lnīa ſui ep̄i. dcō. c. fignificaſti. Itē eſtmagna dria int̓ foꝝ iudiciale etiā ī ſpicitualibꝰ. ⁊ foꝝ pnīale. ꝗa foꝝ pnīale ēminus trāſferibile. ut nōt glo. in. c. neꝑ dilatiōe. exͣ de pe ⁊ re. Et iō cū nō reperiat̉ aliqͣ iure cautum ꝙ rōne delictiqͥs ſortiat̉ foꝝ pnīale. nō vr̄ ꝙ hͦ poſſitfieri. ⁊ ꝙ ſtādū ſit regule gnaͣli de proprio ſacerdote. ut ī. c. oīs. de pe. Et iura ī ꝯtrariū all̓ata loquūt̉ ī iudicialibꝰut ſatis pꝫ ītuētibꝰ. Doc etiā approbatgnaͣlis cōſuetudo. ꝗa videmꝰ ꝙ penitēs cōfitet̉ vni ſacerdoti vniuerſa pctāq̄ cōmiſit ꝑ totū mundū. ⁊ nūqꝫ remittit̉ ad ſacerdotes locoꝝ ī ꝗbꝰ deliquitpro abſolutiōe. Et optīa legū int̓prese cōſuetudo. ff. d̓ legibꝰ. l. ſi de int̓pretatiōe. B. 6º rōne ſtudij. ut qn̄ cl̓icide platoꝝ ſuoꝝ licētia accedūt ad ſtudia. Nā tūc efficiūt̉ d̓ foro ⁊ eccl̓ia illiꝰad quē accedūt dū ibi manēt. ar. ff. deiudi. l. ſi lōgiꝰ. §. pͥ. A. Inno. ī. c. oīsde pe. dīc ꝙ ſcolares ⁊ alij īcole ānales⁊ mercēnarij debet confiteri ſacerdotiprochie quā īcolūt ꝑ annū. ⁊ ab eo poterūt abſolui. ar. 16. q. i. q̄ſti. ubi dicit̉ꝙ debēt ibi ſolue̓ decimas ꝑſonales. ꝗaibi recipiūt eccl̓iaſtica ſacr̄a ꝑ āni circūlū. Alij tn̄ dicūt ꝙ idē ē etiā ſi ad minꝰtēpꝰ cōducāt domos. ar. exͣ. de decimisad apl̓ice. ⁊ maxime ſi prorogaret̉ ſinefraude cōductio ul̓ habitatio ultra natiuitatē uel paſca. ꝗa tūc ex p̄cepto dicte decre. oīs. ſꝑ debet ꝯfiteri ⁊ coīcarehͨ ille. Iidētur p̄dicta poſſe cōcordariut ſecūda opīo ītelligat̉ qn̄ quis lꝫ nōſteteit ī aliena prochia p anū. tn̄ deliberauit ibidē ſtare. Nā eo ip̄o ꝙ ꝗͣs deliberat ī aliqͦ loco habere domiciliū. ibiſortit̉ ⁊ foꝝ. ut ī. c. fi. exͣ de ꝑrochijs. Ethabitatio ānualis vr̄ qͦdda domiciliūq̄ ad ſacr̄oꝝ ꝑceptionē. dcō. c. queſti.Iel qn̄ habitare deliberauit paꝝ minꝰqͣꝫ ꝑ ānū. Nā id qd̓ modicū ē rō apprehendit qͣſi nihil. ut noͣt Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. 66. arti. 6º. Vel qn̄ ſic ſe hꝫ ꝯſuetudoNā ꝯſuetudo ī talibꝰ ꝯfert iuriſdictōnē. ut not̉ ī ſū. cō. liº 3º. ti. 34. q. 77. circafinē. Vel qn̄ ſcolares accedūt d̓ lnīa p̄latoꝝ ſuoꝝ ad ſtudiū. Tunc .n. videt̉eis data lnīa recipiendi ſacr̄a ibidē. uti. §. proximo. Et qd̓ dictū ē ī ſcolari.idē ē ⁊ ī qͦcūqꝫ alio. ut ⁊ dīc Inno. Quietiā ſubdit. In oībꝰ tn̄ p̄miſſis tutiꝰ eſtꝙ ⁊ viatores ⁊ alij ſꝑ a propo ſacerdote lnīam accipiāt ſpalē. G. 7º tꝑe nccitatis. ūt ꝗa īfirmat̉ ad mortē. ul̓ debetītrare iuſtū bellū ſeu maͣe. ⁊ deeſt propriꝰ ſacerdos ita ꝙ etiā laico licet tunccōfiteri. d̓ pe. diſ. i. quē penitet. d̓ ꝯſe.diſ. 4. ſanctū. 8º ſi ponat ſpem ī ratihabitione ꝓprij ſacerdotis. hͨ Hoſti. Sediſte caſus 8ꝰ cōiter nō tenet̉. ꝗa ratihabitio ī talibus nō hꝫ locū. exͣ de re. iurꝭ.actus. lib 6º. A. Dictū Hoſti. pōt intelligi qn̄ iſta ratihabitio nō referturad futuꝝ. ſi p̄latus ꝯfitētis cōtentabit̉ſed ſuꝑ pn̄ti ꝗa cōtētat̉. ut pōt extimari ex aliꝗbꝰ cōiecturis. ex ꝗbꝰ elicituripſius plati tacitus ꝯſenſus. ut. ī. §. 7º.Utꝝ vnus. Et ſcd̓m hoc videt̉ ītelligēdū qd̓ dīc glo. Ray. ut noͣtur ī ſū. con.liº 3. ti. 34. q. 45. videlꝫ ꝙ ſub hac ſperati nullus pōt abſoluere alienum prochianū. ⁊ ſi de facto abſoluat eū etiamnomīe p̄lati ſui. nō debet ſe gerere proabſoluto ante ratihabitōne proprij ſacerdotis. nec ante intrare eccleſia. necīgere̓ ſe coīoni fideliū ſi erat excoīcatꝰmaiori excoīcatiōe. aut etiā reciꝑe euchariſtiā ſi mortale erat pctm̄ d̓ qͥ ꝯfeſſus ē alieno ſacerdoti. B. Addūt vlt̓iꝰHoſti. ⁊ Ray. ꝙ in oī caſu in quo ſacerdos pōt audire prochianū alienū ꝯſulūt ꝙ ei iniūgat ut ſe ſacerdoti proporepn̄tet. ar. ex d̓ſen. exco. de cet̓o. ⁊. c.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten