Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CLXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

ꝑte litis opponere minīe ꝓhibet̉. qd̓ ē in hac exceptōe ſpāliter obẜuādū. ne qͥſqͣꝫ ī ꝑiculūaīe ſue excōicato cōmunicarecogat̉. quiª ſi eāᵇ omiſerit vtactor laboribꝰ ⁊ ſūptibꝰ fatigetur. in expēſis ē legitimis ꝯdēnādusᶜ Excōicatus aūt publice ⁊ ſi hmōi exceptio nō opponit̉. nihilominus ē officioiudicis repellēdus. IdemDuerſario tuo ꝑ iudicē abſoluto. qm̄ tēporemote litisᵉ re petitamab ip̄o ſine doloᶠ deſierat poſſidere. ſi eam modo poſſideattibi petēti denuo rei iudicateexceptio n̄ obſiſtat. Idē.Enerabi lem. f. .n. ar̄epixſcopū narbonen̄. q̄ a iudiciho ex ſufficiētiᵍ gra-

uamīe ad ap. ſe. appellans. advos ſuꝑ appellatōe ſua nr̄aslr̄as reportauit. ⁊ſi ex cāis alijſtꝑe īpetrati reſcriptiʰ vīculofuerit excōicatōis aſtrictꝰ. de q̄bus ibi mētio nō habet̉. ad ꝓſequēdā ꝑ eaſdē lr̄as appellatōem p̄dictā decernimus admittēdū. qꝛ nihil excōicato appellare ꝓdeſſet. ſi nonⁱ poſſetappellatōem ſuā ꝓſequi ⁊ ſuꝑea lr̄as impetrare.De p̄ſcriptōibꝰ.Ex concilio aphricano.Lacuit. vt ſi qͥſqͣꝫ aliquem locū ad catholicā vnitatē cōuerterit. ſi eū ꝑ trienniūⁱ nemine repetēte tenuerit. vlterius ab eo non repetat̉. ſi tn̄ ꝑ ipſum trienniū fu-

poſtlitē ꝯteſt. aut etiā poſt terminū ſtatutū ad delatorias ꝓponēdas ꝓponi nō pn̄t .s. e. paſtoralis. niſi de nouoorta fuerit. vt ibi dr̄. ⁊ sͣ. de of. dele. inſinuāte. Dilatoria ſolutōis an̄ lit. ꝯtēſ. ꝓponi dꝫ. ſꝫ ꝓbanda ē poſtqͣꝫ actor fundauerit intētōem ſuā. C. de ꝓba. exceptōem. etiij. q. vi. §. exceptōnē. ⁊ qn̄qꝫ p̄t ꝓponi ēt in cā appellatōnis .sͣ. de fide inſtru. cū ioannes.C. de excep. ſiquidē. exceptio veroꝑem p̄toria ꝓponi p̄t qn̄cūqꝫ anteſnīam ſiue ēt āt eqͣꝫ ſit in cā ꝯcluſū⁊ p̄t etiā ꝓteſtariante lit. ꝯtēſ. vt h̓⁊. C. de excep. exceptōem. ⁊. jͣ. d̓ p̄ſcr̄.auditis. ⁊ sͣ. de teſti. c. d̓ teſtibꝰ in fi.⁊ poſt ſnīam in cāappellationis. C.ſen. reſcin. nō poſl. ij. Eſt ⁊ alia dilatoriā q̄ ꝑtim accedit ad naturā vere dilatorie ⁊ ꝑtīad naturā ꝑēptorie. ſicut ē exceptōexcōicatōis qꝛ ꝓponi p̄t qn̄cunqꝫ⁊ ante lit. ꝯtē. ⁊ ētpoſt ſententiam ēt ſi nō appellaret̉. qꝛ qn̄qꝫ facit retroiudiciū nullū. vt hic ⁊. jͣ. de re iudi. ad ꝓbandū. ⁊ vere dilatoria ē. qꝛ ea ꝓbata iudiciū ſiue ꝓceſſus ē