De appellationibus

CLLEM

re: nam ad officiuꝫ eius qui deap. cogniturus eſt pertinet prudēter corrigere que cōtra ip̄ama inuenerit attentata: ſi vero nobtoriū exiſteret qd̓ mandatū ep̄iindiſcretū fuerat vel iniuſtumcui non tenebat̉ ſubditꝰ obedire ac per conſequētiā ei liqueateuidenter ſubditū legitime prouocaſſe: pōt archiep̄s auctoritacte metropol. declarare ſubditūirrōnabiliter extitiſſe anathematis mucrone ꝑcuſſum. Cumd̓ aūt excōicatꝰ qui appellaueratiuxta preſcriptā formā coramarchiep̄o deponit contra ep̄mē queſtionem metropol. ad recognoſcenduꝫ de cauſa pōt interponere partes ſuas: cuꝫ ille apſpellatiōis ꝓſecutioni renūciaſſe tacite videat̉ ſꝫ ſi verbo vl̓ facto ap. ſe velle ꝓſequi ꝓteſtet̉s non tāqͣꝫ aduerſa petens ⁊ ſibicontrarius audiendus.Idem ep̄o. a. cantori treten̄.¶ Per appellationē legitime interpoſitā principale cū acceſſorijs ad iudicē ap. defert̉ ⁊ ſentētie excōicationis ⁊ int̓dicti poſtappellationē late non tenent.¶ Ilectis filijs decāno altiſiodoren̄. ac magiſtro. r.ualtiſiodoren̄. ep̄i procuratore īnoſtra pn̄tia cōſtitutis: idē magiſter propoſuit: quod cū dictꝰep̄s preſbyterum domus dei inqua diſpenſationem plenariaꝫhobtinere dignoſcit̉ detineri faceret vinculis mancipatumeo quod bona quedam eiuſdēdomus que furtiue ſubtraxeratreſtituere detractabat propter

quod etiā ab eodeꝫ ep̄o fueratexcōicationis vinculo innodatus ⁊ ſupradictus decanꝰ ep̄mmoͣnuſſſet: vt ei reſtitueret velſaltem redderet preſbytcrū memoratum quem ad iuriſdictionem ſuā ſpectare firmiter aſſerebat ep̄s metuēs ne decanusaliquid in ſuū p̄iudiciū attentaret: ſe ac ſuum ſtatuꝫ eccleſie acciuitatis ꝓtectioni metropol.ſupponēs ad eius audientiamappellauit: verū decanus poſtī modicū tempꝰ int̓dictuꝫ hmōpromulgauit: vt epiſcopo in ciuitate preſente a diuinis in altiſiodor. eccleſia ceſſaret̉. Poſtmodū vero cum die ap. p̄fixocomparuiſſent partes coraꝫ officiali curie ſenonen̄. decanꝰ allegans ꝙ ap. ab epiſcopo interpoſite: ideo non duxerat deferenduꝫ quoniā preſbyter ſuprakdictꝰ adhuc in vinculis tenebatur ad nos vocē ap. emiſit: offilcialis aūt iudicauit irritū interdictū a decano poſt ap. ep̄i ꝓmulgatū: ⁊ infra. ¶ Quia ꝟoin idē ep̄s diuerſos modos exp̄ſſit ẜm quos decano paratꝰ fuerit ſuꝑ captiōe p̄ſbyteri iuſticiāexhibere ad metropol. ſedē appellās decanus nō potuit poſthoc ferre ſnīam interdicti: ⁊ iōſententiaꝫ ipſam ab eo poſt atn pellationem legitime ꝓmulgatam iyritam decernimus ⁊ inanem nō obſtāte ꝙ decanus ado excuſationē ſuā quaſi variādoꝓpoſuit ꝙ priuſqͣꝫ ep̄s appellaſſet ſnīam tulerat cuiꝰ effectūpͦ ad tempꝰ duxerat ſuſpendēdū

