relaxare noluerūt: niſi priusſolueret̉ emēda. dicebāt .n. incarnoten̄. eccl̓e pͥuilegijs contineri ꝙ nemini liceat excōicatis vel nominatim int̓dictis ꝓ canonicis carnotenſibꝰabſqꝫ congruā ſatiſfactōe abſolutionis beneficium indulgere. Ad intelligendam auteꝫclauſulamª priuilegij memorati credimus diſtinguendūvtꝝ in aliquem interdicti velexcommunicationis ſententia ſit prolata ꝓ contumaciatm̄. quia ſcilicet citatusᶜ ſtarenoluit iuri. vel etiam ꝓ offenſa. quia videlicet iuſſus noluit maleficium emendaresIn pͥmo caſu credimus congrue ſatiſfieri vt ſententia relaxetur ſi pͥus ſufficiensᵉ ſtandi iuri cautio tribuat̉. In ſecundo vero ſi offenſa eſt manifeſtaᶠ non credimus ſatiſfieri ꝯgrue vt relaxetur ſententia niſi pͥus ſufficiens p̄ſteturemenda. Si veroᵍ dubia eſtoffenſa ſufficere credimus adrelaxandā eandē ſi parādi mādato eccleſie competens ſatiſ

factio prebeatur.bdem comitiſſe bleſen̄.¶Umolim ꝓ canoniciscarnoten̄. quoddā caApitulū ꝯͣ te fuit allegatūʰ qd̓ dicebāt in eccl̓e ſue īui legijs contineri vt videlicet nemini liceat excōicatisvel nominatis interdictis ꝓcanonicis carnoten̄. abſqꝫ cōgrua ſatiſfactione abſolutōisbeneficium indulgere. ⁊ infraQuia vero dum anſamⁱ ſoluimus nondum dicimur ligauiſſe: nondum ꝓpter hoc ꝙeiſdem canonicis velut aſſeris ꝓponentibusᵏ illam offenſam eſſe manifeſtā nō q̄ iudiciⁱ non que alij ſed que ſibi tm̄mō manifeſta videt̉ offenſa:illam nos reſcribimus intelligereᵐ manifeſtam que velꝑ confeſſionem vel ꝓbatōemlegittime nota fuerit: aut euidentia rei que nulla poſſit tergiuerſatione celari.dem epiſcopo ⁊ cantori attrebacen̄.Bbati ſcī ſiluani alciaIten̄. viā vniuerſe car-

a i ¶ Al̓aꝫ. p̄miſſaꝫ .ſ. nemī liceat excōicatꝭ vel noīatim interdictꝭ ꝓ cāonicis carnoten̄. abſqꝫ ꝯgrua ſat factōe abſolutōis bn̄ficiū indulgere. quā hēs. j. c. ꝓxb ¶ Pro ꝯtūacia. nō vr̄ ꝙ hͦ diſtinctio locū hēat vtꝝ qͥsexcōicet̉ ꝓ crīe. an̄ ꝓ ꝯtuacia. qꝛ nēo excōicat niſi ꝓ mortali pctō. ⁊ qͥ al̓r n̄p̄t corrigi. xi. q. iij.nēo. in fi. xlv. di. ſꝫillud. ⁊. xx iij. q. iūtā ſacerdos. ⁊. xi.q. iij. certū. immobn̄ hꝫ locū hͨ diſtīctio. qͥcunqꝫ .n. vocatus legittīe adiudiciū nō venitꝓqͣcūqꝫ re ꝯtūax reputat̉. vn̄ ꝓpt̓ talē ꝯtūaciā excōicari p̄t ſi res talis ſitꝙ actor n̄ poſſit inpoſſ. mitti. s. vt li.nō ꝯtꝭ. tue. ⁊ tuncſuffic̄ p̄ſtare cautionē ſtādo iuri. qꝛꝓ ſola ꝯtūacia excōicatꝰ fuit .ſ. qꝛ n̄venit ⁊ nō ꝓ re aliqͣ. qꝛ n̄dū ꝯſtabatin qͣ teneret̉ actoriſi ꝓ offenſa. tūc excōicat̉ puta ꝯmiſit maleficiū. ⁊ illud fuit notoriūꝫvl̓ ꝑ ſnīaꝫ vl̓ factieuidētiā vl̓ ꝑ ꝯfeſſionē. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ sͣ.de coha. cle. c. vl. ⁊ꝯdēnatus de ip̄omaleficio cū n̄ ſatiſfaceret fuit excōicatꝰ. h̓ tal̓ nondꝫ abſolui. niſi pͦſatiſfaciat cū conſtet de maleficioſuo. ⁊ tn̄ hic interuenit ꝯͣturnatia an̄qͣꝫ excōicaret̉. qꝛ nōſoluit in termino ſtatuto. ſꝫ hic directe excōicat̉. qꝛ nonſatꝭ fecit. ſꝫ in alio caſu nō niſi qꝛ nō venit. idē eēt ſi maleficiū notoriū eſſet ſi publice ꝓponat̉ qͥcūqꝫ fec̄ tale maleficiū ſat faciat leſo vſqꝫ ad talē diē. al̓s ſit excōicatuspoſt terminū nō abſoluet̉ ſi veniat ad iudicē ⁊ petat abſolui niſi ſatiſfaciat. xxiij. q. vl. peſſimā. ⁊ ita bona eſt diſtinctio. Preterea ſuꝑfluū videbat̉ p̄uil̓iū illud. qꝛ de iure cōi illud ꝯpetit cuilibet ꝙ nullus abſoluat̉ pͥuſqͣꝫ ſatꝭfaciat. vt. c. peſſimā. ⁊ s. de of. dele. ex lr̄is. xvij. q. iiij. de p̄ibyteroꝝ. ⁊. ri. q. iij. excellētiſſimus. in fi. ⁊ sͣ. ti. ꝓx. parrochia nos. Vōt dici ꝙ ſolerplus timeri ⁊c̄. xxiij. d. qͣꝫqͣꝫ. ⁊sͣ. de here. ſi aduerſus. ml̓ta .n. ꝯcedunt̉ q̄ ſunt de iure cōixxiiij. q. iij. c. ſane. in fi. ⁊. xxxiij. q. ij. admonere. ibi viaticū tibi ꝯcedimus. ⁊ tn̄ oībꝰ penitentibꝰ in fine dat̉. s. depe. ⁊ re. qd̓ in te ⁊ sͣ. ti. ꝓx. ꝑmittimus. Quid ſi aliqͥs itapauꝑ ſit ꝙ nō pōt ſatiſfacere p̄ſtet cautōeꝫ. ꝙ ſatiſfaciat cū ꝑuenerit ad pinguiorē formā .s. de ſol. odo ardusqͥd ſi cautōꝫ p̄ſtare nō p̄t tūc iuret. ar. C. d̓ ep̄iſ. ⁊ cle. auc̄.gn̄aliter. p̄ſtet quā p̄t. sͣ. de do. poſt diuor. re. §. pe. lꝫ videret̉ ꝙ talis caſus nō excuſet. ar. s. de rap. ſuꝑ eo. ⁊. C. defur. ſubtracto. nā qn̄ꝫ aliqͥs nō abſoluit̉ ꝓpter delictumſuū. ſꝫ differt̉ abſolutio. xi. q. iij. qͥ iubente. xviij. di. ſi qͥsadeſſe. ⁊. xvi. q. vij. ſacerdos. s. de of. or. ſignificauit. ⁊. xi

