dubitauit vtꝝ fuerit mortale. ut sͣ. §.ꝓxīo. uel eiꝰ ncc̄iam circūſtātiā. ut sͣ.§. 5º. Et nō ſolū ſi hͦ fiat ſcient̓ ſꝫ etiā ſifiat ex ignorātia ſeu obliuiōe p̄cedētea ꝓpria notabili culpa. ut colligit̉ exnotis per glo. Ray. ſub ti. de pe. ⁊ re.§. Itē circa pͥncipes. Ad hoc etiā facit.ꝗa lata culpa eꝗꝑat̉ dolo. ut ī. c. ut aīarū. d̓ ꝯſti. li 6º. Et iō ſi ꝗs ex ſua culpaignorat q̄ dꝫ ꝯfiteri ſeu eoꝝ oblitꝰ ē. dꝫde hꝰ moī negligētia ex corde dolē̓ ⁊ firmit̓ ꝓponere emēdari. ut legitīe valeatꝯfiteri. ut noͣtͣ ī ſū. con. li 3º. ti 34. q. 19.Qn̄ aūt ꝗs ſciēter omit tit̉ aliꝗd de p̄tinētibꝰ ncc̄io ad ꝯfeſſionē. nō ſolū ānullat ꝯfeſſionē. ſꝫ etiā nouū ꝯmittit pctm̄mortale. ut sͣ. cōfeſſio pͥ. §. 8º. Quo adqͣrtū caſū ē ſciendū ꝙ ex ꝯtēptū ſeu exnegligētia omittēs face̓ īiunctā ſibi penitētiā mortalit̓ peccat. ẜm Scotū ī 4º.diſ. 1j. quia facit ꝯͣ p̄ceptū vicarij dei. i.cōfeſſoris ⁊ etiā eccl̓ie. ut ī. c. oīs d̓ pe.⁊ re. B. Sil̓r etiā ẜm quoſdā iteraretenet̉ is q̇ cōfeſſus ē nō cōtritꝰ exn̄s inꝓpoſito nō deſerēdi pctm̄. ut dictū ē sͣcōfeſſio pͥ. §. 3º. A. Et ibi d̓ hͦ pleniꝰ īadditiōe. Et ſic hic ē 5ꝰ caſus. Et ſextꝰadijcit̉ ī directoria liº pͥ. ti. 19. §. 47º. s.cū ꝯfeſſor ī aliqͦ nō hꝫ iuriſdictionem.Oportet .n. tūc ꝙ ꝓ illo penitēs recurrat ad hn̄tē ptāte. ⁊ ei illud iteꝝ ꝯfiteatur. ar. exͣ. d̓ pe. ⁊. re. ſignificauit. Etſic tres caſus ſunt ex ꝑte confeſſoris. ⁊tres ex ꝑte cōfitētis. B. Hic tn̄ ſciēdūẜm Tho. ī4º. diſ. 17. ꝙ quāto ꝗs pluribus ſacerdotibꝰ cōfitet̉. tanto plus depena ei remittit̉. tū ex erubeſcētia ꝯfeſſiōis q̄ ī penā ſatiſfactoriā cōputat̉. tūex vi clauiū. vn̄ totiēs poſſet qͣs confiteri ꝙ ab oī pena liberaret̉.¶ Sd vtꝝ recidiuās. teneat̉ cōfiteripriora pct̄a. ℟º ẜm Tho. ī 4º. diſ. 22.Directe ꝗdē recidiuans. pctā dimiſſanullo mō tenet̉ nec in gnaͣli nec ī ſpālicuicūqꝫ cōfiteri. ſꝫ indirecte. ſicut illudſine q̄ ſciri nō pōt debitꝰ ſatiſfactionismodꝰ tenet̉ recidiuās notificare pct̄adimiſſa qͣꝫtū ſufficit ad hͦ ut ſciat̉ q̄ ſatiſfactio ei cōgrue poſſit īiūgi. ut ſi īp̄efrequēter lapſū carnis paſſus ē ex aliqͣoccaſiōe. illa occaſio ꝑ ſatiſfactione p̄cidat̉ ⁊ ſil̓r de alijs pctīs. ⁊ ad hͦ vr̄ ſuffice̓ confeſſio dimiſſoꝝ pctōꝝ ī gnaͣli.Tn̄ qn̄qꝫ ad alia ſpālia oꝫ deſcēde̓ ſcd̓mꝙ cōfites videit opportunū. Nō .n. pōtī his aliqͣ certa meſura p̄figi. A. Inno.ī. c. oīs. de pe. ⁊ re. ſentit ꝙ recidiuansteneat̉ cōfeſſionē iterare rōne īgratitudinis. ꝓ qͦ vr̄ face̓ illud qḋ dr̄ Math̓. 18de ſeruo nequā. ⁊ de pe. diſ. 4. ꝗͥ dīni.Itē glo. Ray. ī ti. d̓ pe ⁊ re. §. Itē nūꝗdſel̓ dimiſſa pctā. dīc ꝙ recidiuas nō tenet̉ dice̓ ſpāliter ⁊ diſtīcte ea q̄ an̄ cofeſſus ē. ſꝫ ſufficit cōfiteri ī gnaͣli d̓ illisexpͥmēdo īgͣtitudinē ſuā ⁊ dicēdo. Demultis ⁊ magnis pctīs mortalibꝰ me liberauit dn̄s ꝑ pnīaꝫ ⁊ ego nihilominꝰīgͣtꝰ exn̄s offedi eū. Et ſi forte neſciatexpͥme̓. aut nō expͥmat nomē īgͣtitudinis nō nocet dumō talia dicat v̓ba exꝗbꝰ ſacerdos īgratitudine poſſit ītelligere. Et idē not̉ ī ſū. con. li 3º. ti. 34. q.71. Hoc dictū glo. vr̄ ītelligēdū qn̄ iſtacircūſtātia īgͣtitudīs venit ad ꝑticl̓arēpctī ſpēm. Nā alie circūſtātie regl̓arit̉nō ſūt de ncc̄itate cōfeſſiōis. ut s. §. 3.Qn̄ v̓o īgͣtitudo īducat ꝑticulare ſpeꝫpctī. noͣt Tho. ī. 3. ꝑte. q. 88. arti. 4. dicēs. Qd̓ ſeꝗt̉ oīa pct̄a nō ē ſpāle pctm̄.Sed ꝑ qd̓cū ꝙ pctm̄ mortale aliꝗs efficit deo īgͣtꝰ. gͦ igtitudo n̄ ē ſpāle pctm̄℟º dicendū ꝙ īgratitudo peccātꝭ qn̄qꝫē ſpāle pctm̄ qn̄qꝫ aūt nō ſꝫ ē circūſtatia gnaͣlit̓ cōſequens oē pctm̄ mortalee 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten