De accuſationibus

CCCVII

a cultatē: nō dꝫ legalis īfamie ſuſtīere iacturā. q̄ lꝫ pꝰ viri obitūīfra tp̄s luctꝰ ſcꝫ vniꝰ anni ſpaciūb nubat. et cōceſſa ſibi tn̄ ab apl̓oēvtit̉ ptāte: cū in his p̄ſertim ſeculares leges nō dedignēt̉ ſacros canones imitari.1a 1¶ Liber quintus.Rubrica. De accuſationibꝰ inqſitionibꝰ ⁊ denūciationibꝰ.I1. X FElix papa.¶ Ad petitōem illegitimi accuſatoris reus non eſt ad iudiciuꝫtrahendus.I legitimꝰ nō fuerit accuſator nō fatiget̉ accuſatus.Deꝫ epiſcopisper galliam conſtitutis.¶ A denunciatione repellit̉ isꝘ qui non premonuit.f ¶ NI qͥs ep̄us ab illis accuſagtoribꝰ qͥ recipiēdi ſunt accuſatp fuerit: poſtqͣꝫ ab eis charitatiuelcōuentus fuerit vt cām emēdetk⁊ eam corrigere noluerit: nō olīī ſed nūc ad primates cauſe eiuscanonice deferantur.lG Reg. duci campanie.¶ Criminatio p̄lati dꝫ tractari

coram illis quorum intereſt.Lla p̄poſitoꝝ: ⁊ infra. Sim L. vero aliqͥs eſt de monaſtenrio p̄dicti abbatis qͥ poſſit dice̓:ꝙ ad culpaꝫ reatūqꝫ eiꝰ ꝑtineatnos cum eis quoꝝ intereſt cāmdiſtricte volumꝰ perſcrutari. vtpͦ vel ꝯdēnetur vel abſoluatur.¶ Dem conſtantie aug.¶ Qui de aliquo crimine accuſatur vel denunciatur interimpromoueri non poteſt.Mnipotens deus: ⁊ infra. Ualde graue eſt vtq̄ vir de quo tāta ⁊ talia nūciant̉cum ante requiri et diſcuti debeant honoretur.Ꝙ Aſcalis papa.¶ Ep̄s ꝑ exeptionē criminis illum ab accuſatiōe ſua repellerenon poteſt quē ante a ſua familiaritate neglexit ſeparare.¶Ulli ep̄oꝝ ab accuſatiōes ¶ Qua repellere liceat quosan̄qͣꝫ ſe ab eis impetēdū cognoſcereta ſua cōmuni familiaritate neglexerit ſeparare.E X concilio maguntino.¶ Abſolutꝰ de certo crimine deeodem iterū accuſari nō poteſt.

