Liber

Secūdus

litigādū ſuꝑ ip̄o negocio certusdies ſtatutꝰ fuiſſet qͣꝫtum ad illādiē ſolutū fuiſſet iudiciū eorūdēa p̄uenire diē ip̄m ac audire partēaduerſā ī tali imploratiōe abſqꝫb ꝯſenſu ꝑtiū nō debebāt: ⁊ qꝛ ſuꝑhis nō audiebat eūdē ad noſtrāaudiētiā appellauit ⁊ licꝫ ꝓcuratorē ſuū infra annū ad hmōi appellationē miſerit ꝓſequēdā: qꝛtamē dictus ꝓcurator vt credit̉circūuentꝰ ꝯͣ inhibitionē ipſiusepiſcopi nr̄as ſuꝑ hͦ ad quoſdāiudices certa ratione ſuſpectoslr̄as impetrauit dictus ep̄us vtivoluit lr̄is ſic obtētis: petēs nōobſtāte lapſu anni ad ꝓſecutiōꝫappel. admitti. ¶ Ideoqꝫ mādacmus quatenus ſi de inhibitionehmōi ⁊ p̄miſſis cauſis appel. velearū altera ꝯſtiterit reuocato inirritū ⁊ cetera vſqꝫ attentatū iniā dicto negocio iuxͣ prioꝝ ꝯtinētiā litteraꝝ ⁊cͣ.I Dem.¶ Ad iuſtificandā appellationēex cā interpoſitā ꝓbare oporteſcauſe ꝟitatē corā iudice ad quēniſi fuerit corā iudice a quo oblata ꝓbatio ⁊ reiecta. h. d. ſingu

lariter vſqꝫ ad. §. eidem.Nterpoſita appellatiōe exo Kcauſa ꝓbabili non ſufficitappellāti ꝓbare: ꝙ ex cauſa huiuſmodi ꝓuocauit: ſi eā non do?ceat eſſe verā: niſi hoc ſe offerēsꝓbaturū: non fuiſſet admiſſus.g ¶ Eidem quoqꝫ ꝑmittit̉: ſi nonrecipiat̉ appel. eius a iudice necab aduerſario approbet̉ ſuꝑ ꝓſecutionem appel. per ꝓcurato.rem ad impetrandū ⁊ contradicendū conſtitutū litteras impetrare licet pars altera ꝑ ſe vel ꝑꝓcuratorem idoneū iudiciū ſuꝑb hoc apud ſedē apoſtolicā recipere ſit parata. Ille deniqꝫ qͥ vocēappel. emiſit cuiꝰ nondū eſt aliji cognitio delegata: ad petitionēeiuſdē ad eum a quo ꝓuocauit:de iure remittitur cōtradictionepartis alterius non obſtante inlegitimis expēſis aduerſario qͣseum ꝓpter hoc feciſſe conſtiteritcōdemnādus. ¶ Sane paratoaliquo ꝓbare grauamen ꝓpterquod duxerat appellandū ⁊ ꝑteaduerſa ſe cōtumaciter abſentāī te pōt ſuꝑ hͦ lite nō cōteſt. ꝓcedi