lr̄is in fi. a ¶ Si vero. qui em̄ alias non habet iuriſdictionēſi crimen eſt notoriū. habes. sͣ. eo. ꝑnenit. b ¶ Notoriū. hicinnuit ſolutionē ſecunde queſtionis que fuit vtrum archiep̄sdeuunciare debeat iſtū abſolntū ſi inuenerit eum legittime appellaſſe. ⁊ dicit ꝙ ſi eſt notoriū mandatū ep̄i fuiſſe indiſcretumvel iniuſtuꝫ. bene pōthoc facere. c ¶ Declarare. ſꝫ nunqͥd pōtꝓnunciare ſnīam ep̄iniuſtam: vel denunciare illū non ligatuꝫvidet̉ ꝙ ſic: cum notūſit ep̄m deliquiſſe: ſednon credo: quia ſicꝓuunciaret appellationem fuiſſe iniuſtam. ⁊ſic vſurparet officiuꝫſuperioris. ſi aūt vellet renunciare appellationi ſue tunc archiep̄s poſſet ꝓnūciareſnīam iniuſtam: īmopronunciaret ſnīamnullā fuiſſe ⁊ denunciaret illum abſolutūſi legitima appellatioproceſſit. sͣ. de offi. delega. cum contingat.d ¶ Cum aūt. modo dat veram ſolutionem que perimit p̄dicta. ⁊ eſt ſolutio pͥmequeſtionis q̄ fuit vtꝝmetropolitanus cōgnoſce̓ valeat de huimodi queſtione quaꝫiſte appellans coramep̄o depoſuit.¶ ¶ Queſtionem. ⁊ita magiſtratꝰ pōt facere iniuriaꝫ ſubdito.ff. ad. l. aquil. quemadmodū. §. magiſtratꝰ.⁊. ff. ꝙ me. cā. l. ij.f ¶ Renunciaſſe tacite. ſi. C. de iureiurā.ſi quis. ⁊ sͣ. de offi. delega. gratū. ⁊. jͣ. de hisque fi. a ma. par. ca. exore. vbi de hoc. ⁊. jͣ. depriui. accedentibus. ⁊C. de iu. do. impe. l. ij.g ¶ Tāꝙͣ aduerſa.no. ꝙ non audit̉ ꝓponens aduerſa. xxiij. q.vij. quod aūt. ⁊. xiij. q.ij. qͣꝫ p̄poſterum. ⁊ sͣ.de p̄ſūp. lr̄as. lxxxiiij.di. geſta. C. de mu. patri. ꝓfeſ. li. xlar. ꝯͣ. jͣ. de regula. ſicut. ff. de inoffi. teſ. papinianus.§. ſed nec impuberis .sͣ. de p̄ſcrip. auditis. ⁊ eſt hic arg. ꝙ ſi aliquis cōteſtat̉ litē lꝫ dicat illa verba: ſalua li. cōte. nihilominusfacta eſt li. cōteſ. ar. sͣ. de cōſti. cum. m. fer ar. ꝯͣ. ix. q. iij. ſaluo. ff.qui. mo. pig. vel hypo. ſol. ſi debitor. §. ſi in vendi. ff. ad ſille. heres. ff. de acqͥ. here. ꝓ herede. vij. q. j. pōtifices. sͣ. de elec. cumana. vbi de proteſtatione tractat̉.Alectis ¶ Primo ponit̉ partis narratio. Secundo diſfinitio ibi: quia vero. Abbas. h ¶ Faceret. in hoc em̄nō incidit in canonē late ſnīe. jͣ. de depo. grauis. jͣ. de ſen. ex. vtfame ſed nunquid lꝫ laico taliter detinere clericū babentē adminiſtrationē ipſiꝰ. ar. ꝙ ſic. jͣ. ne cleri. vel mo. c. ij. ſed nō credo⁊ expone ibi dep̄hendant̉ in fraudeꝫ verbo .ſ. reddendo rōnemadminiſtrationis. eccleſia tn̄ illis qui taliter deprehendunt̉ iu

