ſed ꝑtes vt in aliquosª n̄ valde remotos cōueniāt ꝑ eūdeꝫiudicē dn̄t cogib: corā quibꝰ ſicā ſuſpitōnis infra terminūꝯpetētē ꝓbata n̄ ſuerit. tūc demum aucͣtate ſua iudex vtet̉:Quod ſi coram ipẜ cā ſuſpitōnis ꝓbata fuerit cāe cognitōiſuꝑſedereᵈ tenebit̉ recuſatusip̄a nāqꝫ rō dictat ſuſpectiᵉ etinimici iudices eē non dn̄tIdemN ſit deferēduꝫ ap. illiꝰquem aduerſarius d̓ expoliatōe poſt ap. ltīme īterpoſitam ſibi factam ꝑatuseſt incōtinētiᶠ ꝯuīcere. nos duxiſti ꝑ tuos nūcios ꝯſulēdosReſpondemꝰ ꝙ cum in eo puniendus ſit in quo deliquit: qap. d̓ferre neglexerit ſe bn̄ficōreddidit ap. indignumᶠnnocentius. iij. illuſtri regifrancorum.3Ouit ille q̄ nichil ignorat. ⁊ īfra. Pretea inter

dicti ſnīam card̓. n̄ ediditʰ ſpotius publicauitⁱ nec fuit dictator ipſius ſed verius executor. Unde cū ẜmᵏ ius ab executoribꝰˡ appellari non poſſit.niſi forſan modumᵐ excederent in exequendo: nos etiaꝫin litteris ſuper hoc directꝭ adip̄m ap. curauimus obſtacl̓minhibere appellatōni ab eo interpoſite non fuerat deferendum. De ſuſpitōis aūt obiectu lꝫ eum merito tibi ſuſpectum non fuiſſe credamus nōtamen ⁊ ſi fuiſſet ꝓpter appellatōem interpoſtiam ab eo deſiſtere debuiſſetⁿ ad qd̓ non ꝓprio motu ſed noſtro potiusp̄cepto ꝓceſſitIdemEpe contingit ꝙ cū adInoſtram audientiā appellatur propter deſectum ꝑtis alteriusᵇ: neqꝫ perſe neqꝫ ꝑ reſponſalem idoneūap. interpoſitā ꝓſequentis vel

reputari. jͣ. e. cū ſpāli. ſicut in appell̓one. jͣ. e. vt debituſ. ⁊ fecuſatō dāda eſt in ſcriptꝭ. s. de ꝓba. qm̄. ⁊ an̄ litem ꝯte. debet ꝓponi cum ſit dilaioria. iij. q. iij. offerat̉. ⁊ s. de re iud̓.inter monaſteriū. ⁊. C. de iud̓. aꝑtiſſimi. vel ſaltem. jͣ. t̓minuꝫ ſtatutū a iudice ad dilatorias ꝓponēdaſ. s. d̓ except̓.paſtoralis. niſi exnoua cā ſuꝑueniēte poſt li. ꝯte. ꝓpōinon p̄t. sͣ. de off. dele. inſinuāte. ſcd̓ꝫleges poteſt ꝓponivſꝫ ad. xx. dies. vtin p̄d. auc. offerat⁊. C. de ſen. ⁊ interlo. o. iu. aūcͣ. ⁊ conſeq̄nter. cā ꝟo ſuſpitōnis coraꝫ arbitris a ꝑtibꝰ electis eſt ꝓbāda.s. d̓of. dele. ſuſpitōis.⁊. jͣ. e. cum ſpāli. ets. de fo. ꝯpet̓. licꝫ. i.Cā vero recuſationis non ꝓbata delegatus in cā ꝓcedat. ea ꝟo ꝓbataſuꝑſedere dēt iudex ne amplius intromittat. cuꝫ apparet ip̄m nō hr̄eiuriſditōnem poſtꝓnunciatiōem arbitrioꝝ in ordina.rio ſecus eſt. qꝛ poteſt ꝯmittere cāmillam ꝑſone nō ſuſpecte vel illā cāmremittere ad ſuꝑiorē. jͣ. e. cum ſpāli.⁊ ibi de hoc ēt īuitꝭꝑtibꝰ qd̓ non pōtde legatus vt ibi notatura ¶ In aliqͦs .i. arbitꝝ vel arbitros. an tales veri arbitridicant̉ dc̄m eſt. s. de of. dele. ſuſpitōnisb ¶ Dn̄t cogi. ar. ꝯͣ. ff. de iud̓. ſi qͥs ex aliēa. ſꝫ ibi dubitat̉an̄ iudex ſit hic aūt n̄. cū ꝯſtat de iuriſditōe ſꝫ p̄tēdit̉ r̄tuſatio. lau.c ¶ Terminū ꝯpetētē. terminū iſtū non iudex ſꝫ abitriſtatuere dn̄t. s. de off. del̓. ſuſpitōnis. Hodie vero debet iudex aſſignare terminum vt in dec. īno. iiij. ltīma. in hoc ē.ti. ber.d ¶ Euꝑſec ere. ꝯͣdicit. l. qꝛ lꝫ iudex delegatus recuſeturpoteſt cām alij delegare. C. de iud̓. cum ſpāli. ibi non ꝓbatur cā ſuſpitōnis. ſed allegata ſuſpitōe delegat̉ cā alij. etqꝛ non grauat̉ in aliqua ꝓbatōe ꝑmittit̉ a lege vt delegatus alij deleget. ſed hic neceſſe hꝫ ꝓbare cām ſuſpitionis. ⁊ ideo quia in hoc grauat̉ releuat̉ ꝓbata ſuſpitione.amplius non ꝯmittat īuito recuſatore. ⁊ nos aliud ẜuamus ẜm canones. certe lex illa n̄ dicit ꝙ ꝯmittere poſſitcām. ⁊ ſic non ꝯͣdicite ¶ Suſpecti ⁊ immici. ſic. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti. ⁊. C. d̓ iud̓.☞aꝑtiſſimi. bN ſit incōtinēti. ſꝫ qͣl̓r intelligis illud īcōtinēti2an vſꝫ ad triduū. C. de er. aduo. l. vl. an ſn̄ int̓uallo. s. de teſti. cog. p̄terea. ⁊ s. de elec. qꝛ ꝓpter. ⁊ s. de re. ſpo.lrāe. ⁊ s. de teſti. veniēs. ij. an qͣꝫcito poteſt. ff. de ſta. liber. ſipeculium. §. vl. ⁊. ff. ad trebel. l. ij. §. ꝯfeſtim. So. hoc pōt ꝯmitti arbitrio iudicis vt dixit ala. Ego dico ꝙ hic ſupple

