De appellationibus

CLXXXVI

a poſſet ab abſente ꝓponi aduerſus ap. hmōi valeat allegari.b Si quis aūt terminū ap. p̄uenicens tacita veritate lr̄as imped trauit ⁊ careat impetratis: ⁊ peenā ꝯtumacie nō euadat. ¶ Hocaūt in litibꝰ ſiue iudicijs exercēdis volumꝰ obſeruari. Idēlemonicen̄. ⁊ cantuari. ep̄is.¶ Appellatione deſerta ꝑ negltgentiā appellātis pōt iudex exofficio procedere in caſibus inquibus eius officiū exuberat ⁊eſt caſus valde notabilisOnſtitutus in pn̄tia nr̄aarchie. claren. nobis expoſuit ꝙ claren. decanatu vacāte qͥdā canonici vota ſua ī ep̄ms trāſtulerūt ⁊ ep̄s cū quibuſdāalijs exp̄ſſe cōſentiētibꝰ in eūdēarchi. ei cōtulit decanatū. xj. canonicis priꝰ appellātibꝰ: ne qͥsh aſſumeret̉ p̄ter aſſenſuꝫ oīm indecanū: cū electioni eiꝰ. xxv. tūꝑ ſe tuꝫ ep̄o medio cōſentirent.Cūqꝫ ſctī marcelli p̄ſb̓yter cardinalis tunc ap. ſe. le. ꝑ ꝑtes illas trāſitū faceret: nō vt appeli lationi ad nos interpoſite derogaret: ſed vt inſtructā trāſmitteret ad nos cām ſancti illudij⁊ ſancti andree abbatibus examinationē delegauit ipſius ⁊

mandauit eiſdem: vt partē cōtradicentem electioni decani citarent ad ip̄m contradictionisſue cām in eius p̄ſentia oſtenſuram: ⁊ infra. ¶ Intellecto igit̉per aſſertionem cardi. ꝙ ſub eaforma fuerat appellatū: ne ſineaſſenſu oīm procederet̉ in electione decani ⁊ ꝙ appellantesap. infra annū non fuerant ꝓſecuti: nec erat ꝓpter qd̓ eis eſſetl bienuiū indulgendū. cum ſicutbis infra tempꝰ legitimum ſimplicē nunciū ad ſe. ap. deſtinamrant ſic potuiſſent ſaltem ſemelprocuratorem idoneū deſtinaſn ſe: ne tamē peremptorias exceptiones ex eoꝝ parte ꝓpoſitaſvideamur ſub ſilētio preteriremādamus quatenꝰ ſi vobis cōſtiterit archid. facto ep̄i ex quoo nitit̉ ſpōte renunciaſſe: vel prep̄dictū ep̄m proceſſiſſe ad electioquem ipſius pretermiſſis predictis ſine quibus ne procederetin illa tranſlatione voluntatūex qua nitit̉ archidi. proponit̉eſſe actum ei ſuꝑ decanatu ſilētiū imponatis: alioquin noīartionē ſeu electionē talit̓ factamde alio ⁊ quicquid fuerit ſecutūex ipſa denūcietꝭ irritū ⁊ inaneIdem cancellario meten̄.

