Acro approbante concilio prohibemus. neCquis in aliquem excōmunicationis ſententiam niſi competenti admonitione premiſſa: et perſonis preſentibus ydoneis per quas ſineceſſe fuerit poſſit probariʰmonitio. Promulgare preſumat qui ſi contra preſumpſerit: etiam ſi iuſtaᶜ fueritexcommunicationis ſententia ingreſſus eccleſie per menſemᵈ vnum ſibi nouerit interdictumᵉ alia nihilominus pena mulctandus ſi viſum fuerit expedire. ¶ Caueatᶠ etiam diligenter ne adexcommunicationem cuiuſquā abſqꝫ manifeſta ⁊ rationabili cauſaᵍ procedat. Adquam ſi taliter forte proceſſe-

ritʰ ⁊ requiſitus humiliterproceſſum huiuſmodi curauerit abſqꝫ grauamineⁱ reuocare. grauatus apud ſuperiorem deponat de multa excommunicatione querelamqui ſi abſqꝫ periculoˡ morepoteſt ad excommunicatorem illum cum ſuo mandato remittat infra competentemterminum abſoluenduꝫalioquin ipſe per ſe vel per alium: prout viderit expedire:ſufficienti cautione receptamunus eniꝫ abſolutionis impendat. ¶ Cumqꝫ aduerſus excommunicatorem deiniuſta cauſa excommunicatiōis conſtiteritᵐ. excommūnicator condemnetur ad intereſſe excommunicato: aliasnihilominus ſi culpe quali-

ſocioꝝ ⁊ alioꝝ. qꝛ illi ſolūmō admonēdi verbis ſed nonfactis. vt dic hug. lxxxiij. d. error. ar. ꝯͣ. xxiij. q. iij. non inferēda. vbi d̓r ꝙ tenemur iniuriā ꝓpulſare a ſocio. ſꝫ ibiexponit̉ ſi p̄t .i. ſi eſt in ptāte ꝯſtitutus. ⁊ ſi etiā tenear iniuriā ꝓpulſare. nō tn̄ ꝓpter hͦ ſum excōicatus. vt dixi. nānullus ē excōicatꝰex facto alteriꝰ niſi ꝑticipādo vl̓ inlocutōe vel in orōne aūt in crīe. s. e.nuꝑ. vel niſi mandatū vel auc̄tē preſtiterit .s. e. mulieres. ſꝫ hͨ nullo talimō ꝑticipat capitula q̄ induc̄ Io.ꝓ ſe. de p̄latis loquunt̉.Acto. ItHtēti. trināvidelꝫ.se. ꝯtingit. ij. cū ſuis ꝯcor. ibi poſit̓. xxiiij. q. iij. de illicita.b ¶ Probari poſſit. al̓s .n. ſoli n̄ crederet̉ in p̄iudiciuꝫalteriꝰ. s. de ꝓbat.qm̄ ꝯͣ falſam. ⁊ ſicē ar. ꝙ ordo iurisobẜuādus eſt inſnīa excōicatiōisij. q. i. nēo. ⁊ xxiiij.q. iij. de illicita. ⁊ sͣde exceſſ. p̄la. c. i. ſic̄in alijs cauſis. tn̄ ſi nō ſeruet̉tꝫ ſnīa. ſꝫ ille punit̉ qͥ eamtulit ꝓut ſequit̉. qꝛ ſnīa paſtoris ſiue iuſta ſiue iniuſtātꝫ. xi. q. iij. c. i. ⁊. ij. niſi in duobꝰ caſibꝰ. s. e. ꝑ tuas. Itemin tertio caſu nō tenet ſnīa ſi admonitio nō p̄cedat vtin ꝯcil̓. lugdun. e. t. c. ſtatuimus. ber.c ¶ Iuſta fuerit ex cā. .ſ. Noͣ ꝙ ſnīa excōicatōis tribꝰ modis d̓r iniuſta ex cā ex aīo ⁊ ex ordine. Hec .n. ē ſnīa iniuſta ex ordine ⁊ iuſta ex cā. qꝛ cā ſubeſt qͣre fuit excōicatꝰ⁊ nihilominus punit̉. qꝛ ordinē nō ſeruauit. ⁊ tn̄ tꝫ ſnīaDe iſtis tribꝰ modis hēs plene. xi. q. iij. §. ſi gͦ. ⁊. §. cū gͦ.ſic̄ etiā ſtipulatio d̓r iniuſta ex cā. ff. de do. excep. l. ij. §. ſiqͥs ſine. Item nouatio. ff. de noua. l. i. Sꝫ qͥd ſi iudex itadicat excōico te. qꝛ pādus currit. qꝛ elemoſinā feciſti.deū coluiſti vel aliud bonū feciſti. Hug. dic̄ ꝙ talis ſnīaex qͣcūqꝫ cā tꝫ ſi vr̄ ꝯtinere intollerabilē errorē dū dicitexcōico te. qꝛ deū colis. cū .n. ſnīa iniuſta ē ex cā apd̓ deūnō ē ligatus niſi ꝯtemnat̉. xi. q. iij. §. cū gͦ. Et ſic vr̄ ꝯſentire hug. vt dixi. s. e. ꝑ tuas. Gandul. dixit ꝯͣ ⁊ io. vt. s.e. ꝑ tuas. qd̓ magis plꝫ. Sꝫ illud vr̄ miꝝ ꝙ iniuſta excōicatio ex ordine priuat aliquem ingreſſu eccleſie. qꝛ poſtlatam ſententiam iuſte excommunicatus ſtatim ẜuatus eſt ingreſſu eccleſie. nec aliter excommunicatus eſtniſi poſt latam ſententiam. Qualiter ergo priuatus poteſt alium priuare ingreſſu eccleſie. ⁊ inſimul incipiunteſſe priuati excommunicans ⁊ excommunicatus. ⁊ ſiceadem ſententia priuat excommunicantem ⁊ excommunicatum. ⁊ ita quis poteſt ſeipſum priuare ingreſſueccleſie quod abſurdum videtur. Io. Tu vero dicas ꝗlꝫ Io. nil dixerit ꝑ eandem ſententiam non priuat̉ excommunicans ⁊ excommunicatus ingreſſu eccl̓ie. ſubditus tn̄ priuatur per ſententiam ſui p̄lati. ip̄e p̄latuspriuatur ingreſſu eccleſie auctoritate huius cāonis eoꝙ facit ꝯͣ iſtu canonē. ⁊ ita vnus punit̉a iure. ⁊ alt̓a iu-

