s. ſacerdoti. A De his ꝯditiōibꝰ latiꝰ⁊ clariꝰ dixi in qͣdriga. ubi etiā he. 16.reducūt̉ ad. xi. iō hic omitto. B¶ Vtꝝ ꝯfeſſio facta ſine ꝯtritiōe ⁊ ſinecaritate valeat. utputa ꝗa nō dolet deoībꝰ pctīs. uel nō vult abſtinē ab oībꝰ℟º ẜm Tho. ubi sͣ. Confeſſio ẜm ꝙ eſtactꝰ v̓tutis nō valet ſine caritate q̄ eſtpͥncipiū merēdi. ſꝫ ſcd̓m ꝙ ꝯfeſſio ē p̄sſacri ordinat ꝯfitēte ad ſacerdotē quihꝫ clauē eccl̓ie. ⁊ ꝑ ꝯfeſſione cogͦſcit coſcīam ꝯfitētis. Scd̓m hͦ etiā pōt eē ī eoq̇ nō ē ꝯtritꝰ. ꝗa pōt pct̄a ſua ſacerdotinota face̓. ⁊ clauibus eccl̓ie ſe ſubijce̓. ⁊qͣꝫuis tūc nō ꝑcipiat abſolutōis fructūtn̄ recedēte fictiōe p̄ciꝑe īcipiet. ſicut⁊ ī alijs ſacr̄is. vn̄ nō tenet̉ iterare confeſſiōꝫ ad quā fictꝰ accedit. ſꝫ tenet̉ pꝰmodū fictionē ſuā ꝯfiteri. Cō. Pe. Etad iſtā opīonē nō ſolū p̄dcā rō facerevidet̉. ẜ ⁊ de pe. diſ. i. meſurā. §. nō ita.ubi dr̄ ꝙ nō ē ncc̄e ut que ſacerdoti ſel̓ꝯfeſſi fuerimꝰ d̓ nouo ꝯfiteamur. SedRay ¶ Hoſti. tenēt ꝙ talis tenet̉ ꝯfeſſione iterare. ꝗa pͥor cōfeſſio qͥ nō fuitfacta ī caritate nō valuit. Sed pͥmū vr̄veriꝰ. exͣ de pe. ⁊ re. ꝙ ꝗdā. A. Iſtudc. nō bn̄ hͦ ꝓbat. Sꝫ ꝓ concordātia pōtdici ꝙ intm̄ valet ꝯfeſſio nec oꝫ illā iterari ſpāliter. inqͣꝫtū duret effectꝰ ip̄iusexp̄ſſiōis vocal̓ qͥ ē p̄s ſacri. al̓ nō. Nāītelligētia dictoꝝ ex cā ē aſſumēda dicendi. exͣd̓ v̓bo. ſigꝭ. ītelligētia. In̄ dicendū ē ẜm glo. Ray. ꝓut etiā noturī ſū. con. liº 3. ti. 34. q. 66. ꝙ ī his cāibus ſi ille ꝗ̄ ē indebite ꝯfeſſus cōfiteat̉eidē ſacerdoti cui pͥus ⁊ adhuc habeatī memoria pct̄ā ſua q̄ audiuit nō tenet̉iterare cōfeſſionē. Si aūt ꝯfiteat̉ nouoq̄ alias nō audiuit eū. aut etiā pͦ ſi oblitus ē debet iteꝝ ꝯfiteri totū. B¶ Vtꝝ liceat ī cōfeſſiōe dice̓ aliena pctā℟º ẜm Tho. ī 4º. diſ. 16. Hō ī cōfeſſiōedꝫ famā alteriꝰ cuſtodire qͣꝫtū pōt. ſedſuā ꝯſcīam magꝭ purgare debet. Et iōſi circūſtātia que ducit ī cognitionemꝑſone ſit d̓ ncc̄itate ꝯfeſſiōis. ut ꝗa trahit ī aliā ſpem pctī mortalis. tūc dꝫ cōfiteri. ſꝑ tn̄ ſi pōt occultādo ꝑſona. Siaūt nō ſit de ncc̄itate confeſſiōis dꝫ dimitte̓. ne pctm̄ alt̓ius ꝓdat uel petitalnīa ꝯfiteat̉ alteri. aut ſuꝑiori ꝗ ꝑſonāgnoret. A. Con. Pe. ⁊ addit ꝙ etiāqn̄ circūſtātia ē ncc̄ia ⁊ nō pōt expͥmiſine ꝑiculo alt̓iꝰ omittēda ē. ⁊ ſufficitpctm̄ dice̓ ſine hꝰ moī circūſtātia. ut īſū. con. eo. ti. q. 67. B. Si tn̄ expͥmateā bona ītētione nō ut ꝓdat. ſꝫ ut pnīarius oret ꝓ eo ut ſecreto emēdet. nonpeccat ſed meret̉. 22. q. 7. hͦ videt̉. ACon. glo. Ray. ut ī ſū. con. eo. ti. q. 87.quero etiam. B¶ Vtꝝ liceat cōfeſſionē diuide̓. ℟º ẜmTho. in 4. diſ. 17. Nō licet. ſꝫ ītegͣlit̓ dꝫqͥs oīa vni ſacerdoti cōfiteri. d̓ pe. diſ.5. c. pͦ. circa fi. ⁊ diſ. z. ſūt plures. Nāſicut ī medicina corꝑali oꝫ ꝙ medicusnō ſolū vnū morbū ꝯͣ quē medicinādare debet cogͦſcat. ſꝫ etiā vl̓r totā hebetudinē ipſius īfirmi. eo ꝙ vnꝰ morbꝰex adiūctiōe alteriꝰ aggͣuat ⁊ mediciaq̄ vni morbo ꝯpete̓t alteri nocumentūp̄ſtaret. Sil̓r ē ī pctīs. ꝗa vnū agguat̉ex adiūctione alterius. ⁊ illud qd̓ vnipctō eēt cōuenies medicina alteri īcētiuū p̄ſtaret. cū qn̄qꝫ aliꝗs ꝯͣrijs pct̄īsīfectꝰ ſit. Et iō de nccītate cōfeſſionisē ꝙ hō oīa pct̄ā confiteat̉ q̄ ī memoriahꝫ. alioꝗn nō ē cōfeſſio ſed cōfeſſionisſil̓atio. ⁊ ſi ꝗd nō habuit ī memoria ⁊poſtea recordat̉. ſufficit ꝙ hͦ pctm̄ cōfitēs poſtea dicat explicite ⁊ alia ī gnaͣ.li dicēdo ꝙ cū alia multa cōfiteret̉ hocoblitus fuit. A. Et hͦ etiā ſi cōfiteat̉