g ¶ Legalis infamie. quā infligit lex ei q̄ nubit infra annū neturbaretur ſanguis. ⁊ de ꝓle dubitaret̉. C. de repu. ꝯſenſu. §. ſivero. ff. de his qͥ noͣ. infa. l. libertoꝝ. §. j. ⁊ no. ꝙ canones iſti nōſolū talē mulierē liberāt ab infamia ſed om̄i pena quā expͥmitlex. C. de ſe. nup. l.j. ⁊ in aucͣ. hiſdem penis ⁊ in aucͣ. de reſti. etea que pa. §. vlti. col.iiij. nec debꝫ dici infamis in foro ciuili. ex qͦper eccl̓iam: licētiamapoſtoli remiſſa ē: arsͣ. qui fi. ſint le. ꝑ venerabilē: ⁊. ij. q. iij. §hinc colligitur. Quidam tn̄ dicūt ꝙ ꝓpterea n̄ euadit pena illāqͣ priuat̉ an̄ nuptialidonatiōe aucͣ. p̄dictede reſti. ⁊ ea q̄ pa. §vl. col. iiij. q̄ virū ſuuꝫita velociter deboneſtauit. vt appareat ēteo viuēte eam non caſte vixiſſe vt ibi dr̄. etideo ꝑdere debꝫ qͥcqͥdex liberalitate viri adeam potuit ꝑuenire.nec eccleſia in hoc potuit penā illaꝫ tollereqꝛ quādā ingratitudinē videt̉ mulier commiſiſſe ar. sͣ. de donꝓpter eiꝰ: nec eſt hocꝯtra apoſtolum. sͣ. dediuor. gaudemus.b ¶ Ab apl̓o: quamalicui auferre nō poſſumꝰ. xxviij. di. de hisbn̄ficiū eī iuris nemīeſt auferendū. v. diſt.ad eius vero. ff. de reiudi. l. iiij. §. ſi qͥs ꝯdēnatus. ⁊ beneficiū pͥncipis latiſſime interp̄tandum eſt. ff. de ꝯſti.prin. bn̄ficiū. et ſic ad om̄s mulieres hoc bn̄ficiū extēditur.c ¶ Cū bis .ſ. mr̄imonijs ꝯtrahēdis ī quibꝰ ſacre leges ſacroscanones īmittant̉. in aucͣ. qūo ꝯportet ep̄i. §. vl. col. j. ⁊ in aucͣ.vt cle. apud ꝓprios ep̄i. §. vlt. coll̓. vj. ⁊ sͣ. de iudi. at ſi clerici. etin aucͣ. de eccle. ti. circa princi. colla. ix.Rubrica. De accuſationibus. Duobus modis pōt ꝯtinuari.primo ad precedentia. ſecundo ad ſequentia. Abbas ſiculusI legitimus. ¶ Aliter ⁊ ſic poteſt ſūmari ad petitionē illegitimi accuſatoris reus non eſt ad iudicium trahendus. h. d. ⁊ nō diuidit̉. Abbas ſi.d ¶ Legitimus. ideo dicit. qꝛ ſi ſit crimioſus nōpōt aliū accuſare. iij. q. vij. qui ſine: ⁊. c. poſtulatꝰ.⁊ qui trabem geſtat in oculo. feſtucā de oculo fratris nō poteſteruere. ea. cā et. q. ea. §. tria: ver. porro. in fi. ⁊. j. q. j. multi: ⁊ .vj.q. j. qui crimē. Qui em̄ aliū accuſat: debꝫ eſſe bone fame nō ſuſpectus ꝑ iura p̄dicta ſi em̄ ad denūciandū viles ꝑſone nō admittunt̉ vt. sͣ. de ſpon. cū in tua. multo fortius nec ad accuſandū. Itē nec debet eſſe inimici. jͣ. eo. cū oporteat. ⁊ c. cū. p. māconella: ⁊. c. meminimꝰ: dꝫ em̄ eſſe ſine crimīe nō inimicus. bonefame ⁊ opinionis qͥ aliū accuſat. al̓s nō eſt legitimꝰ accuſatorcriminoſus em̄ criminoſū accuſare nō pōt aut etiā denūciare.e ¶ Fatiget̉: ſꝫ repellat̉ accuſator. ⁊ abſoluat̉ reꝰ ab obſeruatione iudicij. vj. q. vl. c. vl. §. actor: niſi fuerit infamatꝰ tunc dꝫindici ei purgatīo. ij. q. v. p̄ſbyter. ij. ⁊. jͣ. de pur. cano. c. cuꝫ. p. ethec decre. ꝑtinet ad primam partem rubrice.f ¶ I quis epiſcopus: accuſatoribus .i. denunciatoribꝰ.g ¶ Accuſatus .i. denunciatꝰ. h ¶ Charitatiue: ar. ꝙadmonitio ſemꝑ eſt p̄mittēda an̄ accuſationē ⁊ an̄ vindictā. xij.q. ij. indigne. ⁊. xvj. q. j. quidā monachi. ⁊. q. vij. om̄s decime. et

