Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCXXIv
Einzelbild herunterladen
 

calem aſſumpſit: eſt cogēdusª deferre habitū clericalēDe clericis reſidentibusin eccle­ ia vel prehenda.Ax concilio ſardicenſi.On liceat epiſcon po de ciuitate ſuatranſireᵇ ad aliam(manifeſta ē cauſaᵉ pro qua facere hoc attentat: cum nullus ſit inuentusepiſcopus qui ad minoremᵈde maiori ciuitate trāſiret.Leo quartus.Egeſtis: infra. In ſinodo anaſtaſius preſbyter cardi. ti. btī marcelli ab omnibusᵐ canoniceeſt depoſitusʳ eo parochiāſuam per annos qninqꝫ contra canonum inſtituta d̓ſeruit in alienis vſqꝫ hodie demoratur.Ax concilio lateranen̄.Uia nonnulli moduꝫ(auaritie non ponētesdignitatesᵍ diuerſaseccīaſticas plures eccīasrochialeſ ꝯͣ ſacroꝝ canonū īſtitutaʰ nitūt̉ acciꝑe: vt vnūoffm̄ vixi īplere ſufficiāt: ſtipēdia ſibi vedicēt plurimoꝝ: ne

id de ceteto fiat diſtrictius inhibemus. igit̉ eccīa vel eccleſiaſticū miniſteriuꝫ cōmitti debuerit: talis ad ꝑſonaratur: que reſidere in loco etcurā eius ſeip̄amᵏ valeat exexcere. Qd̓ ſi alit̓ actū fuerit receꝑit qd̓ ꝯtra ſacros canones accepit amittat: qui dederit largiendi poteſtate priueturˡ.I lex. iij. eboracen̄. archiep̄oElatum eſt nobis:cum in lateran̄. cōci.ſtatutum ſit: vt ꝑſonetali eccīe vel bn̄ficium eccleſiaſti cum conferatur: que reſidere in loco curam eius ſevaleat exercere. nōnulli ad eccleſias pn̄tati hoc ſe poſſe affirmant. ſꝫ efficere ꝯͣdicūtⁿ.īfra. igit̉ verba accipiēdaſint cum effectuº. tales ſi preſentati fuerint non debent admitti. admiſſi poterūt amoueriᵖ. niſi forte de lnīa ſuoꝝqprelatoꝝ vel ſtudio lr̄aꝝ velalijs honeſtis cauſis contigerit eos abeſſe. nec patrocinari debet eis appellationis diſfugiumʳ. ſi contra huiuſmodi intentionem decretiˢ fuerit

hoc eſt veꝝ: vn̄ dicas maxīe: vt .. e. iohānes. vbia ē cogēdꝰ. qꝛ licitū ē ei renūciat̉ huic p̄uilegiocl̓icali: nll̓m r̄cipiat bn̄ficiū eccīaſticū: vt dic̄On liceat. tranſire. ſine licentia decre. iohā.Idn̄i pape: vt. vi. q. i. ſi qͥs. al̓s ꝑderet habitamambitā .s. trāſinter corꝑalia etc. quāto. nec alij īferiores ſine lnīaſui ep̄i. s. de renū.admonet.c Cauſa .ſ. ambitio maioris dignitatis: eſt hicar. dubia ī melio ꝑtem interp̄tanda .s. elec. c.ij. Ar. ꝯͣ.. de re. iu.eſtote. et. ff. de redu. qͦtiens. l. ij.d Ad minorēnec tn̄ illd̓ eſt facienduꝫ: qꝛ qui creſcit: de minori admaius creſcere debet. xciiij. diſt. legimus. in fi. s. detrāſac. c. i.. lxxiiidi. c. geſta. ar. facilius enī diſpēſat̉:vt qͥs trāſeat admaiorē qͣꝫ ad pa vel ad minorēꝓpter maiorē vtilitatē s.. trāſac.licet.X geſtis.ab oībꝰ .i.Lomībꝰ approbātibꝰ ſuā depoſitionē qm̄ ſolpapͣ ip̄m depoſuitf Depoſitus .i.a dignitate ſua īmotꝰ eo monito legitīe: vt rediret.. eo. īter qͣttuor.. c. vl. al̓s debe̓t p̄uari qͣntūcūqꝫ vagabūdꝰ diſUia nōnulli dignitates. currat.. e. ex tue.Dignitas d̓r qn̄qꝫ q̄dā p̄rogatiua ī eccīa: alionoīe ꝑſonatꝰ appellat̉: vt. de reſcrip. ad aures... de p̄bē. de ml̓ta. Qn̄qꝫ .n. accipit̉ ſeculari p̄rogatiua. xxiij. q. v. adminiſtratores.. xliij. di. c. i. Inter ptāte accipit̉. ff. de offi. q̄ſto. l. vnica. ī pͥn. int̓dūordīe. iiij. di. deniqꝫ. qn̄qꝫ ꝯditiōe accipit veſtire dꝫfructuarios ẜuos ẜm dignitatē eoꝝ .i. ẜm ꝯditiōeꝫ. ff.de vſufruc. quēadmo. qͥs vtat̉. ſed ſiqͥd. §. i. De penaiſtoꝝ retinēt pl̓es dignitates: hēs.. de p̄bē. de ml̓ta.s. de elec. dudū. ij... e. conquerente. vincen.h Inſtituta. vt. xxi. q. i. totum.. x. q. iij. vnio.. xvi.q. vl. laicos.. lxxxix. di. ſingl̓a. eta.. te... e.i Uix. xv. q. i. pbr̄os.. C. de aſſeſſ. nemo. ꝯq̄rente. Per ſeip̄m. Hoc qͥdē ius cōe eſt: vt ī ea eccīa ī intitulatꝰ eſt: debeat deẜuire. xx. q. i. c. i.. lxx. di. ſcōꝝ.. lx.xi. di. c. clericos.. xci. di. eleutheriꝰ. qn̄qꝫ tn̄ in cāu p̄t qͥsẜuire vicariū: vt parochialis eccīa annexa eſt dignitati vel p̄bende.. de p̄bē. extirpāde. §. ꝟo.. c. expoſuiſti. Sūt āt q̄dā alios fieri pn̄t de iure: vt officiū

