Liber
Secundus
decreuerint: robur obtineat firmitatis: ſciantqꝫ ſe ad id fidelit̓exequēdū ex iniuncto a nobisin ꝟtute obediētie ſub obteſtaa tione diuini iudicij diſtricto pͥcepto teneri. Cā vero ſuſpitionis legitima corā ipſis infra cōbpetentē terminū nō ꝓbata ſuaiuriſdictiōe iudex vtat̉. At ip̄ecꝓbata legitime de recuſatorisaſſenſu ꝑſone idonee cōmittatnegociū recuſatꝰ: vel ad ſuꝑiorē trāſmittat: vt in eo ipſo ꝓcedat ẜm ꝙ fuerat procedendum¶ Porro cōmonito ad app. obſtaculū cōuolāte: ſi eiꝰ exceſſusdeuidētia rei vel ipſiꝰ cōfeſſioneaut alio mō legitimo fuerit manifeſtus cū appellatiōis remediū nō ſit ad defenſiouē iniquitatis: ſed ad p̄ſidiū innocentieīſtitutū nō eſt ꝓuocatiōi hmōideferēdū. ¶ Exceſſu quoqꝫ dubio exiſtēte ne friuole appellationis diffugio appellans iudicis ꝓceſſuꝫ īpediat corā eodeꝫꝓbabilē cām appellatiōis exponat: talē videlꝫ q̄ ſi foret ꝓbatadeberet legitīa reputari: ⁊ tunceſi habuerit aduerſariū īfra terminū ẜm locoꝝ diſtātiā ⁊ tꝑisqͣlitatē ⁊ naturā negocij ab eodē iudice moderādū ap. cāmꝓſequat̉: quā ſi ꝓſequi nō curauerit: extūc ip̄e iudex app. nōt obſtāte procedat: nullo aūt ad
uerſario cōparente: tunc iudexex ſuo officio ꝓcedat. Ap. cās corā ſuꝑiare ꝓbata: ſuꝑior ſueiuriſdictionis officiū exequat̉.Sed ſi appellās in eiꝰ ꝓbatiōebdefecerit ad eū a quo ipſuꝫ malicioſe appellaſſe ꝯſtiterit: remiti tat̉. ¶ Ceterū has dias ꝯſtitutiones premiſſas nolumus adk regulares extendi contra ſuasſpeciales obſeruantias.Fono. iij. decano cācel. ⁊ cantori linconien̄.¶ Si iudex cōfeſſionē aduocati eadē die reuocatā ꝓlitis cōteſtatiōe velit hr̄e vel ꝓceſſuma ſubdelegato ſubdelegati factū ratificat licite appellat̉.Um cām que inter abbatem ⁊ frēs de valle ſanctiiohānis ex ꝑte vna ⁊ prioreꝫ ⁊canonicos de nouo loco ex altera ſuꝑ eccl̓ia de obliſeth vertit̉. r. ſancti angeli diacono cardinali cōmiſimꝰ audiendā: ⁊ infra. Procurator p̄dictoꝝ prioris ⁊ canonicoꝝ ꝓpoſuit ꝙ cuꝫcoram ſubdelegatis iudicū del legatorum inducias ad proponendū exceptiones dilatoriaspetijſſet: quia aduocatus ipſiductus errore reſpōdit ꝙ eccleſia de nouo loco eccl̓iaꝫ de quaerat queſtio ꝑ. xl. annos ⁊ amplius pacifice poſſederat: lꝫ ip̄eeadem die aduocati errorem
a ¶ Diſtricto p̄cepto. ⁊ ſic videt̉ ꝙ idē faciat p̄ceptū canonisqd̓ facit p̄ceptū iudicis vt beneficio huiꝰ canonis teneant̉ cōcordare vel aliū eligere ſꝫ quia canon iſte penā iſtā nō imponitiudex recuſatus cōpellat illos ⁊ penā eis imponat ſi non concordāt. sͣ. de offi. dele. ſuſpitionis. in filque ſit poteſtas iſtoꝝ arbitroꝝ dr̄. sͣ. de of. dele. c. ſuſpicionis. in fi.b ¶ Terminum. abipſo iudice p̄figendūīfra quē arbitri ſuſpitionis negociū terminare ꝓcurēt. jͣ. e. ti. legitima. in cōcil. lugd.que corrigit illā ſuſpitionis in hoc tm̄ ⁊ merito iudex recuſatꝰ arbitris iterū terminuꝫp̄figere dꝫ infra queꝫcām ſuſpitiōis determinēt ſicut iudex a qͦappellat̉ pōt ⁊ debetp̄figere terminū appellāti infra quē cāmappellationis ꝓſeqͣtalioqͥn in cā ꝓcedet:vt in. §. ſe. ⁊ sͣ. e. ſepe.