ꝯtumacēª p̄dictis eccl̓ijs perſnīaꝫ priuauerūt maxīe cū deinceſtū ⁊ adulterij crīe tāqͣꝫ denotorio liq̄ret eiſdem abbatiſancti galli ad quē illarum eccleſiaꝝ donatio pertinebat. poteſtatem liberā ꝯcedentes eccleſias illas perſonis alijs cōferēdi qui eas poſtea ſupradicto. o. clerico aſſignauit: ⁊ infra. Dictus ꝟo p̄ſbyt̓ int̓ cetera rn̄dit ꝙ ꝓceſſus iudicū p̄dictoꝝ debeat merito retractari cū lite nō ꝯteſtata ꝓcedere p̄ſumpſerūt ꝯͣ eum adijciens ꝙ purgationem indictāab electo ꝯſtan. curauerit exhibere: ⁊ infra. His igit̉ ⁊ alijsplenius intellectis: lꝫ lr̄e illeq̄ ad p̄dictos iudices impetrate dicunt̉. vel ip̄aꝝ trāſcriptuꝫon̄ſum nō fuerit coram nob̓:qꝛ qn̄ ex tenore relatōis ip̄oꝝquā dictus ꝓcurator exhibuit ac ſi littere ipſe on̄ſe fuiſſētnobis ꝯſtitit euidenter iudices ip̄os p̄termiſſo iuris ordineᵇ ꝓceſſiſſe tam ꝓceſſumeoꝝ qͣꝫ ꝯceſſionem eccl̓aꝝ a pͥdicto abbate de mandato ipſoꝝ factam auctoritate apo.retractamus p̄ſertī cū relationis ipſiꝰ ſeries repugnātiaꝯtineat ⁊ adu̓ſa. Dicit̉ .n. ꝙcrimē eiuſdem p̄ſbyteri vſqꝫadeo pb̓ licū fuerat ⁊ notoriumᵈ ꝙ nullꝰ inficiatōi locuspenitꝰ exiſtebat. vtpote cꝰ vniuſe vicinie ppl̓s teſtis erat. ⁊tn̄ ibidē p̄mittit̉ ꝙ eidē p̄ſby-

tero terminū ꝑēptoriū p̄fixerūt: in quo ſi poſſet ſuꝑ infamia p̄dictoꝝ criminū canonice ſe purgaret. cū nimiꝝ ſi crimē notoriū exiſte bat nō eratilli indicēdaᶜ purgatio. ſed ineū ꝯdēnatōis ſnīa ꝓmulganda: ⁊ infra. Si ꝟo nll̓s appatuerit legittimus accuſator ⁊ip̄m inpeneritis apud bonos⁊ gͣues ſuꝑ p̄dictis crībus vl̓ipſoꝝ altero infamatū purgationē ei canonicā indicatis nōobſtāte ꝙ corā predicto electo d̓r ſe purgaſſe cum iudiciopendēte corā iudicibꝰ delegatꝭnō debuerit ordinariusᵍ purgationē indicere infamato.Idem.6Ccepimꝰ lr̄as qͥbꝰ nob̓intīare curaſtꝭʰ ꝙ apl̓icō mādato ſuꝑ indi cēda purgatōe archiep̄o hiſuntin̄. recepto ipſuꝫ citaſtis vtdecuit qͦ ad diē p̄fixū ꝯꝑuit corā nob̓ iuramētū purgatōisofferēs ſub hac forma videlꝫꝙ immunis erat ab illis criminibus ſuꝑ quibus ſe purgare debebat. ⁊ infra. Ip̄e ꝟoad pn̄tiā nrāꝫ accedēs humilit̓ ſupplicauit. vt ſaltem ſuꝑpurgatōe incōtinentie dignaremus temꝑare rigorē. qꝛ nōdeberet aſſerere ꝙ a natiuitateⁱ ſua nūqͣꝫ paſſus fuerit lapſum carnis. Porro cuꝫ abeis nō credat̉ exactum fuiſſehmōi iuramētū potiꝰ forte p̄ſumimꝰᵏ ꝙ alia de cā volebat

