Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCCLIIr
Einzelbild herunterladen
 

Ne pre. vices.

CCCLII

tur. in quo caſu delinquentibus ſufficit per ſolam penitētiam ſuo ſatiſfacere creatori.eos pro ſimo nia huiuſmodinon teneri.Ne prelati vices ſuas veleccleſias ſub annuo cenſu cōcedant.Alex. tertius in ꝯci. lateran̄:Reterea qm̄qͥdā tales in qͣpbuſdā ꝑtibusſub p̄cio ſtatuunt̉ qui decāiqvocāt̉. ⁊ ꝓ certa pecunie qͣꝫtitateʳ ep̄alem iuriſdictionem exercent preſenti decreto ſtatuimus vt quidecreto hoc preſumpſerit officio ſuo priuetur: ⁊ epiſcopꝰconferendiᵈ hoc officium poteſtatem amittat.dem in ꝯcilio turon̄.Uoniam in quibuſdaꝫpar tibus decani quidāvel archipreſbyter adagendas vices epiſcoporumſeu archidyaconorum ⁊ terminandas cau ſas eccleſiaſticas ſub annuo precioᵗ ſtatuunturᵛ quod ad ſacerdotumgrauamen ⁊ ſubuerſionemiudiciorum non eſt dubiumredundare: id vlterius fieri

ꝓhibemus. Quod ſi quis decetero fecerit. remoueatur aclero. epiſcopus autem qui hͨſuſtinuerit ⁊ eccleſiaſticam iuriſdictionem ſua patitur diſſimulatione peruerti. diſtriction canonica percellaturˣ.dem.Uoniā enormis q̄daꝫꝯſuetudo in quibuſdā locis contra ſanctorum patrum inſtitutionesinualuit: vt ſub annuo p̄cioſacerdotes ad eccleſiarum regimen ſtatuanturʸ ne id fiatmodis omnibus prohibemꝰᶻquia dum ſacerdotium ſubhuiuſmodi mercede venalediſponitur ad eterne retributionis premium conſideratōnon habetur.dem exonen̄. ep̄o.Uerelā magiſtri gu. recepimus ꝙ cū eccl̓am(de cephaia. g. perſonaeiuſdem ad annuum cenſumtenendam per ſeptēnium ſuſcepiſſet: ip̄e antequā eam pervnius anni ſpacium tenuiſſetauferre preſumpſit qͣꝫqͣꝫ preſtitaᵇ fide firmauerit ꝙ vſqꝫad ſtatutum terminumᶜ nullam ei exinde moleſtiam: velgrauamen inferret. Ideoq

p Animi. gͦ ſola volūtas ſiue affectꝰ aī nō fac̄ aliqueꝫſimoniacū lꝫ al̓r peccet. vt dixi. s. e. ꝯſulere. ⁊ ē ſi s. e. tuaad fi. ⁊ ſi. jͣ. e. de vſur. in cītate. ſꝫ ſecꝰ vr̄ in vſura. vbi ſolaſpes vſurarij vſurā induce̓ vr̄. xiiij. q. iij. c. i. ⁊. jͣ. de vſu. cōſuluit. Itē hēs h̓ ꝙ affectꝰ ſiue volūtas punit̉ ⁊ meritoqꝛ nō ambitōe ſꝫlabore ad honoreꝫꝯueīt ꝑuenire. C.de re mi. ꝯͣ pb̓licā.li. xij. ⁊. lxi. d. miramur. ī fi. ⁊ talibꝰ honor ē auferēdꝰ. viij. q. i. in ſcripturꝭ.⁊ .i. q. vi. ſic̄ hi ⁊ h̓ ⁊hͦ ābitio ſola pnīapurgat̉ ſine renūciatōe. ⁊ hmōi leuis ſimonia p̄tleuit̓ īdulgeri. ſic. lx.viij. diſ. ſic̄. ⁊ sͣ. deaccu. cū dilectꝰ. ⁊ita collige ꝙ aliqͥs ꝓmouet cummortali. nec deponit̉ nec d̓r ꝓprie fimonia tal̓ affectꝰanimi. b.ReterArea. dep cani.archip̨̄ſbr̄irurales. q̄ ſpūaleꝫhn̄t iuriſdictōꝫ. l.di. in capite. ſic appellāt̉. s. de cēſi. cūapl̓s. ⁊ sͣ. de of. archidy. ad hͦ. §. vl. b.t Quantitate.data ep̄o ꝓ ſua iuriſdictōe qͣꝫ emūtiſti decan qd̓ n̄ lꝫ.hic pꝫ. ſꝫ ecōuerſoep̄s ſi ꝯmittat vices ſuas alicui. p̄t⁊ dꝫ ei ꝯſtituere ſalariū d̓ camera ſuacū ille ad hͦ n̄ tēat̉.ar. xij. q. ij. charitatē. ⁊. c. qͣcūqꝫ. ij. Itē ē h̓ ar. ꝙ plebani ſiue arp̄ſ br̄i n̄ hn̄tiuriſdictōꝫ. ⁊ hͦ ſatꝭ vr̄ niſi habeāt ex ꝯfuetudine. jͣ. de exceſſ. p̄. ad hͦ. ar. ꝯͣ. s. de of. or. cū ab eccl̓aꝝ. vbi de hͦ. ⁊ hec decre. ⁊ ſequēs ꝑtinet ad pͥmā ꝑtēti. ⁊ expone vices .i. iurdictōes. vn̄ ꝯſueuit dici ꝯmitto tibi vices meas .i. iuriſdictionem meam.s Cōferēdi. vt in eo puniat̉ in qͦ peccauit. ſic. s. ti. ꝓx.pe. ⁊ sͣ. de elec. cū in cūctꝭ. ⁊. c. nihil eſt. .i. q. i. ſi qͥ ep̄i. ⁊ sͣ. detem. or. lr̄as. ⁊ in pl̓ibꝰ alijs. c. ibi. ⁊ qͥ recipit offō ſuo p̄uabit̉. ſic gͦ pꝫ ꝙ iuriſdictio vēdi nō p̄t. jͣ. c. ꝓx. ⁊. xxi. q. ij.p̄cipimus. ar. ꝯͣ. jͣ. e. c. vl. nō ē ꝯͣ. qꝛ ibi nō loqͥt̉ de iuriſdictōe. ſꝫ de fructibꝰ qͥ ꝯcedunt̉ ad firmā. Ber.Uoniā. p̄cio. qd̓ nō lꝫ. sͣ. c. ꝓx. immo ſimoniacū(ē. ⁊ ne ſubditi hac occaſione vltra debitū aggrauerit̉. ar. xxiij. q. i. militare. ⁊ vbicūqꝫ ep̄s aliqͥdgratꝭ facere dꝫ rōe officij ſi aliqͥd exigat ſimoniā ꝯmittere vr̄. maxīe cū iuriſdictio ſit ſpūalis. vt .i. q. iij. ex multꝭ⁊.c. vēdētes. ⁊. c. nō ſolū. T.v Statuūt̉. nūqͥd epͥs p̄t dare ordinariū iudicē. nō. ſꝫ