dice. ⁊ ſic non eſt verum ꝙ eadem ſententia pariat cōtrarios effectus.d ¶ Per menſem. hec pena ip̄o iure inflicta eſt ⁊ menſeelapſo reſtitutus ē. lxxxi. di. ſiqͥ ſunt. carebit inſuꝑ hoīmcōione inqͣꝫtū viſum fuerit ſuo ſuꝑiori. xxiiij. q. iij. de illicita. Vultiplicē. n. penā patit̉ qͥiniuſte excōicat aliū. Primo qͥdemquia priuatus eſtvno menſe ingreſſu eccleſie. qꝛ punitur in communione aliorum ſuperioris arbitrio.Item tenetur excommunicato adintereſſe. vt hic. jͣ.dicitur. tenet̉ etiāactione iniuriarūxi. q. iij. illico. ⁊. c.temerariā. Itemtenetur pena ſacrilegij. xxiiij. q. iij. n̄imperpetuuꝫ. Io.hodie vero qui excōmunicat in ſcriptis excommunicationem ꝓferat⁊ cauſam excommunicationis exp̄ſſe conſcribat. ⁊qui contra feceritper menſem vnūab ingreſſu eccl̓ie⁊ diuinis officijs ſe nouerit ſuſpenſum. ⁊ ſi ſuſpenſusdiuina p̄ſumpſerit officia celebrare. ſicut p̄us irregularis efficitur. ſuper quo per papam tm̄ poterit diſpenſari. vt hec omnia ꝓbant̉ ꝑ decr. Inno. iiij. e. ti. cum medicinalis. ⁊ ita pena augmētata ē. ber.e ¶ Interdictum. Sed pone ꝙ iniuſte excōmunicatusſtatim ab ip̄o excommunicatore ſuſpenſo ab ingreſſueccleſie petat abſolui. Uidetur ꝙ ip̄m non poſſit abſoluere. qꝛ cū ip̄e careat in greſſu eccleſie. ergo alium nō p̄treconciliare eccleſie. Sed videtur ꝙ ſic. qꝛ dic̄ inferiusad excōmunicatorem ip̄m remittat. Quidam dixerūtꝙ a ſuꝑiore tꝑe ſuſpenſionis excōmunicatus nō dꝫ abſolui. qꝛ cū ip̄e ſit ſuſpenſus aliū recōciliare nō pōt. Arde ꝯſe. di. iiij. ſanctum eſt. ⁊ ſequens lr̄a caueat ⁊c̄. intelligitur qn̄ admonitio p̄ceſſit ⁊ excommunicatio iniuſtafuit. principiū. c. quando admonitio non preceſſit. Vl̓dic ꝙ lꝫ per menſem ſit priuatus ingreſſu eccleſie nihilominus iuriſdictionem ſuam retinet. qꝛ non eſt ꝓptereapriuatus iuriſdictione. nec ē excommunicatus vn̄ ip̄mabſoluere pōt .s. de reſcrip. ab excōicato. ⁊ de cle. ex. mi.celebrat. ⁊. jͣ. e. duobꝰ.f ¶ Caueat. etiam dixit ꝙ nullus excommunicet ſinoadmonitōe p̄miſſa. Et forte videretur ꝙ admonitiōep̄miſſa poſſet excōicare etiam ſine iuſta cā. ſꝫ hoc non eſtverum. ⁊ ideo dicit caueat ⁊c̄. ⁊ ita ordo ⁊ cā in hac ſnīaſeruanda ſunt.g ¶ Rōabili cā. corā ip̄o ꝓbata. ij. q. i. nemo.h ¶ Talit̓ ꝓceſſerit .ſ. ſine manifeſta ⁊ rōnabili cā¶ Abſqꝫ gͣuamīe. qꝛ nullas expēſas dꝫ ꝓpt̓ hͦ face̓. neciurare ſi ꝯſtat ꝙ ē īiuſta. nec alid̓ ſibi p̄ciꝑe cū ſnīa fuerit īiuſta. s. de of. or. ad rep̄mēdā. ar. ꝯͣ. jͣ. e. venerabili.k ¶ Querelā. de hͦ dictū ē .s. e. ꝑ tuas.l ¶ Periculo more. Mora .n. qn̄qꝫ ad ſe trahit pericu-