eius ē ab eodē iudice deferendum dē zamorien̄. ep̄oUm ꝑati eſſemꝰ tuas4petitōnes admittere .i.diaco. card̓. oliꝫ ap. ſe.ꝓpoſuit: ꝙ cum ad eius vocationē ꝯtepſiſſes accedere in ꝑſonam tuā excōitatōis ſnīamꝓmulgauit. ⁊ infra. Cunqꝫ .n.canonicus iacobi firmiter aſſeueraret ꝙ in legatōe regiseſſes ⁊ ideo non potuiſſes advocatōnem predicti cardinalis accedere. cardinalis econtra aſſeruit ꝙ non in legatiōeregis ſed in ſalamantina eccleſiate ſuusᶜ nuncius inueniſſꝫ⁊ infra. Nos veto attendētesꝙ te non decuit contenere obtentū ap. ad vocatōnem venire legati precipimus quatenvel in perſona propria: vel pernuncios idoneos ap. te cōſpectui repreſentes innocentiamtuam ſi poteris oſtēſurusᶠIdem cantuarienſi archiepiſcopo¶¶ D hec. ⁊ infra. Pret̓eade his q̄ iuramētū preſtant ꝙ eccīe ſtabunt iudicō ⁊

poſtea appellantᶠ id tua ſollicitudo prouideat. vt eos ſeruare quod iurant. vel infraᵍ quadraginta dies poſt appel lationem interpoſitam iterᶻ arripere ad ipſam ꝓſequendamⁱ cōpellas. dem carnotenſiepiſcopoUeſtioni quam facis:vtrum appellatiōi illiꝰſit deferendūᵏ qui ſic̄moris eſt p̄ſtito iuramēto abſolui meret̉. ⁊ anteqͣꝫ eī mādetur aliquod vel mandato recepto cā ſubterfugij appellauitrn̄. ꝙ appellatōni que iuramēto eius debeat derogare noneſt in aliquo deferēdum. ſꝫ ſtatim erit in eandē reducēdusſententiam: que donec mandatum ſuſceperit ⁊ ſuſceptuꝫpro poſſeᵐ fuerit proſecutusdebet firmiter obſeruari.Idem vintonienſi epiſcopReteaea de his qui adſedem ap. appellant etpoſtea grauiaⁿ committentes: ſe dum cōueniunt̉ appellatōe tuent̉ duximꝰ r̄ſpon-

ē. c. ij. vbi n̄ admittit̉ ẜm ꝙ dic̄ hic in vna cā ſoluit ꝯͣ. ibiloquit̉ de gnaͣli appell̓one q̄ ſit in qͣlibet cā ſed nec iſtud tꝫqꝛ cā ꝓbabil̓ ſꝑ eſt exponēda al̓r n̄admittit̉ appell̓o ſiuegeneralis ſit ſiue ſpecialis. jͣ. e. vt debitus. ⁊. c. cum ſpāli. §porro.Om ꝑatiproml̓ga-uit ꝓpt̓ cōtumaciam. vt. xi.q. iij. certum. et. s.ē. ſi duobꝰb ¶ Regis. arg.excuſarꝫ eū auctoritas regis ſi in legatōe regis īuentfuiſſet. ar. xviij. di.ſi ep̄s. lxiij. di. ſalonitan e. ⁊ in auctꝭ.qūo ⁊ qn̄ oꝑ. ep̄oſ§. illud. col. i. xxiij.q. vl. quo auſu. ⁊. crep̄henſibile. xxv.q. i. omē. ⁊ xij. q. ij.qͥcunqꝫ militumSo. ſi mādatū regis p̄ueniat mandatum cuiuſlibetp̄lati poſt dn̄m papam tūc regi obtēperādum eſt. ſi abip̄o teneat regaliaxxiij. q. vlti. §. ecceQd̓ ſi papa vocateum poſtea exēplopetri relictꝭ oībꝰ regalibꝰ ſeqͣtur p̄paꝫvn̄ iſteēt ſi fuiſſetibi debuit veīre adcardīalē exemplopetri qͥ viceꝫ papegerebat. xciij. di. c.vl. xciiij. di. c. i.c ¶ Suus nūciꝰ.ar. ꝙ ſimplici nuncio credēdū eſt. ētin alteriꝰ p̄iudiciū. ff. de rebꝰ eoꝝ qui ſub tutꝭ. vel cu. l. magis. §. illud. Ar. ꝯͣ. s. de of. de. prudentiā. qꝛ d̓r ibi ꝑ certumnunciū lrātorie deſtinatū. ⁊ vni teſti in alterius p̄iudicium credi non dꝫ. sͣ. de teſti. veniēs. i. ⁊. c. lꝫ. nuncio tn̄ publico iurato fidel̓r exeqͥ officiū ſuum bn̄ credit̉ circa citatōnes al̓r n̄ crederet̉. ar. s. de p̄ſump. illud. s. de p̄ſcri. ad audientiā. ⁊ ar. p̄dicte. l.d ¶ Obtētū appell̓onis. ⁊ ſic duplici defenſiōe defendebat̉ iſte. auctoritate regis ⁊ ꝑ appell̓onem qꝛ nemo ꝓhibetur pluribꝰ defenſionibꝰ vti. ff. de excep. nemo. ⁊ sͣ. de p̄ſcrip. auditis. Preterea ſi appellatō tenuit et cardinalisſciuit illum appellaſſe ſnīa cardinalis non tenuit. s. eo. ſiduobꝰ. Quare ergo papa non admittittalē appell̓oneꝫ.quia non conſtabat ꝙ appellaſſet. vel qꝛ iuſta fuiſſet appellatio licet allegaret. ⁊ potius debuit credi cardinali etnuncio qͣꝫ illi qui hoc tantum allegabat. ⁊ preterea debuit ire ⁊ allegare priuil̓m ſuum. ff. de iud̓. ſi qͣs ex aliēa. ⁊ se. ſi duobꝰ. maxīe ſi in ſua legatōe īueniebat̉. ff. de iu. om.iu. l. vl. ar. a ꝯͣ. ſenſue ¶ Oſtenſurus. Sed quare papa mandat ꝙ veniat adcuriam cum card̓. excipiat ꝯͣ eum vt videt̉ ꝑ id quod dic̄in prin. ꝑatus erat petitōes illius admittere. ſed ꝑ exceptōnem repelli tm̄ debuit non puniri. s. de or. co. c. ij. Car

