De accu.

C¶ C XXXIX

mit̓ aſſeruerit ꝙ plures ex ill̓legatꝭ p̄dictꝭ expoſuit. cū hͦ ꝑſe ꝓbare n̄ poſſꝫˡ tāqͣꝫ q̄ ſolusexamīabat̉ ab ill̓. eū ab admīſtratiōe agathen̄. eccle. remouere curetꝭ. Idē archiep̄o terracon̄. ⁊ abbati ſctē marie depopuleto ⁊ archi. barchinon̄.Um oporteat ep̄m ⁊ infra. Sane veniētibꝰ adap. ſe. g. ⁊. h. canonicꝭ vicen̄. ⁊ ml̓ta enormia ꝯͣ vicen̄.ep̄m ꝓponētibꝰ corā nobis. qꝛilla nō debeamꝰ ſub diſſimulatiōe trāſire. vobis inqͣſitionē illoꝝ duximꝰ cōmittendaꝫUeꝝ dictꝰ ep̄s an̄qͣꝫ ad ipſumnr̄a citatio ꝑueniſſet ad pn̄tiānr̄am accedēs ꝓpoſuit. ꝙ illiqui enormia d̓ ipſo ſuggeſſerāt typo malicie potiꝰ qͣꝫ iuſticie zelo ducti nobis hmōi intimarūt. cū ipſi eiꝰ ſint inimici māifeſti. ⁊ cū eiꝰ hoſtibꝰᵐ cōuerſent̉ ꝯſanguineoſqꝫⁿ ſuosac cōplices intēdāt ad teſtificandū ꝓducē ꝯͣ ipſū. q̄ ad d̓nūciādūº ſeu teſtificādū admit-

ti nō debēt. vtpote iuramētip̄ſtiti trāſgreſſores ⁊ alijs criminibꝰ irretiti. ⁊ infra. Diſ.vr̄e. m. ꝙ niſi ſuꝑ p̄dictꝭ famāipſiꝰᵖ leſaꝫ eē noueritꝭ. vos adinquiſitionē illoꝝ n̄ ſubito ꝓcedatꝭ. ¶ Qd̓ ſi ad inquiſitionē fuerit ꝓcedēdū. p̄dictoſ vl̓alios qͦs ipſiꝰ eē ꝯſtiterit inimicosq. nec ad ꝓſeq̄ndā inq̄ſitionē nec ad ꝑhibēdū teſtīoniū ꝯͣ ip̄m ep̄m admittatꝭ. ſꝫꝑ virosʳ idoneos ſuꝑ his q̄geſta ſunt inqͣratꝭ diligētiꝰ veritatē. ⁊ ſi nihil graue ꝓbatuꝫfuerit ꝯͣ ip̄m. vos purgationēcanonicā indicatisᵍ eidē. IdeꝫUm dilectꝰ filius: ⁊ infra. Si vobis hꝯſtiteritpredictoſ: qͦꝝ noīe ſuntexceſſus huiuſmodi de epiſcopo nūciati publice ꝯcubinariosᵗ tunc fuiſſe: ꝓpt̓ qd̓ in eosfuit excōmunicationis ſentētia promulgata: vel prefatuꝫep̄m d̓ iaꝫ dictis exceſſibꝰ n̄ fuiſſe p̄mōitūᵖ ab eiſdē: vl̓ ip̄os

debuit excuſare. prout ſequitur. Gern̄.l ¶ Poſſet. ⁊ ſi verū fuiſſet. ꝙ illas expoſuiſſet coramillis nō valet. cum eas probare nō poſſet. deficit ergo ſibi nō ius. ſed probatio iuris. xxxij. q. v. chriſtiana. ⁊. ff.de teſt. tute. duo ſunt ticij. ⁊. ff. de re. du. ſi fuerit legatuꝫ.ff. de adimē. leg. l.iij. §. ſi duobꝰ. ⁊. ff.de here. inſti. in tēpore. §. i. ⁊ eſt ſimile. s. de elec. bone.et ē ar. ꝙ teſtis qͥeſt ſingularis ī dicto ſuo non probat vt dicit d̓cre.bone. jͣ. ⁊ sͣ. de proba. licet. Gern̄.Om oꝑteat. hoſtibus conuerſent̉. vn̄ ſuntrepellendi. qꝛ conuerſant̉ cum inimicis. ⁊ ſunt ipſiinimici. de hoc dicitur. s. e. c. i. arg.ad hoc. C. de inof.teſta. liberi. ⁊ s. e.repellantur. ⁊ ar.ff. de inoffi. p̄fect.vrb. l. i. §. cū patronus. ⁊. iij. q. v.c. iij. ⁊. ff. d̓ legatiol. iiij. §. i. Ar. ꝯͣ. ff.pro ſocio. naꝫ ſocius. ⁊. lxxxi. di. legitur. ⁊. iij. q. v. c.iij. ⁊ eſt ar. hic cōtra aliquem ex inhoneſta ꝯuerſatione.n ¶ Conſanguineos. qui in cauſacriminali n̄ admittunt̉. vt ꝯſueuit notari. iij. q. v. c. i.o ¶ Ad denūciandū. Sed nunqͥd crimīoſi ⁊ infamesrepellunt̉ a denūciando. nō videt̉. quia quilibet teneturad hoc. ij. q. vij. quapropt̓. ⁊ s. de cogna. ſpi. tua. Itē hereticus admittit̉. xxiiij. q. i. quiſqͥs. ⁊ viles perſone admittunt̉ .s. de ſpon. p̄terea. ⁊ qualecūqꝫ teſtimoniū videtur ſufficere. xxij. q. v. hoc videtur. Sed ꝯͣ videt̉ ꝙ tm̄honeſte ꝑſone admittunt̉. xxxv. q. vi. ep̄s in ſynodo. ets. de teſti. cog. preterea. ⁊ sͣ. de ſpon. cū in tua. ⁊ ad poptilares actiones non admittunt̉ ꝑſone non integri ſtatus. ff. de popula. act. l. popularis. Credo ꝙ honeſte ꝑſone tm̄ debeant admitti ad denūciandū prout hic. jͣ. dicitur. Io. dixit ꝙ infamis ꝑſona admittit̉. dum tn̄ nonſit criminoſa ⁊ irregularis. ſed hoc non credo de infamide hoc no. ij. q. i. ſi peccauerit. ⁊ s. de ſpon. cum in tua. ⁊. jͣ.c. ꝓxi. ⁊. iij. q. v. c. ij. Gern̄.p ¶ Ipſius. hoc ideo dicit quia non eſt ꝓcedendū adinquiſitionē contra aliquem. niſi ꝯͣ infamatum. jͣ. eo.inquiſitiōis. ⁊. c. qualit̓. vbi hec materia aꝑtiꝰ explicat̉.q ¶ Inimicos. pꝫ hic. ꝙ inimici nec ad ꝓſeq̄ndā inqͥſitione vel teſtimoniū admittūt̉. vel ad denūciandū ſiue accuſandū. vt. s. e. c. i. ⁊. jͣ. c. ꝓx. ſed nō determinat̉ qͣles inimicitie repellant hic ab inquiſitiōe vel teſtimonio. ⁊ videt̉ ꝙ capitales ⁊ ꝯſpiratiōes tm̄. jͣ. de ſimo. ꝑtuas. jͣ. ⁊. jͣ. c. ꝓr. inſti. d̓ excu. tūr. §. itē ſi inimicitias. ⁊. flde arbi. l. licet. quia non quilibet inimicus. repellit̉. ſed

