I aūtª clerici tue iuriſdictōis ſiue in ſacris ordinibꝰ ſiue in īferioribꝰꝯſtituti fornicarias detinentniſi eas ad ſecūdā vel t̓tiā cōmunitōꝫ a ſe dimiſerint eaſdēd̓cēt̓o ꝯtēpturi: liceat tibi eoſeccl̓ijsᵇ vel eaꝝ portiōibꝰ ap. pꝰpoſita ſpoliareᶜ officio ip̄is nihilominꝰ int̓dicto. Lucius. iij.Eſtra duxit deuotio inEquirendū: ⁊ īfra. Alicūbi d̓r nullus audiat.miſſam ſacerdotis quē ſcit indubitāter cōcubinā hr̄e. alibiꝟo legit̉: nō pōt aliqͥs quantūcunqꝫᵉ pollutꝰ fuerit: diuina polluere ſacramenta: quepurgatoria cunctaꝝ cōtagioonum exiſtunt. Qualiſcunqꝫenī ſacerdos ſit: que ſunt ſcācoinquinari non poſſunt. Sumite ergo ab omni ſacerdotechriſti miſteria: quia omnia īchriſti fideᶠ purgantur. Ceterumᵍ aliud eſt crimen notoriumʰ: aliud occultum. Notorium diffinitur de quophr̄ canonice cōdemnat̉: Occultūqd̓ ab eccīa toleratur. Ceterum aliud eſt quādo crimennotorium nō diffitet̉ˡ pbr̄ velde ipſo eſt canoniceᵐ condēnatusⁿ. Alid̓ eſt pene occultūquod ab eccleſia toleratur.Item aliud eſt a talium offi-
cijsᵈ abſtinere: vt peccādi licentia ceteris auferatur. ⁊ huiuſmodi ad penitentie fructūtrahantur. atqꝫ aliud ſi taliūᶜtanqͣꝫ in fornicatione iacentium talia miniſteria reſpūantur. Sine dubitatione itaqꝫteneatiſ. ꝙ a clericis ⁊ preſbyteris quanqͣꝫ fornicarijſ. quādiu toleranturᵖ nec habent operisq euidentiam licite diuina miſteria audiantur et aliarecipiantur ſacramenta eccleſiaſtica.Innocentius tertius exonen̄.epiſcopo.Ua nos duxit fraternitas ꝯſulēdos ſi de cleri7cispublice cōcubinashabentibꝰ. qui qn̄ a te ꝯueniunturʳ ſe eſſe concubinariosdiffitētur. nec apparet ꝯtra eos legitimꝰ accuſator. credendū ſſit teſtimonio bonoꝝ viroꝝ int̓ qͦsᶜ viuer̄ dignoſcunt̉.Nos igit̉ cō. t. t. r. ꝙ ſi crimē eoꝝ ita publicū ē. vt merito debeat appellari notoriū. ī eo caſu nec teſtꝭ nec accuſatorʰ ē neceſſariꝰ. cū hꝰi crimē nll̓a poſſit t̓giuerſatōe celariˣ. Si ꝟopublicū ē n̄ ex euidētiaʸ ſꝫ ex fama. ī eo cāu ad ꝯdēnatiōꝫ eorſola teſtimōia n̄ ſufficiūt. cū n̄ſit teſtimōijsᶻ ſꝫ teſtibꝰ iudi cādū. Sꝫ ſi d̓ cl̓icꝭ ip̄is tal̓ hēat̉
tiōis. ⁊ ſuſpēſiōis: al̓s n̄ hētur ꝓ abſoluto. jͣ. de ſē. ex. cūꝓ cā. ⁊ sͣ. d̓. of. or. ex ꝑte al̓. lr̄e eēnt ſpetrate tacita ꝟitate: vn̄ n̄ valerēt. sͣ. d̓ reſcrip. ſuꝑ lr̄is. ⁊. c. dilectꝰ.¶ Iāt portiōibꝰ. cū hēant ꝑtē ī eccīa p̄bendata.¶ b ¶ In eccleſijs. cum ſunt prelati illarum.c ¶ Spoliare. q̄ſpoliatō ꝑpetua intelligit̉: ex qͦ ſin̄ tēporis p̄finitiōe h̓d̓r. C. d̓ penis. ẜuꝰSꝫ ꝯͣ vr̄. s. eo. ſic̄.vbi pꝰ admonitōnē ſuſpēdūt̉ an̄qͣꝫpͥuēt̉ eccl̓ijs. ⁊ hicſtatī pꝰ admonitiōꝫ ſpoliāt̉. So. hͦītellige ẜm illd̓ vtprīo ſuſpēdāt̉ etſi ſen̄ correxerintſpoliēt̉: ſꝫ certe deiur̄ fit qd̓ hͦ d̓r: qꝛſi ſen̄ corrigūt pꝰtrinā admonitōꝫrecte pn̄t ſpoliaribeneficio: ⁊ ꝙ ibiſuſpēdūt̉: ītelligoꝙ fiat ex gr̄a vtſic expectētur adhūc. b.Eſtra duExit. nullꝰ ⁊eq̄ter hę. ¶ Quātūcūqꝫvt. xxv. q. vl. c. vl.vſqꝫ ibi certū.f ¶ Ia fide xp̄i. i.