tm̄ pͥnceps vel lex. ar. ij. q. vi. §. ꝙ de arbitris. ff. de iuriſdi.om. iu. ⁊ qꝛ. ſꝫ ab vniuerſitate eligēdus ē. ⁊ tūc lex dat etiuriſdictōꝫ ordinariā. Ar. lxiij. di. ſi in plebibꝰ. in auc̄. dedefen. ci. §. nos igit̉. ſi aūt ꝯſuetudo ē ꝙ ep̄s detordinariā admittēda ē. ita tn̄ vt ꝑpetue inſtituat̉. ⁊ uō ſub cenſu certo. arg. C. deemā. l. i. Lau.x Percellat̉. vtdictū ē. s. eo. c. ꝓx.qn̄ꝫ tn̄ deponit̉. lxxxi. di. dictū. qn̄ꝫ vero ad tp̄s ſuſpēditur .i. q. i. qͥcqͥd. ⁊. xxi. q. iiij. p̄cipimusep̄i p̄ſbr̄i. ar.Uoniamſtatuant̉.tāqͣꝫ p̄latiqꝛ ſimoniacū ē. ſiꝓ p̄cio eccl̓aꝝ regimē ꝯmittat̉ .i. q. iij. ſaluator. ſꝫ ſi iuſta cā abn̄s eſſet. l̓al̓s intēdere ep̄snō poſſet ꝯſtituer̄p̄t ſibi vicariū cuide ſuo ꝓuideat vtdixi s. e. c. i. ⁊ talisvicariꝰ hēbit curāaīaꝝ delegatā. sͣ. d̓of. vica. c. vl.z Prohibemusxxi. q. ij. p̄cipimus⁊ .i. q. iij. ſi qͥs datora Sacerdotiū.i. p̄laturā. ⁊ ꝑtīetad ſcd̓aꝫ ꝑtē ti. vl̓eccl̓as .i. platōnesq̄ p̄cio dari nō debent. nec eſſe debētcēſuales. ſꝫ eccl̓iabn̄ poſſet cōſtituiab initio cēſualissͣ. de cēſi. ſciētes. ⁊c. ꝓhibemus.

Uerelā. p̄ſtita. Gi .n. ꝯͣ fidē vel iuramētū nullaveniſſet nec̄itate ꝯpulſus. p̄uari poterat eccl̓a. sͣde iureiu. q̄relā. ⁊ sͣ. de fideiuſſ. ꝑuenit.c Terminum. Sed pone ꝙ interim moriatur. g. perſona eccleſie qui locauit. nunquid ſucceſſor tenetur ſtare contractui. poteſt dici ſi nomine eccleſie ꝓ vtilitate eccleſie contraxiſſet. ⁊ pecunia inde recepta in vtilitatemeccleſie conuerſa fuiſſet. teneretur ſucceſſor ſtare contractui. s. de ſolutio. c. i. xij. q. ij. hec huius placiti. qui cūqꝫ ſuffragio. ⁊. x. q. ij. hoc ius. §. is creditor. ⁊ sͣ. de depo. c.i. xxxv. di. eccleſie princeps. in fi. Si vero non ꝓ vtilitate eccleſie. ſed vt ip̄e tanqͣꝫ prelatus perciperet redditad firmam. ideo ſucceſſor ſtare non tenetur s. de p̄car.c. ij. quia vltra tempus ſuam eccleſiam locare non potuit. ⁊ ſi ſoluit aliquid vltra ſibi imputet. qꝛ hͦ p̄uideredebuit. ff. loca. ſi qͥs domū. §. i.a Eccl̓aꝫ. hec decr. vr̄ ꝯͣria rubrice. ⁊ s. c. ꝓx. vbi eccleſiaſub annū cēſu ꝯcedi ꝓhibet̉. ⁊ h̓ ꝑmittit. vn̄ nō fac̄ ad ti.iſtū. So. ꝑ hāc diſtinctōꝫ. Eccl̓ia multꝭ modxd̓i

C 2