a ¶ Pēa. vt p̄uaret̉ officijs ſuis. vt dictū ē in p̄ſtinano.a ¶ Cōtūacē̓. ⁊ male vt pͥꝫ ꝑ ſequētia. qꝛ n̄ ẜuauer̄t ordinē iurꝭ debebāt inqͥrere ad petitōꝫ eoꝝ. qꝛ īpetraueē̄t in qͦfitōꝫ vocato p̄ſbr̄o vt hr̄ent facultatē ſe defendēdi. s. deaccu. qͣl̓r ⁊ qn̄. §. dꝫ. nō ob. facto ꝯſtā. ep̄i. cū de illo nihileis ꝯmiſſuꝫ fuiſſꝫ⁊ ſic ordo iuris ininqͥſitōe ẜuari dꝫ.p̄cipue circa clericos ſeculares. ber.b ¶ Iurꝭ ordīe. ſiiurꝭ ordo qͥ ē ſb̓aiudicioꝝ nō ẜuet̉.nihil agit̉. ij. q. vi.§. diffinitiuā. aliꝰordo qͥ nō ē de ſb̓aiudicioꝝ lꝫ nō ſeruet̉ ſnīa tꝫ. niſi perap. releuet̉. C. deap. l. i. Io. ⁊ hͦ hēsꝙ caſſato pͥncipali caſſat̉ acceſſoriūvt. sͣ. de no. oꝑ. nūcū ex iniūcto. ⁊ s.de accu. ad petitōꝫc ¶ Repugnātia.vn̄ nō ſunt audiēdi. s. de ap. ſollicitudinē. ⁊. xxiij. q̄vij. qd̓ āt. Et imputādū ē illis quitalit̓ rettulerūt cūpoſſent relatōꝫ ſuaꝫ diligētiꝰ auertiſſe. s. de fi. inſtru.imputari. ⁊. C. e. i.ſcripture ⁊ iō ꝓceſſus illoꝝ. ⁊ qͥcqͥd occaſiōe illiusꝓceſſus factū ē inritat̉ .ſ. ꝯceſſio eccleſiaꝝ. ſi. s. de fideinſtru. int̓.d ¶ Notoriū. qͣliter qͥd dicat̉ notoriū. hēs. .sͣ. de cohabi. cleri. ⁊ mulie. c.vltie ¶ Indicēda. qꝛnec ꝓ bōe opꝰ eratij. q. i. de manifeſtas. de accu. euidentia. citatio tn̄ facienda ē. xxiiij. q. iij.de illicita. ⁊. ij. q. i.deus op̄s. ⁊ ſnīa ꝓferēda ē. vt hic dr̄. ⁊ sͣ. de ap. cū ſit romana. ⁊. c. de manifeſta. nec reqͥrit̉ purgatio vt hic. qꝛ illa non hꝫ locū niſicū factū dubiū ē deficientibꝰ accuſatoribꝰ ⁊ teſtibꝰ. vt. spꝫ in multis. c. nec ꝓbatio. vt. ij. q. i. deus op̄s. ⁊. c. ſcelusde manifeſta. ⁊ fit pꝫ ꝙ m notorijs qͣꝫtū ad ſnīaꝫ tm̄ aliq̄ ſunt ꝑtes iudicis. Qn̄ꝫ tn̄ recipiunt̉ ꝓbōnes exabundāti. s. de elec. bone. xxiiij. q. i. pudēda. in fi. ⁊. ff. de manumiſ. cāꝫ. in pͥn. nihil .n. tā indubitatū eſt qd̓ nō recipiatquādā ſolicitā dubitatōꝫ. in auc̄. de tabel. in medio. colla. iiij.f ¶ Apud bonos ⁊ graues. Noͣ ꝙ dic̄ apud bonos ⁊ graues fuerit infamatus. ꝑ hͦ vr̄ ꝙ nō refert vn̄cūqꝫ orta fu

i ¶ A natiuitate. immo oporteret vel ſufficeret. ꝙ poſtbaptiſma illud vitium non commiſerit. etiam ſi taliter ſe purgare deberet. xxv. di. c. vlt. Sed hodie rigor illius canonis non ſeruatur. quia defectus noſtri corporisdiſtrictionis illius non patitur manere cenſuram. xxxiiiij. di. fraternitatis. ⁊ ſine vitio carnis pauci inueniuntur. l. di. quia tua. quia difficile eſt continere. xxxiij. q. v.qui ſitit. Quare dicit papa quod non creditur ab eo taliter iuramentum exactum fuiſſe. quiaⁱ nec debuit. vt patet. jͣ.k ¶ Preſumimꝰ. ar. ꝙ ea q̄ dubia ſunt quo animo fiātin tutiorē ꝑtē facienda eſt int̓p̄tatio. jͣ. de regu. iur. c. ij.

erit infamia. exqͦ apud tales iā laborat. ſufficit ad purgationē indicēdā. xxiiij. q. iij. ecce. ⁊ s. e. accedēs. arg. ꝯͣ. s. deaccu. qͣlit̓ ⁊ qn̄. ⁊. xi. q. iij. in cūctꝭ. ij. q. v. oībꝰ. Per hec iuraſcd̓o inducta dicūt qͥdā ꝙ ſi infamia orta ſit a vilibꝰ ⁊emulis nō ꝯpellit̉ ad purgatōꝫ. Alij dicūt qd̓ vr̄ veriusꝙ exqͣ aliqͥs infamatus ē apud bonos ⁊ graues cōpelli dꝫ ad purgationē ne apd̓ illoſincredibil̓ remaneat ꝑ iura p̄ īducta. ⁊. ij. q. v. oībꝰ. ⁊c. qͣliter ⁊ qn̄. nōdicit.g ¶ Ordinariuscū ca illa delegatꝭiudicibꝰ ꝯmiſſa fuiſſet. ⁊ ſic ep̄s nullā hēbat iuriſdictionē qͣꝫtū ad cāꝫea pēdēte veꝝ purgatio tāqͣꝫ a nonſuo iudice indictanō vꝫ. sͣ. de ꝯſuet.ad audiētiā. cū ſuis ꝯcor. ⁊ s. de of.le. lꝫ tradi. Et itapurgatio minꝰ iuſta nō fac̄ fidē. s.e. ex tuaꝝ. nec etiādelegatꝰ ip̄am tenet̉ audire. qꝛ eoomiſſo acceſſitadordinariū. ff. d̓ arbi. ſꝫ ⁊ ſi. §. vlt. ⁊. l.ſe. īmo vr̄ ꝙ taliscāꝫ ꝑdere ⁊3. F. deaſſer. tol. l. i. §. vl.⁊ arg. s. de reſcrip.ex tenore.Ccepimꝰcuraſtis.¶ de iſto biſunt in̄. habuiſti.vt credo. sͣ. de acc.lꝫ. ⁊ ibi ꝯmiſit papa inqͥſitionem ꝯͣip̄m. ⁊ eiſdē iudicibꝰ ſcribit hic. b.