Liber

Secundus

catum denunciare pōt: vt abalijs euitet̉ ⁊ illi prouentus eca cleſiaſtici merito ſubtrahunturcui eccleſie cōmunio denegat̉.Idem ep̄o pariſien̄.¶ Si appellans ad ſuperioreꝫcōparet corā iudice inferiori ſuper ꝯcernētibꝰ ipſaꝫ appellationem ipſi appellationi renūciarevidet̉. Sinaūt ꝓteſtet̉ ꝙ ꝓpihoc nō intendit renunciare appellationi tanqͣꝫ contrario allegans nō eſt audiendus niſi notoriū ſit actū illū eē iniuſtū ſucuiꝰ emēdatiōe adiuit inferiorēꝘ Ollicitudinē paſtoralis.¶ Ꝙ ⁊ infra. Sane cuꝫ ſicut recepimus duobus coram ep̄o litigantibus alter eorum ad ſedēap. appellaſſet ep̄s appellanteꝫreputans contumacem: ipſumexcōicationis vinculo innodauit: qui corā metropolitano de

epiſcopo ſibi petijt iuſticiā exhiberi: aſſerens ꝙ poſt appel.legitime ad nos interpoſitamipſum excōicauerat: ⁊ petensſe ad eum ſtatum in quo fueratap. tempore a metropol. reduci denunciari videlꝫ abſolutuꝫadijciens etiam quod ap. nō renunciabat obiecte: ſed ꝓſequvolebat eandē. ⁊ infra. ¶ Nosbigit̉ inqui. t. t. rn̄demꝰ qd̓ ſicutmetropolitanus de ap. ad noscinterpoſita cognoſcere omnid̓ no non valet: ſic nec de his quepoſt appel. fuerant innouata.dūmodo de alijs cognoſci nonpoſſit: niſi de ap. pariter cognoſcat̉: vel de his que appellationis cauſaꝫ contingere dinoſcūetur. In quo caſu ſi metropolit.ad cognoſcendum partes ſuasinterponere forte p̄ſumeret ep̄st poſſet ad ap. beneficiū cōuola-

