Liber

Secundus

a ſnīam cardi. nō edidit: ſꝫ potib publicauit nec fuit dictator ip̄icſ verꝰ executor. Un̄ cum ſcd̓md ius ab executoribꝰ appellari nōēpoſſit niſi forſan modū excederēt ī exequēdo nos etiā in lr̄isſuꝑ hoc directis ad ip̄m ap. curauimꝰ obſtaculū īhibere: appellatiōi ab eo int̓poſite nō fueratdeferēdū. ¶ De ſuſpitiōis aūtobiecti licꝫ eū merito tibi ſuſpectū nō fuiſſe credamꝰ: nō tn̄ ⁊ ſifuiſſet ꝓpt̓ appellationē int̓poſif tā ab eo deſide̓ debuiſſet ad qd̓nō ꝓprio motu ſꝫ nr̄o potiꝰ p̄cepto proceſſit. Udem.¶ Si appellatio recipit̉ a iudice velayprobat̉ a ꝑte terminusad eam ꝓſequendā p̄fixus obtinet vicem ꝑemptorij vt in abſente ꝓcedat̉ ac ſi ꝑemptorie fuiſſet citatus: nec talis terminusp̄ueniri poterit ab aliqua ꝑtiū.ꝘEpe ꝯtīgit ꝙ cū ad nr̄aꝫ¶ Taudiētiā appellat̉ ꝓpt̓ desfectū ꝑtis alteriꝰ neqꝫ ꝑ ſe neqꝫꝑ reſpōſalē idoneū ap. interpoſitā ꝓſequentis vel forſitan exh malicia ſubſequentis reſponſalis mandatū ꝓcuratoriū occultātis: lites q̄ de facili poterantterminari: remaneāt indeciſe:ī cū frequent̓ iuris q̄ſtio moueat̉cuiꝰ apud nos probationes ne-

ceſſarie in cōtrario nō exiſtūt ⁊kinterdum etiaꝫ facti queſtio deleui poſſet partibꝰ pn̄tibꝰ cōprolbari. Unde licet in lateran̄. cōcil. fuerit cōſtitutū: vt ſi in quoincūqꝫ negocio aliquis appellauerit: ⁊ eo qͥ appellatꝰ fuerat veniēte qͥ appellauit venire neglexerit: competentē illi recōpenſationē faciat expēſarū: vt hocſalteꝫ timore deterritꝰ in grauamen alteriꝰ nō facile qͥs appellet¶ Quia tn̄ ꝓpter hoc queſtiones ꝓrogant̉: pn̄ti decreto ſtatuimꝰ. vt ſi hmōi appellatio: vl̓a iudice recepta vel a parte fuerit approbata poſt terminū appellari. p̄fixū edicti ꝑemptorijn vires obtineat ita videlꝫ vt extunc in abſenteꝫ ꝑinde ꝓcedat̉pͦ ac ſi ꝑemptorie vocatus ad iudiciū extitiſſet. ¶ Qd̓ ſi forſitāinterpoſita ꝓuocatio malicioſe recepta vel approbata nō fuerit: cum cōſtiterit legitime ꝓuocatū: nihilominꝰ eam vigoremq̄ volumꝰ obtinere. ¶ Saluis cōſtitutionibꝰ de prouocantibuspoſt ſnīam ꝓmulgatis: quibusap. ſuas ꝓſequi non curantibpoſt terminū appel. ꝓſequenderp̄fixum rata manet ſnīa q̄ fuerat ap. ſuſpenſa. ¶ Quicquidaūt ꝯtra citationē ꝑemptoriaꝫ

