De appellatiōibus

CXCIII

denūcietis penitus nō tenere.Rego. ix. magiſtro ſcholariūH. ⁊. G. de rupe canonicꝭ ſanctiAndoniani morien̄. dioce.¶ Si is qui deſijt eſſe tutor nomine pupilli conuenit̉ ⁊ innituspoterit appellare.X parte. M. dn̄e de colb.¶ Xnobis fuit oblata querelaꝙ cū nobis mulier dn̄a de bellebron. ſuꝑ quibuſdā terris ip̄amnomīe filiorū ſuoꝝ coram iudicibus autoritate noſtra traxiſſet īcām eadem in iudiciū ipſorumexcipi fecit p̄ſentia: ꝙ cuꝫ res dequibus in iudicio agebat̉: ⁊ preadicti filij eius ſub poteſtate ⁊ tutela ip̄ius minime ꝑmanerent cūiā ad ſecūda vota tranſiſſet ſuꝑhis ei nō tenebat̉ ipſoꝝ nominequoꝝ tutrix eſſe deſierat reſpondere: ſed qꝛ dicti iudices hac exceptiōe neglecta nihilominꝰ adhoc compellebāt eandē ip̄a ſentiens ſe grauari: noſtrā audientiā appellauit. ¶ Ideoqꝫ mādamus: quatenꝰ ſi ita eſt: reuocato in irritū quicqͥd poſt appella.inueneritis attentatū: audiatishincinde propoſita ⁊cͣ.¶ Dem magiſtro ⁊ fratribꝰ domus morien̄.¶ Si iudex d̓ iure dubitās vultꝯſulere ſuꝑiorē dꝫ ꝯſultatōis copiā ꝑtibus edere al̓s eius ꝟbiscōſultatiōis fides nō adhibet̉

¶Ntimaſti: ⁊ infra. Preter.ea hoſpitalarijs ignorātibbus ⁊ nō facta eis copia de inqͥſitiōis ꝓceſſu ad nos relationeꝫtrāſmiſiſſe noſcunt̉: cū iuxͣ legitimas ſanctiōes quotiēs relaturū.ſe iudex qͥlibet pollicet̉ illico litigatoribꝰ apud acta cōſultatiōisexemplū edere teneat̉.¶ Dem archiepiſcopo archi. ⁊g. canouico turon̄.¶ Si ante litē ꝯteſtatā circa pͥncipale negociū iudex aliqͥd īnouat vel diē aſſignatā ſine cā p̄uenit licite appellat̉. Et ſi ꝓcuratordatus ad impetrandū ſuꝑ appellatione nō ſeruauit formā mādati audit̉ appellās etiā poſt annū.Ignificante aurelian̄. ep̄o¶ Qnos noueritis accepiſſe.cum decanus ⁊ capitulū magd.ip̄m ſuꝑ eo: ꝙ dicebāt alibi quāī ſtallis decani ⁊ capituli p̄dictorū carnifices carnes vēdere nōdebere corā iudicibꝰ aucͣ. ap. cōueniſſent: petētibꝰ tandē decanō ⁊ capi. noīatis iudicū officiūimp̄corādo: vt cū idē ep̄us poſtcitationē carnes ī ſtallis alijs vēdi feciſſet: ꝙ ꝑ eū ſuꝑ hͦ factū fuerat: in ſtatū priſtinū reuocarentꝓ ꝑte ip̄ius fuit ꝓpoſitū ꝙ cumlis p̄ſertiꝫ nō fuiſſet ſuꝑ negociocōteſta. locum imploratio hmōinō hēbat adijciēs ꝙ cū de ꝯſenſu partiū corā dictis iudicibꝰ ad

