Liber

Secundus

¶ Contra electū vel ꝯfirmatōnullū aliudlius ſpectātē nō admittit̉ regularit̓ exceptio vl̓ appellatio maxīe fruſtratoria adimpediendū electionis vel cōfirmationis effectū ſed poſſeſſione habita poterit accuſari veldenunciari.Onſtitutis in pn̄tia nr̄a. decano ſctī ſaluatoris ⁊a catore meten̄. ⁊ ī fra. Meten̄. ītimauit ep̄s: ꝙ ſancti ſaluatorisp̄poſitura vacāte die electionip̄fixo ꝑ patrē ⁊ filiū ⁊ .ſ .ſ. in virtute obedientie ac ſuꝑ aīe ꝑicublo canonicos adiurauit vt ẜmdeū ⁊ iuxta conſcīam ſuā vnuꝫeligerent de duobꝰ in quos partes videbant̉ oculos extēdiſſeqquē eccleſie magis vtilē ⁊ idoneū reputarēt. decanꝰ aūt cumduobus diaconibꝰ ⁊ ſubdiaco.tribus dictū cantorē in prepoſidtum noīauit cantor vero ipſe qͥpreſbyterali officio fungit̉ ⁊ cuſtos cum ſcolaſtico ⁊ magiſtrob. ſacerdotibꝰ leuitꝭ duobꝰ ⁊ ſubdiaco. v. te cōcorditer elegerītē cuiꝰ electionē tanqͣꝫ a maiori ⁊ſaniori parte capituli factā: cuꝫ

de ꝑſone tue honeſtate conſtaret p̄dictus ep̄s confirmauit: ⁊cum tibi vellet domū ⁊ inueſtiturā porrigere: vt moris eſt decanus ad ſedē apo. appellauit:t cōtra te impotētiā dūtaxat allegās proponendo te in partibillis quaſi penitus impotētē: inquibꝰ p̄poſiture poſſeſſiones exiſtunt: addēs ꝙ alia tibi obijceret in pn̄tia nr̄a: que tūc in preſentia iudicis ſuſpecti noluit explicari. ¶ Nos gͦ quia conſtititeuident̓ illā appellationis cams que fuit exp̄ſſa: rōnabilē nō fuiſſe: aliā aūt tunc non exp̄ſſit: ⁊b ſi dixerit idem decanꝰ ꝙ aliamvellet obijce̓ corā nobis decernimꝰ tue cōfirmationis effectuꝫnō debere ꝑ ea q̄ ſūt propoſitaimpediri. ¶ Si quid tn̄ contrai te non in modū exceptionis adimpediendū electionis ⁊ cōfirmationis effectū: ſed in modudenunciationis vel accuſationis duxerit proponēdū poſtꝙͣpacificā ipſiꝰ p̄poſiture poſſeſſionē fueris aſſecutus proponēdi licentiā non negamus.Idem vigorien̄. ep̄o.