e ¶ Sufficiēs. ſicsͣ. de ſeq̄ſt. adh̓. ſufficiēs cautio eſt ſipignora vel fideiuſſores dantur. ffmā. ſi mandato. §. vl. de hoc dictū eſt. s. vt lit. nō ꝯtꝭ. qm̄.§. in alijs.f ¶ Manifeſta. ex hoc verbo orta fuit ꝯtentio q̄ determinat. ꝓut d̓r. jͣ. c. ꝓxi.g ¶ Si ꝟo dubia. quō gͦ iuſſit iudex maleficiū emēdareſi nō fuit ibi manifeſtū. Itꝭ ſi ſentētiādo iuſſit factū fuit notoriū ꝑ ſnīaꝫ s. de cohabi. cle. c. vlt. ergo non poteſteſſe dubia offenſa. Solutio quandoqꝫ iubetur a iudiceſententiando. xi. q. iiij. qui iubente. ff. de re iudica. quodiuſſit. ⁊ hoc fieri non debet niſi cum res eſt manifeſta. xi.q. iij. graue. Quandoqꝫ iubet iudex non ſententiando.vt ſi ſtatim cum comparuerint coram eo partes reusconfitetur. quia confeſſus pro iudicato habetur. ff. de cōfeſſ. l. i. C. e. l. vna. ſi tantum precipit vt ſatiſfaciat. nonhoc faciat ſententiando. quia non omnis vox iudicisauctoritatem rei iudicate continet. C. de ſen. ⁊ interloc.om iudi. ex ſtipulatione. ⁊. iij. q. vi. hoc quippe. ⁊ adhucpoteſt reus allegare errorem ſuum. ff. de confeſſ. l. ij. vnde non eſt res manifeſta. ⁊ ip̄a poteſt intelligi quod hicdicit Io. vel ſic ad querimoniam alicuius de aliqua oſferiſa eam exprimendo iudici ip̄e iudex precepit reo vtſatiſfaceret illi vſqꝫ ad certum terminum. aut compareret coram eo rn̄ſurus. al̓s excommunicabat illum. niſialteꝝ iſtoꝝ faceret. ⁊ ille non venit. ⁊ ſic fuit excōmunica

q. iij. ſi qͦs ep̄s dānatus. nulli in̄ eſt finaliter penitentiadenegāda. xxvi. q. vi. ſi p̄ſbyter. ⁊. c. ſe. qꝛ eccl̓ia nulli clauꝫdit gremiū ſuū. C. de ſum. tri. l. vl. ꝓpe fi.c ¶ Citatꝭ. trinis edictis. vel vno ꝑēptorio ꝓ omnibꝰ. ⁊xxiiij. q. iij. de illicita. ff. de re iudi. ꝯtuacia. vn̄ vr̄ ꝙ nō veoniēs ad pͥmā citationē nō ſit ꝯtūaxar. C. de iudi. ſancimus. ⁊ sͣ. de ꝓcur.q̄relā. vbi de hoc. ⁊v. q. iij. ſi egrotās.d ¶ Iuſſus. ⁊ hecꝯtuaria ē. ff. de reiven. qͥ reſtituere. ⁊nō excōicat̉ qͥs niſi ꝓ ꝯtūacia. ſꝫ hͦintellige. vt dixi īmagnaglo.