IIPars

qꝫ ꝟgo ſine peccato ꝯcipies: et paries filium. h̓erit magnus: qꝛ dominabit̉ a mari vſqꝫ ad mare. ⁊ a flumine vſqꝫ ad terminos orbis terre. etfilius altiſſimi vocabit̉. quia qui in terris naſcitur humilis: in celo regnat ſublimis. ⁊ dabit illi dominꝰ deus ſedem Dauid patris eius: ⁊ regnabit in domo Iacob ineternū: et regni eiusnon erit finis. Ip̄e quippe rex regū ⁊ dominusdominātiū eſt. ⁊ thronus eius in ſeculū ſeculi.His angeli verbis virgo non incredula: ſꝫ modum ſcire volens reſpondit. Quomodo iſtudfieri poteſt? Nam cum ip̄a virum iuxta votuꝫmeū nunqͣꝫ cognoſcā: quomodo ſine virilis ſeminis incremento parere poſſū? Ad hoc angelus. Ne exiſtimes inquit maria ꝙ hūano more cōcipias Nam ſine virili cōmixtione virgocōcipies: ꝟgo paries: virgo nutries Spiritusenī ſanctus ſuꝑueniet in te: ⁊ virtꝰ altiſſimi obumbrabit tibi cōtra omnes ardores libidinis.Ideoqꝫ qd̓ naſcet̉ ex te ſoluꝫ erit ſanctū: quiaſolum ſine peccato cōceptum: ⁊ natum vocabitur filius dei. Tūc maria manibus expanſis etoculis ad celum leuatis dixit. Ecce ancilla dn̄i(neqꝫ enī domine nomīe digna ſum) fiat mihiẜm ꝟbum tuum. Longū forte ⁊ qͥbuſdā tedioſum erit: ſi cuncta huic opuſculo inſerere voluerimus: que natiuitateꝫ dominicā vel p̄ceſſiſſevel ſubſecuta fuiſſe legimꝰ. Unde his omiſſisque in euangelio pleniꝰ ſcripta ſunt: ad ea queminus habent̉ narrāda accedamꝰ. Ioſeph igitur a iudea in galileā veniens: deſponſatam ſibi ꝟginem vxorem ducere intēdebat. Iā nāqꝫtres fluxerant mēſes: ⁊ quartus inſtabat ex eotēpore quo ſibi deſponſata fuerat. interea paulatim vtero p̄uerpere intumeſcēte: puerperā ſemanifeſtare cepit. neqꝫ hͦ latere potuit Ioſephnam ſponſi more liberiꝰ ad ꝟginem introiens:⁊ familiarius cū ea loquēs: grauidā eſſe deprehendit. Eſtuare itaqꝫ animo ⁊ fluctuare cepit:qꝛ ignorabat quid ſibi potiſſimū eſſet faciendūneqꝫ enī eam traducere voluit: quia iuſtꝰ erat.neqꝫ fornicatiōis ſuſpitiōe infamare: qꝛ pius.Itaqꝫ cogitabat clam diſſoluere cōiugiū: ⁊ occulte dimittere eam. Hec autē eo cogitāte: ecceangelꝰ dn̄i ei apparuit ī ſomnis dicēs: Ioſephfili Dauid noli timere: hoc ē ne velis fornicationis ſuſpitionē in ꝟgine habere: vel aliquid ſiniſtrū cogitare: neqꝫ timeas eam in vxoreꝫ ducere. Qd̓ enī in ea natū eſt: ⁊ nūc animū tuū angit: non homīs ſed ſpūſſancti eſt opus Parietenī omniū ꝟgo ſola dei filiū ⁊ vocabis nomeneius ih̓m. id eſt. ſaluatorē. Ipſe enī ſaluū faciet populū ſuū a peccatis eorum. Igit̉ Ioſephẜm angeli p̄ceptuꝫ ꝟginem vxorem duxit: nectn̄ cognouit eam: ſed caſte ꝓcurās cuſtodiuit.Iāqꝫ nonus a ꝯceptione inſtabat menſis cum

