LiberSecundus
Sed debet hoc eſſe mediocre ſcꝫ int̓ groſſuꝫ ⁊ ſubtile. qꝛ nec nimis rudia v̓ba nec etiam nimis ſb̓tilia.difficilia. ſed aꝑta ⁊ medioc̄a audientibꝰ cōueniētia. ſūt accepta ī elocutione vel pronunciatione vulgari. Et de tali eloquentia diciturIhe. xlviij. Cor meum ad moab qͣſi tibia eris ſonabit. ⁊ nominat p̄mo cor. quia in locutione debꝫ precedere meditatio et deliberatio cordis. Psͣ. Os iuſti meditabitur ſapientiam .i. meditatam ſapientiaꝫloquetur. ſecundo nominat tibiaꝫeris. in qua attendit̓ armonia ſiueꝓporcio et mediocritas qͥdā ſoni q̄pertinet ad eloquētiam ⁊ pronūciationis ſuauitateꝫ ¶ Secundo rōediſtīctionis Sicut em̄ yſid̓. dicit esſi mixtū fuerit alijs mētallis colorē⁊ virtutem cōmutat. Vnde qd̓dāeſt albū ad modū argēti. quoddāfuluum ad modū auri eſt. Et aliudeſt genꝰ eris quod ex ductibili ereattenuatū in laminas. ⁊ felle thauri vnctum ſpeciem auri p̄tēdit. ⁊poni cōſueuerat in hyſtrionuꝫ coronis. propter qd̓ coronarium eſtvotatum. Similiter eſt triplex eloquentia. Quedā ſpūalis ſicut predicatorum. ⁊ hec precipue intēditad animarū purgationē ⁊ de albationem. Vnde aſſimiſatur eri qd̓ eſtalbum ad modum argenti. Psͣ. Eloquia dn̄i eloquia caſta argentūigne examinatū Pro. x. Argētumelectū lingua iuſti. Alia vero ē eloquentia ſecularis ſicut rethoꝝ ⁊ aliorū prolocutorū ſeculariuꝫ. q̄ vtplurimum ordinatur ad lucrū aurivel cōmodum alicuius tꝑalis veiauro appreciabilis. Vnde nō incōgrue aſſimilat̉ illi eri quod fuluumeſt ad modū auri. ¶ Tercia vero ēeloquentia iocularis q̄ ē ad delectā
dū et ſolaciandū. ſic̄ ⁊ poete hactenus faciebant. et hec aſſimilat̉ illieri qd̓ ponitur in hiſtrionū coroīs.Quocūqꝫ ergo modo ſit eloquenshabet aſpectū ſiue ſimilitudinē e̓isſcd̓m illud Eze. xl. Cuiꝰ erat ſpēsqͣſi ſpēs eris ¶ Tercio rationē corruptionis. qꝛ es cito rubiginat̉ niſioleo perfūdat̉. Vaſa em̄ erea fiuntrubiginoſa niſi confricent̓ arena.Ex quo accipit̉. ꝙ oīs eloquēs etlinguoſus ꝯtrahit et tenet peccatirubigineꝫ Iob .xl. Eſt qͣſi lignumputridū es nͥ preſeruet̉ gratie ſiuecaritatis vnctiōe. ꝓpter qd̓ dicebatApꝰ. i. Corni. x. Si linguis hominūloq̄r et angelorū. caritatē autē nōhabeā factus ſum velut es ⁊cͣ Velniſi ab hac rubigine purgēt̉ aſpe̓itate pͥnīe. Et idcirco vt Ihero. dicit. melius ē habere ruſticitatē ſcāꝫꝙ eloquētiā peccatricē ¶ Quartoratione ſonationis. qꝛ es maximeꝯuenit officio cāpanaꝝ et tubaruꝫꝓpter ſonoritatē. Quaſi autē cāpane optime ſonantes ⁊ a remotis ptibus audibiles fuerūt ſancti apl̓i.qꝛ in omnē t̓ram exiuit ſonꝰ eoruꝫet in fines orbis t̓re verba eorū. vtdr̄ in Psͣ. Sed qͣſi tube eree ſūt doctores et predicatores alij. Predicatori em̄ dr̄ yſaie. lviij. Clama neceſſes et qͣſi tuba exalta vocē tuamIhe. xlvi. Vox eiꝰ qͣſi eris ſonabit¶ Quinto rōne curationis. qͥa escontra infirmitates multas virtutē habet. Nā ſicut dicit Pliniꝰ etetiā dyaſc. es exuſtū ⁊ pulueriſatūhabet v̓tutē diſſoluēdi et ꝯſumendi. extenuādi. et purgandi noxioshūores. vulne̓a ſanat. caligiēꝫ oculoruꝫ purgat. ſuꝑfluas carnes corrodit et vltra creſcere nō ꝑmittitSic eloquētia et lingua predicato.ris ſi fuerit adu̓ſta id ē igne ſpiritꝰ