⁊ eadē rō eſt ī vtroqꝫcaſu .ſ. ne p̄textu friuole appellationis vl̓ recuſationis negociumꝓroget̉. iō decre. illaſuſpitionis corrigiturquātū ad hūc articulū. b. c ¶ De recuſatoris. no. ergo ꝙ lcōſtitutio loquit̉ ī ordinario qd̓ ex eo ꝓbatur ꝙ iudex recuſatꝰcōmittit alij negociūillud qd̓ nō pōt facere delegatus īuito recuſatore sͣ. e. ſecūdo.īmo ſtatim ſuſpēſa eſtptās ipſius: vt ibi dictū eſt que loquit̉ indelegato tm̄ ſic. sͣ. defo. cōpe. ſi qͥs ꝯͣ clericū. ⁊. xj. q. j. ꝑuenit. ⁊sͣ. eo. ad hec. ⁊. jͣ. vbiordinariꝰ recuſatꝰ cōmittit alij cām ꝓbata primo ſuſpitione ẜm tenorē buiꝰ cōſtitutionis Sed ꝯͣ. sͣ. defo. cōpe. lꝫ. vbi ordinariꝰ recuſatus nō cōmittit negocium. īmoibi recurrit̉ ad aliū iudicē ſed illa loquit̉ ẜm cōſuetudinē locicū vacat imperiū nec cōtinet ius cōmune ⁊ ſic pꝫ ex hac cōſtitutione ꝙ ordinarius pōt recuſari ⁊ cauſa ſuſpitionis ꝓbādaeſt corā arbitris: ⁊ ẜm determinationē iſtius intellige iura p̄dicta que loquunt̉ de recuſatione ordinarij. Nota ꝙ hec clauſula de recuſatoris aſſenſu ẜm Io. ſi determinet totalē diſiūctā cōmittat negociū vel ad ſuperiorē remittat in optione recuſatoris eſt an velit negociū cōmitti an̄ ad ſuperiorē referri.Et dicit Io. ꝙ intellectus iſte ꝓbabilis eſt ſi determinat primā ꝑtem tm̄ tunc lr̄a vult ꝙ ẜm voluntatē recuſatoris eligēda ſit ꝑſona cui cōmittat negociū dum tn̄ nō ſit ſuſpecta intellectus iſte nō videt̉ ꝓbabilis: īmo improbabilis. iniquū enimeſſet ꝙ actor ad voluntatē ipſiꝰ rei ip̄m cōueniat. nā ꝓ modica cā qn̄qꝫ traheret cū ad papā vt illū fatigaret laboribꝰ ⁊ expenſis. ſic poſſet ſepe cōtingere ꝙ potius renūciaret liti ꝙͣ vellet taliter laborare vl̓ poſſet eligere talē lꝫ illū recuſare nō poſſit qͥ cām ſuā male tractaret/ vn̄ dicas de recuſatoris aſſenſu⁊ etiā de aſſenſu actoris vt de vtriuſqꝫ ꝑtis aſſenſu cōmittatnegociū recuſatꝰ qd̓ ꝓbat̉. sͣ. de fo. cōpe. ſi qͥs ꝯͣ. ⁊ sͣ. e. ad hec.jͣ. vbi dr̄. te inſiſtente iudicē eligāt ip̄e ꝑtes. ꝑtes em̄ cōi ꝯſenſu
