Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ibi ē iudex ſuꝑior cām examīat deallegatis iudicat. In bello v̓o viribuscorꝑalibꝰ negociū vincit̉. rōnēdiiudicat̉. Con. Vl. ut ibi. B Quid ſi ſubditus hꝫ guerrā ꝯͣ dn̄muel eoº? ℟º ẜm. vaſallus cōmitꝭhꝫ aliꝗd ꝯͣ comitē. reqͥrēda eſt auctoritas regꝭ. Si aūt comes hꝫ aliꝗd cōtraregē rex hūiliter reqͣſitus ꝑtes curie nollet illi ius exhibe. credo ſi iusſuū defendat armis moderamīepeccat. Impugͣre v̓o rege ꝓpͥa auctoritate licet. ſed denūciare hꝫ pape quipoterit excoīcare. creſcēte ꝯtumaciadare auctoritate mouēdi ꝯͣeū arma.uel ꝯq̄rat̉ corā īꝑatore ſi rex illi ſubſit illius auctoritate ſi optebit mouebitbellū. Qn̄ aūt rex hꝫ cām ꝯͣ imꝑatorēuel īꝑator corā regē qui ſubeſt illi. erit aliꝰ corā quo q̄rimonia ponat̉niſi papa. ut nūc dictū ē. Tn̄ paſſus īiuria peccaret mouēdo bellū ſi alter offerret ſatiſfactionē. aūt comes hꝫaliꝗd cōtra ſubditū. ꝓpter debetſibi ius dice̓. ſꝫ uel auctoritate iudicisſuꝑioris gladiū ſumat. uel ad dioceſa vaſalli recurrat. cui ſi vaſallus obedire recuſauerit excoīcabit̉ rōne pctī.exͣ de iudi. nouit. Et ſi annū ſic ꝑſtiterit. dioceſanus ip̄m res eiꝰ capiendas exponet. ar. xi. q. 3. rurſus. 7. c. ꝗſquis. exͣ de heretꝭ. excoīcamꝰ. §. ſivo dn̄s. A. Hoc vltimū dictum fuitHoſti. ut ī ſū. con. liº. ti. §. q. 48. ubietiā oīa p̄dicta ponūt̉. Et ſolū ſubditos ſed reges pōt ep̄s iudicare.ꝯn̄s eius auctoritate poterit ꝯͣ eos bel moueri. quia ei ſubſunt. exͣ de ma.obe. oēs. ibi glo. B De dānis vaſtatiōibꝰ fiūt ī bell̓ꝗs cui teneat̉? ℟º ẜm. qui hꝫ iuſtū bellū tenet de illis danis ipſeuel ſui bona fide pugnādo ītulerunt.aūt a qͥbꝰ cōmode abſtine̓ potuerūtSi aūt craſſandi aīo malicioſe ītuliſſet al̓ poſſet ſibi ꝯſule̓ tenebit̉. ꝯpēſabunt̉ illa dāna dānis ꝓpter bellūmotū ē facta diligēti ꝯputatiōe hīc in̄Suis v̓o hoībꝰ iſte q iuſte bellat tenet̉ danis paſſi ſūt ab aduerſarijsꝗa tales ſubditi ſe ſua tenent̉ expone̓ dn̄o. Et dico dn̄s tenet̉ niſi forte ip̄e fuerit ī culpa negligēter defēdēdo eos. Talis etiā iuſte bellās tenet̉bus illis qͦs vocauit de dānis ſi receperūt. niſi venerīt illi ex debito uelhūanitatis ul̓ ꝯſanguinitatꝭ. 23. q. 3.īferēda alijs capl̓is ibi. Qui vo hꝫ īiuſtū bellū tenet̉ aduerſarijs de oībusdānis illatꝭ. Tenet̉ etiā ſuis ꝓprijs hoībus de dānis que receperūt ab aduerſario iuſte repugnabat. ſi ipſe ꝓprijhoīes iuuerūt ip̄m bona fide. aut ſi inducti fuerūt ex eius ꝯcilio timore uelcoactione de ſe erāt facturi. Secꝰſi mala fide iuuerūt illū. In cau nul hn̄t actionē ꝯͣ. ī re turpi nulla ꝯtrahit̉ obligatio. Inſti. mādati. §.illud.. ff. mādati. ſi remunerādi. §.rei turpis.. l. ſi mandauero. §. ꝗͥ eide.A. In his iuribꝰ pꝫ exequētes iniuſtū mandatū lꝫ coacti uel al̓ īducti nul hn̄t actione. bonus plus timeat pctm̄ qͣꝫ mortē. ff. metus. l. iſtiquidē. Sed iſtis īductis debet̉ ſatiſfactio ẜm modū p̄dictū ſolū ī foro penitētiali ẜm glo. Ray. Vl. ut ī ſū. con.eo. ti. q. 58. ubi ponūt̉ etiā oīa p̄dcā. B Nūꝗd dn̄i qui bellauerūt pn̄t ꝯponere ad īuicē ſuꝑ dānis eoꝝ ſubditipaſſi fuerunt? ℟º ẜm. Si ꝯpo fiat deꝯſenſu dānificatoꝝ. ſtandū ē illi. ASi cōſenſus ē liber debitores erāt parati ſatiſfacere ẜm eoꝝ poſſe al̓ noͣ. ẜmC Z