ꝓnunciat excōicationē tenuiſſe. Rn̄deo quis dubitat an talisexcōicatio teneat vel nō: ex futuro pēdet an teneat: ſicut ex futuro euentu pendet an teneat mr̄imoniū vel non. jͣ. de frigi. ⁊malefi. fraternitatis. in fi. vnde hec argumētatio nō valet iſteeſt excōicatus poſt appellationē ꝓbabilē que ſi ꝓbata eſſet ⁊cͣgͦ excōicatio nulla eſtīmo eſt inferenduꝫ:ꝓ excōicato nō eſt habēdus ⁊ tn̄ reuera excōicatus eſt qꝛ ſtatimligat ſnīa excōicatiōisvel ſtatiꝫ nulla eſt. tn̄ſi talis medio tꝑe adeptus eſſet eccl̓iam nōvidet̉ ꝙ eſſet ea pͥuādus qꝛ ipſum ꝓbabilis error excuſat. jͣ. deſen. ex. ſacro. cū interiꝫlicite cōicet̉ ei in oībꝰſacr̄is. jͣ. eo. dilectis. ⁊qͥcquid tūc facit valetiij. q. vij. §. tua. ver.verū. ⁊. C. de teſt. l. j.Iteꝫ quia medio tꝑeſtatus eiꝰ integer eſt.ff. nihil īno. appel. pē.l. vna. §. integer. necdānatus dr̄ qͥ appellauit. ff. de pe. l. ij. §. ij.Io. a ¶ Subtrahūtur. qͥ em̄ extra eccl̓iaꝫeſt nihil noīe eccleſiepōt poſſidere. viij. di.quo iure. ⁊. xxiij. q. vij.c. ij. ⁊. iij. ⁊. xxxij. diſt.eos. ⁊. c. preter hoc. ſitū non habet aliud vnde viuat: dico ei interim ꝓuidenduꝫ debonis eccleſie ⁊ quia depoſito ꝓuidet̉. l. di. ſtudeat. habendaeſt em̄ rō ne egeat. ff. de re iudi. inter eos. in fi. ne cogat̉ in cleriopprobriū medicare. xciij. diſ. diaconi. lꝫ videat̉ ꝙ male meriti publica egeſtate debeant laborare. ff. dep̄o. bona fides. Iteꝫillud pōt intelligi in eo caſu qn̄ in ſnīa hoc exprimit̉ ꝙ bona eocleſie ſubtrahant̉ ei. cū em̄ excōicatū comperemꝰ relegato. ⁊ relegato ad tēpus nō ſubtrahant̉ bona niſi hoc in ſnīa exprimat̉C. de pe. l. deportatorū. ſic ⁊ in excōicato idem videt̉. nā ꝙͣdiuquis alijs rōnibus pōt conſtringi nō ſunt ei ſubtrahēda ſtipedia. C. de execu. rei iudi. ſtipendia. xvj. q. vj. illud. qui aūt excōicatus eſt in vna eccl̓ia excōicatus eſt ꝙͣtum ad alias. xj. q. iij. c.ij. ⁊. iij. ⁊. iiij. q. v. quiſquis. sͣ. de offi. ordi. ad reprimendā. ſꝫ nūquid eſt idem in ſuſpenſo. vt ſi ſuſpenſus. eſt ab vno ep̄o ꝙ ſuſpenſus habeat̉ qͣꝫtū ad alios ſic ſi eſt ſuſpenſus ab officio qꝛſnīa facit ius ꝙͣtū ad oēs. xix. q. ij. due ſunt. ⁊ vij. q. j. ſi quis preſbyter. ff. de interdi. ⁊ rele. l. relegatoꝝ. §. interdicere. ⁊. §. ſeq.Poſſet forte diſtingui. vtrū ſuſpenſus eſſet ꝓ crimine qd̓ irrogat infamiā vt tunc vbiqꝫ ſuſpenſus ſit: ſi nō irrogat infamiātunc nō vbiqꝫ eſt habendus ꝓ ſuſpenſo. ar. ff. de poſtul. ex ea.ſed prius dictum p̄ualet quia ſuſpenſus ab officio nihil debetde officio eccleſiaſtico attractare. alias eſt deponendus in hocequipat̉ excōicato. jͣ. de cle. ex. vel ſuſpen. mi. ca. ij. ⁊. iij. ſed ſi ſuſpenſus eſt a beneficio in vno loco tūc dico ꝙ in alio loco pōthabere beneficiū. vt. xvj. diſ. placuit. lviij. di. ca. ij. Sed nunqͥdabſolutus pōt recipere vel petere fructus medij temporis ſibiſublatos diſtingue vtrum iuſte an iniuſte ſit excōicatus ſi iniuſte poteſt. ij. q. v. ſuper cauſis. ⁊. ff. de re mili. l. pe. ⁊. jͣ. de conceſ. preben. quia diuerſitatem. ſi fuit iuſte excōicatus non pōtC. de re mili. cum allegatis. libro. xij. ad hanc diſtinctioneꝫ facit op. jͣ. de ſen. excom. ſacro. alioquin ſpe reſtitutionis faciliusdelinqueret̉. l. diſ. c. j. quia facilitas venie incētiuū tribuit delinquēdi. xxiij. q. iiij. eſt īiuſta. pene em̄ nō ſolēt repeti. ff. d̓ ꝯdi.ide. pene. ff. de ꝓcu. qͥ ꝓprio. §. vt ī ceterꝭ. Io. Ago credo qͥcqͥddixit Io. licet depoſito prouideat̉ ne in cleri opprobrium mēdicare cogat̉ ꝙ excōicato in nullo ſit prouidendū qui contemnit claues eccleſie cui participandū non eſt niſi forte fame pe-

