De eccle. edi.
CCCI
cōueniēterª valeat ſuſtētatōꝫhr̄e. mādamus qͣtenꝰ ſi res itaſe hēt eccīam ibi edifices ⁊ inea ſacerdotem ſublato ap. obad pn̄tationē rectorisᵇ eccl̓iemaioris cū canonico fundatoris aſſenſu inſtituas ⁊ ad ſuſtentationē ſuam eiuſdē villeobuētionesᶜ eccīaſticas ꝑcecepturū. ꝓuidēs tn̄. vt cōpetens in ea honorᵈ ꝓ facultateloci eccīe matrici ẜuetur. qd̓ q̄dē fieri poſſe videt̉. cū eiuſdeꝫville dn̄s. xx. acrasᵉ terre frugifere velit ad vſus ſac̄dotiscōferre. Si vero ꝑſona matricis eccīe virū idoneū pn̄tarediſtuleritᶠ. vel opus illud voluerit impedire. tu nihilominus facias idē opus ad ꝑfectiōem deduci. ⁊ virū bonumap. ceſ. diffugio inſtituere nōmittas. dem lexoui. ep̄o.Ehis qui parochialeseccīaſ hn̄t. duximus rn̄dendū. ꝙ ad reꝑatiōeꝫ⁊ inſtitutiōne eccīarum cogidebentʰ cum opus fuerit de
bonis q̄ ſunt ip̄ius eccīe. ſi eis ſuperſint conferre. vt eorūexemploⁱ ceteri inuitentur.Urbanus tertius.D audiētiā nr̄am ꝑue¶X nit ꝙ tū in eccīa d̓ quain ep̄m vocatꝰ fuiſti.regulares canōicos d̓ſiderasordīare. inde ſiqͥdē eſt. ꝙ hͦ deuotōni tue aucͣte apl̓ica īdulgemꝰᵏ. ſi tibi ep̄s dioceſanꝰ cōſenſerit in hac parte veꝝ ſi clerici ſeculares ī ea adhuc ſupereſſe noſcūt̉. volumꝰ eis dū vixerint ibiˡ vel alibi nccͣaria ꝓuideri. Lꝫ aūt nobis inſtātiuſſupplicaris vt eccīe p̄dcē ꝯfirmatōis priuilegiū faceremustibi nō poſſumusᵐ de iure deferre. cū nulli canonici adhucibidē exiſtant. quibus priuilegium concedatur.G eleſtinus tertius.Ua nos duxit. ⁊ infra.Preterea qꝛ occaſiōeiuramēti qd̓ de rebꝰ eccl̓ie nō alienādisⁿ te aſſeris p̄ſtitiſſe. in locis tui epiſcōpatꝰ
a ¶ Cōueniēt̓. al̓s nō ꝑmitteret̉. xvi. q. i. quicūqꝫ eccīede decimis .s. c. ꝓxi. xij. q. ij. bone rei.b ¶ Rectoris. rctōris pn̄tatio ē ncc̄aria: qꝛ ille ē ei ſubiectus. ar. xxiij. di. qn̄. l. di. in capite. ⁊ qd̓ ip̄m tāgit approbare dꝫ. sͣ. de tēp. or. ſi archiep̄s. ⁊. C. de auc. p̄ſtan.l. vlt. ⁊. xvi. q. i. ſtatuimꝰ. ⁊ sͣ. de offi.archi. qꝛ. in fi. Sꝫqͣre pn̄tatio n̄ ſpectat principaliterad