Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cōſeruatores pn̄t cōmittē vicesſuas exceptis citatiōibꝰ ſnīaꝝ denūciationibꝰ niſi aliud eis p lrās ꝯmitteret. tūc ꝯmitte̓ poſſent īfra loca ī ꝙͣbus fuerīt deputati. ꝑſonis p̄dictisī. §. exͣ de offi. dele. hac cōſtitutioneliº. A. §.. B Cōſeruatores pn̄t ſe ītromitte̓ alijs qͣꝫ de manifeſtis īiurijs violētijs. exͣ de offi. dele. ſtatuimꝰ. li. ſi alijs ſiue īdaginē iudicialē reqͥrūtſe ītromiſerit. ſūt ſuſpenſi vnū annūab officio. ꝑs hoc fieri ꝓcurat īcurrit ſnīam excoīcatōis. a qua pōt abſolui niſi ꝑti gͣuate ſatiſfaciat de expenſis. ut ī p̄dcā decre. hac ꝯſtitutiōe. Necꝓceſſus valet. ꝗa excedit fines mādatiexͣ reſcriptꝭ. dilecta. Sciendum tn̄ẜm Inno. A. In dicta. c. ſtatuimus.. lꝫ pͥncipalit̓ habeāt iudicialēīdagine. ī notorijs tn̄ hn̄t ꝗa oīa illa ſine ꝗbꝰ eoꝝ iuriſdictio poſſet explicari ītelligunt̉ eis cōmiſſa. ff. iurꝭ.om. iu. l. 2. Vn̄ cōſeruator pōt citare.ꝯtumaces punire. exͣ de offi. dele. cauſis. ff. ſi ꝗs ius di. l. i. ſi maleficiū ēnotoriū alijs iudici. oꝫ ſuꝑ hocꝓbationes q̄rat cogat teſtes. 2. q. i. īpͥmis. exͣ de teſtibꝰ. c.. A. Melius facit exͣ de teſtibꝰ. cog. c.. totū. Etut nōt Inno. ubi. dicūt ꝗdā teſtes īducūt̉ ſuꝑ notorio. debet dice̓ factū notoriū ſi q̄rat̉ quō ſcit. pōt rn̄de̓ꝗͥa ego p̄ſens fui. vidi qn̄ publice inplatea multis p̄ſentibꝰ fecit illud. Immo plus videt̉ ſi etiā dicat. Egovidi qn̄ fecit maleficiū. ſꝫ vidi qn̄ ductus fuit corā iudice. īterrogatus demaleficio negauit. uel ꝯfeſſus fuit. ſ ſic publice fecerit. Quidā dicūt idēetiā ſi corā multis cōfitet. Itē ſi dīc ſicEgo vidi qn̄ fecit maleficiū. ſꝫ vidi fugientē uel latitantē ꝓpter hoc.nullo ſe excuſantē. nec ſuberatqͣre ſe excuſaret. uel quia de hocaliꝗͥbꝰ trāſegit. ff. ex ꝗbꝰ ca. infa. irro.l. athletas. §. fi.. l. ſe. Et ſic ē multa talia īuenire. Alij tamen ꝯtradicūt illeIſtoꝝ dictū pōt ītelligi ī his ſuntnotoria p̄ſnīam vel cōfeſſionē in iureuel euidentiā facti. ut ī. c. fi. exͣ d̓coha. cle.. G. Itē ꝗa etiā ī notorijsaliquis ordo ncc̄ius ē. exͣ iure iurꝭ. adnoſtrā. Itē ſi reus ꝯfitet̉ factū. ſꝫ dicat vſus fuit iure ſuo. ī caſu admittitꝓbatiōes. Alit̓ .n. pōt exple̓ iuriſdictionē ſibi ꝯmiſſā. Sict oꝫ ꝓcedat adīꝗſitionē qn̄ factū ꝗdē ē notoriū. ſꝫ neſcit̉ ꝗs fecerit. Itē ad tēpellendā īiuriāpōt īuocare brachiū ſecl̓are. ſicut alijiudices. exͣ de offi. or. c... c. qm̄ īpleriſqꝫ. in fi. A. Et ad ptās ſecl̓aris tenet̉. Al̓ ꝯſeruator pōt illū excoīcare. ſit acceſſoriū ad officiū ꝯſeruatoris.23. q. 5. admīſtratores. ẜm Ber. ī ſū.con. li. ti. §. q. 147. ubi oīa notāt̉.G Itē ſi reus fuerat ꝯdēnatus excoīcatus ꝯpareat infra ānū. dicat ſevelle ſatiſface̓. cogͦſcit ꝯſeruator quātitate dāni hꝰ mōi. Inno. A. Et ſinollet actor de ꝯgͦſceret. ꝯſeruatorreū abſoluet. ut ī dca. q. 157. Et p̄dictis ī. §. ſatis vr̄ ꝯcordare Albricꝰ. Officiū cōſeruatoris expirat morteꝯcedentis quo ad negocia non cepta.ut extra offi. dele. hac ꝯſtitutiōe lib. Intellige niſi aliud exprimeretur īſuis lrīs. Si reꝰ negat maleficiū actor velitꝓbare notoriū. ꝯſeruator cognoſcehabet. aliter inutile eſſet officiū eius.quia ꝗlibet poſſet negare. Nam quilibet iudex poteſt cognoſce̓ an ſua ſitiuriſdictio. ff. de iudi. ſi ꝗs ex aliena.