vt dixi. a ¶ Oreuenire: qd̓ facere nō poterat: qꝛ pendēte dilatꝭone iudicis officiū cōqͥeſcit niſi ꝑtes cōſentiāt. C. de dila. ſiue ꝑs.ex cā tn̄ mutat̉ dilatio qn̄qꝫ. ff. de arbi. diē aūt. ī fi. ⁊ ar. ff. de re iu.ꝙ iuſſit. ⁊ sͣ. eo. cū ceſſante. ar. ⁊ ē notabile ꝙ iudex data donation nihil facere poſſet ante terminū altera ꝑte inuita.b ¶ Suꝑ his: not. ſcꝫꝙ iudices lite nō cōtereducere volebāt capitulū in priſtinū ſtatūvt carnifices nō venderent carnes alibi q̄ī ſtallis capituli qd̓ facere nō debebāt cū adhuc poſſent recuſari lite nō cōte. iij. q. iij. offerat̉. ⁊ ita ante lit. ꝯte.iudex delegatus circapͥncipale negociū nihil facere pōt. ar. sͣ. dereſcrip. ſuꝑ lr̄is. et ſuꝑeo ꝙ pendēte dilatiōeꝓcedere volebant qd̓facere nō poterāt: vn̄valuit appellatio. arcōtra sͣ. de offi. iudi. cij. in fi. pōt dici ꝙ illaloquit̉ ī ordinario cuius iuriſditio fundataeſt cuiꝰ etiā officiū an̄li. cōte. ⁊ poſt: implorari pōt tēpore cōpetētiſed nō dilatiōe pendēte aduerſario cōtradicēte: vt hic dicit: ⁊. Cde dila. ſiue hic loquit̉de delegato cuiꝰ iuriſditio non ē firma anteli. ꝯte. qͣre eius officiūimplorare nō pōt anteli. ꝯte. ⁊ maxime dila.pendēte: vt hic pꝫ. velverius dicas ꝙ ibi loquit̉ de alio officio iudicis qd̓ petit̉ incidēter fauore minoris vel alterius q̄ vtit̉ iureminoris h̓ de alio qd̓ quaſi reſpicit pͥncipale factū qd̓ īmutatū ēab aduerſario: ⁊ qd̓ etiā cōpeteret maiori poſt li. cōte. corā delegato. ſed nō ante nec pendēte dilatione: vt dictū eſt.c ¶ De inhibit de: ⁊ ſic patet ꝙ ꝓcurator nō pōt excedere finesmadati: al̓s nō nocet domino. C. de ꝓcu. ſi ꝓcurator. ⁊ sͣ. de offi.dele. cū olim. Si ꝟo ſimpliciter cōſtitutus fuiſſet nulla forma data ſibi de iudicibꝰ impetrādis nō poſſet eos recuſare quos ꝓcurator impetraſſet. sͣ. de cā poſ. cū olim. ⁊ hͦ a cōtrario ſenſu: vnd̓hoc. ſed vſdet̉ ꝙ nō ſit ampliꝰ audiēdus poſt annū. ⁊ ſibi imputet ꝙ tali cōmiſit negocia ſua. ff. de mino. cū mādato. in fi. agatergo ep̄us ꝯͣ ꝓcuratorē vel ꝯͣ eum qͥ circūuenit ꝓcuratorē ip̄mff. de do. ⁊ elegāter. §. qui dolo. h̓ ꝓcurator circūuentor forte nōerat ſoluēdo. ⁊ ita reſtituit̉ ꝯtra aduerſariū. ff. de eo ꝑ quē factūerit. l. vlti. j. rn̄ſo. vel auditus fuerit ep̄us ex generali clauſu. ſi qͣiuſta cauſa mihi videbit̉ in integrū reſtituta. ff. qui. ex cau. mal. j. in ſi. ar. sͣ. de in inte. reſti. ex lr̄is. ar. jͣ. de pig. ſignificāte. quātū em̄ in ip̄o fuit bene ꝓſecutus fuit appellationeꝫ: et ita audit̉epiſcopus triplici ratione. Quod auditur poſt annum hoc fuitꝓpter factum ꝓcuratoris qd̓ fuit iuſta cauſa quare indulget̉ bienniū: vt. sͣ. eo. cum ſit romana. Ex alijs duabus cauſis p̄miſſistenuit appellatio: aut exaltera earū. Et eſt argu. ꝙ quādo pluramandant̉ cōiunctim quoꝝ alterū ꝑ ſe ſufficit alterū ſufficit probare. de hoc dictū fuit. sͣ. de reſcrip. ex ꝑte. Bern̄.Nterpoſita. ¶ Capitulū famoſum ⁊ multū allegabile: etT h. d. principiū vſqꝫ ad. §. eidē. Ab. d ¶ Probabili: tali q̄ſi foret ꝓbata reputaret̉ legitima. sͣ. eo. vt debitus. ⁊. c. cū ſpeciali. §. j. e ¶ Eſſe verā: ſil̓e. sͣ. eo. de teſti. ex parte ade. ⁊ sͣ. eo. ti.ꝓxi. cū. I. ⁊. A. ar. ꝯtra. sͣ. de offi. dele. cū cā. ⁊ sͣ. e. vt debitus. ⁊. c.dilecto. f ¶ Niſi hoc ſe offerēs: huic verbo ſignat̉. cōtra. sͣ. de

