ParsI

deliramēta ſubſannes Non erubeſco eaꝝ fidēq̄ pͥme viderunt dn̄m reſurgentē: que mittunt̉ad apoſtolos: que in matre dn̄i ſaluatoris ſanctis apoſtolis cōmendant̉. Tu ructato cum ſeculi hominibꝰ. ego ieiunabo cum feminis: imocum religioſis viris: qͥ pudicitiā vultū p̄ferūt:⁊ pallida iugi cōtinentia ora portātes xp̄i oſtēdunt verecūdiā. Uideris mihi dolere ⁊ aliudne ſi inoleuerit apud Gallos ꝯtinentia ⁊ ſobrietas atqꝫ ieiuniū: taberne tue lucra nō habeāt:⁊ vigilias diaboli ac temulēta cōuiuia tota nocte exercere non poſſis. Preterea ijſdeꝫ ad merelatū eſt epiſtolis: ꝙ cōtra auctoritatē apoſtoli Pauli. imo Petri: Ioh̓is: ⁊ Iacobi: qui dextras deder̄t Paulo ⁊ Barnabe cōmunicationis ⁊ p̄ceperūt eis: vt pauperū memores eēnttu ꝓhibeas Hieroſolymā in vſus ſanctoꝝ aliquā ſumptuū ſolatia dirigi. Uidelicꝫ ſi ad hocreſpōdero: ſtatim latrabis meā me cauſā agereqͥ tanta cunctos largitate donaſti: vt niſi veniſſes Hieroſolymā: ⁊ tuas vel patronoꝝ tuoruꝫpecunias effudiſſes: oēs periclitaremur fame.Ego hoc loquor: qd̓ beatus apl̓s Paulꝰ in cūctis pene epiſtolis ſuis loqͥtur: ⁊ p̄cipit in eccleſijs gentiū ꝑ vnam ſabbati: hoc eſt in die dn̄icooēs ꝯferre debere. que Hieroſolymā in ſanctorum ſolatia dirigant̉: ⁊ vel ꝑ diſcipulos ſuos:vel quos ip̄i ꝓbauerint: ⁊ ſi dignū fuerit: ipſeaut dirigat. aut ꝑferat qd̓ collectuꝫ eſt. In actibus apoſtoloꝝ loquēs ad Felicē p̄ſidem: poſtannos ait plures elemoſynas facturus ī gēteꝫmeā veni Hieroſolymā: ⁊ oblatiōes ⁊ vota: inqͥbus inuenerūt me purificatū in templo. Nūquid in alia parte terraꝝ ⁊ in is eccleſijs qͣs naſcentes fide ſua erudiebat: que ab alijs acceperat: diuidere non poterat? Sed ſanctis pauꝑibus dare cupiebat: qͥ ſuas ꝓ xp̄o facultates relinquētes: ad dn̄i ſeruituteꝫ tota mente ꝯuerſiſunt. Longū eſt nūc: ſi de cūctis epiſtolis eiusoīa teſtimonia reuoluere voluero: in qͥbus hocait: ⁊ tota mēte feſtinat: vt Hieroſolymaꝫ ⁊ adſancta loca credentibꝰ pecunie dirigant̉. nō inauariciā: ſed in refrigeriū. non ad diuitias congregādas. ſꝫ ad imbecillitatē corpuſculi ſuſtētandā: ⁊ frigus atqꝫ inediā declinandā Hac iniudea vſqꝫ hodie ꝑſeuerāte ꝯſuetudine. nō ſolum apud nos: ſed ⁊ apud hebreos: vt qͥ ī legedn̄i meditant̉ die ac nocte: ⁊ patrē non habentin terra: niſi ſolū deū ſynagogaꝝ ⁊ totiꝰ orbisfoueant̉ miniſterijs. ex eqͥtate dūtaxat: non vtalijs refrigeriū: ⁊ alijs ſit tribulatio: ſed vt aliorum abundantiā: alioꝝ ſuſtentet inopiam. Reſpōdebis hoc vnūqueqꝫ poſſe in patria ſua facere. nec pauꝑes defuturos: qͥ eccleſie opibꝰ ſuſtentādi ſūt. Nec nos negamus cunctis pauperibꝰ etiā iudeis ⁊ Samaritanis. ſi tanta ſit lar-

