tebat̉ on̄dere. ꝙ tā dictā eccleſiā qͣꝫ molēdina. terras et aliabone eius ſabinen̄ ep̄i diutipoſſederūt de illis ꝓ ſue volūtatis arbitrio diſponēdo. ⁊ infra. Intelleximus ſupͣdictuꝫep̄m intētōem ſuā minime fūdauiſſe ꝑ teſtiū depoſitōes vl̓ꝓcuratoris ſupradicti reſponſiōem. qꝛ exceptōem obijciēsde intētōe ꝑtis aduerſe nō intelligit̉ fuiſſe ꝯfeſſus vl̓ ꝑ inſtrumētū ex aduerſo exhibitūcū in eo theodoſius ep̄s a. quoꝑmutatō facta ꝓponit̉. nō dicat̉ ep̄s ſabin̄. qͣꝫqͣꝫ intranſcripto quo ꝓcurator vtebat̉. appoſitū fuerit ſabin̄. ꝑ vitiuꝫfalſitatis. Lꝫᶜ autē nimis exceſſerit q̄ tranſcriptū illius inſtrumenti falſauit. qꝛ tn̄ delictū ꝑſone in dānū eccīe redundare nō dꝫ ac nō ſolū ante ſentētiā. verū ēt poſt obijci p̄t exceptio falſitatis. cū falſoruminſtrumentoꝝ p̄textu lata ſententia vſqꝫ ad. xx. annoꝝᵈ ſpa

ciū valeat retractari veritatecōꝑtaᵉ. nolumꝰ. vt ꝑ id monaſterio vr̄o p̄iudicū generet̉:Quia vero nobis conſtitit ſupradictā eccīam ſancti viti cōſtitutā eſſe in dioc.ᶠ ſabin̄. ep̄iſcopale ius in oībꝰ eidē ep̄o adiudicauimus in eadē. iſtis dūtaxat exceptis q̄ ꝑ auctenticaſcripta ei noſcunt̉ eſſe ſubtracta. cum ꝑ priuilegiū vl̓ p̄ſcriptōnem legitimā nullatenusꝓbaret̉ exēpta. Uerū qꝛ dictꝰep̄s qͥ eādē eccīam vēdicabatmunitū ſe p̄ſcriptōe legitimanō oſtēdit qͣꝫqͣꝫ ꝓbauerit ep̄mſabin̄. bona eiuſdē eccīe aliqͣꝫto tꝑe poſſediſſe. vos ab īpetitōe ep̄i quo ad tꝑalia eiuſdeꝫeccīe ſnīaliter duximus abſoluēdos. Nono. iij. abbati ſcīvberti ⁊ ſcī martini leodi en̄.Lim. ⁊ infra Nuꝑ exꝑte gu. fuit ꝓpoſituꝫ. ꝙlr̄is. p̄. no. treueren̄. archiep̄o pn̄tatis idē excipiēdoꝓpoſuit ꝙ auctoritate ip̄arū

