Fo. 3Epl̓aTractatusAI L

cōcupiſcentiā corruptionis Nouit dominꝰ pios de temptatione eriꝑe: ⁊ iniquos cruciādosin die iudicij reẜuare. p̄cipue eos qͥ poſt carnēin deſiderijs pollutionis ambulant: ⁊ dominationes deſpiciūt audaces ⁊ ꝓcaces. Iſti enimquaſi irrationabilia iumenta in ventrem ⁊ libidinem proni ſunt blaſfemātes: qui in corruptione ſua corrumpentur. recipiētqꝫ mercedē iniquitatis: luxuriaꝫ qui putant delitias eſſe iniuſticiam ſordes ⁊ maculas: ⁊ nihil aliud niſi devoluptatibus cogitantes. Qui habent oculosplenos adulterio: ⁊ inſatiabili libidine: ⁊ decipiūt animas necdū xp̄i charitate robuſtas: loquunt̉ enim ꝟba tumentia. Et indoctos facileillecebris carnis irretiūt: repromittentes eis libertatē: cū ip̄i ſerui vitiorū ſint: atqꝫ luxurie etcorruptionis. Unuſquiſqꝫ enī ei ſubiacet paſſioni: a qua vincitur. Qd̓ ſi fugientes coinqͥnationes mundi per ſcientiā ſaluatoris noſtri ieſuxp̄i: ijſdem rurſus ſuꝑantur que ante ſperauerant: facta ſunt eis nouiſſima peiora prioribusMeliuſqꝫ eis erat non eſſe viam iuſticie: qͣꝫ pagnitionem retrorſū cōuerti: ⁊ relinquere ſanctum mandatū: qd̓ eis traditum fuerat. Completūqꝫ eſt in eis veriſſimū illud ꝓuerbiuꝫ. Canis reuerſus ē ad ſuū vomitū. Et ſus lota ē involūtabro luti.¶ Ca. XXV.Olui omnē locuꝫ ſecūde Petri epiſtoIn le ponere: ne longū facerē. Sed tantūmodo oſtendi ſpūſſancti vaticinio huius tēporis ⁊ doctores ⁊ hereſim p̄nunciatamDeniqꝫ manifeſtius eos denotat dicēs: Uenient enim nouiſſimis diebus illuſores ſeducentes: iuxta ꝓpria deſideria ambulantes ⁊cͣ. Deſcripſit ſermo apoſtolicus Iouiuianū loquentem buccis tumentibꝰ: ⁊ inflata verba trutinātem: repromittenteꝫ in celis libertatē: cum ipſecorruptionis ſeruꝰ ſit: atqꝫ luxurie canis reuertens ad vomitū ſuum. Nam cum monachū eēſe iactitet: ⁊ poſt ſordidā tunicam: ⁊ nudos pedes ⁊ cibariū panem: ⁊ aque potum: ad candidam veſtem: ⁊ nitidam cutem: ad mulſū ⁊ elaboratas carnes: ad iura Apitij ⁊ Paxamij: adbalneas quoqꝫ ac friticulas ⁊ popinas ſe cōferat: manifeſtū eſt: ꝙ terram celo: vitia virtutibus: aerem p̄fert chriſto: ⁊ purpuram coloriseius putet regna celorū. Et tamē ille formoſusmonachus: craſſus nitidus: dealbatus: ⁊ quali ſponſus ſemꝑ incedens: aut vxorem ducat:vt equalem ꝟ̓ginitateꝫ nuptijs ꝓbet. aut ſi nōduxerit: fruſtra contra nos verbis agit: cū opere nobiſcum ſit. Sed ⁊ Ioh̓es in eadem verbacōcordat. Nolite diligere mundū: neqꝫ ea quein mundo ſunt. Si qͥs diligit mundū: nō ē charitas patris in eo: quoniā omne qd̓ in mūdo ē:deſideriū carnis eſt: ⁊ deſiderium oculorū ⁊ ſu