gitas: ſtipes porrigēdas. Sed apoſtolꝰ faciendam qͥdem docet ad oēs elemoſynā: ſed maxīead domeſticos fidei. De qͥbus ⁊ ſaluator ī euāgelio loq̄batur. facite vobis amicos de māmona iniqͥtatis: qͥ vos recipiant in eterna tabernacula. Nunqͥd iſti pauꝑes īter quoꝝ pannos etingluuiē corporis flagrans libido dn̄atur: pn̄thabere eterna tabernacula? qͥ nec p̄ſentia poſſident nec futura? Nō enī ſimpliciter pauꝑes:ſed pauꝑes ſpū beati appellant̉. de quibus ſcriptum eſt. Beatꝰ qͥ ītelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperem: in die mala liberabit eum dn̄s. In vulgipauꝑibus ſuſtentandis: nequaqͣꝫ intellectꝰ: ſꝫelemoſyna opus eſt. In ſanctis pauꝑibꝰ beatitudo eſt ītelligentie. vt ei tribuat qͥ erubeſcit accipere: ⁊ cum acceꝑit: dolet: metēs carnalia: etſeminās ſpiritalia. Qd̓ aūt aſſeris eos meliusfacere qͥ vtant̉ rebus ſuis: ⁊ paulatim fructuspoſſeſſionuꝫ ſuaꝝ pauperibꝰ diuident: qͣꝫ illosqͥ poſſeſſionibꝰ venūdatis ſemel oīa largiātur:non a me eis: ſed a dn̄o reſpondebit̉. Si vis eēꝑfectꝰ: vade ⁊ vende oīa que habes: ⁊ da pauperibus: ⁊ veni ſeq̄re me. Ad euꝫ loquitur quivult eſſe ꝑfectus: qui cum apl̓is patrē nauiculam ⁊ rhete dimittit. Iſte quē tu laudas: ſecūdus ⁊ tertius gradus ē: quē ⁊ nos recipimꝰ dūmodo ſciamus pͥma ſecūdis ⁊ tertijs p̄ferēda.Nec a ſuo ſtudio monachi deterrendi ſunt a telinguis vipereis ⁊ morſu ſeuiſſimo. de qͥbꝰ argumentaris ⁊ dicis. Si oēs ſe clauſerint ⁊ fuerint in ſolitudine: qͥs celebrabit eccleſias: qͥs ſeculares homīes lucrifaciet? qͥs peccātes ad virtutes poterit cohortari? Hoc enī modo ſi oēstecū fatui ſint: ſapiēs qͥs eſſe poterit? Et virginitas nō erit approbāda. Si enī om̄es ꝟginesfuerint: nuptie non erūt: interibit humanū genus: infantes in cunis nō vagient: obſtetricesabſqꝫ mercedibꝰ mendicabūt: ⁊ grauiſſimo frigore ſolutꝰ atqꝫ cōtractus dormitātius vigilabit ī lectulo. Rara eſt ꝟtus: nec a pluribus appetit̉. atqꝫ vtinā hoc oēs eſſent: qd̓ pauci ſunt.de qͥbus dicit̉: multi vocati: pauci auteꝫ electi.⁊ vacui eſſent carceres. Monachus autē nondoctoris ſed plangētis habet officiū. qui vel ſevel munduꝫ lugeat: ⁊ dn̄i pauidus p̄ſtolet̉ aduentū. qͥ ſciens imbecillitatē ſuam ⁊ vas fragile qd̓ portat: timet offendere ne impingat: corruat: atqꝫ frangat̉. Vnde ⁊ mulieꝝ maximeqꝫadoleſcētulaꝝ vitat aſpectū: ⁊ intantū caſtigator ſui eſt: vt etiam q̄ tuta ſūt ꝑtimeſcatcur inquies pergis ad heremū: videlicet vt te nō audiam: non videā: vt tuo furore nō mouear: vttua bella non patiar: ne me capiat oculus meretricis: ne forma pulcherrima ad illicitos ducatamplexus. Reſpōdebis hoc nō eſt pugnare: ſꝫfugere. Sta in acie: aduerſarijs armatꝰ obſiſte