Ioſeph vxore cū alijs que neceſſaria erāt aſſūpta bethleē ciuitatē vnde ip̄e erat tetendit. Factum ē aūt cū eſſent ibi: impleti ſūt dies vt pareret: ⁊ peperit filiū ſuū pͥmogenitū: ſicut ſāctieuāgeliſte docuerūt dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m: qͥ cuꝫpatre ⁊ filio ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat deus ꝑoīa ſecula ſeculoꝝ.¶ Beati Hieronymi ad Mineriū ⁊ Alexandrū monachos de reſurrectione carnis: vbi ex.ponit illd̓ apoſtoli ad Corinthios. Omēs quidem reſurgemus: ſed non omnes īmutabimurẜm hereticorū catholicorūqꝫ ſentētias: in fineſe excuſans ꝙ tomo ī aliquibꝰ cometarijs Origenis vtatur. ¶ Epl̓a. CIII.ILipio iam ꝓfectionis articulo ſancti fratriſ noſtriSyſinni: qui veſtra mihi ſcripta detulerat: hec qualiacūqꝫ ſūt dictare compellor.nec poſſū vr̄am celare prudentiā: ⁊ obſecronehͦ dic tum referatis ad gl̓iam: qͥnpotius ad plenam neceſſitudinē: dū ita vobis quaſi mihi loquor. Multas ſanctoꝝ fratꝝ ac ſocioꝝ de veſtra ꝓuincia ad me detulit q̄ſtiones: ad qͣs vſqꝫ ad diē epiphanioꝝ largiſſimo ſpatio me reſponſurū putabā. Cunqꝫ furtiuis noctiū lucubratiūculis ad pleraſqꝫ dictarē: ⁊ expletꝭ alijsme ad vr̄am qͣſi ad difficillimā reſeruarē: ſubito ſuꝑuenit ſe afferens ilico ꝓfecturuꝫ. Cunqꝫeū rogarē: vt differret iter: libere mihi cepit famem obtēdere monaſteriorū: egypti neceſſitates: nili non plenas aquas: multorū inediā: vtꝓpe offenſaꝫ eſſet in dominū illū vltra velle retinere. Itaqꝫ ſubtegmina ⁊ ſtamina: liciaqꝫ ettelas que mihi ad vr̄am tunicā paraueram vobis īcōfecta trāſmiſi. vt quicqͥd mihi deeſt: veſtro texat̉ eloquio. Prudētes eſtis ⁊ eruditi: ⁊de Canina vt ait Appius facūdia ad xp̄i diſertitudinē trāſmigraſtis. Nec magno mihi apd̓vos labore opus eſt: ꝙ philoſophū quēdaꝫ inſuadēdo ruſticū eſſe ꝑpeſſuꝫ narrāt fabule vixdum dimidiū inquit dixerā: iam intellexerat.Itaqꝫ ⁊ ego tꝑe coartatꝰ ſinguloꝝ vobis qui īſacrā ſcriptura cōmentariolos reliq̄runt ſnīasꝓtuli: ⁊ ad v̓bū pleraqꝫ interp̄tatus ſum. vt ⁊me liberē q̄ſtione: ⁊ vobis veterum tractatoꝝmittat̉ auctoritas: qͥ in legēdis ſingulis ac probādis nō mee voluntati: ſed vr̄o acqͥeſcatis arbitrio Queritis qͦ ſenſu dictū ſit: ⁊ quō in pͥmaad Corinthios epl̓a Pauli apl̓i ſit legendum.Oēs qͥdē dormiemꝰ: nō aūt oēs īmutabimur:an iuxta q̄dam exēplaria non oēs dormiemusoēs aūt īmutabimur. vtrūqꝫ enī in grecis cōdicibus īuenit̉ Suꝑ qͦ Theodorꝰ heracleotes: q̄vrbs olim perinthus vocabat̉: ī cōmētariolisapl̓i ſic locutꝰ ē: oēs qͥdē nō dormiemꝰ: oēs aūt