vel archidiacoꝝ vel alioꝝ inferioꝝ. Dicas ꝙ cum idē ſit auditoriū ſiue curia ep̄oꝝ ⁊ eorum officialiū ſi appellet̉ ab officialibus ep̄oꝝ: appellandū eſt ad archiepiſcopū de iure non ad ep̄m⁊ ſi appellet̉ ab archidiacono vel eius officiali: appellandū ē adep̄m ⁊ nō ad archiep̄m, tn̄ ſi cōſuetudo eſt ꝙ appellet̉ ab archi.cdiacono vel eius officiali ad archiepiſcopūomiſſo ep̄o valet appellatio: ⁊ hoc totū habes in quadam decre.Inno. iiij. eo. ti. q̄ incipit: romana. ⁊ idē credo ꝙ ſi cōſuetudo ſiꝙ appellet̉ ab officialiep̄i ad ep̄m ꝙ teneatappellatio: nō obſtāteqd̓ dr̄ ī illa decre. romana. ne a ſeip̄is ad eoſdem videat̉ appellatūxvij. di. multis. vbi appellat̉ ab aliquo ad ſeip̄m cū alijs .i. ab archiep̄o ad ſinodū: vbi ip̄eſt tanꝙͣ caput: ⁊ ē ſil̓eff. qn̄ appel. ſit. l. j. §. ſolent. vbi appellat̉ abordine ⁊ p̄ſide ad ip̄mp̄ſidem. et decre. p̄dic.referente. ⁊ ſignificātibus. loquūtur de ꝯſuetudine cum illa decreromana. qꝛ ibi admittit̉ appellatio ab archidiacono ad archiep̄momiſſo ep̄o. ⁊ h̓ nō tenet. Sed hec decre. videt̉ contraria p̄dictistribus decre. vbi tenetappellatio omiſſo ep̄o⁊ h̓ nō tenet: ſed tu dicas ꝙ debuit h̓ appellari ad ep̄m ⁊ non adarchiep̄m: qꝛ h̓ nō fuitappellatū ab officialiep̄i: ſed a quodaꝫ magiſtro. R. canōico claremōtis cui ep̄us ſpecialiter cām cōmiſeratqͥ nō erat de curia dioceſani ep̄i: ⁊ iō ad ep̄mqui cōmiſit cām gradatim fuerat appellādum: ⁊ hec habent̉ in antiqua decre. in ꝑte deciſa.EXparte. M ¶ Diuidit̉: qꝛ in prima parte ponit̉ appelantis querela. in ſecūda dat iudices: ibi. ideoqꝫ mandamus. Abbas ſi. a ¶ Sub poteſtate ⁊ tutela: filius nō dicit̉ eſſeī poteſtate matris: ſed patris ꝙͣtū ad ius patrie poteſtatis. inſti.de pa. po. §. ius autē. qꝛ filius familiā patris ſequit̉ ⁊ nō matrisinſti. de leg. ag. tute. §. j. ⁊. jͣ. de cōuer. infi. e. vlti. ſed ꝑ officiū tutele bene recidit filius in poteſtate matris. illud tamē regularitereſt verū ꝙ femina tutrix eſſe nō poteſt: qꝛ virile officiū eſt. C. qn̄muli. tur. offi. fun. po. l. ij. ⁊. ff. de regu. iur̄. l. j. ⁊ sͣ. de arbi. dilecti.niſi a pͥncipe tutelā impetrauit: vt. ff. de tute. l. vlti. tamē ſi mater maior eſt ⁊ nullus tutor legitimꝰ ſit vel datus nō ſit impuberi in teſtamēto. vel ſi ſit excuſatus poteſt repetere tutclā filij:⁊ ip̄a iurabit ꝙ ip̄a nō tranſibit ad ſecūdas nuptias: ⁊ renūcietvelleiano ſub hypotheca rerū ſuarū. C. quādo mu. tur. offi. fun.pōt. l. ij. et. iij. olim ſic obſeruabat̉. hodie tamē per autē. p̄ferturmater omnibꝰ tutoribus legitimis ⁊ datiuis: ſed nō teſtamētarijs renūciando ſimplici verbo ſecūdis nuptijs ⁊ non ꝑ iuramētum ⁊ velleiano ⁊ omni alio auxilio: vt ſi obligauerit ſe ꝓ pupillo nō iuuet̉. C. quādo mu. tute. offi. ſun. poteſt. aucͣ. matri ⁊ auie⁊ in aucͣ. de here. abinteſta. veni. §. ex his. col̓. ix. ⁊ in aucͣ. vt ma-

