Vlla
qn̄ in memetip̄o reuerſus: ꝓph̓as legere cepiſſem ſermo horrebat incultus. Et qꝛ lumē cecisocul̓ nō videbā: n̄ ocl̓oꝝ putabā culpā eē: ſꝫ ſol̓Dū ita me ātiquꝰ ſerpes illuderet: in media ferme qͣdrageſima medull̓ infuſa febris corpus inuaſit exhauſtū: ⁊ ſine vlla reqͥe qd̓ dictu qͦꝫ incredibile ē: ſic infelicia mēbra depaſta ē: vt oſſibus vix hererē. Interiꝫ ꝑabant̉ exeqͥe: ⁊ vital̓aīe calor toto frigeſcēte iā corꝑe: ī ſolo tm̄ repēte pectuſculo palpitabat. Cū ſubito raptus inſpū ad tribūal iudicꝭ ꝑtrahor: vbi tm̄ lumīs erat ⁊ tm̄ ex circūſtātiū claritate fulgoris: vt ꝓiectus in terrā ſurſum aſpice̓ nō auderē. Int̓rogatus de ꝯditōe: xp̄ianū me eſſe rn̄di. Et ille qͥp̄ſidebat. Mētiris ait: Ciceronianꝰ es nō xp̄ianus. Ubi em̄ ē theſaurus tuus: ibi ⁊ cor tuū.Ilico obmutui: ⁊ int̓ ꝟbera qͥbus me cedi iuſſerat: ꝯſcīe magis igne torq̄bar: illū mecū ꝟſiculū repetēs: in inferno aūt qͥs ꝯfitebit̉ tibi? Clamare aūt cepi: ⁊ eiulans dicere. Miſerere meidn̄e: miſerere mei. Hec vox inter flagella reſonabat. Tandeꝫ ad p̄ſidentis genua ꝓuoluti: qͥaſtabāt: p̄cabant̉: vt veniā tribueret adoleſcētie: ⁊ errori locū pnīe ꝯmodaret: exacturus deinde cruciatū: ſi gentiliū lr̄aꝝ libros aliqn̄ legiſſem. Ego qͥ in tāto ꝯſtrictus articulo vellē etiāmaiora ꝓmiterre: deierare cepi: ⁊ nomen eiusobteſtans dicere. Domine ſi vnqͣꝫ habuero codices ſeculares: ſi legero: te negaui. In hec ſacramenti verba dimiſſus reuertor ad ſuperos:⁊ mirantibus cunctis oculos aperui: tanto lachrymaꝝ imbre ꝑfuſos: vt etiam incredulis fidē facerē ex dolore: nec ꝟo ſopor ille fuerat autvana ſomnia: quibus ſepe deludimur. Teſtisē tribunal illudāte qd̓ iacui. Iudiciū teſtis eſt:qd̓ timui. Ita mihi nunqͣꝫ ꝯtingat talē incidere qſtionē. Liuoribus habuiſſe me plenas ſcāpulas: plagas ſenſiſſe ꝑ ſomniū: ⁊ tāto dehincſtudio diuina legiſſe. qͣꝫto mortalia an̄ ꝑlegerēIdē igit̉ Hieronymus qd̓ p̄termiſeramus: dūin Romana adhuc eſſꝫ vrbe: os Damaſi pape⁊ ſacre bibliothece ſcrutator: diuinoꝝ diſſertorvoluminū: dū ꝑ trienniū ꝯtinuū carus: acceptuſqꝫ ppl̓aribus veneraret̉: omniūqꝫ iudicio pōtificatu dignus decerneret̉: ordinatuſqꝫ a p̄fato papa pbr̄ Cardinalis vt ſuꝑius ſcriptū ē fuiſſet: qͥdā ex clericoꝝ mōachorūqꝫ ordinibus ꝓpetulātia: ingluuieqꝫ diſcurſantes: ad effugandū de vrbe eūdē Hieronymū: qͥ vtrorūqꝫ eoꝝſcribens vitia eos d̓ep̄henderat: inſidias ꝑauerūt. Ueꝝ emuero hūc ego felicem dixerim: huius fuge euentum corrigētis Xp̄i iudicio potiꝰdiſpenſatum: qͣꝫ prauoꝝ hominum ꝑſecutionibus paratū fore exiſtimo .ſꝫ vt Romana eccl̓iaPetri inſtituta regimine: oīm veteris teſtamēti libroꝝ xp̄o d̓o volēte ⁊ Hieronymo ſpiritali
