addit. Et hoc teneas ꝓ regula ꝙ ſꝑ poſterior mora nocet ei ꝑ quem fit. ff. depicū. ⁊ cōmo. rei ven. l. illud. Et iō ſieccl̓ia fuerit ī vltīa mora. ruſticꝰ nō tenet̉ ſolue̓ decimā d̓ ſublato. ſꝫ tm̄ d̓ reſiduo. niſi ī caſu .s. ſi ꝓpt̓ morā eccleſieſine cuiꝰ lnīa nō audebat ruſticꝰ tāgēfructꝰ. nec īpoſuerat fructꝰ qͣs al̓ repoſuiſſet ī locū ſecurū. tūc ꝗcꝗd aſportat̉cedit ī ꝑiculū eccl̓ie ad minus uſqꝫ adꝯplementū decīe. uel ſi plꝰ ul̓ tantumaſportatū ē qͣꝫtū valet decīa. Eccl̓ia .n.nō dꝫ pete̓ lucꝝ cū dāno alioꝝ. 12. q. 2.frat̓nitatꝭ. Immo ẜm glo. eiꝰ ſi d̓ ꝯſuetudine uel ꝯſtitutiōe aliqͣ non licebatruſtico tolle̓ ⁊ repone fructꝰ ſuos niſide lnīa eccl̓ie. ſi eccl̓ia fuit ī mora dadilnīam. eccl̓ia tenebit̉ ruſtico ad reſtitutionē totiꝰ dāni. hͨ ibi. Sꝫ certe vr̄ ꝙp̄latꝰ ꝗ fuit ī mora ſeu alt̓ ⁊ nō eccl̓iateneat̉. niſi forte tota eccl̓ia fuiſſet ī culpa. ꝗa delictū ꝑſone ī dānū nō dꝫ redūdare eccl̓ie. exͣ d̓ re. iurꝭ. delictū. liº 6º. B¶ Quid ſi aliꝗs lōgo tꝑe recepit ul̓ retinuit decīas ⁊ nūc veniēs ad ſatiſfaction poſtulat ſibi remitti ꝗͥa alit̓ oporteret eū mēdicare? ℟º ẜm Ray. Si ſacerdos videat iſtū ꝯtritū ⁊ p̄ces ſuas vtiv̓itate. dꝫ ei tāqͣꝫ pauꝑi remitte̓ vn̄ viuat. cū hͦ idē ei poſtea dare deberet. 16.q. i. qm̄. A. Et addit Ray. ꝙ hͦ pōt facere ep̄s ſine ꝯſenſu capituli. cū ſic decime ad eccleſiā reuertat̉. exͣ d̓ his q̄ fi.a p̄la. ſine cōſen. ca. cū apl̓ica. Et con.Inno. ⁊ Goff. ut in ſū. con. eo. ti. q 39.Sꝫ Goff. addit. Imponet̉ etiā ei ut intotū ſatiſfaciat ſi ad fortunā deueneritpiguiorē. ut exͣ d̓ſolū. Odoardꝰ. ff. deceſſi. bo. l. 3. B. ꝟ. vero addit ꝙ etiā ſidiues ſit pōt ei gͣtis dimitte̓ uel ī totūul̓ ī ꝑtē. exqͦ vult ī poſteꝝ abſtine̓ ⁊ eccleſia reſtituere iuri ſuo. A. Et hͦ pōtep̄s ī hͦ caſu. s. dae ul̓ remitte̓ fructꝰ ꝑceptos ꝓpt̓ vtilitatē eccl̓ie ꝑrochial̓ ẜmeudem ꝟb. ut ī deā. q. 39. Et ego hͦ putoverū qͦ ad excuſationē remittetꝭ n̄ q̄ adlib̓ationē eiꝰ cui fit remiſſio. cū ſit potēſreſtitue̓ ⁊ nō ſit ꝑatus ꝓut dꝫ ad hoc ꝙremiſſio valeat. ut sͣ. bellū pͦ. §. xº. ī additiōe. i. Si v̓o ſit ꝑatꝰ nō pōt ei fieri remiſſio ī oānū eccl̓ie. cū ut s. pꝫ etiā pauperi qn̄ fit ei remiſſio dꝫ īiūgi ꝙ ſi venerit ad facultatē reſtituat. niſi forte fieret lib̓al̓ remiſſio ſuꝑ decimis n̄ ſolutisꝓpt̓ diſſuetudinē. ut sͣ. decīe pͥ. §. 8º. ⁊9. ꝗa ut ibi pꝫ n̄ ſolū remiſſio ſꝫ etiā taciturnitas prelati excuſat omnes debiteparatos. GEcimegC0 Cui ⁊ ꝗI. bus daridebeat decima perſonalis? ℟ẜm Hoſti. Iure coī danda ē eccl̓ie prochiali ſiue baptiſmali ubi ꝗs audit diuina ⁊ recipit ſacr̄a. 16. q. i. q̄ſti. §. pͥ.Predial̓ v̓o dāda ē eccl̓ie īfra cuiꝰ prochiā p̄diū ſitū ē. exͣ d̓ proch̓. c. vlt̓. ⁊ exͣeo. qm̄. 16. q. i. ſi ꝗs laicus. 13. q. i. §. pͦ.Et hͦ niſi aliud obtineat d̓ ꝯſuetudineexͣ. eo. c. pͥ. et 2º. et. c. ꝯmiſſū. ⁊. c. ad apoſtolice. uel niſi p̄ſcripte ſint. ẜm Hoſti.Ray. ⁊ Tho. A. Idē ī ſū. con. eo. ti. q.3. Et qd̓ dr̄ d̓ ꝯſuetudīe intelligendū ēqͥ ad p̄diales. Nam ꝑſonales ſꝑ dāt̉ illieccl̓ie ubi eccl̓iaſtica p̄cipiūt̉ ſacr̄a. ut īdcō. c. ad apl̓ice. exͣ eo. B. De mixtisv̓o decimis d̓ꝗͥbꝰ dictū ē sͣ. decīe p.2º. dicendū ẜm Hoſti. ꝙ ſi appareat cōſuetudo ſeruāda ē. ſi nō apꝑaret tūc ſiaīalia paſcunt̉ ꝯtinuo ī p̄dijs ꝓpe prochie eius ꝗ dn̄s ē ⁊ cura eoꝝ gerit īdubitant̉ illi prochie ſoluende ſūt. Si v̓opaſcāt̉ ī p̄dijs prochie aliene vr̄ ꝙ diuidi debeāt int̓ eccleſiā ubi paſcūt ⁊ ꝓpriā. ar. ff. de le. 3º. q̄ ſaltū. extra d̓ teſta.