cleſia: niſi in caſibus: vt dixi: vt hic patet. ff. de ſo-inter artifices. s. de offi. dele. qm̄ apl̓ica. §. ij. arg. ij.ij. §. abolitio. quedā vero ſunt que peralios fieri vnīC. de cadu. tol. l. vna. §. ſin aūt.l Priuetur.. de p̄ben. de mulcta. s. de elec. in cūctꝭet ibi auget̉ pena dic priuetur eavice.Elatū.cilio. s. c.proximo.n Cōtradicūtipſo facto recedēdo ſcilicet.o Cum effectuNōta ꝟba cuꝫeffectu ſunt accipienda: de pe. diſ.i. §. hec aūt verba.. ff. nequiſ. e. quiin ius vo. vi. exi.ſi aliū. §. docere.ff. qd̓ qͥſqꝫ iu. l.i. §. aūt. C. cōia le.l. ij.. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente..xxiij. diſt. pſalmiſta. xvi. q. i. in canonibꝰ. ver. cuſtodes chartarū ⁊cͣ.ix. q. ij. īſtituti. Exquo enim intitulati ſunt. debent inbi perpetuo ꝑmarnere. lxx. diſt. ſanctorum.. lxxi. di.c. clericos.. xx. q.i. c. i.p Amoueri..de preben. quia intantum.. c. cumnon ignores. premiſſa tamen admonitione infra eo. inter.. c.vltimo.c. ex tue.q Prelatoꝝ. clericus enim ſine lnīa ſui p̄lati abeſſe dꝫ: ēt ex iuſta ſiue ſtudioꝝ: vt patet: ſin̄ alijsiuſtis cauẜ: puta ꝑegrinatiōis: de ꝯſe. di. v. oꝫ. vel negocijs ſuis. vij. q. i. pn̄tium multo minus abeſſer Diffugiū. ar. ꝯͣ. s. ap. ꝑuēit. ij. dꝫ ex iuſtaSo. loqͥt̉ eo hꝫ curā aīaꝝ. exp̄ſſe ꝓmiſit reſidēibi ſimplici bn̄ficio eo exp̄ſſe ꝓmiſerat reſidēibi tamen pendente appellatione per alium deẜuitur īeccleſia de beneficio illius. b.s Decreti. de hoc nota .s. e. c. ꝓxi.Raternitati. cōmendaticijs. lr̄e cōmendatiue ſiue dimiſſorie dicunt̉ quibꝰ clericꝰ dimittit̉ abſoluit̉ a ptāte ſui ep̄i ī quibꝰ ꝑhibet̉ teſtimoniūde vita ordinibꝰ illiuſ. De iſtis litteris ſatis hēs. lxxidi. c. primatꝰ.. c. extraneo. duobo. c. ſe. ſine iſtis litteris ep̄s dꝫ clericū reciꝑe alterius ep̄i: vt ibi dicitnec ordinare nec retinere: vt. lxxij. di. per totū. clericſine lnīa ſui ep̄i eccīam ſuā dimittere dꝫ.. de renu.admonet. Itē dicūt̉ dimiſſorie dant̉ appellantibus