dinalis non excipiebat etiam ſimpl̓r. īmo denunciabatdn̄o pape ꝯͣtumaciam ſuam ⁊ excōicatōem ſuam vr̄ ind̓puniret̉ ⁊ repelleret̉ a petitōnibꝰ ſuis tanqͣꝫ excōicatꝰ. q̄re papa ip̄m non audiuit ꝓpter excōicatōem ⁊ ꝓpter ꝯtumaciam ⁊ ꝯtēptum ſe. ap. vocat ip̄m ad apo. ſe. jͣ. d̓ accu.veniens. in fi.. Dhec. etxpoſtea appellāt. Sꝫqͣre non compellūturp̄ciſe etiaꝫ ſtāeuidicio eccl̓ie ſcd̓ꝫꝙ iurauerūt. iō n̄compelluntur. qͥagrauabant̉ al̓r nōadmittit̉ hodie appellatō. jͣ. e. vt d̓bitus. et ideo nō vr̄deſerere iuram̄tū.cum ex iuſta cā dimittat illd̓. ff. q̄ ſatiſda. eo. l. vl.g ¶ Infra. xl. nōartat̉ad hͦ niſi ẜmꝙ viſum fuerit iudici. vt. sͣ. e. cuꝫ ſitromana.h ¶ Iter arriꝑe.hic prefigitur terminus ad iter arripiēdum. ſic. s. e.perſonas. vbi dehoci ¶ Proſequendam. contra. jͣ. e. c.ꝓxio. ſed ſoluituribiUeſtionideferēduꝫ9 8. C. ꝓI. ꝯibi iuſta de cā appellauit. hic cauſaſubterfugij vt lr̄adic̄. ⁊ lr̄a ſoluit ꝯͣ.vel ſic intellige diuerſitatem iſtaꝝ dec. ibi iurauit ſtare iudicō eccīe. qꝛ propter ꝯtumaciam fuerat excōicatus. ⁊ lꝫ appellet ex cā ꝓbabili iudicō ſtare intelligit̉. qꝛ facit quod ius ſibi ꝑmittit. jͣ. e. vt debitus. ar. ff. iudi. ſol. l. cum apud. et. ff. rem ra.ha. l. iij. §. falſus. hic erat excommunicatus ꝓ aliquo d̓licto in quo iacebat. quia forte idem detinebat vxorem alterius. ⁊ ſuper hoc iurauit ſtare mandatis eccleſie. ſꝫ ſtatim ante mandatum vel mandato fatto ꝙ illam vltiuſdimitteret incontinenti appellauit. tali appellatiōi noneſt aliqͣtenus deferendum. qꝛ p̄iudicat iuramēto ſuo. ethoc ſatꝭ poteſt colligi ex ip̄a lr̄a. vbi dicit appellatōni queiuramento eius debeat derogare. quia ſine iuramento tali appellatōni non eſt deferendum per quam in ſua iniqͥtate remaneat. jͣ. c. ꝓx. ⁊ s. e. conſuluit. ⁊. c. cum ſit romana. in fi.l ¶ Reducēdus. ſic. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ꝟſus fi. s. de off. or.ad reprimendam. in fi. Sed nunqͥd iteꝝ recipiet̉ iuramētum ab eo ſtādi mandato eccīe cum iaꝫ ſemel deierauit.Lau. dixit ꝙ ſic. ⁊ eſt ar. optimum. s. de ma. ⁊ obe. cum ineccleſijs. ar. contta. xxij. q. v. paruuli. ⁊. vi. q. j. quicunqꝫ. ⁊s. de p̄ſump. lrās. ſe dibi non admitut̉ ad iuramentumvt poſſit teſtificari ꝓ aliquo in obprobrium ipſorum qperiuri ſunt. ſic. s. de teſti. teſtimonium. Item ar. ꝯͣ. ij. q.