xxiiij. q. iij. de illicita. ⁊. jͣ. de ſen. excō. ſacro. cū agit̉ in modū denūciatōis ad pnīam. tūc neceſſaria eſt admonitio ẜm euangelicā veritatē. sͣ. de iudi. nouit. ⁊. ij. q. j. ſi peccauerit. ⁊. jͣ. de ſymo.lꝫ hely. ⁊. jͣ. e. cū dilectꝰ. ij. in qͦ caſu loqͥt̉ hoc. c. ⁊ ita pertinet adad vltimā ꝑtē rubrice. ⁊ vbi dicit accuſatoribꝰ expone .i. denūciatoribꝰ. Accuſatusid eſt denūciatꝰ vt dictū eſt. i ¶ Conuentus .i. monitus vt ſequēs lr̄a indicat.k ¶ Non olim .i. nōante admonitionemadmittat̉ ad denunciandū. l ¶ Nunc. i.poſt admonitionē dꝫ/admitti vt dictuꝫ eſt.K. ¶ Ili dn̄t accuLla ō̄poſitoruꝫ.ſare quoꝝ intereſt alias accuſatio nulla eſth. d. vel ſic vt in rubroEt pͥmo ponit̉ deciſūfactū. ſcd̓o diſpoſitioibi. ſi vero. m ¶ Demonaſterio. No. ꝙ n̄dn̄t admitti ad denūciandū. niſi illi quorūintereſt vt mōachi vthic aut ēt pr̄oni .xvj.q. vl. filijs. aut etiā ꝑrochiani. lxiij. di. votaciuiuꝫ. ⁊. vij. q. j. factꝰeſt. n ¶ Diccre .i. accuſare. jͣ. e. ex parte. etj. q. iij. eleutheriū. ſedpotius loquit̉ in modū inqͥſitiōis ſiue denūciatiōis in quo caſu tenēt̉ ad denūciandū. vt. ij. q. vij. qͣpropt̓⁊ ar. sͣ. de cog. ſpi. tuaad hoc em̄ qͥlibꝫ tenetur etiā ſi iuraſſet nōdenunciare. sͣ. de iureiur. quēadmodū. o ¶ Quoꝝ intereſt .ſ. fratruꝫ ſuoꝝ. lxxxvj.di. ſi quid. p ¶ Condēnet̉. hoc ſemꝑ dꝫ ⁊ ꝯtinere diffinitiuaſnīa ꝯdēnationē vel abſolutionē alias nō tenet. ij. q. vj. §. diffinitiua: ⁊. xxiij. q. iiij. illud etiā vel eqͥpollēs. jͣ. de ver. ſig. in his. ⁊ff. de arbi. qͥd tn̄. §. ſi arbiter. ſic ⁊ ſnīa q̄ ſine certa ꝙͣtitate ꝓfertur nulla eſt. nec in aliqͣ ꝑte actoꝝ hoc reꝑit̉. C. de ſen. que ſinecer. quan. profertur. l. pe. ⁊ vlti. tan.Mnipotēs: nunciant̉ ⁊ ſic ad vltimā ꝑtē tituli ꝑtinetcū etiā aliqͥs accuſat̉ aut denūciat̉ vel etiā inqͥrit̉ grauata eſt ſtatī eiꝰ opi. vt interim nō debeat ꝓmoueri. lxxxj. diſt.tātis danicl. ⁊ sͣ. de teſti. c. vlt. C. de ꝓcuratoribꝰ. reum. ⁊. ff. demū. ⁊ ho. l. reus. j. rn̄. niſi poſt annū: vt ea. l. reus. §. cum.y ¶ Honoretur. id eſt ad honorem promoueatur.s ¶ Ulli ep̄oꝝ: repellere. Iudex tn̄ ex officio ſuo pōt repelleTre accuſatorē ſi nō fuerit idoneꝰ. ar. ij. q. vij. alieni: et. c. qͥſi ſunt: ⁊. c. q̄rendū. ff. de poſtulan. quos ꝓhibet: ⁊ sͣ. de excep.exceptionē: in fi. ⁊. ff. de. pe. here. l. vlti. t ¶ Familiaritate: nōem̄ mō pōt reprobare etiā mores qͦs pͥus ꝓbauit. ff. de adulte.ſi vxor. in fi. ⁊. xxxij. q. v. horrēdus: ⁊ s. de fi. p̄ſb̓y. veniens. ff. deneg. ge. pōponius. Sꝫ ꝯͣ. ij. q. vij. alieni. ⁊. iij. q. vl. §. ſi qͥs ex familiaribꝰ. ⁊. C. qui accu. non poſ. iniquū. īmo vr̄ ꝙ criminoſūscriminoſū accuſare poſſit. ij. q. vij. §. in hoc: ⁊. C. de here. qm̄: etC. de inoffi. teſta. in arenā. ar. ꝙ nullus croiminſus reputat̉ logitima ꝑſona ad accuſandum. vel ad denūciandū vt dixi. sͣ. c.jͣ. ar. C. de adult. qm̄. xxxij. q. vj. nihil iniquiꝰ. ⁊. C. de lib. ca. ſi filium. vl̓ forſitan iſte ep̄s accuſabat̉ de crimīe excepto. qꝛ ⁊ eratmale fame. ij. q. j. in pͥmis. vn̄ admittebant̉ viles perſoue ꝯtracum. Sꝫ dic ꝙ ſpeciale eſt in epiſcopis ⁊ in odiū ip̄oꝝ ſtatutū.qꝛ dn̄t ſecū br̄e boneſtas ꝑſonas. q̄ ꝑhibeāt teſtimoniū de vita

Q ii