PrimusLi ber
Intipit opus perutile et validum predicatoribus de qͦcunqꝫ materiā dicturis. venerabilis atqꝫ doctiſſimi igrī helvoīci teutonici profeſſoris ſacre theologie ordinis predicatorum. quod intitulatur ab autore. liber de exēplis et ſimilitudinibus rerū ¶ Prologus primusMNIA facito ſecuriduꝫ exemplar qd̓ tivi mōſtratum eſt.Veb̓. viij.In omnibus operibus artium videmus ꝙ eorum opifices diriguntur et regulantur duplici exemplari. Nam qui ſunt inarte periti interius habent exemplar ſcilicꝫ formaꝫ artis ſecunduꝫquam operantur. Qui vero arteaddiſcunt nondum eruditi in ipſaaſpiciunt ad exemplar exteruusper aliquem artificem factuꝫ. ſicutpueri qui ſcribere diſcunt tenentpre oculis exemplar magiſtri. Sꝫquēadmodum in operibus artiumſic etiam in moribus et actibus virtutum duplex habemus exemplūNam primo quidem per fidem habemus intus criſtum. ſecundū illd̓Apl̓i Eph. iij. Habitare criſtuꝫ perfidem in cordibus veſtris. Et hoc ēexemplar precipuū perfecte vite.Vnde et ipſe ait Iohīs. xiij. Exemplum dedi vobis vt quēadmodumego feci ita et vos faciatis ¶ Et dehoc exemplari principaliter intelligi debet verbuꝫ preallegatum Omma facito ſecundum exemplar ſcꝫcriſti qd̓ tibi monſtratum eſt ſcꝫ ꝑfide. Hoc eſt igitur exemplar intrīſecum exiſtens in corde per fide ſcꝫ
triſti vita. quod exemplar apl̓ꝰ ſequens et ei conformatus totaliterdicebat ad Gal̓. ij. Viuo ego iamnon ego. viuit vero in me criſtꝰ.Sed eſt aliud exemplar extrīſecuꝫſcꝫ natura creata rerum que ſuntextra animam qūo dirigitur hūana induſtria non tm̄ ī operibus artium. in quibus vt dicit ariſtotilesArs imitatur naturam inquātumpoteſt. ſed etiaꝫ in moribus et actibus virtutum. ita vt etiam de hocexēplari poſſit dici verbuꝫ ꝓpoſitūOmnia facito ſecūdū exemplar qd̓tibi monſtratum eſt ſcꝫ in rerū natura. Nam ex ipſis nature operibꝰſumuntur ſimilitudines et plurīaexempla vtilia noſtris ꝯpetētia moribꝰ. Et hinc eſt ꝙ venerabilis doctor Gregorius nazāzenꝰ cuius teſtante iheronimo tanta autoritasfuit vt nullus vnꝙͣ eius dictis calūniam inferre preſumpſerit. ymmoinſuper vt teſtātur Rufinus tantafuit eiꝰ auctoritas apud eccīas xp̄ivt eſſe putaretur hereticus qui illifuiſſet auſus in aliquo contraire.Hic itaqꝫ tam precipuꝰ doctor hācſibi conſuetudinem fecerat vt quicquid eius occurreret oculis de rebꝰ exterioribꝰ interioribus aīe moribus adaptaret. Sic enim refertipſe de ſe in ſuo apologetico dicensMos michi eſt ad meipſum ſingl̓aqueqꝫ reuocare. precipue ſi quiesmichi ſit et ſilentium ſi vacet aīmimoribus adaptape quod videtur īoculis. Vnde et oculorum viſio fitmichi mentis eruditio. Huius igitur exemplum laudabile ſequi predicatores oportet ſi habundare voſunt copia exemplorum Que cōpia illis ſi affuerit precipue de rebusextrinficis que nobis ſunt ī aꝑto⁊ etiam de mirandis operibus quea i