de re. pͥmu. ad q̄ſtiōes. ut inſū. con. deā. q. 34. B¶ Utrum eccl̓ia poſſit ab aliquo iniuſto poſſeſſore decimas in pignꝰ recipe℟º ẜm Ray. Eccleſia decimas que ſibi debentur poteſt vtiqꝫ in pignꝰ recipere. nec tenet̉ fructꝰ ꝯputare in ſortē.