Onſtitutis ¶ Appellatio fruſtratoria poſſeſſionē cō.F firmati nō impedituta cōiter ſūmat ſꝫ ẜm hāc ſūmationē hec decre. eſſet de indubio ideo ſūmo ſic vt ī rubro ⁊ ẜm hͦeſt caſus nota. Dinidit̉. Primo narrat factum. Scd̓o diffinitibi: nos gͦ. Tercio ꝓteſtat̉ ibi: ſi quid. ab. ſi. a ¶ Meten̄. exex vna ꝑte. b ¶ Adiurauit. talis adiuratio in locū iuramentihabet̉. ij. q. v. ſi qͥs p̄ſbyter. jͣ. de purga. ca.c. j. c ¶ Magis vtilem. ad hͦ quidē de iure tenent̉. ille em̄ quieſt doctior ⁊ ſanctioreſt eligēdꝰ. viij. q. j. lꝫergo. cuiꝰ cōparatiōeceteri grex dicantur.xxv. di. §. nūc aūt. ⁊ .jͣ.q. j. viliſſimus. ⁊. lxj.diſt. in ſacerdotibus.lꝫ talis ſit eligendus.ſufficit ſi eſt idoneusquia cōueniēs ſcīa tolerat̉ in prelato. sͣ. deelec. cū nobis olim. ⁊ſufficit ꝙ nō ſit malꝰ.xvj. q. vij. monaſteriūsͣ. de p̄ſum. dudum.d ¶ Cantor. ſanctiſaluatoris. e ¶ Maiori. ⁊ ſaniori. quaſi aduabꝰ partibꝰ electꝰ.vn̄ merito debuit preualere. qd̓ ſemꝑ obtinet in electionibꝰ. Otra. de elec. qꝛ ꝓpter ⁊in alijs etiā negocijseccleſie niſi a paucioribus aliqͥd rōnabileoſtēdat̉. jͣ. de his quefi. a ma. parte ca. c. j.f ¶ Impotentiam.impotentia ꝓueniēsex nimia ſenectute vl̓corꝑis debilitate bene nos repellit a ꝓmotione. lxxxv. diſ. archidia. ſed hic nō obiciebat̉ talis impotentia vt patet ex lr̄a. ſed nunquid eſt habēda rō potētie in electionibꝰ ſiue diuitiarū ſiue nobilitatis ſicuthabet̉ rō dignitatis. ar. ꝙ ſic. iiij. q. iij. in teſtibus. xxx. diſt. hocſcripſimꝰ. xcvij. di. nobiliſſimꝰ. xlj. di. nō cogant̉. xxiiij. q. j. qꝛ ꝯͣpacē. in aucͣ. de defen. ci. §. j. col. iij. ⁊. jͣ. de p̄ben. de multa. ff. decuſto. ⁊ exhi. re. l. j. ⁊. ff. fa. her. ſi que ſunt. ⁊. ff. de fi. inſtru. l. vlt.⁊. C. qui bo. ce. poſ. l. vlti. ſed ꝯͣ videt̉ vt pauꝑtas p̄ferat̉. xij. q.ij. gloria ep̄i. ⁊. c. ſocrates. xv. q. j. illa. in fi. ff. de va. ⁊ extraor. co.l. j. §. eſt quedā res ſanctiſſima. ſo. ſi oēs alie circūſtantie pareseſſent hincinde: ſatis pōt recurri ad diuitias ſeu potētiā: vt ꝑeas ſubleuet̉ eccl̓ia ꝑ iura p̄dicta. Itē patet hic ꝙ nō recurrit̉ad dignitatē cum numerus eſt longe maior ab alia parte. sͣ. deelect. dudum. j. g ¶ Rōnabilē non. Ex hoc pꝫ ꝙ ep̄s nō tenebat̉ deferre appellationi p̄dicte: qꝛ lꝫ aliꝰ ſit potentior nō fuitiuſta cā appellādi dum tn̄ alter ſit idoneꝰ. ⁊ ſic potentia hmōivel nobilitas nō p̄fert̉. ſed ideo detulit: qꝛ dicebat ſe velle aliāꝓponere corā papa. h ¶ Quod aliā vellet. Ex hac lr̄a ſatiscolligit̉ ꝙ aliā exceptione ſiue aliā cām poſſunt ꝓponere corāiudice appellationis quā expreſſerim corā illo a quo appellaui: ar. ff. de ap. ſcio queſitū ⁊ noua inſtr̄a ⁊ allegationes poſſuꝫinducere in cā appellationis. C. de tēp. ap. ꝑ hāc. ſed ꝯͣ. jͣ. e. dilecto. ⁊. c. vt debitus. quia nō admittit̉ appellatio niſi ſit rōnabilis cauſa expreſſa vt ibi dicit̉. ergo ſi illaꝫ non expreſſit poſteanō pōt aliā exprimere ꝓpter quā non appellauit. In caſu preſenti dico ꝙ corā iudice appellationis poſſuꝫ opponere quamcūqꝫ cauſaꝫ rōnabilem volo: ſiue illam expreſſerim in appellatione ſiue nō. vt. sͣ. vt li. nō cōteſ. accedens. vt. sͣ. de fi. inſtru. cū

