De appellationibus

CLXXXVII

¶ Appellari pōt ſi locꝰ nō tutpartibus aſſignat̉ etiā ſi ſit ſcriptum appellatione remota.XX ꝑte tua: ⁊ īfra. PreſenTti pagina rn̄demꝰ ꝙ cumexcuſet̉ honeſte qui ad p̄ſentiādelegatoꝝ iudicū non pōt ſecūre venire: citatꝰ tu vel tui quotiēs ad illos iudices vos euocari cōtigerit ad quoꝝ pn̄tiaꝫ voa bis ꝑiculoſum eſt ire: libere poteris appellare: etiā ſi in lr̄is cōmiſſionis ap. fuerit remediū inb tercluſuꝫ: niſi iudices vobis aſſignent locū idoneū ⁊ ſecurū.Idem epiſcopo decano ⁊ precentori herforden̄.¶ Licite appellat reus ſi nō audit̉ excipiens ꝓcuratorē actoris non habere ſufficiēs mādatum vel ſe prius conuentum ꝑalias litteras de quibus nō fitmentio in ſecundis.Ignificauit nobis magi¶ ſter hoſpitalis eboracen̄.⁊ infra. Preterea capitulū eboracen̄. aucͣte quarūdam lr̄aꝝ inquarū ſigillo ꝯtinebat̉ ſigilluꝫc capituli ad citationes tm̄ cumaliud ſigillū capitulū illud nodſcat̉ habere quēdā cōſtituebatactorē: ſed lꝫ idē magiſter allegauerit quod occaſiōe lr̄aꝝ illarū actor nō deberet admitti: ⁊inſuꝑ adiūxiſſet ꝙ aucͣte lr̄arūqͣrundā a nobis ad alios iudiēces obtētarū priꝰ cōuentꝰ nō debuit ꝑ lr̄as poſteriores in qͥbꝰnulla fuerat mentio de prioribꝰcōueniri: iudices tn̄ exceptiōeshmōi admittere noluerūt: ꝓpt̓quod vocem ad nos ap. emiſit¶ Quo circa mandamꝰⁱ quātenus ſi vobis ꝯſtiterit ob dictasf cauſas vel earū aliquā ad no-

ſtrā fuiſſe audientiā appellatuꝫreuocato in irritum quidquidpoſt appellationē hmōi nouerigtis eſſe factū partes ⁊cͣ.Idē mgr̄o. G. archidiacono⁊. .v. normāno canōicꝭ ſuoſſion̄.¶ Licite appellat reus ſi nō auditur petens declarari rem petitam in libello.bMIgnificātibꝰ. t. ⁊. r. frīb¶ nr̄o fuit apoſtolatui declaratū ꝙ cū inter ip̄os ex vnaꝑte. ⁊. v. ex altera ſuꝑ quadamterra corā iudicibꝰ delegatis q̄ſtio verteret̉: ipſi cū plures terras haberēt: vt terra illa ſuꝑ qͣq̄ſtio vertebat̉ on̄deret̉ eiſdema iudicibꝰ poſtularūt qd̓ cū ipſii facere denegarēt ad noſtrā audientiā ꝓuocauerūt. ¶ Quocirca mādamꝰ qͣtenꝰ ſi eſt ita reuocato ī ſtatū debitū ſi qd̓ poſtap. noueritis attentatū ⁊cͣ.Edem eboracen̄. ep̄o ⁊ de luc.⁊ de monte molli abbatibꝰ¶ Iudex a quo nō pōt ſtatuere terminū ad finiendā appellationē ꝙ ſi fecerit intelligiturſtatuiſſe ad ſe preſentandū.X īſinuatiōe prioris ⁊ ca¶ Anonicoꝝ ſctē barbare nobis innotuit ꝙ cū inter ipſos exvna ꝑte ⁊. v. camerariū de tangar ex altera ſuꝑ qͦdā maneriocorā iudice ordinario qō ꝟteretur ⁊ idē camerariꝰ ad nr̄aꝫ audientiā appellauerit: appellationi terminū nō p̄figēs dictus iudex qui cām illiꝰ videbat̉ fouere ꝓ eo ꝙ quidā clericꝰ cōmenſalis ſuꝰ dicti camerarij in eadēkcauſa fuerat aduocatus huncterminū ap. p̄fixit: vt ad feſtuꝫpurificationis vtraqꝫ pars eſſet ab ap. proſecutione reuerſa