iudices elige̓ debēt cū ordinariꝰ recuſat̉. xj. q. j. ꝑuenit. ſi ꝑtesnō ꝯcordauerit tūc iudex cōmittat alicui ꝑſone neutri ꝑti ſuſpecte ⁊ ꝙ dicit de recuſatoris aſſenſu p̄cipue ītellige reqͥrēdꝰeſt aſſenſus recuſatoris ne iterū recuſet illū exqͦ. ꝯſentit in illuꝫsͣ. de of. dele. inſinuāte. ⁊ ca. ſuꝑ qōnū. §. nos. ⁊. §. veꝝ. ⁊. iij. q.iij. offerat̉. ⁊ ſil̓r cōſenſus actoris reqͥrēduseſt ne ip̄m poſtea recuſet: qꝛ licet ſit actorpoſſet eū recuſare. vtsͣ. de fo. cōpe. ſi qͥs ꝯͣ.nūquā fuit ītētio dn̄ipape ꝙ ptās cōmittēdi reſide̓t penes recuſatorē ⁊ ī ptāte iudicis eſt remitte̓ negociū ad ſuꝑiorē vel cōmitteͣ de aſſenſu recuſatoris ⁊ ēt actoris ſicdictū eſt. ⁊ hͨ determinatio de aſſenſu recuſatoris determīat tm̄h̓ verbū cōmittat.¶ Porro. ¶ Sūma.vt ī pͥn. vel ſic in notorijs n̄ admittit̉ appellatio ī dubijs cā ꝓba.bilis corā iudice ē expͥmēda q̄ debeat legitima reputari quā ſinō ꝓſequit̉ iudex a qͦin cā ꝓcedat. Idē ſi ꝓſeqͥt̉ ⁊ nō probat hecaūt cōſtitutio nō extēdit̉ ad regulares pͦ dicit qͥd ī notorijs. ſcd̓oqͥd ī dubijs ibi exceſſuqͦꝫ. tercio ꝓteſtat̉ ī fi.ibi ceterū. ab. ſi.d ¶ Cōfeſſione. Itapꝫ ꝙ nō admittit̉ appellatio ꝯͣ ꝯfeſſioneꝫvel ſi exceſſus ſit manifeſtꝰ euidētia rei velalio legitimo mō: puta ꝑ ſnīam. Iſtis tribus modis factuꝫ dr̄notoriū. jͣ. de cob. cle.⁊ mu. c. vl Confeſſusnō audit̉ appellās. ij.q. vj. qͥcūqꝫ. cōſueuittn̄ dici ꝙ ſola ꝯfeſſio nō impedit ī crimīali qn̄ poſſit appellariij. q. vj. §. ſūt qͦꝝ. ī ciuili tn̄ ſi vellet ꝓbare errorē audit̉. ff. d̓ cūfeſ. cū fideicōmiſſū. sͣ. de ꝯfeſ. c. vſs hic̄ nō admittit̉ qꝛ a correctione nō appellat̉. ⁊ extra ordine agit̉ hic. e ¶ Infra termnū. no. ꝙ triplex ē terminꝰ. vt no. sͣ. e. ꝑſonas. ⁊ ibi illd̓ videas.f ¶ Procedat. ad petitionē aduerſarij vt differat a ſequentiqn̄ iudex ex officio ſuo ꝓcedit. g ¶ Corā ſuꝑiore. Sꝫ qͣlit̓ ꝓcedet ſuꝑior qn̄ ep̄s ꝓcedit ex officio: nūqͥd vocabit̉ ep̄s. credo ꝙ ſit vocādꝰ vt defendat ꝓceſſuꝫ ſuū ſi voluerit ſicut vocaret̉ aduerſariꝰ ī alio caſu cū ē ibi actor ⁊ reꝰ nec tūc neceſſe ē iudicē eē pn̄tē qͥ tulit ſnīaꝫ qꝛ ius eiꝰ nō ledit̉. ar. ij. q. vj. hͦ etiā.h ¶ Defecerit. ⁊ ſic vr̄ ꝙ appellās teneat̉ ꝓbare ſe iuſte appellaſſe qd̓ ē veꝝ ſi appellatio recipit̉ al̓s no. jͣ. eo. int̓poſita. ⁊p̄ſumit̉ ꝓ ſnīa iudicis. sͣ. d̓ renū. ī pn̄tia. kr. ꝯͣ. sͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣſꝫ dic ꝙ p̄ſūit̉ ꝓ ſnīa iudicis exqͦ apꝑet de actis: ſꝫ ꝓ ꝓceſſu nōp̄ſumit̉ ſi dubitaret̉ de ip̄o niſi qͣtenꝰ ꝯſtiterit vt ī ꝯſtitutiōe illa qm̄ ꝯͣ. i ¶ Has cōſtitutiōes .ſ. pn̄teꝫ ⁊ illā. jͣ. de ſen. ex. c. ſacro. k ¶ Regulares. sͣ. e. rep̄honſibilis. ⁊ sͣ. e. c. ij.Am cauſam. ¶ In prima ponit̉ narratio appellantis¶ ¶ In ſecunda iudicum datio ibi: Mandamus. Ab. ſi.l ¶ Proponendum. quod iudex ex officio ſuo etiā facere debet. sͣ. ti. proxi. inter monaſteriū. ⁊ sͣ. de excep. paſtoralis.