riret tunc debet ei ſubueniri: quia poterit adhuc ad eccleſiamredire. Ber.llicitudinem. ¶ Si excōicatus ab ep̄o poſtꝙͣ appelMlauit ad papam hanc cam defert ſmpliciter ad metrodolitanū appellationi renuciat ⁊ archiep̄s nō cognoſcet quod ſifecerit nō pōt ep̄s appellare niſi notoriumſit excōicationē nō tenere vel ſūma ſic vt īrubro ⁊ eſt bonus caſus cōis diuiſio. Secunda ibi: nos igitur.Ab. ſi. b ¶ Taliterrn̄demus. Reſponſioprime queſtionis quefuit vtrū metropolitanus de huiſmodi qōne valeat cognoſcerec ¶ Cognoſcere. dubitationis cauſa fuithec quia fuit hic noua iniuria. vnde opꝰerat noua querela. ff.de exce. rei iudi. ſi mater. §. eandem. ſed ſecus eſt. quia ⁊ ſi ſit noua iniuria tamē pendet ex p̄cedenti factonec poſſet de illa cognoſci niſi cognoſceret̉ de appellatiōe. ſi.sͣ. e. cum teneamur. ⁊ſic pꝫ ꝙ ſi ſuſpendit̉iuriſdictio alicuiꝰ inprincipali ⁊ in acceſſorio. jͣ. c. ꝓxi. §. preterea. ſicut delegato pͥncipali delegat̉ acceſſoriū. sͣ. de offi. dele.preterea. ⁊. c. prudentiam. §. ſcxta. Iolar. contra. sͣ. c. ꝓxi. §. j.d ¶ De his que. ſicut nec de priuilegijs dn̄i pape. sͣ. de iudi.cum veniſſent. nec de cauſa ad papam delata. sͣ. de offi. lega. licet. nec de cauſa ſpecialiter alij. cōmiſſa. sͣ. de offi. lega. ſtuduiſti. ⁊. ff. de iudi. iudiciū vin. eſt ar. ꝙ idem iuris eſt in acceſſorio quod in principali. ſimile. jͣ. e. c. ꝓxi. e ¶ In quo. hic innuit ſolutionē tercie queſtionis que fuit vtrum ſi epiſcopꝰ appellauerit ab archiep̄o an teneat appellatio. f ¶ Epiſcopꝰpoſſet. ſed quare poſſet epiſcopus appellare cum ipſe dicat appellationē illius nullam ⁊ excōicauerit poſt illam appellationem ſo. ideo apellat quia ſi appellatio eſt aliqua per ſuperiorēad quem eſt appellatum debet cognoſci ⁊ corrigi quod poſteaminus legitime factum eſt ⁊ quia ſi metropolitanus ꝓcederet⁊ inueniret ep̄m in culpa puniret illum ⁊ ideo audit̉ appellāstāqͣꝫ cuius intereſt vin ſed cōtra. sͣ. eo. qua frōte. §. de his. vbinon audit̉ cp̄s appellās ne abſoluat̉ excōicatus ab ipſo/ illudintelligit̉ de eo qui petebat ab archiep̄o abſolutione offerendo cautionem. ⁊ ideo non tenet ibi appellatio ep̄i ꝓpter periculum ne decederet in excōicatione. ⁊ quia eius nō intereſt neabſoluat̉. hic vero appellat ne cognoſcat vtrū ſit iuſte excōicatus vel iniuſte. ⁊ eius intereſt ne archiep̄s de hoc cognoſcatſunt em̄ oīno diuerſi caſus. ⁊ qꝛ iſte nō vult recedere ab appellatione vnde nō pōt ſe intromittere archiep̄s. ſed ſi vellet recedere ab appellatione bene pōt archiep̄s interponere ꝑtes ſuas ⁊ cognoſcere de illa excōicatione ⁊ illū abſoluet. t. Sed qͣreiudex nō pōt cognoſcere de appellatione ab ipſo facta ſicut̉ cognoſcit an ſua ſit iuriſdictio. ff. de iudi. ſi quis ex aliena. ff. ſi qͥsin ius vo. nō ierit. l. ij. ⁊ sͣ. e. cū parati. ⁊ ideo nō pōt cognoſcerede appellatione qꝛ cum ꝓbabilis cauſa expoſita eſt in appellatione iam exemptꝰ eſt a iuriſdictione illius ⁊ eſt illi ſuſpectusvt. sͣ. e. ad hoc ſi. ⁊. c. ꝓpoſuit. ⁊ preſumptio eſt ꝓ ipſo ꝙ ſemivellet iudicare pro ſua iuriſdictione: ⁊ eadē eſt cauſa quare arbitri cognoſcūt de ſuſpitione ⁊ non ip̄e iudex. ſed cū dubitat̉de iuriſdictione ſecus eſt qꝛ de hoc ipſo au ſit iudex agit̉ qꝛ ſꝑp̄ſumit̉ ꝓ iuriſdictione qͣꝫdiu in cōtrariū oſtendat̉ ex quo apparet delegatio vel ordinaria iuriſdictio: vt. sͣ. de reſcrip. ſuper

I