plenū ius hꝫ: vnde adhuc hꝫ ibi locū exceptio ſꝫ hic nō eſt ita.In decre. accedens. erat ille iam inſtitutꝰ ꝑ papā ⁊ nō deeratſibi niſi ſola executio quā papa mandat fieri: niſi publice infamatꝰ eſſet qꝛ executio differri nō debet p̄textu exceptionis oppoſite: niſi exponeret̉ de falſo. sͣ. ti. ꝓxi. decetero. ⁊. jͣ. de fal. ſuper eo.Xparte. ¶ DiQuidit̉ qꝛ pͦ ponitur deciſa cōſultatio.Secūdo rn̄ſio ibi: preſenti. ab. a ¶ Periculoſum. eſt ire. no. ꝙibi iudex diē p̄fige̓ dꝫvbi ꝑtos ſine ꝑiculopoſſint accedē ⁊ oēsſui ſiue teſtes ſiue aduocati. xxxiij. q. ij. ſiuede ꝯiugij. iij. q. ix. hortamur. ij. q. ij. c. vlti. ⁊ff. de iudi. ſi locꝰ. īmonec altera ꝑs que nōpōt venire honeſte tenet̉ ire ad locū inhoneſtū. ff. de arbi. ſi cuꝫdies. §. ſi arbiter. Itēnō ſolū dicit̉ locꝰ incōmodus ꝓpter inimicitias: ſꝫ etiā ſi excedatduas dietas. vt. sͣ. dereſcrip. nōnulli. Iteꝫnec extra ꝓuinciaruꝫterminos eſt faciēdacitatio. iij. q. vj. neminē. niſi ex ſpāli iuſſione pͥncipis. C. de epi⁊ cle. aucͣ. ſꝫ hodie. Cde ap. cū poſt. in aucͣ.vt oēs obedi. iudi. §.ij. col. v. ⁊ vbi citatur.qͥs ad locū ꝑiculoſuꝫnon ſufficit p̄ſtare ducatū. vt. sͣ. vt li. nō ꝯtaccedēs. io. b ¶ Niſi iudices. no. ar. iudicē poſſe reuocare grauamē vt appellās cogat̉ recede̓ ab appellatione legitima .jͣ. e.cum ceſſante.nt caut¶ Sūmat̉ vt īrubro quo ad tituluꝫPrima ꝑs ponit q̄relā appellantis. Scd̓adat iudices ibi. qͦ circaab. ſi. c ¶ Ad citationes. faciēdas .ſ. qn̄capitulum citabat aliquē: ſigillabat lr̄as illo ſigillo ſꝫ ꝑ illud ſigillū nō debebāt ꝯſtituere actorē ad cām.īmo cū ſigillo noto ⁊ autētico: vel etiā cū citabant̉: mittebantnunciū cū ſigillo illo nec tn̄ ſufficiebat ſigillū ad litē totā. ber.d ¶ Cōſtituebat actorē. Adhuc poterat obijci huic actori qnō erat cōſtitutꝰ de aucͣte archiep̄i eboracen̄. qꝛ ſi capitulū cōueniat aliquē vel cōueniat̉: aucͣtas p̄lati dꝫ interuenire: ⁊ ſi p̄latꝰ ſil̓r agat vel cōueniat̉ dꝫ hr̄e cōſenſum capituli. sͣ. de iudicām. ⁊ sͣ. de ꝓcura. c. j. vbi de hoc ſꝫ ſi capitulū agat ꝯͣ p̄latumſuū vel ꝯueniat̉ ab ipſo. tūc dabit̉ capitulo actor ad litē aucͣteiudicis ad inſtar minoris: qͥ ſi vult litigare ꝯͣ curatorē ſuū: dabit iudex minori actorē: vt inſti. de aucͣ. tu. §. vlti. ⁊ iuſti. de cura. §. vlti. cū em̄ eccl̓ia equiꝑat̉ minori. ⁊ capitulū dicat̉ eccl̓ia