a ¶ Nō edidit. ſed dn̄s papa tulit̓ ſnīam illā. b ¶ Publicauit. ſic ⁊ achatiꝰ nō fuit dictator noui erroris: ſed veteris imitator. xxiiij. q. j. achatius. ⁊ xij. diſ. preceptis. ⁊. jͣ. de feu: c. ij. ſi. jͣ.de p̓uile. quia intentionis. qui em̄ rem ꝑducit in lucem potiusrem declarat ꝙͣ aliquid noui faciat. ff. de acqui. re. do. adeo qͥdem. §. ſi quis in fi. ff.de teſt. herdes. §. j. ff.ſi ſer. ven. ſicuti. §. diſcāt. alias ſed querit̉.c ¶ Scd̓m ius. tamcanonicū qͣꝫ ciuile. sͣde re iudi. ꝙ ad cōſultationeꝫ. ⁊. ij. q. vj. §.ſunt quoꝝ. ver. ab executore. ⁊. C. quoꝝ ap.nō reci. l. ab executored ¶ Ab executoribus. Hoc intelligēdūeſt de mero executorequi nullam habet cōgnitionē: ſed tm̄ executionē. sͣ. de offi. dele. paſtoralis. §. quiavero. vbi de hoc. ⁊ sͣ.ti. ꝓxi. deeetero talisfuit iſte. e ¶ Modum excederēt. ſic. sͣ.ti. ꝓxi. ꝙ ad conſultationē. vbi de hoc.f ¶ Debuiſſet. ex hͦvidet̉ ꝙ ſicut nō poſſet appellari a meroexecutore ita non pōtrecuſari. sͣ. eo. ſuꝑ eo.⁊. c. ij. §. iij. ſed ſi noneſſet merus executorbene poſſet appellarab ip̄o ⁊ recuſari. Io.ſed videt̉ potiꝰ dicerelr̄a iſta ꝙ ſi quis appellat a ſuſpecto ꝙ ꝓpterea nō dꝫ dimittere quin ꝓcedat: quiaprimo recuſatio eſt.ponēda ⁊ ſi iudex illānō admittat ſi ſit iuſta: tunc eſt appellandū: quia tunc ipſumgrauat ſuſpicio enimꝓponēda eſt ẜm formā illius decre. sͣ. e. ti. ſecundo requiris. ⁊jͣ. eo. cum ſpeciali. BerEpe ¶ Diuidit̉. Primo ponit ꝯſtitutōis cām. ſcd̓o ſtatuit̉ ibi: quia tn̄. In qua ſex facit. Primo ſtatuit̉ vt appellatione recepta terminꝰ habeat vicē ꝑemptorij. Secūdo ibiqd̓ ſi forſan. Quid ſi interpoſita ꝓuocatio non fuerit recepta.Tercio ibi: ſaluis. Saluat qōnes diſponētes ſuꝑ deſertiōe appellationis. Quarto ibi: qͥcqͥd declarat primū dictū huiꝰ cōſtitutionis. Quīto ibi. ſi qͥs punit p̄ueniētē terminū hoīs. Sextoibi: hoc aūt cōſtitutione determinat. ab. ſi. g ¶ Alteriꝰ .ſ. appellātis. h ¶ Reſpōſalis. ſic videt̉ ꝙ negligētia ſiue dolꝰ ꝓcuratoris noceat dn̄o. de hoc dictū eſt. sͣ. vt lit. non cōteſta. c. j.i ¶ Queſtio. De hoc pōtes hr̄e plura exempla .ſ. vtrū laicusvel aliqͥs ī minoribꝰ ordinibꝰ cōſtitutꝰ eligi poſſit ad dignitatēvel minor. xxv. an. vel aliqͥs poſſit hr̄e plura bn̄ficia de iure cōide hoc nulla ꝓbatio apud papā eſt neceſſaria cuꝫ ipſe habeat̉ius ī ſcrinio pectoris ſui. C. de teſta. l. omniū. k ¶ Facti qō.Queſtio facti qn̄qꝫ pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ de leui poſſet ꝓbari puta ꝑ cōfeſſionē ꝑtiū vl̓ ꝑ inſtr̄a q̄ haberēt. vl̓ ꝑ teſtes pn̄tes. l ¶ Inlateran̄. sͣ. e. rep̄henſibilis. m ¶ Appellauerit. Iſtud noͣ. ꝙqui appellat: ſi appellatio ſua recipiat̉ a iudice vl̓ ab aduerſario approbet̉: tenet̉ illā ꝓſequi ſufficient̉ qͣꝫtū ad totū negociūalias ſi nūciū mittat ad impetrādū: tm̄ vel nullū mittat ꝑte altera ꝓſequēte cōdēnabit̉ in expēſis alteri ꝑti. jͣ. e. nicolao. ⁊. c.