excōicationis. vt fingat̉ nō appellaſſe: videt̉ ꝙ ſic: qꝛ retro noͣt̉infamia qͥ cōdēnat̉ de furto. nec ꝓſequit̉ appellationē. vt ī. l.p̄dicta furti ſꝫ hoc nō eſt verū in ſnīa excōicationis: qꝛ aut appellatio tenuit aut nō: ſi tenuit excōicatio lata poſtea ipſo iurenulla fuit. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ⁊ ita ſiue ꝓſequit̉ appellationēſiue nō: nō efficit̉ poſtea aliqua. ff. de regiur. ꝙ ab initio. ⁊ xvj.q. iij. §. pōt. vltra vnācolū. ſi appellatio nōtenuit ergo excōicatiopoſtea facta ſtatim tenuit. ⁊ aliud eſt ī ſnīaexcōicatiōis ꝙͣ ī alijsqꝛ effectus aliaꝝ ſnīarū ſuſpendit̉ ſi appellet̉. ff. ad turpil. l. j. infi. ſed effectus excōicatiōis nō ſuſpendit̉ꝑ appellatione. jͣ. eo.paſtoralis. Ex hoc ſequeret̉ abſurditas: ſialiqͥs retro eēt excōicatus: ſequeret̉ .n.aliqͥs canonice electꝰeēt ⁊ tn̄ caſſanda eētelectio eius facta medio tꝑe. Io. ſed ponealique ep̄m depoſitūſtatim poſt ſnīam appellat: appellationependēte excōicat ſubditū ſuū: nunqͥd talisexcōicatio tenet vin.dixit ꝙ ſi ep̄s nō appellauit: vel ſi appellauit ⁊ nō fuit appellationē ꝓſecutus: excōicatio nō tenuit: ar.l. p̄di. ff. de his qͥ no. īfa. furti. qꝛ fingit̉ nonappellaſſe. C. de tēpap. l. vlt. §. vl. ſi fueritꝓſecutꝰ ſiue cōfirmetur ſnīa ſiue nō tenuitexcōicatio. T. dixit ⁊meliꝰ ꝙ exquo appellauit remāſit ī officioſuo qꝛ qui appellat nō dicit̉ cōdēnatus. ff. de pe. l. ij. §. vlti. ⁊ integer eſt ſtatus eius: vt interim fungat̉ honoribꝰ. ff. de ap. int̓poſita. ⁊. ff. nihil īno. l. vna. §. integer. ⁊ ideo ſiue ꝓſequat̉ ſiuenō ꝓſequat̉ appallationē excōicatio tenuit. ⁊ hoc ẜm p̄dictaꝫrōnem quā Io. aſſignauit. ſi vero nō appellauit acqͥcuit ſnīe.⁊ ſic ꝑ ſnīaꝫ amiſit oēm iuriſdictionē. vnde ſi tulit poſtea ſnīaꝫnulla fuit. a ¶ Abſente ꝓponi. Hoc vult dice̓ lr̄a iſta. ſicut abſens ꝑemptorie vocatꝰ qͥ nō potuit venire iuſta de cā detētusaudit̉ allegans impedimentū ſuū ita ꝙ reuocat̉ ꝙ ꝯͣ eū factuꝫeſt. sͣ. ti. ꝓxi. cū bertoldus ⁊. ff. de iudi. ſi p̄tor. ⁊. iiij. q. v. qͥſquis.ſic appellās ſi nō potuit appellationē ſuā ꝓſequi infra terminū cōſtitutū audit̉ volēs ꝓbare impedimentū. sͣ. e. cū ſit romana. ⁊. c. cū ex rōne. ⁊. C. de tē. ap. l. vlti. §. illud. b ¶ Preueniēs. hoc intelligit̉ de termino ſtatuto a iudice vel ab appellāte ſecus eſt in termino ſtatuto a lege quē pōt quis p̄uenire. ij.q. vj. appellatore. dum tn̄ appellatꝰ nimiū nō ꝓcurat vt appellantē in cōmiſſione impetrāda ſupplātet. jͣ. e. oblate. c ¶ Ueritate. qꝛ tacuit impetrādo ꝙ terminꝰ ſtatutus fuiſſet vel a ſeipſo. d ¶ Careat impetratis. Iſte cui p̄figit̉ tempꝰ ab hoīe:nō pōt an̄ terminū illū impetrare. nunqͥd illud tempꝰ currit īanno appellationis: nō videt̉: qꝛ tunc nō eſt in mora qꝛ ſi vellet ꝓcedere nō pōt vt hic dicit ⁊ ei qui agere non poteſt nō currit tempꝰ. vt dicit. l. C. de anna. excep. l. j. §. vlti. c ¶ Contumacie. qꝛ punit̉ in expenſis. sͣ. e. rep̄henſibilis. ⁊ iudex cui fit cōmiſſio illū condēnabit ad expenſas. jͣ. eo. vt debitus.