ꝑbia huius vite: que nō eſt de patre: ſed d̓ mūdo eſt: ⁊ mundus p̄terit: ⁊ deſideriuꝫ eius. quiautem facit voluntatem dei: manet ineternumMandatuꝫ nouū ſcripſi vobis. qd̓ eſt veriſſimū: ⁊ ī chriſto ⁊ in nobis. qꝛ tenebre p̄terierūt⁊ lux iam lucet. Et rurſum chariſſimi nunc filijdei ſumus. ⁊ necdū apparuit: qͥd futuri ſumusScimus auteꝫ qꝛ ſi apparuerit: ſimiles ei erimꝰquoniā videbimus euꝫ ſicuti eſt. Et om̄is quihabet hāc ſpem: caſtificat ſemetip̄m: ſicut ⁊ ille caſtus eſt. In hoc ꝑfecta eſt noſtra charitasſi fiduciam habeamus ī die iudicij. vt quomodo ille eſt: ſic ⁊ nos ſimus in hoc ſeculo Epiſtola quoqꝫ Iude tale qͥd ſignificat. Odientes etcarnis pollutam tunicā. Legamꝰ apocalypſimIoh̓is. ⁊ ibi reꝑiemus agnum ſuꝑ montē Syon. ⁊ cuꝫ eo centum qͣdragintaquattuor miliaſignatorū habentiū nomen eius: et nomen patris eius ſcriptum in frontibus ſuis: qui cātātcāticū nouū: ⁊ nemo poteſt dicere canticū illd̓niſi hi qui empti ſunt de terra. Iſti ſunt qui cūmulieribus ſe non coinquinauerunt. virginesenī ꝑmanſerunt. hi ſequūtur agnum quocūqꝫvadit. Empti ſunt enī ex hominibꝰ pͥmitie deo⁊ agno: ⁊ in ore ip̄oꝝ non eſt inuentū mendacium: ⁊ ſiue macula ſunt. de ſingulis tribubꝰ excepta tribu Dan: pro qua reponit̉ tribu Leuixij. milia ꝟginum ſignatorū creditura dicunt̉qui cum mulieribꝰ nō ſunt coinquinati. At neputaremus de his dici: qͥ ſcorta nō norunt: ſtatim intulit: ꝟgines enī ꝑmanſerunt. ex qͦ oſtendit omnes qui virgines non ꝑmanſerūt: ad cōparationē puriſſime ⁊ angelice caſtitatis: ⁊ ip̄ius domini noſtri ieſu xp̄i eſſe pollutos. Hi ſūtqui cantant cāticū nouū: qd̓ nemo poteſt canere: niſi qui virgo eſt. hi ſunt pͥmitie dei ⁊ agni:⁊ ſine macula. Si virgines pͥmitie dei ſūt. ergo⁊ vidue ⁊ in matrimonio cōtinentes: erāt poſtpͥmitias. id ē. in ſcd̓o ⁊ tertio gͣdu. nec pͥus perditus populus ſaluari poterit: niſi tales hoſtias caſtitatis deo obtulerit: ⁊ īmaculatuꝫ agnūpuriſſimis victimis recōciliauerit. Infinitumeſt de euāgelio decem v̓ginum exponere ſacramentū: qͥnqꝫ ſtultarū ⁊ qͥnqꝫ ſapientuꝫ. Hoc ſolum nūc dico ꝙ quomodo abſqꝫ ceteris oꝑibꝰꝟginitas ſola nō ſaluat ſic oīa opera abſqꝫ virginitate: puritate: cōtinētia: caſtitate: imperfecta ſūt. Ex quo nequaqͣꝫ nos illd̓ poterit impedire: quod aduerſarius obijcit: fuiſſe dominūin Chana Galilee: ⁊ nuptiarū feſta celebraſſe:quādo aquas vertit in vinuꝫ. Hoc enī breuiſſime reſpōdebo: ꝙ qui octaua die circūciſus eſt⁊ ꝓ quo par turturū ⁊ duo pulli columbarumdie purgationis oblati ſunt: cuꝫ ceteris anteqͣꝫpateretur iudaicam ꝯſuetudinē comprobauitne illis occaſione iuſte ſe interficiendi tribuere

fꝫ