fraudē nō ſubuenit quia poſt ꝓhibitionē eccleſie hoc feceruntvt ibi dicit. ſicut volebant iudei capere ibeſuꝫ in verbo de pe.diſ. vij. c. j. ver. hi enim a deo ⁊cͣ. ſi. ff. de pi. ac. l. vlti.i ¶ Interdictū hmōi. hoc facere potuit decanus ex ſpāli cōſuetudine vt ciuitatē vel eccleſiam maiorē ſupponeret interdicto naͣm de iure cōiſecus eſt. jͣ. de his quefi. a ma. par. ca. q̄ſiuit.k ¶ Tenebat̉. quiadum quis manet incrimine ſuper quo appellat nō eſt audiendus. sͣ. eo. conſuluit. ⁊c. cū ſit romana. in fi.l ¶ Irritū. quod facere nō debuit ꝓpterappellationē decani:vt. jͣ. ſequit̉. Et tameninterdictū non tenebat ꝓpter appellatio.nem ep̄i: quia qui facit quod ad ip̄m nonꝑtinet etiam ſi bonuꝫſit improbat̉. xcvj. di.bene quidem. Tan.m ¶ Diuerſos modos. qui fuerunt illinō dicit̉ hic. forſitandixit ep̄s ꝙ paratuserat dimittere ſacerdoteꝫ preſtita cautione de reſtituendis rebus eccleſie vel de cōſeruādo eccl̓iam indēneꝫ: vel ſi decanꝰ oſtēderet eccl̓iam illam ⁊ſacerdotē ad ſe ꝑtinere ⁊ ita fuit appellatio iuſta. vn̄ ẜm hosvel cōſimiles modosvolebat ei facere iuſticiā: ⁊ ideo non tenuitinterdictū: quia nonerat notoriū captionēpreſbyteri iniurioſaꝫeſſe. vnde non obſtatsͣ. eo. conſuluit.n ¶ Legitie. no. ꝙ vocat appellationē legitimā ꝓpter ꝓbabilescauſas quas expreſſitappellās. qd̓ ſemꝑ facere dꝫ qui appellat.jͣ. e. vt debitꝰ. ⁊. c. cumſpāli. §. j. ⁊ sͣ. e. bone.⁊. jͣ. e. cordi. li. vj.o ¶ Uariādo. vndenō debuit audiri?. ca.ꝓxi. ī fi. iiij. q. iij. §. itēī criminali. v̓. qͥ falſo. lxxiiij. diſ. geſta. xxiij. q. vij. qd̓ aūt. jͣ. de pe.ſuꝑ bis. ⁊. jͣ. vt ec. be. vt nr̄m. p ¶ Suſpendēdū. ſed nō videt̉ꝙ ſnīa interdicti poſſit ſuſpēdi cū .n. interdictū ⁊ excōicatio pari paſſu ambulēt. sͣ. e. ad hec. qm̄ ⁊ excōicatio nō poſſit ſuſpendi. sͣ. e. paſtoralis. ergo nec interdictū. ſnīa em̄ ſtatim cōſequit̉ſuū effectū. naꝫ facit quidē queſtio in arbitrio ⁊cͣ. ij. q. iij. §. nōtandū. nec iudex pōt efficere quin damnatū de furto ſequat̉ infamia. ⁊. ff. de fur. non pōt. Ad hoc dicas ꝙ ſnīa interdicti quātulit decanꝰ fuit ſub conditione vel in die ꝓlata qꝛ ſuſpenditeccl̓iaꝫ qn̄cūqꝫ ep̄s eēt pn̄s. ſi. ff. de here. īſti. qͦtiēs. §. ſi qͥs ita. ⁊tal̓ ſnīa bn̄ pōt ſuſpēdi ꝑ appellationē. sͣ. e. p̄terea. ij. ⁊ iō cū appellatio int̓poſita fuerit an̄ diē ꝯditiōis: īmo cū appellatū p̄cerſit ſnīaꝫ n̄ debuit poſtea nec potuit ferre nec exeqͥ ſnīaꝫ int̓dictiPōt tn̄ dici ꝙ qn̄cūqꝫ puꝝ ſit int̓dcm̄ p̄t ſuſpēdi ⁊ ī hͦ differt ab

A v