Onſtitutus ¶ Si appellans in cauſa electionis infritempus legitimū non ꝓſequit̉ non ꝑ hoc p̄iudicat̉ cognitioni faciende officio iudicis ſuꝑ impedimentis electii. hd. vel ſumma generalius ⁊ notabilius ſic vt in rubro. Diuidit̉Primo ponit̉ partis narratio. Secūda ibi intellecto pape motiuū ⁊ iudicuꝫ datio.Ab. ſi. f ¶ Cōſtitutus. hec decre. loquit̉de materia illius. sͣ.de teſt. veniens. ij.g ¶ Tranſtulerūt. ⁊quidam alij retinuerūt penes ſe ptātē eligendi hoc acto in ip̄atranſlatione ꝙ ep̄s ſine alijs ad electioneꝫnō ꝓcederet vt. jͣ. dr̄.h ¶ Omniū .i. p̄teraſſenſum omniū reqͥſitum: quia oēs ſuntvocādi. sͣ. de elec. ꝙ ſicut. ⁊. c. quia ꝓpter. ⁊c. bone. ij. ſi velles intelligere p̄ter aſſenſuꝫoīm .ſ. habitū ī electione: nō valuiſſet appellatio: quia non eſt neceſſe ꝙ oēs cōſentiātin electione: quia ſufficit conſenſus maioris partis ⁊ ſanioriscapituli in electionibus: exquo vocati ſūtoēs vt dicit illa conſtitutio qꝛ ꝓpter. ⁊ multa alia iura eiuſdē tituli. ⁊. jͣ. de his que fi.a ma. ꝑte ca. c. j. ſeruata forma illiꝰ. c. quiaꝓpter. i ¶ Derogaret. quia nec poſſet ſivellet. exquo appellatum eſt ad ſuꝑioremvel delegatū. sͣ. de of.lega. licet. ⁊ sͣ. de poſtu. bone. K ¶ Delegauit. ſed qualiter potuit iſte legatꝰ delegare cām alij. cum iam eſſet delata ad papā per appellationē cōtra id. sͣ. de offi. lega. ſtuduiſti. ⁊. c. licet Io. dixit ꝙ ſpeciale eſtin cauſa vbi appellat̉ ab electione ꝙ alter cognoſcere poſſit.Tan. dixit ⁊ melius ꝙ hoc facere nō pōt: niſi de cōſenſu ꝑtiuꝫqueꝫ credebat hic interueniſſe ad hoc vt cām magis inſtructāremitteret ad papam ꝑ iura predicta. C. de rela. l. j. ⁊. ij. ⁊. jͣ. eointimaſti. l ¶ Indulgendū. quia indulgeri nō debet. niſi exiuſta cā. sͣ. e. cū ſit. ⁊. c. ex rōne. m ¶ Potuiſſent. ſic. sͣ. de elecbone. ⁊ de do. ⁊ contu. cū dilecti. n ¶ Exceptiones. duas videlicet quas ſtatim ſubiungit quas iudex ex officio ſuo decurſo tempore appellationis admittit: ⁊ de eis mādat inquiri. neꝑ ſurreptionē ꝓmoueat̉ ar. sͣ. de elec. cum dilecti. ſic. C. de tēpap. l. ij. in fi. In huiuſmodi electionibꝰ precipue valet officiuꝫiudicis. sͣ. de elect. cuꝫ nobis olim. ⁊. c. nihil eſt. o ¶ Renunciaſſe. quod ei licuit. vij. q. j. qͣꝫ periculoſum. ⁊. C. de pac. ſi quisin conſcribendo. vnde amplius non eſt audiendus. ar. jͣ. de inſti. cum veniſſent. p ¶ Proceſſiſſe. excedendo fines cōpromiſſi: ⁊ ita nihil egit. sͣ. de elec. cum dilecti. ⁊ jͣ. de confir. examinata. ⁊. ff. de arbi. pedius. q ¶ Pretermiſſis. predictis. xj. canonicis ⁊ ſine quibꝰ porcedere non debeant prout expreſſumfuit in tranſtatione voluntatum. vt dicit hic littera.r ¶ Factam. de alio ab illis. xj. pendēte electione decani: dequa ⁊ ſi dubitaret̉ an teneret: nō eſt alia faciēda. ar. C. qui da.tuto. vel cura. poſ. l. j. ſecus ſi notoriū eſſet. sͣ. e. conſtitutis. ⁊. jͣde iurepa. callud. vin.

A ij