patronū. vt. sͣ.de iurepa. ꝑ totuꝫp̄t dici ꝙ ideo ſpecat ad maiorē eccl̓iam: qꝛ ī eiꝰ p̄iudiciū fundat alia in ip̄ius parochia. vn̄ qͣſi qͣdaꝫcōpoſitiōe pn̄tatcū aſſenſu pr̄oni:⁊ h̓ ꝓuidit papaforte d̓ ꝯſenſu patroni. vel p̄t diciꝙ patronꝰ tm̄ eliget: ⁊ pn̄tabit electū rectori māioris eccīe: qͥ illū poſtea ep̄o pn̄tabitar. xxiiij. diſ. qn̄. ſꝫprimū verius vr̄.Sꝫ qͥd ſi patronꝰn̄ ꝯcordat cū illorectore niſi iuſtācām ꝯͣdictiōis on̄dat. n̄ nocꝫ vel dicꝙ ābo ſunt patroni. et ābo dn̄t ſil̓religere: qꝛ d̓ bōisvtriuſqꝫ dotat̉ eccl̓ia. ⁊ pbr̄m pn̄tabūt archiepiſcopobernardus.e ¶ Obuētiōes. Et ita vr̄ ꝙ debeāt hr̄e decimas illiusville. Sed ꝯͣ. xvi. q. i. qͥcunqꝫ. ⁊. c. eccīe. Nō ſūt ꝯͣria. ſedpapa hͦ fec̄ ex plenitudīe ptātꝭ. ⁊ hͦ iō qꝛ p̄t er ꝓuētus illius ville rector maioris eccīe poterat cōpetēter ſuſtētarivt .s. d̓r. ſed ep̄s hͦ facere n̄ poſſet niſi de ꝯſenſu rectorismaioris eccīe: qꝛ nō p̄t iura illiꝰ eccīe dar̄ alteri .sͣ. d̓ re.ec. nō ali. c. i. ⁊ ar. xvi. q. vl. ꝯſtitutū. ⁊. §. ſicut duo. Ginus tn̄ ꝯͣdicere vr̄: vt colligit̉ ex illo. §. ſic̄ duo. a ꝯͣri.ſu p̄cedentiū capl̓oꝝ: lꝫ poſſet dici ꝙ papa n̄ intellde decīs p̄dialibꝰ: ſꝫ d̓ obuētiōibꝰ alijs .ſ. oblatiōibꝰꝑſonalibꝰ decīs: q̄ dant̉ diebꝰ qͥbꝰ accedūt ad eccīaꝫ.ex mortuarijs ⁊ ꝯſil̓ibꝰ: qꝛ de iure cōi ꝑceptō decīaꝝ ꝑtinet ad parochialē eccīaꝫ .sͣ. d̓ deci. cū in tua. ⁊ ſi papͣ d̓ illis ītellexiſſet bn̄ exp̄ſſiſſet. ar sͣ. d̓ deci. ad audientiā. ſic̄expreſſit de obuentionibus. exp̄ſſiſſet de decimis. Ar. ꝯͣjͣ. de verb. ſig. cum inter vosd ¶ Honor .ſ. vt aliquid annuatim in ſignum ſubiectionis p̄ſtet̉. ar.s. de cenſibꝰ omnis aīa.e ¶ Acras. mēſura terre eſt. ⁊ eſt vulgare angloꝝ.f ¶ Diſtulerit. ⁊ patronus cum eo.g ¶ Moderandum. ad arbitrium ep̄i.Ehis cogi debēt. Si partē fabrice recipiāt. ar.x. q. i. decernimꝰ. ⁊. q. iij. vnio. imo certe ⁊ ſine illa ſi pn̄t vt colligit̉. s. de his q̄ fi. a ma. ꝑ. ca. c. vl.⁊ ar. xij. q. iij. pōtifices s. de teſta. cū ī officijs. ⁊ sͣ. e. c. i.vbi de hoc.