ſtudio deſudāte: hebraycā qͦꝫ hr̄et ꝟitatē ⁊ grecoꝝ qͦrūdā leuitas: q̄ ſibi a deo oēs ſcpͥturas diuinitus inſpiratas accepiſſe plaudebat: eos habere: qd̓ ip̄a nō hꝫ: recognoſcat. Igit̉ Hieronymus vt iā dictū ē Roma egreſſus: ad orientē tēdēs ꝓfectus ē ad Gregoriū Naziā zenum:Cōſtātinopolitane vrb̓ ep̄m vbi ita ꝓficere ſtuduit: vt ſanctaꝝ ſcripturaꝝ ſtudijs erudiret̉: ⁊ſupplex dociliſqꝫ diſcipulus adijt p̄ceptorē: eūqꝫ in Cōſtātinopolitana vrbe obẜuabat. Hocdiſcipulatu Hieronymus ꝑacto: in Syriā ꝑrexit: ⁊ dū in poſſeſſione Euagrij pbr̄i moraret̉:Malchū mōachū aliqn̄ captiuū repperit: ꝑcōtatuſqꝫ eū oēꝫ eius captiuitatꝭ didicit hyſtoriā:quā poſtea edidit: ſcpͥtāqꝫ Romanis fidelibusmiſit hec in iſtius hyſtorie inſerēs ꝓlogo. Scribere inqͥt diſpoſui: ſi tn̄ d̓s vitā dederit: ⁊ ſi vituꝑatores mei ſaltem fugientem me: ⁊ clauſuꝫꝑſequi deſierint. Ad deſerta deinde loca: ad q̄olim ob agendam inibi penitentiam properarecupiebat: ita letus accinctuſqꝫ acceſſit vt volaſſe eū magis: qͣꝫ meaſſe crederes. Quō ꝟo ꝑ qͣdriennium ꝯtinue Xp̄i potius auxilio penituerit: idem Hieronymus: que ſponte pertulerit:ipſius dei gratiam affuiſſe huiuſmodi verbisindicauit: quotiens in heremo conſtitutus in illa vaſta ſolitudine que exuſta ſolis ardoribushorridum monachis preſtabat habitaculum.Putaui me inquit Romanis intereſſe delitijsſedebā ſolus: qꝛ amaritudine repletus erā: horrebant ſacco mēbra: deformis ⁊ ſqualida cutisſitum ethyopice carnis obduxerat: qͦttidie lachryme: quottidie gemitus. Et ſiqn̄ repugnantem ſomnus imminēs oppreſſiſſet: nuda humovix oſſa herentia collidebam. de cibis ꝟo ⁊ potu taceo: cum etiam languentes mōachi aqͣ frigida vtant̉: ⁊ coctum aliquid accepiſſe luxurie.ſit. Ille igit̉ ego qͥ ob gehenne metū tali me carcere ip̄e dānauerā: ſcorpionū tm̄ ſocius ⁊ ferarū ſepe choris int̓erā puellaꝝ. pallebāt ora ieiunijs: ⁊ mēs deſiderijs eſtuabat. In frigido corpore ⁊ an̄ hoīeꝫ ſuū iā carne p̄mortua ſola libidinū incēdia bulliebant. Itaqꝫ oī auxilio deſtitutus ad Ieſu iacebā pedes: rigabā lachrymiscrine tergebā: ⁊ r̄pugnātē carnē hebdomadaꝝinedia ſubiugabā: nō depudeſco īfelicitatꝭ meeqͥn potiꝰ plāgo nō eſſe: qd̓ fuerī. memini me clamantē diē crebro iūxiſſe cū nocte. nec pͥus a pectoris ceſſaſſe ꝟberibus: qͣꝫ dn̄o increpāte rediret tranqͥllitas. Ip̄aꝫ qͦꝫ cellulā meā qͣſi cogitationū meaꝝ ꝯſciam ꝑtimeſcebā. ⁊ mihimet iratus: ⁊ rigidus: ſolus deſerta penetrabam. Sicubi ꝯcaua vallium: aſpera montium: vel rupium p̄rupta cernebam: ibi mee orōnis locus: illud miſerrime carnis ergaſculū: ⁊ vt mihi ipſeteſtis eſt dn̄s: poſt multas lachrymas: poſt ce-