Liber

Secundus

¶ Appellās qͥ terminū ap. p̄figit ſi mittit ꝓcuratorē ad impetrādū ⁊ ꝯtradicēdū tm̄ ⁊ appellatio fuit recepta a iudice vl̓ apꝓbata a ꝑte aduerſario legitīeꝓſequēti cōdēnat̉ in expēſis.monacho mōaſterij ſctēIcolao militi ac frī. E.marie ſancti adriani diaco. cardi. cōceſſimꝰ auditorē: in cuiꝰ īſentia cū dictus monachꝰ nō niſi ad impetrādū ⁊ cōtradicēdūꝓcurator fuerit inſtitutus: ſuꝑplicauit humiliter idem milesvt cōtra ipſos tāqͣꝫ cōtumacesꝓcedere deberemus: ⁊ infra.Mādamꝰ quatenꝰ ſi vobiscōſtiterit dictos abbatē ⁊ cōuēa tum appellationi ſue terminuꝫp̄fixiſſe: cū ad ꝓſequēdā eandēſufficientē ꝓcuratorem non miſerint memorato milite ipſamꝑſonaliter ꝓſequēte ipſos adb reſtituendas expenſas a tēporeap. factas eidē militi ꝯdēnetis.dem ep̄o mantiū. ⁊. P. canonico tuſcan̄.¶ Ab eadem ſnīa ab eodē tercio appellare non licet.Ua nobis. R. tutor filio¶ Lrū quōdā. B. ciuis tuſculan̄. petitione mōſtrauit: ꝙ cuꝫint̓ ip̄m ex vna ꝑte. ⁊. F. pro ſe.ac. p. tutore quondā filij. B. exaltera ſuꝑ quadam ſūma pecunie corā iudice tuſculan̄. q̄ſtio

verteret̉ .i. diffinitiuā ꝓ eodeꝫR. ſnīaꝫ ꝓmulgauit: q̄ bis fuitꝑ iudices delegatos cōfirmata⁊ infra. Sed ꝑs altera q̄ ſemelc ⁊ iterū appellauerat tercio vocē appellationis ad nos emittens. P. ⁊ eiꝰ college cognitionē ipſius ſnīe a nobis obtinuitdelegari: ⁊ infra. Cūqꝫ. R. ſctēmarie ī coſmed. diac. cardi. ſuꝑap. tercio ad nos emiſſa vtriqꝫꝑti a nobis datꝰ audit̉ interlocutꝰ fuerit illos nō potuiſſe ded iure tercio appellare. ¶ Nos pdicto. p. ⁊ eiꝰ college dedimꝰ inmādatꝭ vt ī negocio ip̄o neqͣqͣꝓcedere attētarēt. Idē magiſtro. G. archid. ⁊ offi. lemon̄.¶ Appellatio omiſſo medio iudice interpoſita cām nō deuoluit exceptione oppoſita.Ilecti filij prior ⁊ cōuētde lacu rubeo trāſmiſſaē nobis petitione mōſtrarūt: ⁊ infra. Ex ꝑte dictoꝝ prioris ⁊ cōuentꝰ fuit excipiēdo ꝓpoſitumꝙ cuꝫ omiſſo dioce. ep̄o fuiſſetad archiep̄m appellatū: ad quēgradatim fuerat appellandū incā ipſa de iure ꝓcedere non debebat ſꝫ quia officialis archiep̄ihmōi exceptionē admittere denegabat: ipſi ad nr̄am audientiā appellauerūt: ⁊ īfra. ¶ Quocirca mandamꝰ quatenꝰ ſnīast poſt hmōi appel. latas in eos