Duit. illenō ediditſꝫ dn̄s papatulit ſnīam illam.i ¶ Publicauit. ſic ⁊ achacius non fuit dictator noui ettoris. ſed veteris īmitator. xxiiij. q. i. achatius. ⁊. xij. di. p̄ceptꝭ. ⁊. jͣ. de feu. c. ij. ſimile. jͣ. de priuile. quia intentōis. quienim rem perducit in lucem potius rem declarat. qͣꝫ aliquid noui faciat. ff. de acquiren. re do. adeo quidam. §. fiqͥs in fi. ff. de teſta. heredes. §. i. ff. ſi ſer. ven. ſicuti. §. diſcāt.al̓s ſed querit̉k ¶ Scd̓m ius. tā canonicū qͣꝫ ciuile. s. de re iud̓. ꝙ adſultatōem. ⁊. ij. q. vi. §. ſunt quoꝝ. ꝟ. ab executore. et. C. qͥrum. ap. n̄ reci. l. ab executore.l ¶ Ab executoribꝰ. hoc intelligēdum eſt de mero executore qͥ nll̓am hꝫ cognitōnē. ſed tm̄ executōꝫ. s. de of. de. paſtoral̓. §. qꝛ ꝟa. vbi de hoc. ⁊ s. ti. ꝓxīo. decetero. talis fuitiſtem ¶ Vodū excederet. ſic. s. ti. ꝓx. ꝙ ad ꝯſultatiōeꝫ. vbide hoc.n ¶. Debuiſſet. Ex hoc vid̓r ꝙ ſic̄ non poſſet appellari amero executore ita non p̄t recuſari.s. e. ſuꝑ eo. ⁊ c. ij. §. iij.ſed ſi non eſſet merus executor bn̄ poſſet appellari ab ipſo ⁊ r̄cuſari. io. Sꝫ vr̄ potiꝰ dicēre lr̄a iſta ꝙ ſi qͥs appellata ſuſpecto ꝙ ꝓptea n̄ dēat dimittere qͥn ꝓcedat. qꝛ ẜmorecuſatō eſt ꝓponēda. ⁊ ſi iudex illā n̄ admittat ſi ſit iuſtatūc eſt appellādū. qꝛ tūc ip̄ꝫ grauat. ſuſpitō em̄ ꝓponēdaeſt ẜm formā illius dec. s. e. ti. ſcd̓o requirꝭ. ⁊. jͣ. e.T cū ſpeciali. b.¶ Epe ꝯtingit. alteriꝰ .ſ. appellantis

num eſt maxime. qꝛ idem eēt fi ꝯgruo tꝑe hoc ꝓbaret. qꝫfruſtra auxilium legis implorat qͥ ꝯmittit in legem .s. eꝯſtitutis. ⁊ s. de ele. bone. ⁊. ff. de mino. auxiliū. in fi. ⁊ hiexp̄ſſe d̓r niſi ip̄e ſponte ſe obligaret vt hoc ꝓbaret in cōtinēti. qꝛ poſſet renūciare iuri ſuo. ſi. s. de reſti. ſpo. c. i.g ¶ Indignū. nūqͥd ille qui non detulit appell̓oni invnā cā. repelli dꝫ īalia a bn̄ficio appellatōīs. ar. ꝙ ſics. d̓ excep. cū eccīaſtice. ⁊ s. de ele. bone. in fi. ⁊. jͣ. de vſu.qꝛ fruſtra. ff. quodquiſqꝫ iuriſ. l. iij. §hec pena. Rn̄. n̄ dꝫin alia cā ab illol̓ab alio repelli. etſufficit ꝙ ſeml̓ punitus eſt. ar. s. deele. cum in cūctis.§. clerici. ⁊. c. cū virton̄. Et hic hēs ꝙquis punit̉ in eolquo deliqͥt. ſic. jͣ. deiurepa. paſtoraliſ⁊ s. de tep. or. lrās