interpoſita. §. j. alias ſi nō approbet̉ apellacō a iudice aut abaduerſario ſufficit mittere ꝓcuratorē ad impetrādū: lꝫ alterapars ſit pn̄s. vt ī decre. int̓poſita. §. j. ſecꝰ eſt de appellato: qꝛ einō imponit̉ ꝓſequēdi neceſſitas niſi venire velit vel ſolus vl̓cū aduerſario. vt. ij. q. vj. appellatore: ⁊ pōt neglige̓ cām ſi vultcuꝫ ſine ipſo poſſit cātractari ſi cōtumax fuerit. C. de tē. ap. l. vlt.§. illud. eo priꝰ citatojͣ. e. ꝑ tuas. ꝝ no. ꝙ quiappellat a gͣuamine:cam ī ſcriptis aſſignare tenet̉. ⁊ petat apoſtolos in qͥbus iudexcām exprimat appellatiōis. ⁊ cur appellatio nō ſit admiſſa: velſi forſan appellationiſit delatū: poſtea ſtatuat terminuꝫ appellāti. ⁊ ſi appellatꝰ voluerit: ꝑtes debēt ꝑ ſevel ꝓcuratores īſtructos ad cām ꝯͣctandāaccede̓: ꝙ ſi appellanſnō fecerit reputabit̉nō appellās: ⁊ ad primū iudicē remittet̉ ⁊in expēſis parti altericondemnabit̉ ⁊ ſi atpellans hocꝭ ꝯtempſerit ipſe in expēſis cōdemnabit̉. vt. jͣ. eo. ti.in decre. inno. iiij. cordi nobis eſt. jͣ. eo. ti. li.vj. n ¶ Obtineat.ipſa appellatio ſiueterminꝰ ſtatutꝰ a iudice ad ip̄am ꝓſequendā erit loco ꝑemptorij vt eo clapſo ꝓcedat iudey in cā: ſi nōfuerit appellationemꝓſecutus. o ¶ Abſentē. hoc pōt ītelligide appellāte ⁊ appellato. p ¶ Ac ſi ꝑemptorie. vt ſi lis nō eſtꝯteſ. excōicet̉ reus abſens qͥ appellauit vl̓ mittat̉ actor ī poſſeſſionē cā rei ſeruāde ſilis eſt cōteſ. pōt ferri diffinitiua ſnīa ſi liqueat de cā vel ſi nō liqueat conſtituat̉ verꝰ poſſeſſor. sͣ. de do. ⁊ cōtu. ꝓut. sͣ. vt litnō ꝯteſ. qm̄. §. ī alijs. ſi actor eſt abſens qͥ appellauit: ꝓcedat ꝯͣip̄m ad teſtiū receptionē. ⁊ ad diffinitiuā ſnīam: vt. sͣ. de dolo.cām q̄. ꝓut no. in decre. ꝓut. Itē ī alio hꝫ appellatio ſil̓itudinē cū citatiōe ꝑemptoria: vt ſicut ꝑemptorie citatꝰ qͥ nō venitnō audit̉ appellās. xxiiij. q. iij. de illicita ſil̓it̓ nec appellās quinō ꝓſcqͥt̉ appellationē. sͣ. e. ꝑſonas. ⁊. c. cū ſit romana. In hoctn̄ differūt qꝛ ꝑemptorie citato iudex pōt face̓ gr̄am. sͣ. de off.dele. ꝯſuluit. ſꝫ ſi qͥs nō ꝓſequit̉ appellationē. ſtatiꝫ tenet ſnīavt. sͣ. e. c. cū ſit. nec ampliꝰ audit̉ appellās: vt ibi dr̄. ⁊ h̓ ꝟ. ſaluis⁊cͣ. N hoc intellige cū notū eſt hͦ iudici ꝙ appellās nō eſt ꝓſecutus appellatione ī termino cōſtituto ⁊ ip̄e nō cōparet in pn̄tiaiudicis in ipſo termino. al̓s nō pōt ꝓcede̓ ꝯͣ abſentem.q ¶ Saluis cōſtitutiōibꝰ. hoc reſpicit id qd̓ dixi. sͣ. ver. ex tūcin abſentē ꝓcedat̉ ⁊cͣ. ſꝫ hoc pꝰ ſnīaꝫ ſtatiꝫ rata manet ſnīa. ⁊ꝓcedit iudex ad executionē tm̄ ſꝫ tūc an̄ ſnīam aliꝰ eſt modꝰ ꝓcedēdi vt dictū eſt ī notula illa vt ſi lis nō eſt ꝯteſtata ⁊cͣ.r ¶ Snia. ſic. sͣ. e. cū ſit romana. ⁊. ij. q. vj. appellatore. Quiem̄ nō ꝓſequit̉ appellationē fingit̉ nō appellaſſe. C. de te. ap.Al. vlt. §. vlt. vn̄ etiā retro noͣtͣ infamis. ff. de his qͥ no. infa. furtiſꝫ nūqͥd eſt idē in ſnīa excōicationis vt ſi aliquis fuerit excōicatus pꝰ appellationē ⁊ eā nō ꝓſequit̉: an tūc rata maneat ſnīa