Icolao maltꝭ. ¶ Summat̉ vt in rubro ẜm cōmunemintellectu licet glo. aliud ſenſerit. Hiuidit̉ primo ponitꝑationem auditoris ⁊ petitionē appellantis. ſecunda dat iudices ibi: Mandamus. ab. ſi. a ¶ Appcllationi. pōt enim quisappellationi ſue ſtatuē. e terminū ad ipſam proſequendaꝫ. sͣ.eo. perſonas. ⁊ ca. ablate/ ⁊ ſi talis appellatio a iudice vel ab aduerſario fuerit probata. tunc appellans tenet̉ proſequi cauſamper ſufficientē procuratorē ad cauſaꝫ parte altera eam ꝓſequēte: alias in expēſis appellator condēnabit̉vt hic dicit. ⁊ idem intellige in diffinitiua:vt cum appellans ſtatuit terminū ad proſequendā appellationeſuam: tenet̉ appellatus mittere ſufficieniad cauſam ſuā defendendā: alias ꝓcedetad confirmandaꝫ velinfirmandā ſententiāetiā altera parte nonproſequente. vt. sͣ. derenū. veniens. Si vero appellans non p̄fixit terminū appellationi ſue proſequende nec a iudice nec abaduerſario appellatio fuit approbata:tunc ſufficit appellanti mittere ꝓcuratorēad impetrandū ⁊ cōtradicendū altera ꝑteetiā ꝓſequente. jͣ. eo.titulo interpoſita. §j. ad hoc facit. jͣ. eo. ti.cordi. li. vj. vbi dicit ſiappellatus voluerit:quia approbat appellationē. ⁊ ſic iō vterqꝫtenet̉ mittere ſufficieter vt ibi dicit. Sed ſiappellatꝰ noluerit ꝓſequi appellationemquia eam non approbat: tunc ſufficit appellanti mittere ſimplicem nunciū ad impetrandū ⁊ cōtradicendū a cōtrario ſenſu horum verboꝝ ſi appellatus voluerit. ⁊ ita hec decre. ⁊ illainterpoſita. §. j. loquunt̉ in diuerſo caſu ⁊ nō cōtrario. Et notat̉ ꝙ terminꝰ ſtatutus ad ꝓſequendā appellationē a iudicevel ab aduerſario viceꝫ obtinet peremptorij. sͣ. e. ſepe. De hacmateria plene nota. sͣ. de renun. veniens in glo. que incipit ſednon videt̉. Ber. b ¶ A tempore appellationis factas. quiaextunc fuit contumax: exquo non miſit ſufficientē ꝓcuratoreꝫquia extunc videt̉ citatus ad cauſam ſimile. sͣ. de dolo ⁊ cōtu.cum dilecti. sͣ. e. reprehenſibilis. ⁊. c. ſepe.Aa nobis. ¶ Diuidit̉. primo ponit querelā appellatiecundo ſnīam auditoris ibi. cūqꝫ. tercio inhibitionē factam iudicibus appellationis ibi Nos. Ab. ſi. c ¶ Iterum.hec vox iterum duas res ſignificat ⁊ exponit̉ iteruꝫ .i. quotiēsopus erit. ff. de eden. veluti. d ¶ Tercio appellat̉. bene interlocutꝰ fuit: vt. ij. q. vj. ſi qͥs in quacūqꝫ. ⁊. C. ne li. in vna eadēqꝫcā ter. ap. l. vna. Ex hoc ⁊ in p̄dictis iuribus patet ꝙ nō lꝫ tercio appellare. Sed contra videt̉. ij. q. vj. quotiens. vbi diciturquotiens putauerūt ſe grauari ad romanaꝫ ſedem appellent.vt. iij. q. vj. pulſatus. ſed dic quotiens .i. ſecundo ⁊ non vltra indiffinitiua ſnīa ſiue ſuper eodem capitulo ſic. sͣ. eo. directe. vbi