ꝑ fideꝫ xp̄i. hucuſqꝫ ſūt ꝟba capl̓iqd̓ inducit. t.6 ¶ Ceteꝝ. h̓ īcipit vndere diſtinguēdo int̓ crimēnotoriū ⁊ occl̓tūh ¶ Notorium.ad ītelligētiā eoꝝq̄ h̓ dicunt̉ no. ꝙalid̓ ē famā: alid̓māifeſtū: ⁊ aliudnotoriuꝫ. Famaſic ꝯſueuit deſcribi. Fama eſt illeſedignitatꝭ ſtatus vita ⁊ moribꝰ cōprobatꝰ ⁊ in nullo diminutus. ff. de var⁊ extraor. cogni. l. cognitōeꝫ. §. eſtimatio. ⁊ qͥ talē famānegligit: crudel̓ ē. xij. q. i. nolo. Fama vero qn̄qꝫ ex ſciētia qn̄qꝫ ex ſuſpitōe ꝓcedit. qn̄qꝫ ex certo auctore. qn̄qꝫex incerto. de cōſe. di. iiij. ſcm̄ eſt. Manifeſtū d̓r qd̓ ex ſcientia ⁊ certo auctore ꝓcedit. ⁊ qd̓ pōt ꝓbari. ff. de teſtafa. poſ. her edes palā. ⁊. xij. q. iij. eoꝝ qͥ accuſant̉. Idē ētqn̄qꝫ d̓r occultū qd̓ p̄t ꝓbari. C. de ap. eos. §. ſiqͥs āt. Sꝫ⁊ māifeſtū d̓r qn̄qꝫ de qͥ ꝯſtat ꝑ ꝯfeſſiōem vel ꝓbōem l̓ꝑ euidētiā facti. jͣ. de ver. ſig. cū olī. ſꝫ tale māifeſtū potiꝰd̓r notoriū. jͣ. e. c. vl. Circa notoriū diſtingue. Alid̓ ē notoriū facti: aliud iuris alid̓ p̄ſumptiōis. Notoriū factieſt: qd̓ ita exhibet ſe ꝯſpectui hoīm ⁊ nulla p̄t tergiuerſatiōe celari. jͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. c. vlt. ⁊ de tali hic intellige in qͦ nullus auditur appellans. s. de ap. cum ſit romana. in fi. ets. peruenit. ⁊ in tali notorio creditur ſimplici officiali.
iiij. q. iiij. §. aliquando. nec requiritur ſcientia omniuꝫſed plurium. vt quando omnes admiſſum ſcelus proclamant. vt. ij. q. ī. c. ſcelus. ⁊. c. de manifeſta. Notoriuꝫiuris eſt de quo aliquis ꝯdemnatur vel eſt in iure ꝯfeſſus. vt hic. ⁊. ff. de ſta ho. l. vl. ⁊. ff. de re iudi. res iudicata⁊. jͣ. eo. c. vltimo. ⁊in hoc notorio qn̄qꝫ requiritur probatio ſi negetur.s. de re iudi. ſicut.Notoriuꝫ p̄ſumptum. vt pater nitas filiatio. ff. de īius vo. quia ſemper. ⁊ s. de fi. preſby. conquerente.⁊ cōſanguītas d̓rnotoria p̄ſumpta. jͣ. de diuor. porro. §. i. Qd̓ aliqͥsſit filiꝰ alteriꝰ: nōpoſſet vere ꝓbariff. de ꝯdi. ⁊ demō.lucius.l ¶ Condēnaturhoc eſt notoriumiuris.k ¶ Occultū. qd̓nō habet vindictāqꝛ latētia peccatavindictā nō hn̄t.xxxij. q. v. chriſtiano. ⁊ tādiu reputat̉ occultū: licetplures ſciant: qͣꝫdiu ab eccīa tolerat̉: vt hic dicit. ⁊xv. q. vl. c. vl.l ¶ Nō diffitet̉.imo ꝯfitet̉ in iure⁊ ſic ē notoriū iuris. Et ſic duobꝰmodis d̓r notorium iurꝭ ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ ſnīam. jͣ. e. c.vl. vt d̓r in notula ad intelligētiā.⁊ hic.m ¶ Canōice cōdēnatꝰ. ī qͦ cāu nl̓lus debet audire officiū illiꝰ. qͦ etiā cāu loqͥtur prima auctoritas. nullus audiat ⁊c̄.n ¶ Occultū. hic diſtinguitur prout ſequitur.o ¶ Caliū .ſ. qͥ pene occulti ſunt ſeu ab eccleſia tolerati. ab officijs talium abſtinere bono zelo: vt per hoc adpenitētiā reuertat̉: ꝑmittit̉: ſed ex ꝯtēptū abſtinendūnō eſt: qꝛ lꝫ ī fornicatiōe iaceāt: nō ſūt ꝯtēnendi vt ſeq̄tur: aliud eſt ſi tanqͣꝫ iacētiū ⁊c̄. qꝛ illd̓ nō licet.p ¶ Tolerantur. in quo caſu loquitur ſecunda auctoritas: non poteſt aliquis ⁊c̄.q ¶ Operis euidentiā. hic explicat notoriuꝫ facti inqͥcalu ⁊ duobis premiſſis .ſ. cum ſunt ꝯdēnati vel ꝯfeſſiin iure officia ip̄oꝝ ſunt reſpuenda. jͣ. e. c. vlt.Ua nos. conueniunt̉. id eſt interrogantur.g ¶ Teſtimonio. ſimpl̓r dato ſine iuramētot ¶ Inter qͦs. ⁊ iō magꝭ p̄ſumit̉: ꝙ vitā illoruꝫ