ille tm̄ qui nimia familiaritate ꝯiūctus eſt. ff. de. ꝟ. ſig.late. §. amicos. Item ꝓpter leues inimicitias non exiīguitur legatum. ff. de adimē. lega. l. iij. in. fi. Sed cōtravidet̉ ꝙ ꝓpter leues etiam repellant̉. qꝛ ꝓpter ciuilemꝯtrouerſiam repellitur quis ab accuſatiōe .s. de reſtitu.ſpo. item cum qͥs.Ille dicunt̉ graues inimicitie. q̄ſunt de ſtatu hoīsvel de bonis eius.iij. q. vl. §. vl. ⁊ ar.op. s. de dona. ꝓpt̓eius in ingratitudinem. ⁊. C. de reuo. dona. l. vl. ⁊. ff.de excu. tu. ꝓpt̓ litem So. arbitrioiudicis relinquit̉q̄ inimicitie repellant in talibꝰ. ar.in aucͣ. de teſti. §. ſiꝟo dicat̉. coll̓. vijet. s. de offi. deleg.de cauſis. Et dicitlex ꝙ non ſemperrepellit̉ teſtis ꝓpt̓inimicitias. ſꝫ iudex eſtimabit anei ſit credendumvel non. ff. de queſti. l. i. §. pretereainimicoꝝ. ⁊. §. q̄ſtionem. io.t ¶ Per virosidoneos. er hͦ videtur. ſi ille quiimpetrauit inqͥſitionem. remotuſſit ꝓpter aliquaꝫcauſam. ꝙ alterpoſſit proſequi eandem inquiſitionē. ar. ff. de inoffi. teſta. poſthumus. §. i. non enim refert per quem precesſint oblate. C. de preci. imꝑa. offe. l. i. ⁊. l. vniuerſis. necrefert vndecunqꝫ crimina claruerint. xxiiij. q. iiij. ecce.Itē qꝛ iudex hic ex officio ſuo procedit. vnde ꝓpt̓ inhabilitatem agentis non impedit̉ eius officiū. qd̓ poſſetconcedi forte. vbi ex officio procedit. ſed aliter non audiretur. Sed verius videt̉. vt dixit io. ꝙ non poſſit. qꝛpapa litteras non dediſſet ad petitionē illius. ſi talemſe dixiſſet. ⁊ eadem ratio etiam delegatum mouere debet s. de reſcrip. ſuper litteras in fi. L. dixit ꝙ bene poterat iudex procedere. Io. melius dicit. vt mihi videturet ꝙ hic ꝓcedere pn̄t. nō ex vi primarū lr̄aꝝ. ſꝫ ſecūdaꝝs ¶ Indicatis. ⁊ ita leuia poteſt leuiter indulgere .s.c. ꝓxi. ⁊. ff. de penis. l. reſpiciendū in prin.Om dilectus. concubinarios. Si iſti proſeq̄bantur ſuam iniuriam vel ſuorum. quare nonadmittuntur ad denunciandū. cum admitterentur ad accuſandum qͣꝫtumcūqꝫ criminoſi ſint. iiij.q. vi. omnibus. Rn̄. non proſequebant̉ iniuriam propriam. vn̄ cū eſſent publici ꝯcubinarij. n̄ erāt admittēdi ad alioꝝ peccata denūcianda. cū ſuſpēſi etiam ſintxxxij. di. §. verū. ſed viles ꝑſone nō admittūt̉ ad denūciandū. vt ſepiꝰ dictū eſt. ſic. s. e. c. i. ⁊ sͣ. de ſpō. cū in tuav ¶ Premonitū. qui enī nō admonuit. repellit̉ a d̓nūciatione. s. e. c. ij. jͣ. e. qualiter. §. ad corrigendos. et. jͣ. de