nullus. ſedactio remanet ſalua. vt in p̄dicta decre. ad ꝓbandū.qꝫ tn̄ n̄ facit iudiciū nullū. vt ī decre. pia. vt dr̄ in no⁊ ē ſpāle in hac exceptōe ꝓpter ꝑiculum aīe. vt lItē quodāmō ſil̓is ē huic exceptio falſi ꝓcurato⁊ illa p̄t ꝓponi qn̄cūqꝫ ēt pꝰ ſnīam s. de ꝓcu. in⁊. C. e. ti. licet.a Qui ſi eā omiſerit. Nota qͦddā ſpāle ī hac excqd̓ in alijs nō ſeruat̉. qꝛ ſi ex certa ſciētia illā omittahilominus p̄t eā opponere qn̄cūqꝫ poſtea. ſꝫ in alijsē ita. s. de offi. dele. inſinuante. ⁊. jͣ. de re iudi. īter. ⁊. iij. qv. qꝛ ſuſpecti puniunt̉ tn̄ in expēſis litis ꝓpter dolū ſuūEſt hic ar. manifeſte ꝙ nemo iuri publico p̄t derogareſeu denūciare .s. de foro cōpe. ſi diligenti. vbi de hoc. ⁊ sͣ.de fer. c. vl. ⁊ ar. jͣ. de ſen. ex. c. ꝯtingit.b Cōdēnandus. ēt ſi excōicatō ꝓbata fuerit ⁊ ꝓceſſꝰhītus nō valebit. ⁊ hoc innuit lr̄a iſta. vt actor labori bꝰ⁊ ſūptibꝰ fatiget̉. al̓s quare puniret̉ in expenſis reus. ſiꝓceſſus teneret. Sꝫ ꝑ decre. nouā. jͣ. e. pia. ꝯſideratōe. ſi īſtātiā iudicij durāte excōicatōis exceptio ꝓponat̉. vt ꝓbet̉ ꝓceſſus hītus valebit. ſꝫ in ſequētibꝰ actor nō auditur donec fuerit abſolutꝰ. ⁊ ꝑ hoc obuiabit̉ malicijs illoꝝ qͥ ſciēter omittūt excōicatōis exceptōem ab initiodoloſe. ⁊ ſic bona fuit ꝓuiſio illius decre. pia. Et idē intelligo etiā ſi ꝑ maliciā nō omittat̉. Secꝰ credo de illa exceptōe q̄ ꝓponit̉ ꝯͣ iudicē publice excōicatū inquēnulla cadit iuriſditio. vn̄ dū ſic ē excōicatus. nō tenet ꝓceſſus illius. jͣ. de re iudi. ad ꝓhādū. de hoc notaui in decre.pia inglo. q̄ incipit. ſꝫ mirū. b.c Publice. no. ēt iſtud. qꝛ in hoc ē ar. ꝙ nulli lꝫ ignorare qd̓ publice factū ē. xvi. di. ꝙ dicitis. ⁊ .sͣ. de poſtul̓. p̄.ad hec. At ideo nō ꝓdeſt alicui. ſi dixerit ſe ignoraſſe vt

in ꝓxi. c. ſimile de iudice excōicato publice. jͣ. de re iud. adꝓbandū. vn̄ collige. ſi occulte qͥs excōicet. ꝙ poſtea n̄ reuocaret̉ ſnīa ſiue ꝓceſſus. op. ar. de cleri. ex. mi. apoſtolice. vbi de hoc qꝛ de occultis nō cogimur diuinare. jͣ. vt eccle. bene. vt nr̄m. ⁊. ff. ad. l. aq̄. ſi putat̉. ⁊. ff. mā. ſi. fideiuſſor. §. ſi cū debitorqꝛ nec tenem̄ adeius obſeruatōnēniſi pꝰ publicatōnē. s. d̓ ꝯſti. ꝯͣgnoſcēs vbi dr̄ rē queculpa caret. ⁊. lxxxij. diſ. ꝓpoſuiſti. ⁊dico eā publice latam. ſi iudex tulerit ſnīam illā in loco vbi publice