jͣ. d̓ teſt. reqͥſiſti. gͦ ⁊ capl̓m equiꝑat̉ mīori ſꝫ agebat capl̓m ꝯͣ aīchiep̄m ⁊ ꝯͣ rectorē hoſpitalis qͥ ꝑ archiep̄m fuerat inſtitutusqͥ dicebat ordinationē hoſpitalis ad ſe ſpectare: capitulū ꝟo ꝯͣriū dicebat. vn̄ in caſu iſto archiep̄s nō pͥſtaret aucͣtem capitulo cōtra ſe: ⁊ ſic iudicis aucͣte pōt cōſtitui ꝑ capitulū iſte actorſine ꝓcurator. vt dictū eſt. e ¶ Priusconuentus. Hec allegatio efficax. sͣ. de reſcrip. ex tenore. ⁊ sͣ. d̓fo. cōpe. c. pe. ⁊. jͣ. e. vtdebitꝰ. f ¶ Aliquā.arg. ꝙ qͥ plura narratin libello ſuo: quoruꝫvnū ꝑ ſe ſufficeret: ſufficit vnū ꝓbare. jͣ. dep̄ben. cū iam dudū. ⁊jͣ. de accu. accedens. ⁊s. de reſcrip. inter. ff. d̓ꝯdi. ⁊ demō. falſa. §.j. ⁊. jͣ. de priuil. vt pͥuilegia ar. ꝯͣ. sͣ. de reſcri.ex ꝑte. vbi de hͦ. ff. deexcuſa. tu. qͥ teſtamento. ⁊ sͣ. de reſcrip. oliꝫ⁊ sͣ. de ꝓba. lꝫ. ſꝫ ibi ſeobligauit ad ꝓbādūvtroqꝫ vt ibi dictū eſt⁊ ſic vtraqꝫ iſtarū exceptionū legitima fuit ad appellandum.g ¶ Et cetera .i. adnr̄am pn̄tiam cōuocetis: ⁊ ī cauſa procedatis. Io.☞ Ignificātibus.¶ Diuidit̉ induas ꝑtes. Secundaibi: quo circa. Ab. ſi.h ¶ Significātibꝰ.hec decre. ponit̉. sͣ. delibel. obla. ⁊ ibi exponit̉. ſꝫ ad aliū effectuꝫergo non obſtat. arg.de ſuperfluitate.i ¶ Denegarent̉. ⁊ita ꝓnūciandū eſt ſuper incidēti ſiue emergenti. hec queſtio nonerat incidens ſꝫ potiꝰemergens De hoc plene dicitur. sͣ. de ordī.cogni. c. j.X inſinuatione¶ Summat̉vt in rubro ẜm intellectum glo. que communiter tenet̉. Uelſumma ſic. Si iudexa quo prefigit terminuꝫ ad proſequendāappellationem ⁊ adredeundum a proſecutione nō valet terminus reſpectu redeundi ſed beue valet reſpectu ꝓſecutionis adeo ꝙ neutra partium preueniri poteſt ponit querelam appellantis. Secundodat iudicem ibi: quia vero. Abbas ſiculus.k ¶ Aduocatus. Ex hoc ſumebant quidam: argu. ꝙ iudexpoſſit recuſari. ſi aduocatus alterius partis eſt commenſalisipſius ſed non eſt ſufficiens cauſa recuſandi. sͣ. de offic. iudiccapi .j. ſed ſi altera pars eſſet commenſalis ſiue familiaris iudicis: tunc poteſt recuſari. sͣ. de offic. delega. inſinuante.l ¶ Reuerſa. hoc facere non potuit: quia ſic eſſet imponere legē domino pape vt. hic dicit. ⁊. ij. q. vj. anterioꝝ. §. ad hoc.

A iij