Iohannes. ⁊ de hoc. sͣ. de excep. deniqꝫ ⁊ multo fortius ſi proteſtatus ſum me velle tunc aliā ꝓponere vt hic. ⁊ ſi decanꝰ aliāꝓpoſuiſſet bene fuiſſet auditꝰ: ſed nullā ꝓpoſuit qꝛ nō habebatquid obijceret vel mutauit conſiliū ſuum ⁊ ſuperior tenet̉ illāadmittere: qꝛ ⁊ ſi nihil opponeret̉ ipſe ex officio ſuo tenet̉ inquirere de ip̄a electione ⁊ meritis electi. sͣ.de elec. cū nobis olim⁊. c. nihil eſt. ⁊. c. venerabilem. īmo ſi aduerſarius negligēs eēt. ſuperior debet inquirere de exceptionibꝰ ꝑemptorijs. sͣ. e. c. ꝓxi.ne ꝑ ſurreptionē aliquis adipiſcat̉ honores. sͣ. de elec. cū dilecti. ⁊ in. c. cum nobisolim. quid iuris ſit inalijs caſibꝰ ab iſto: dicetur. sͣ. e. dilecto. Inhac ſnīa ꝙͣtū ad caſuꝫpreſentē erat. t. alij vtIo. da. colligebāt exhac lr̄a ꝙ in caſu iſtonō pōt opponi alia exceptio quā fuiſſet expreſſa cum ſuccubuitin vna. nec lꝫ variarene eccl̓ia diu vacet vl̓hic nō fuit admiſſus.quia cuꝫ ſuccubuit invna. p̄ſumit̉ calūnio.ſe aliam ꝓponere. iij.q. x. placuit quod priꝰdixi teneas. Ber.i ¶ In modū exceptionis. ſi. jͣ. de cōceſ.p̄ben. poſt electionē.in fi. ſed cum iſti det̉actio ad impugnādāelectionē multo fortiꝰ exceptio debet dari ad impediendū. sͣ.de iureiur. quēadmodum: quia turpiꝰ eijcit̉ ⁊cͣ. vt ibi. ⁊ cui damus actionē. multofortius ⁊ exceptionē. ff. de ſuꝑfi. l. j. §. is aūt. ⁊. ff. de re iu. inuitus. §. cui damus. Preterea qualiter pōt iſte electus pendētelite recipere dignitatē. cōtra id. lxxxj. diſ. tantis. jͣ. de accu. deusomnipotēs. ⁊ s. de teſt. c. vlti. ⁊. ff. de re mili. qui ſtatus. Io. dixit ꝙ hic ideo ſtatuit̉. quia p̄ſumit̉ ꝙ calūnioſe ⁊ differedi cauſa obijciat. ar. sͣ. de elec. cū dilecti. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. immovidet̉ ꝙ cū in modū exceptionis obijcit̉ crimē electo: niſi electus publice ſit infamatus de illo crimine ꝙ differēda ſit exceptio. jͣ. de accu. accedens. ar. C. de edic. diui adria. tol. l. ij. ⁊. C.de fal. l. ij. ⁊ ſic videt̉ ꝙ iſte ſub conditione recipiat dignitateꝫſi īnocēs reꝑtꝰ fuerit. ff. d̓ tu. ⁊ cu. da. ei qͥ. Itē pꝫ hic ꝙ lꝫ aliqͦͥsſit excluſus a iure excipiēdi nō tn̄ a iure denūciādi vel accuſandi ſic. sͣ. de iurciū. quēadmodū. in fi. ſic. jͣ. de cōceſ. p̄ben. poſt electionē. in fi. ſed quare iſte etiā poſt confirmationē non poteſtobijcere crimen in modum exceptionis. vt. jͣ. de accu. ſuꝑ his.rn̄. rōne p̄ſumptionis onerat̉ duriori modo agendi. quia de facili repellit̉ quis a denunciādo: vt ſi fuerit inimicus vel criminoſus qui denunciare non pōt cū ſe non correxit vel ſi non p̄monuit. ſimiliter eſt durum agere criminaliter ꝓpter penamtalionis. ſed excipere pōt quilibet criminoſus ⁊ excōicatus s.de excep. dilecti. in fi. Io. Alia ratio verior eſt. quia vlteriꝰ nonpoſſet obijcere crimen in modū exceptionis ꝑ confirmationequā iſte habuit ⁊ poſſeſſionē corporalē quā mandat papa dari huic cōſequit̉ iſte plenū ius a quo repelli nō pōt. niſi ꝑ denūciationē vel accuſationē vnde exceptio locum nō habet quiaꝑ exceptionē repellit̉ quis ab obtinēdo vt dicit illa decre. ſuꝑhis. ⁊ lꝫ ibi ſit confirmatus ⁊ habeat poſſeſſionē: nondū tamē