ꝓpter pecuniā. A. Hoc fuit dictumglo. Ray. cui con. Vl. ut pꝫ ī ſū. con. liº2º. ti. 5. q. 139. ad fi. ubi idē dr̄ de militibus ſeu ſtipediarijs qd̓ h̓ dicit̉ d̓ officialibꝰ. iuxͣ illud Io. bap. Lud. 3º. Neminē ꝯcutiatꝭ. ꝯtēti eſtote ſtipedijs vr̄is.Predicta etiā ꝓbatur ī. l. i. et. 2. ff. decōcuſſiōibꝰ. G Et tal̓ ad reſtitutionētenet̉ ei qui dedit ſi nō turpit̓ dedit. Al̓ei ī cuiꝰ īiuriā data fuit. .i. q. i. iubemꝰ.A. iſtud. c. ē. l. iubemꝰ. C. ad. l. iuliārepetēdaꝝ ubi nihil de hac reſtitutiōedr̄. ſed bn̄ veꝝ ē ꝙ dāti faciēda ē reſtitutio qn̄ nō turpit̉ dedit. p. c. nō ſane14. q. 5. ẜm Ray. ut ī ſū. con. liº 2º. ti. 5j. 140. Et ſubdit Ray. ꝙ ſi turpit̉ deditnō illi ſed pauꝑibꝰ. uel illi ī cuiꝰ īiuriādata ē. iux arbitriū eccl̓ie reſtituēda ēpecunia. ut ī pallegato. c. nō ſane. Glo.vo Ray. dic̄ ꝙ illud qd̓ h̓ dr̄ de reſtitutiōe faciēda ē veꝝ in foro cāꝝ. In foroaūt pnīali forte magꝭ ē ꝯſiliū qͣꝫ neceſſitas. Scd̓m Il. v̓o debet de hͦ fieri ſicutde alio turpi lucro. cuiꝰ reſtitutio qn̄turpitudo ē ex ꝑte dātis ⁊ accipiētis.regularit̓e de ꝯſilio. niſi ī caſibꝰ a iureexp̄ſſis. ut ī ſymonia ⁊ ſil̓ibꝰ. Pōt etiāreddi ei ꝗ turpit̉ dedit. niſi aliud determinaret ius ī ſpecie. ſicut in ſymoniade qͣ exp̄ſſū ē ꝙ pecunia ſymoiaca reſtituēda ē eccl̓ie ī cuiꝰ igminiā ē acceptaEt hͨ poſſūt colligi ex notatꝭ ī ſū. con.liˢ 2º. ti. 5. q. 19. BOndenatus.Vtꝝ cōdēnatus poſſit fugereuel ſe defedere. vide. sͣ. accuſatꝰ. §. §.¶ De ꝯdiONdi ClO. ciōibꝰ q̄qn̄qꝫ apponūt̉ ī mr̄imonio vide .i. matrimoniū .s. pͦ to. De ꝯditōibꝰ.que qn̄q apponūt̉ ī ꝗbuſdā ꝯtractibꝰvide ibidē. §. §º. Itē de ꝯditiōibꝰ q̄ apponūt̉ in ſpōſalibꝰ .i. ſpōſalia. §. fi. ⁊. i.īpedimentū i3º. §. 5º.¶ At aliqͣ poſſeſſio fuit data eccl̓ie. ibialiqͣ appoſita ꝯditiōe ſiue mo. ut ſi aliꝗd fieret. Si nō fiat nō ꝓpter hoc pōtreuocari datio. niſi ſic facta fuerit .ſ. ꝙceſſāte ꝯditiōe ul̓ mō reuocari poſſet.exͣ de con. appo. veꝝ. A. Hoc ītelligit̉de ꝯditiōe ippͥe ſūpta. videlꝫ ꝓ modo.Cōditio. n̄ ꝓpe ſuſpendit dationem. ſꝫmodꝰ nō. Et ꝯditio fit ꝑ ſi. modꝰ v̓o ꝑut. ſicut nōt glo. ī dco. c. verū. ubi etiādīc. ꝙ ꝯditione nō īpleta nec valet donatio. B¶ Si poſſeſſio data fuit eccl̓ie ea ꝯdition ne alienet̉. nūꝗd poterit alienar i:℟º ſcd̓m Ray. Diſtīguendū ē. Nā ſieccl̓ia cui datū ſeu relictū ē hēat aliaspoſſeſſiōes. nō pōt alienari ī aliqͦ caſu.Et ſic ītelligit̉ Auten. de alie ⁊ emphi.§. ſāctiſſimas. Si v̓o eccl̓ia n̄ hēat aliaspoſſeſſiōes qͣs alienet tūc iſtas alienaepōt ī cāībꝰ a iure p̄miſſis d̓ ꝗͥbꝰ vide. sͣalienato. Nā ꝓhibitō fcā a donatore ꝓn̄ adiecta ē hn̄da tāqͣꝫ turpis Cō. GoffInno. ⁊ Poſti. A. Idē ī ſu. cō. li 4º. ti.4. q. fi. B. Cū nō ſtat ꝑ eū ad que ꝑtinet qͥ minꝰ ꝯditio īpleat̉. hr̄i dꝫ ac ſi īpleta fuiſſet. exͣ de re. iurꝭ. cū ſtat. liº 6º.cōit̓Onfeſſio Pauiaſit: ℟º ẜm Tho. ī 4º. diſ. 17. Cōueniētiſſime diffinit̉ ab Augͦ. ſic. Confeſſio ē ꝑ quā morbꝰ lates ſpe veīe aperit̉. A. Co. Pe. ut ī ſū. cō. liº 3º. ti. 34. qͣ30. Ad cuiꝰ ītellectū dic. Nō ꝙ ꝯfeſſiotripl̓r fit. aut ī foro aīe īteriꝰ corā deo.aūt in foro pnīe ext̓iꝰ cora dei vicario.aut in foro ꝯtētioſo corā iudice. In prima pctm̄ latēs nō aꝑitur. ꝗa deo aꝑtūerat. In vltima non aꝑitur ſpe venie.