iudicare cōſueuit p̄ſentibꝰ officialibꝰſuis ⁊ ꝑ tibꝰ vl̓ altera abſente ꝑ cōtumaciā. C. quō ⁊qn̄ iudex ſi vt ꝓponis. ij. ⁊. l. i. al̓s ſiocculte nō obeſſꝫqͣntū ad hoc multa argumēta pn̄tīduci ꝯͣ ea q̄ occulte fiūt. xix. di. anaſtaſius. ⁊ sͣ de off.dele. ꝯſuluit. ff. deritu nup. palā. ⁊ deoffi. p̄ſec. p̄t o. barbarius.d Officio iudicis ſic p̄latus ex officio ſuo examinaredꝫ electū ſibi p̄ſentatū sͣ. de elec. nihil ē. ⁊. c. cū nobis olim. ⁊. c. venerabilem. ⁊ p̄tor qͦs ꝓhibet in totuꝫ ꝓhibetēt ſi ꝑs nō opponat. ff. de poſtul̓. qͦs ꝓhibet. ⁊. ff. de ꝓcufiliuſfamilias. §. veterāi. ſic ēt iud ex admittit ꝯpēſatōꝫlꝫ ꝑs hoc nō petat. ff. de peti. here. l. vlt. ⁊. ff. de iniur. apd̓labeonē. §. ſiqͥs. al̓s ius publicū. offenderet̉. qd̓ eē nō dꝫs. de foro cōpe. ſi diligēti. C. de ꝓcu. militē. ⁊. C. loca. milites. Iudex em̄ qͥ ſcit actorē excōicatū. nō dꝫ ei ꝑticipare. ⁊ ſic tā ꝓ ſe qͣꝫ ꝓ alijs illū repellat ex officio ſuo. ſic etq̄dā pn̄t obijci poſt ſnīam. C. de iur. ⁊. fac. igno. l. i. ⁊. ff.☞ Duerſario. tꝑe mote litis. no. ꝙ ad mace. tn̄r ad hoc vt ſequat̉ cōdēnatio. reus dꝫ poſſide̓ tꝑlitis ꝯteſt. ⁊ qd̓ poſſideat cū res iudicat̉. ſꝫ ſi tꝑelitis ꝯte. poſſideat cū res iudicat̉ ſine dolo malo amiſitpoſſeſſionē. abſoluit̉. ff. de rei ven. ſin aūt. §. i. vl̓ ſufficitpoſſidere cum res iudicatur. vt ibi dr̄.f Sine dolo. Sꝫ quis ꝓbabit ꝙ ſine dolo. Lex dicit.ꝙ idem qͥ deſijt poſſidere. ff. de excep. rei iudi. ſi rem meam. l. ſi a te. .i. rn̄ſo. de qua lege ſumpta eſt hec decre. Sꝫꝯͣ vr̄ ꝙ aduerſarius. nam qͥ dolum allegat. dolum ꝓbare dꝫ. ff. de ꝓbat. quotiens. §. qui dolo. Qualiter rn̄debis legi p̄dicte. q̄ dicit. ꝙ ip̄e debeat ꝓbare. Rn̄de. ꝙ hocip̄o. ꝙ ꝯtrarium non ꝓbatur. ſatis ꝓbat ipſe. ꝙ ſine dolo deſijt poſſidere. C. qui mi. non poſ. ſuper ſeruis. ⁊ ar.C. de teſta. omnium ſic ꝓbatur benemeritus eoip̄o. ꝙ n̄probatur demeritus. ff. d̓ le. ij. l. cumpater. §. rogo. Ideodicit ſine dolo. quia ſi dolo deſijt poſſidere comdemnabitur tanqͣꝫ poſſideret. quia doloſus pro poſſeſſore habetur. ff. de regulis iuris qui dolo. l. parē. ⁊. ff. de rei ven.ꝙ ſi dolo. ⁊. l. ſin autem. §. ſed ⁊ is. ff. de peti. here. nec vllam. §. is quoqꝫ. ⁊. l. etiam. §. item ſiquis. ⁊ l. ſed et ſilege. §. fin autem. ⁊. §. perinde. Uel dic. ꝙ eoip̄o ꝙ tꝑeli-