¶ Exemplo. qui alium inuitat ad quid faciendum:in ſe debet habere quod predicat. xxvi. diſ. vna tantum⁊ .xxv. diſt. primū. ⁊. ff. de neg. ge. ſi pup illi. §. vl. ⁊. ff. de fideiuſ. tutor. ff. ſi ſeruitꝰ ven. alteriꝰ. ⁊. lxi. diſ. miramurxlij. diſt. §. i. ⁊. xlviij. di. §. neceſſe.LD audiē¶C tiam. indulgemSed qͥd valet iſtainculgētia cū hͦ n̄poſſit ſine licētiadioceſani: qꝛ et hͦidē poterat: ſi tm̄lnīam ep̄i habuiſſet qͣꝫtū ad hͦ parum valet: niſi qꝛep̄s citius mouebit̉ ad cōſentiendū ⁊ ſi nō ꝯſentiret: faciliꝰ cōpelleret̉: ar. sͣ. de iur̄pa.nullus. ſꝫ in hͦ ꝓdeſt qꝛ hͦ face̓ potitclericꝭ īuitꝭ dumōeq̄ ibi vel alibi ꝓuidat eis al̓s eisinuit̉ hoc facere n̄poſſet. ſil̓is indulgētia eſt. .sͣ. de vſupal. extuaꝝ. ⁊ eſtop. arg. ꝙ papa n̄ītēdit alicui facer̄p̄iudiciū ꝑ ſuū p̄uilegiū de hͦ notaplura ar.s. e. cumdicat.¶ Ibi. ſꝫ hͦ vr̄ ꝯͣriū qꝛ hoīes diuerſe ꝓfeſſiōis ī eod̓officio n̄ dn̄t aſſociari. xvi. q. vl. noua. ⁊ s. de elec. cūcauſam argu. s. de poſtu. c. i. in fine. In ptāte iſtius epiſcopi erit. al̓s velit eis prouidere ibi vel alibi ſed honeſtius eſt vt eis alibi prouideat. ar. eſt hic ꝙ aliqͥs punitur ſine culpa: qd̓ eē non debet. lvi. di. ſatis ꝑuerſum. ⁊xv. q. vl. inuentū. Et hoc qͥdē regulare ē: ſed hoc facit papa ex ip̄a indulgētia. vt remoueāt̉ fauore religiōis. etē ſūma rō q̄ ꝑ religiōe fac̄. ff. de relig. ⁊ ſūp. fu. ſunt ꝑſone. ꝓpter quam multa fiunt. q̄ al̓s nō fierēt. jͣ. de apoſta.c. ij. ⁊ sͣ. de fi. preſby. c. i.m ¶ Nō poſſumꝰ. Sic ergo patet ꝙ rei q̄ nō eſt n̄ dat̉priuilegiū. Nō enī an̄ rō q̄rēda eſt qͣꝫ ꝑſona. ff. de iurecōdicil. qͥdā referūt. ⁊. ff. cōia p̄d. l. i. ⁊. jͣ. de de ſpō. īpu. addiſſoluēdū. ſic reſcriptū n̄dat ad lites q̄ nōdū ſūt. sͣ. dereſcrip. c. vl. vbi plures ꝯcor. ſūt ad hͦ. ar. ꝯͣ. ff. de ẜui. vr.predi. ſi ſeruituſ. §. futuro. Solue iſtud contrarium cūſuis ꝯcor. ⁊ dic ꝙ futuro edificio nō poteſt ſeruitus cōſtitui: vt ſtatim ſit ſeruitus. qꝛ non eſt cui ſeruiat. ſed aliqͥs pōt obligari ad eam ꝯſtituendam: cū fuerit edificium. ar. ff. famil̓ herciſ. heredes. §. an ea. ſtipulatio.Da. non alienandis. ſi. xxviij. diſt. de ſyracuſane. x. q. vl. c. vl. ⁊ sͣ. de re. ec. non alie. vt ſuꝑ. ſic etrex in ſua coronatione iurat regni ſui iura illibata ꝯẜuare .s. de iureiu. intellecto.o ¶ Deſtitui videret̉. trepidauit vbi non fuit timor.in hoc fcō videbatur p̄iudiciū fieri eccīe ſue: qꝛ parohia