De ſen. exco-

CCCC. II

clerici ſi a p̄latꝭ ſuis tertioᵖ cōmoniti militaria noluerīt arma d̓ponere d̓ p̄uilegio cl̓icoꝝſb̓ſidiū aliqd̓ hr̄e n̄ d̓bēt. IdēUod d̓ his. ⁊ īfra. F. t.duximꝰ rn̄dendū. ꝙ isqͦ aſſerit ſe ī canone late ſnīe īcidiſſe n̄ al̓r qͣꝫ ꝑ ſe. ap.vl̓ eiꝰ legatū abſolutiōis p̄t beneficiū obtīere. niſi forte ſit īmortꝭ articl̓o. vl̓ paupertateaut infirmitate vl̓ ſenectutetāta grauet̉. ꝙ ad ec. ro. laborē ſubire n̄ valeat veniēdi. velab hͦ alio īpedimēto canonicoretrahat̉. Ceterū ab his ī forma ſacr̄i exigi ꝯſueuit. vt reſūptis viribꝰ ⁊ opportūitate cōceſſa ro. ec. ī ꝓpria ꝑſona d̓beant viſitareʳ. Inno. iij. archiep̄o d̓ca. ⁊ p̄cētori lugdunen̄.Um ꝓ cāˢ q̄ int̓. g. ⁊. f.cabilonē. eccl̓ie ar̄diaconos ꝟtebat̉. eis ꝯceſſerimus auditorē. ꝓcurator. gͦallegauit. ꝙ cū .f. archid. ī ſuccentorē ī cōi dormitorio manus inieciſſꝫ temere violētaset eū traxiſſꝫ ꝟberādo ꝑ clauſtrū tu frat̓ ar̄ep̄e eū ob violētā manuū iniectionē ⁊ violationē īmūitatꝭ eccl̓ie feciſti ex-

cōicatū publice nūciari: ⁊ infra. Diſ. v. mād. qͣ. ſi vob̓ ꝯſtiterit dictū .ſ. archid ob duplicē cāꝫ excōicatū fuiſſe. ⁊ expreſſiſſe tm̄ alterā ī lr̄is. qͣs ſuꝑ abſolutiōe ſua īpetrauit. ipſumtāqͣꝫᵗ excōicatū ſatiſfacere eccleſie ſue ꝓ altera monitiōe p̄miſſa cogatꝭ. Idē abbati ſanActi andree.ANob̓ ē ſepe q̄ſitū. vtrūſi aliqͣs excōicatꝰ in qͦ īdicia fuerīt pnīe māifeſta. necꝑ eū ſteterit. qͦ minꝰ recōciliaret̉ eccl̓iaſtici vnitati. n̄ ſuſcerto bn̄ficio abſolutiōis d̓ceſſetrit ꝓ abſoluto ab eccl̓ia ſit habendus. ⁊ vtꝝ ꝓ tali recipiēdaſit el̓yna ⁊ a fidelibꝰˢ ſit orādūet īfra. Nos igit̉ ꝯſul. t. breuitr. ꝙ iudiciū dei veritati q̄ n̄ fallit nec fallit̉ˣ ſꝑ innitit̉. iudiciumʸ aūt eccl̓ie nōnūqͣꝫ opinionēᶻ ſeqͥtur. quā ⁊ fallere ſepecōtīgit ⁊ falli ꝓpt̓ qd̓ contīgitinterdū vt qͣ ligatꝰ ē apd̓ deūapd̓ eccl̓iaꝫ ſit ſolutꝰ. ⁊ qͥ lib̓ ēapd̓ deū. eccl̓iaſtica ſit ſnīa īnodatꝰ. Uīculū gͦ qͦ pctōr ligatē apd̓ deū. ī culpe remiſſiōe diſſoluit̉. illud aūt qͦ ligatꝰ ē apd̓eccl̓iaꝫ cū ſnīa remittitur. rela

