De ſen. exco.

CCCC. III

violentia ſepiuſ circa clericoſnequiter perpetratur. In ſecunda ꝟo queſtione credimdiſtinguendū. an is qui noīatim excōicato cōicat. ſcient̓ incrimine cōicet criminoſo ei cōſiliūˡ impendēdo auxilium vl̓fauorē. aut alias in or̄one veloſculo aut orando ſecum autetiam comedēdoᵐ. In p̄moqͥdem articulo. cū taliſ cōicetꝰcrimini ⁊ participet crimīoſoac ꝑ hoc ratione dānati crimīſvideat̉ in eū delinquere q̄ dānauit ab eo vel eius ſuperioremerito delicti tūc erit abſolutioº requirenda. cū facientē ⁊cōſentientēᵖ par pena cōſtringat. In ſecūdo ꝟo caſu a ſuoep̄o vel a ꝓprio ſacerdote poterit abſolutionis bn̄ficiumobtinere. qͣꝫuis .n. ⁊ tūc nō iudicis ſed iuris ſnīa excōicatocōicās ſit ligatus. qꝛ tn̄ conditor canonis eius abſolutionēſibi ſpecialit̓ nō retinuitq eo ipſo cōceſſiſſe videtur facultatealijs relaxandi. Is auteꝫ quiiuxta primū modū excōicatocōicat. cū iuramēto dꝫ abſolui: qui ꝟo iuxta ſecūdū modūreconciliari poterit ſine iuratoria cautione. Uerum ſi difficile ſit ex aliqͣ iuſta cāʳ ꝙ ad

ipſum excōicatorem abſoluēdus accedat. concedimus indulgendo. vt p̄ſtita iuxta formam eccleſie cautione. ꝙ excōi catoris mandatoˢ parebita ſuo abſoluat̉ ep̄o vel ꝓprioſacerdoteᵗ. Ideꝫ ſtrigonen̄ archiepiſcopo.Uod ī dubijs. ⁊ infra.Reſpondemꝰ ꝙ excōicato licꝫ ꝙ ſtet mādato eccleſie iuram̄to firmauerit. cōicari nō dꝫ. donecº ꝑ eccleſiā fuerit abſolutꝰ. alioqͥn poſt iuramentū non eſſet abiolutio neceſſaria. ¶ Nullus autem ſciēter noīatim excōicato cōicaretenetur. niſi quedam perſoneque ꝑ illud greg. pape capitulū qm̄ multosˣ. ſpālit̓ excuſantur. ¶ Illi aūt qͥ noīatī excōicatis p̄ſumptuoſe ꝑticipant.p̄ter ꝑſonas dicto canone annotatas. niſi ab eoꝝ participationeʸ cōmonitiᶻ forte deſtiterint. excōicatiōis vinculo ſūtinnodandiª: ſecus aūt ſi ſcienter cōmunicant ei qui cum ꝑticipibusᵇ ſuis eſt vinculo excōicationis ſententialit̓ innodatus. tunc enī ⁊ ipſi ſnīaꝫ excōmunicationis incurruntᶜ.Idem doctoribus decretoruꝫbonon̄.

ſecꝰ ē qꝛ ille ꝓpt̓ d̓lictū ſine rōe d̓licti efficit̉ d̓ foro excōicantis .s. d̓ fo. cōpe. c. vl. vn̄ ꝓpter hͦ pōt illū ligare ⁊ abſoluere. ⁊ ille incidit ꝓpter delictum in ſuā ſnīam. ⁊ ſic ſigatus ē ab eo. vn̄ ab eo debet abſolui. ⁊ ꝙ ꝓuiſum fuitad penā. trahi nō debet ad gr̄am .s. de tranſla. int̓ corporalia. Sꝫ etiā mirū vr̄. qͣlit̓ ſnīa excōicationis ligetillos d̓ qͥbꝰ n̄ fuitdictū vl̓ cogitatūet res iudicata ſolū ill̓ nocꝫ ꝯͣ qͦs iudicat̉ .s. d̓ fi. īſtru.int̓ dilectos. ⁊. c.pe. ⁊. ff. d̓ excepti.rei iudi. cū q̄rit̉. ⁊l. rei iudicate. necexpoſtfacto p̄t argeri obligatio. ff.d̓dā infec̄. dāni.§. ſi is qͦ. ⁊ ex qͦ pſnīam aliqͥd accidit noua int̓pellatiōe opꝰ ē. ff. deiudi. n̄ p̄t. Itē incōueniēs ē. ꝙ aliqͥs excōicet̉ qͥn̄ ēadmonitꝰ nec citatus. jͣ. eo. ſacroItē ẜm hͦ tal̓ ſententia n̄ differtacanone late ſnīecū tn̄ hec ſnīa nōſit general̓. ſꝫ tm̄vnā ꝑſonaꝫ cōp̄hendit. Io. dixit.ꝙ hec diſtīctio qſit hic ī lr̄a. hꝫ locū in eo cāu cumſub hac forma fitexcōicatio. excōicō tecū oībꝰ cōicātibꝰ tibi. vt tūc diſtinugat̉ ili. qͦlit̓ei cōicet. vt. jͣ. e. c.ꝓxi. ad fi. ⁊ ſic nōobſtāt premiſſa.Sed hͦ nō credo.imo credo illū eēexcōicatū eadē ſnīa. ex eo ꝙ ī crimīe īuoluit̉. qꝛ inciditin factū qͣſi dānatū ⁊ ſnīa trāſitad eū ꝑ talē ꝑticipationē. jͣ. e. ſi ꝯcūbine. ⁊ ē ſi. d̓ īmu. ec. aduerſus vbi ſucceditin vitiū. ⁊ hic accedit ad crimē. gͦ eadē lepra qͣ ille punitur. ⁊ iſte etiā accedēs teneri dꝫ. ar. i. q. i. cito turpē. ſic̄ ꝑꝑticipationē ſolā in locutione ꝯͣhit̉ excōicatio minorita ꝑ cōionē in crimīe ꝯͣhit̉ maior excōicatio. qꝛ tūc pl̓delinqͥt. vn̄ nō eſt neceſſe vt noua ꝯͣ tales ſnīa ꝓcedat qͥalieno facinori ſuā cōionē ꝯmiſcēt. xxiiij. q. i. c. i. ij. ⁊. ii.p ¶ Facientē ⁊ ꝯſentiētē. hec ē ꝓbatio. ꝙ eadē ſnīa inuoluat̉. ſic. jͣ. e. qͣꝫte. xvij. q. iiij. oēs. ⁊ s. de offi. del̓. c. i.q ¶ Nō retinuit. ſimilit̓ pretor magiſtratibꝰ qͥdā cōmittit .ſ. cautionē ⁊ in poſſeſſionē ex pͦ decreto cā damni infecti. ff. de dam. infec. dies cautioni. ſed miſſioneꝫex ſecūdo decreto ſibi reſeruauit. ff. de iuriſdi. om. iudi.iubere. Et ē hic ar. ep̄os poſſe diſpēſare. vbi ſpālit̉ diſpēſatio nō eſt inhibita. ar. s. de ſpon cū apud. ⁊ xvi. q. i. ſūtnōnulli. ⁊ ꝯceſſum videtur. qd̓ nō eſt ꝓhibitū. ff. ex qͥbꝰcau. ma. l. necnon. §. ꝙ ei.