teſti. ex ꝑte adc. qꝛ ille adā obtulit ſe ꝓbaturū: nec fuit admiſſus⁊ an̄ ſentētiā: ⁊ tn̄ in cā appel. dꝫ ꝓbare cām appellatōnis verāfuiſſe. Solue hoc ẜm qd̓ ibi dixi. Ex hͦ em̄ apparet aꝑtū grauamē ꝙ oppono cām ꝓbabilē ⁊ eam offero me ꝓbaturū ſi nō admittor. ⁊ id̓o ſufficit hͦ ꝓbare in cā appellatiōis: qꝛ h̓ ꝓbato ſatis probat̉ grauamē:qꝛ perinde habet̉ ac ſicā allegata quā voloꝓbare eſſet vera ⁊ merepelleret: ſecꝰ ē cū ſimpliciter cāꝫ allegat: qͥatūc videt̉ id qͣſi malicioſe feciſſe. vnde illaꝫcām teneat̉ ꝓbare verā fuiſſe. ar. s. eo. ſupereo. §. ſi autē aduerſa.De hac materia plene dictū eſt in decre. exꝑte ade. ⁊ sͣ. de excep.olim.¶ Eidē quogꝫ ¶ E3appellatio nō fuit recepta a iudice vel approbata a ꝑte ſufficit̉appellāti mittere procuratorē ad impetrandū ⁊ ꝯͣdicendū licꝫ ꝑsappellata ſit ꝑata ī curia proſequi. h. d. vſqꝫad. §. ille deniqꝫ. Ab.g ¶ Eidē .ſ. appellāti.h ¶ Reciꝑe: iudiciuꝫſit ꝑata ſibi imputetꝙ nō approbauit appellationē: exquo eamapud ſedē apoſtolicāꝓſequi voluit: ⁊ ſi appellationē approbaſſꝫip̄e vel iudex: tunc em̄tenet̉ ſufficiēter proſequi al̓s punit̉ in expēſis. sͣ. eo. nicolao. Sitergo cautus qͦ appdilat circa duo. Primo ꝙ cū appellat ex cā probabili ꝙ offerat eāſe probaturū: qꝛ in appellatiōe releuabit̉: qꝛ non oportebit eumprobare cām eſſe verā. itē in alio: ꝙ cū recipit̉ appellatio a indice vel ab aduerſario ſuo: proſequat̉ cām ſuā ꝑ ſufficientē procuratorē ad totā cām: ne cōdemnet̉ alteri parti eam ꝓſequenti in expenſis.¶ Ille deniqꝫ ¶ Ante inchoatā ꝓſecutionē appel. appellanspōt ſi vult inuito appellato petere vt remittat̉ ad iudicē a quoſed cōdemnabit̉ in expēſis factis ꝑ partē aduerſam in illa appellatiōe. h. d. vſqꝫ ad. §. ſane. Ab. i ¶ Ad petionē ciuidē: ſic .s. caccepta. al̓s em̄ nō debet cauſa remitti ad eū a quo eſt appellatum. C. de appel. eos. ⁊. ij. q. vj. §. ab eo. ⁊. jͣ. de ſen. excō. c. ꝑ tuas.k ¶ Cōtradictione partis alterius. ꝑs appellata ꝯtradicere nōpōt: qꝛ nō habet iudicē ſuſpectū qui ꝓ ea tulit ſententiā: cū ip̄mꝑ hoc approbauerit vnde ip̄m reprobare non pōt. iiij. q. iij. §. ſiquis teſtibus. ⁊ in fauorē tm̄ appellantis ſtatutū fuit: ꝙ ad eumnon remittat̉ a quo appellauit. huic fauori qui ꝓ eo introdacitur pōt renūciare: cum hoc licitum ſit cuicūqꝫ. C. de pac. ſiqͥsin cōſcribendo. jͣ. de regula. ad apoſtolicā. cōdemnat̉ tamē alteri parti ī expēſis tanqͣꝫ cōtumax: qꝛ malicioſe ip̄m traxit ī appellando ip̄m ad papam: qꝛ ꝑinde eſt ac ſi ip̄e nō fuiſſet ꝓſecutusaltero ꝓſequēte. sͣ. eo. c. rep̄henſibilis.¶ Sane ¶ Articulus appellatiōis interpoſite a grauamīe diſcutit̉ ꝑ iudicē ad quē parte abſente ꝑ cōtumaciā etiā li. nō cōtein appel. vel principali. h. d. Abbas ſiculus.l ¶ Lite non cōteſt. hic habes nouū caſum in quo poteſt ꝓcedilite non cōteſt. aliū habes. sͣ. de offi. iudi. c. ij. alij notant̉. sͣ. vt li.te non cōteſt. quoniā frequēter. ratio reddit̉ in littera: qͥa agude iniquitate iudicis: non de negocio principali vel de facto aduerſarij. vnde equum fuit vt de hoc cognoſcat̉: nō obſtante ab