ſic colligit̉ hic ar. ꝙ ſacrilegi q̄ immūitatē eccl̓ie violātſunt excōicati. ⁊ ita idē eſſet ſi laicum ꝟberaſſet in clauſtro. ar. xvij. q. iiij. oēs. Dic. ꝙ incidit ī mīoreꝫ excōi cationē. qꝛ priuatꝰ eſt cōione eccleſie. ex eo ꝙ īmunitatēeccleſie violauit. xvij. q. iiij. ſi quis domū. ⁊ ſi nō ſatiſfecerit pꝰ tertiā admonitionē maiori excōicatiōe nōtabit̉. vt ibi d̓r. etita n̄ ſunt oēs ſacrilegi excōicatiipſo iure maioriexcōicatione. ⁊ qꝛiſte nō ſatiſfaciebat. fuit excōicatus a ſuo p̄lato.et ita ob duplicēcauſam nōdatuſfuit maiori ſentētia. vt. jͣ. dicit. ⁊ illud. c. oēs. reſtringitur ad ſuū caſūad violatores eccleſiarū. vt dixi. se. tua. ⁊. c. conqueſti. vel forte lataerat ſnīa. vt quicunqꝫ violaret īmunitateꝫ eccl̓ieeſſet excōicatus.t ¶ Tanqͣꝫ excōicatū. Iſtud tāqͣꝫexp̄ſſiuū eſt veritatis. vt dictū eſtEx hoc patet. ꝙ ſialiqͥs pluribꝰ decauſis fuit excōicatus ⁊ vnā exp̄ſſit in abſolutiōe.et aliā tacuit adhuc remāet excōicatus. ar. s. d̓ off.or. ex ꝑte ibi etiaꝫtangit̉ de hͦ qꝛ perſurreptionē abſolutio ē obtēta. jͣ. eofficij. Quot enīſunt excōicatiōes tot debēt eē abſolutiōes. ſicut qͦt ſūtaccuſatiōes tot ⁊ abſolutiōes. ij. q. iij. §. notandū. ꝟ. ſiplura. ⁊ de pe. di. v. c. i. vbi d̓r ꝙ de oībꝰ erit indulgentiapetenda. ſicut ⁊ in denūciatiōe noui oꝑis quot fiūt denūtiatiōes. tot erūt remiſſiōes. ff. de no. ope. nū. de pupillo. §. ſi ex pluribꝰ. ſic ⁊ in libertate. ſi ꝑ obreptionē obtenta fuerit nō valet. licet ſit fauorabilis. ff. de fideicō.li. cū vero. §. ſubuētū. Ecōtra videt̉. ꝙ nō ſit excōicatuſqꝛ libertas ſemel data competit. ſiue ex iuſta ſiue ex iniuſta cā data ſit. nō reuocat̉. inſti. qui. ex cau. ma. nonpoſ. §. ſemel. ⁊ sͣ. de cōſang. qꝛ circa. ar. sͣ. de cōuer. cōiug.ex ꝑte. ⁊. ff. de ma. vin. iuſta. §. i. ⁊. l. ſi pater. §. i. Itē ſi qͥsꝑ dolū eſt liberatꝰ. tenet liberatio. ſed agit̉ de dolo. ff. dedolo ſi ſeruus. ⁊. l. ſe. Itē pignꝰ liberat̉ nō obſtāte dolo.ff. de pig. ac. ſi rē. §. oīs. So. ſi dicat̉. ꝙ ſemel excōicatusampliꝰ excōicatiōe durāte excōicari nō poſſit tūc tenetabſolutio. licꝫ alias cās nō exp̄ſſerit. ſi exp̄ſſerit illamcām ꝓ qua pͦ fuit excōicatꝰ. ſed hͦ nō eſt verū. Si aūt dicatur ꝙ excōicatꝰ poſſet iterū excōicari. qd̓ verum eſt. refert an̄ exp̄ſſa ſit cā abſolutiōis. an nō. ſi nō eſt exp̄ſſa. ſꝫindet̓mīate abſoluit̉. tūc ab oībꝰ ē abſolutꝰ ſꝫ ſi vna cā