de hoc. ⁊ ſic illud quotiens reſtringit̉: verbū enim generele ſepereſtringit̉. xviij. diſ. placuit. lxxv. diſ. ꝙ die. in fi. ⁊. xij. q. ij. ſine exceptione. in prin. ⁊ sͣ. de reſcrip. ſedes. Iteꝫ ar. cōtra. xxxj.q. ij. lotharius. vbi dicit̉ ꝙ teberga ter appellauit. ſed exponiꝯſueuit: ter appellauit .i. ter voce appellatiōis emiſit: dicendoappello ter .ſ. appelloappello: appello. B.Ilecti fi7 ¶ De ſubditovl̓ delegato ep̄i ad achiep̄m appellare nōlꝫ. h. d. Uel generaliꝰſic vt in rubro ẜm cōmunem intellectum.Primo ponit querelam appellantis quiSecundo dat iudicēibi. Quo circa. ab ſi.e ¶ Monſtrauerūtex parte ⁊ quendā milite claremonten̄. dioceſis ex altera ſuꝑ qͦdam nemore.f ¶ Poſt hmōi appellationē ex hoc patet ꝙ gradatim eſt appellanduꝫ ar. v. q. vij.metropolitanuꝫ. ⁊. q.vj. anteriorum. §. illovidelicet. ⁊ sͣ. de offi.dele. ſuper queſtionū§. porro. ⁊. ff. de appel. imꝑatores. C. deappel. p̄cipimꝰ. ff. qͥs⁊ a quo appellari. l. j.j. rn̄. Sed contra. jͣ. d̓p̄ben. referente. ibi appellatū fuit ad archiep̄m omiſſo ep̄o. ⁊. ff.quis ⁊ a quo appel. l.jͣ. §. j. ⁊. jͣ. de no. ope.nun. ſignificantibus.vbi omittit̉ medius⁊ mediꝰ dicas ꝙ gradatim eſt appellādū⁊ de iure ẜm canoneſtamen ſi omittat̉ medius ⁊ nō opponaturexceptio coraꝫ iſto ſuperiore: bene valet ꝙꝑ ipſum fit: ſic intelligunt̉ predicte decre. referente. ſignificātibus vel forte illud obtinet de conſuetudine preſcripta vt ad illos archiep̄os appellet̉ omiſſis medijs. Si vero opponat̉ exceptio nō valet quodpoſtea fit ſi ꝓpter hoc appellet̉ ſi conſuetudo non obſtat: ⁊ itaintellige quod hic dicit̉: ſed. l. iſta. ff. quis ⁊ a quo. l. j. §. j. multum contradicit. quia dicit̉ ꝙ generaliter debet appellari adprimum delegantē ⁊ non ad illum qui delegauit. ſed intelligelegem illā in ſubdelegatis vt ſi appellat̉ ab aliquo ſubdelegato cui cōmiſſa fuit tota cauſa a delegato ad vniuerſitateꝫ cauſarum appellari debet ad primum delegantē: ⁊ ſic intellige legem illam ẜm illam decre. ſuper queſtionum. §. porro. Scdſappellet̉ a delegato tm̄ ſiue ſit delegatus ad vniuerſitate cauſarum ſiue ſit delegatus ad vnam cām tm̄ ſemper de iure appellandū eſt ap ſuum delegantē. ⁊ ſic intellige qd̓ dicit hic. ⁊ inl. predicta. ff. quis ⁊ a quo ap. l. j. alie vero leges loquunt̉ in ordinarijs. ⁊. c. metropolitanum. iliud ganerale eſt ꝙ ad papampōt appellari omiſſo medio ꝓpter plenitudinē ptātis. ij. q. vj.quotiens ad romanam. ⁊ in pl̓ibus alijs. c. ibidem. quia ꝑ ſimplicem querelam poteſt adiri cum ipſe ſit iudex ordinarius ſingulorum. ix. q. iij. cuncta. ⁊. c. per principalem. niſi in caſu illiusdecre. ſuper queſtionū. §. porro. Et ſic omnia plana ſūt de appellationibus interponendis ab officialibus epiſcoporuꝫ vo