.ſic. jͣ. e. ſacro. ⁊ ſi. s. ti ꝓxi. c. vlti.. ſi s. e. decetero. ⁊. jͣ. e. qͣꝫuis.Facerdote. ſic gͦ ſimplex ſacerdos p̄t abie̓. xxvi. q. vi. c. vl. ſic ⁊ ligare. ij. q. i. nemo. b.Dod in dubijs. donec ꝑ eccleſiā. ſi. s. eo. cū deſideres. ⁊. c. a nobisnec etiā ꝑ p̄latuꝫſuū debet ei cōicari. vt ibi. qꝛ quodalijs ꝓhibet. ipſefacere nō debet. vtibi notat̉. Itē ꝑmittit̉ alicui tangere ſacra cui nōꝑmittitur ingredi ad ipſa. ⁊ ſic cōtra illud qd̓ d̓r. v.di. ad eius ꝟo. etꝯͣ id. xcv. di. illudvbi d̓r de qͥbꝰ reliqua ſacr̄a negant̉quō vnū genꝰ ſacramēti ꝯcedit̉. qͣſi diceret non.x ¶ Qm̄ multoſhoc habes. xi. q. iijquoniā multos.et. jͣ. c. ꝓxi.y ¶ Participatione. quia hic n̄diſtinguitur an īcrimie l̓ alijs cōicent eis. Uidebatur quibuſdaꝫ. ꝙſi in crimīe cōicētincidant ſolummodo in minorēexcōicationē. qd̓nō eſt verum. vtpatet s. eo. c. ꝓxi.cum talis abſoluatur cum iuratoria cautiōe. vtibi dicitur.z ¶ Cōmoniti. Iudex non debet excōicare participantes cū excōicatis ab ipſo. niſi canonica monitiōe premiſſa. alias excōicatio nō tenet. vt in decre. noua. jͣ. eo.ſtatuimus. ⁊ ita habetis tertiū caſum in qͦ excōicatio n̄tenet citra aliquā appellationē.a ¶ Innodandi. qui enī p̄ſumptuoſe ꝑticipat excōicato. excōicādus ē maiori excōicatiōe. vt hic dicit. ⁊ xiq. iij. q̄ cōicauerit. Et ē hͦ notabile. qꝛ ⁊ ipſe claues eccleſie ꝯtenit. qͣre puniri dꝫ. ar. s. de pe. c. vl. ⁊ sͣ. de exceſ. p̄l̓.c. vl. vbi de hoc notula magna.b ¶ Participibus .ſ. in crimine.c ¶ Incurrūt. eandē .ſ. quā ⁊ principales. ri. q. iij. excellentiſſimus. ⁊ hi noīatim dicūt̉ excōicari. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ demon. noīatim. ⁊. ff. ſi cer. pet. certū. ſic etiā excōicāt̉ chriſtiani. ne partia ipent iudeis etiā exͣ crimē .s. d̓ vſurꝭ pꝰmiſerabilē. ⁊. c. qͣꝫto. Tn̄ hoc intellexit io. vbi ꝑticipantin crimīe. in qͦ cāu intellexit .s. c. ꝓx. alias nō eēnt excōicati. ſed poſt admonitionem excōicarētur. vt hic dicit̉Sꝫ qͥd ſi alteriꝰ ꝑrochianꝰ ꝑticipat tali pꝰ talē ſnīam