tm̄ fuit exp̄ſſa. tūc abſolutio nō extēdit̉ ad q̄ nō fuerūtexp̄ſſa. ar. ff. de acceptil̓. pluribꝰ. C. de ꝓcura. meritꝰ. veldiſtinguit̉ an ꝑ ignorātiā omiſerit. an ſcient̓. ar. s. d̓ reſcrip. ſuꝑ lr̄is. ita dixit io. Sꝫ ego in hͦ cāu nō admittoillā diſtinctionē. Alij dicūt illū abſolutū indiſtīcte. ſꝫcogit̉ redie̓ ad curiā ⁊ ſatiſface̓ iniuriato. T. dixitꝙ ſi alqͥs eſt excōicatus ꝓpt̓ plurescās. ſꝫ vnica tātūſnīa. qͣꝫuis aliqͣscās taceat. dū abſoluit̉ abſolutꝰ ē.ſed debet compelliſatiſface̓ pro aliainiuria paſſo. ⁊ ẜꝫhoc iſtud tanqͣꝫ ēſimilitudinariū.Si ꝟo pluribꝰ etdiuerſis excōicationibꝰ ſit ligatuſex cauſis diuerſiſſi aliqͣs ſupp̄mit.nō eſt abſolutusſꝫ remanetexcōicatus ꝓ alijs. ⁊ ẜꝫhoc iſtud tanqͣꝫ ēexp̄ſſiuū veritatꝭEgo credo ꝙ qualitercūqꝫ ſit aliqͥſexcōicatꝰ fiue vnaſentētia ſiue pluribus ſententijsex pluribus ⁊ diuerſis cauſis quivere vult abſoluiomnem cauſampro qua vel pro qͦbus fuit excōicatus debꝫ exprimere in abſolutioneſua. ꝓ qͣ vnaqͣqꝫſola fuit excōicatus. ⁊ vna ſententia ſufficit ad ercōicationeꝫ. ⁊ ſicvna ſententia abſolutiōis ſufficit ad plures excōicationes dūmodo exprimant̉ oēs cauſe prioris excōicationis alias nō tenet abſolutio ꝑ ſurreptionē obtentavt bn̄ colligit̉. jͣ. e. officij. licet quidam dicant ꝙ innoc̄.nō reſpondit ad hoc in. c. officij. ⁊ p̄miſſas ſolutiōes nōmultum approbo.Nobis. a fidelibꝰ ſit orādū. ⁊ ē dicēdum ꝙ nōFuiſi prius ſit abſolutus. jͣ. e. ſacris.x ¶ Nec fallit̉. xxiiij. q. iij. d̓s qͦ. d̓ ꝯſ. d. ij. panē¶ Iudiciū aūt eccleſie. Iudiciū .n. eccleſie dinū debet imitari iudiciū inqͣꝫtū poteſt. xi. q. iij. tunc vera eſt.z ¶ Opinionē ſequit̉. ⁊ iō ſepe fallit̓ .s. de reiudi. latoret. c. ꝯſanguinei. s. de frigi. frat̓nitat̓. ⁊. xxiiij. q. iij. ſi quiſnō recto. ⁊ cū de errore conſtiterit. reuocat̉ quod factuꝫeſt. vt tribus primis ꝯcor. ⁊. xxxv. q. ix. §. his itaa ¶ Relaxatur. Hic ſurgit ratio. quare qͥs poteſt abſoliui ab excōicatiōe poſt mortem ⁊ nō baptizari poſt mortem qꝛ ſententia eccleſie ligat corpus ⁊ etiam animaꝫ.et licet ſit iniuſta. aufert ſepulturā. baptiſmus ꝟo character eſt anime. vnde poſt mortem non eſt qd̓ valearbaptizari. ar. xxxij. q. vij. licite. vincen.

bb 4