tres ſine ꝓh. tute. gerant. §. qꝛ v̓o. col̓. vij. ⁊. C. qn̄. mu. tute. offi.aucͣ. ſacramentū. ⁊ ꝙͣcito ad ſecūdū mr̄imoniū cōuolauerit ſoluta eſt tutela qͣſi mortua eſſet: vt. d. §. qꝛ ꝟo. ⁊ ita patet ꝙ mulieriſta bn̄ excipiebat quia tutrix eſſe deſierat trāſeundo ad ſecūdasnuptias. Itē ſi tranſeat ad ſecūdas nuptias non reddita ratiōetutele oīa bona ſua etmariti ſecūdi tacite ſt̓filijs obligata. C. in qͦcau. taci. pi. ꝯͣ. l. ſi mat̓.⁊ in autē. de nup. coll̓.A iiij. §. ſi ante tutelam.Itē in pͥncipio debetfacere inuētariū ⁊ ſaItiſdare rem pupilli ſaluā fore: vt in autē. vtma. ſine ꝓbi. §. vl. BNtimaſti. ⁊ ij¶ Exemplū relationis debet ꝑtibꝰ edianteꝙͣ fiat relatio velſumma clariꝰ ſic vt inrubro. ⁊ facit hoc. c. adſecūdā ꝑteꝫ rubrice. etꝓ intellectu p̄mitte ꝙlicꝫ ex ml̓tis cauſis papa impugnaret relationē factā ꝑ iudices inter alias adiecit iſtamcām de qua in tex. preterea. Abbas ſi.b ¶ De inqͥſitiōis: hicꝓceſſum fuit ſuꝑ exceſſibus iſtoꝝ p̄latoꝝpuniēdus in modū inquiſitiōis. et iō ſiue cāſit crimīalis ſiue ciuilis pōt iudex referrecām ſuꝑiori. Si iudexdubitat qͣliter in cauſa debeat iudicare talis relatio approbat̉.Si vero vult euitareonus iudicādi: tūc nōdebet admitti relatio.in autē. de iudi. §. vlt.col̓. vi. ff. de iudic. eumquē dmere. §. j. de iure q̄ri dꝫ ⁊ nō de factovt ibi dicit qꝛ nō crimina: ſꝫ vindicta potiꝰ adnos debuit peruenire.C. de offi. p̄fec. ori. l. iij.in fi. ⁊ .xxvij. q. j. ſi cuſtos. ⁊. c. ſi hō. Si ꝟo iudex dubitat de iuro⁊ vult referre negociū ſuꝑiori exemplū cōſultatiōis illico tenet̉edere ꝑtibꝰ: vt ſi forte minꝰ plene referat vel ꝯtrariū quā debeat vel in p̄iudiciū alteriꝰ ꝑtis: ꝑtes ꝯͣdicere poſſunt ⁊ appellareC. de rela. l. j. ⁊. ij. ⁊ hic. Si aūt tūc nō appellauerit poſtea cū pͥnceps reſcripſerit non poterit appellare. ij. q. vj. §. biduū. in fi. qͥaapprobaſſe videt̉ appellatione: vt ibi. ⁊. ff. qn̄ appel. ſit. l. j. j. rn̄.⁊ qꝛ hoſpitalarijs ignorātibus relatio facta fuit: nō tenuit relatio qꝛ exemplū relatiōis oſtēdi debet litigatoribꝰ: vt dicūt legesp̄dicte: de quibus hic fit mentio.n ificante ¶ Primo ponit̉ appellātis narratio. in ſeS cuda cauſe cōmiſſio: ibi. Ideoqꝫ. Abbas ſi.c ¶ Poſt citationē: certe nec ante citationē nec poſt debuit epiſcopus moleſtari ſuꝑ poſſeſſiōe carnficij lite pendēte ſi ip̄e poſſidebat cū capitulū ſuꝑ hoc cōueniret ep̄m: vnd̓ pꝫ ꝙ erat in poſſeſſiōe de qͣ nō debuit eijci lite pendēte. sͣ. vt li. pen. c. j. ⁊. ij. xvj. q.iiij. volumus. vnde male petebat capitulū: vel ſi capitulū poſſideat agens ꝯͣep̄m ne inquietaret̉ adhuc nō poterat implorareofficiū iudicis lite nō cōte. vt. jͣ. ſequit̉ quod magis videt̉.d ¶ Preſertim .i. maxime: qꝛ ncc̄ poſt litē cōte. debuit ei auferripoſſeſſio ſi ip̄e poſſidebat. ſꝫ veriiꝰ videt̉ ꝙ capitulū poſſiddebat

B