acti. ⁊ obli. bonā fidē. Ideo dicunt̉ ſtricti iuris. qꝛ nō venit in eis. niſi qd̓ ſtricte exigit ac actōis natura. vn̄ n̄ veniūt vſure ex mora in contractibꝰ ſtricti iuris. niſi ſpecialiter ſint ꝓmiſſe. ff. de neg. geſ. qꝛ tātūdē. ⁊. C. de vſuriſl. iij. ſed in cōtractibꝰ bonefidei veniūt vſure ex tēporemore. ff. de actio.emp. ⁊ ven. iulianus. §. ex vendito⁊. ff. de vſu. mora⁊. .§. ī bōefidei. Itēin actōnibꝰ ſtrictiiuris nō venit ītereſſe. ſi rē dari mihi ē in obligatiōeſecus ſi rem tradivl̓ factū. ff. de verbo. ob. vbi autem§. vl. ⁊. l. ſi fundū ⁊ff de re iudi. ſiquisab alio. §. vlti. ſediſta omnia acceſſoria veniūt in bonefidei iudicijs. flde acti. emp. ⁊ vē.l. i. in prin. ſꝫ nonveniūt in cōtractibꝰ ſtricti iurꝭ. Itēin bone fidei actōbꝰ qn̄qꝫ nō veniunt ea de quibusnihil ē cogitatumvt rupta ⁊ ceſa etſil̓ia. ff. de act. ēp⁊ ven. l. fundi. §. ſirupta. ⁊ sͣ. de cauſapoſ. cū eccīa etibi quedā de histāguntur. In actionibꝰ bonefideimultuꝫ exuberatofficiū iudicis etpinguius qͣꝫ in actionibꝰ ſtricti iuris. ⁊ iſtis rōibꝰ dicuntur bonefidei. ⁊ alie di cunt̉ ſtricti iurisl ¶ Loco dn̄i. Hoc iō dicit. qꝛ qui dat alenā rē nō cōtrahit ꝑ mutatōeꝫ. ff. dereꝝ ꝑmu. l. i. in fi.a ¶ Confeſſus hec regula ſūpta ē. ff. de excep. non vtiqꝫSꝫ nōne ex eo ꝙ cōfeſſus fuit ꝑmutatōem factaꝫ. ꝑ coſequēs eſt confeſſus. ꝙ ſit factū de meo tuū. qꝛ illud dicitur ꝑmutatō. ff. de reru ꝑmu. l. i. ī fi. ⁊ q̄ cōfitetur vnū ꝑꝯſequēs cōfitet̉ id qd̓ ſequit̉ ex illo. viij. di. quo iure. ⁊ sde offi. dele. cū ſuꝑ. ⁊ .sͣ. d̓ dolo ⁊ ꝯtu. cū dilecti. Pretereatacita ꝯfeſſio habet̉ ꝓꝯteſtatōe .s. de dolo ⁊ ꝯͣtu. ꝓut.Itē interrogādo ſit confeſſio ſiue negatio. xxij. q. ij. qd̓ait. ⁊. xxxij. q. vij. qͥd. ē. xxxij. q. v. quid in oībꝰ. ⁊. jͣ. de homici. cū iuramēto. ff. de ꝟb. ob. l. i. §. ſiqͥs ita. Ad hoc dicasꝙ excipiēdo de ꝑmutatōe. nō ꝯfitet̉ de intentōe aduerſarij. vt hic dicit. qꝛ p̄t eſſe ꝙ de facto fuit ꝑmutatio ⁊ nonde iure. Sil̓r in exceptōe pacti de nō petēdo debitū. qꝛ ꝑhoc nō cōfitet̉ debitū qꝛ p̄t eſſe. ꝙ nō deiure d̓buit. Quiexcipit dꝫ ita dicere. fratet nō ꝯfiteor hoc qd̓ dicis. ſꝫ fifeciſſem pactū factū ē mihi de non petēdo. Et iſte ſic ētrn̄det dicendo. ⁊ ſi dudū fuerit ⁊c̄. qꝛ ſic nō aſſeruit ſimpliciter ſed ſub conditōe. ⁊ iō nō p̄iudicauit talis cōfeſſio ip̄i monaſterio qꝛ nō fuit cōfeſſio ſꝫ exceptō. vl̓ ſi ꝑtinuit ad eccleſiam ſabin̄. ꝑmutatō īterceſſit. Itē ſiqͥsdicat ſe p̄ſcripſiſſe. ⁊ aduerſarius dicat. ego interrupi p̄ſcriptōnē tuā. nōne ꝑ hanc exceptōem dicēdo ego interrupi. preſcriptōem. tuam non

uerſarij. quare ergo poſt ea auditur ꝓbatō p̄ſcriptōnispoſt̓ talē exceptōem ꝑ quam confitetur de intentiōeladuerſarij. vt. s. de teſti. ex tenore. jͣ. ti. ꝓxi. illud. Sꝫ dicasꝙ nō fatetur de p̄ſcriptōe qͥ excipit de interruptōne. necconfitetur de intentōe aduerſarij. ⁊ iō dꝫ ꝓbare p̄ſcrutōnem qͥ eā opponit .s. de ꝓba. ex literis. ⁊. jͣ. titu. ꝓx.illud. Et ſic debeidicere non credote ſcripſiſſe. ſed ſihoc verum eēt. dico ꝙ interrupi p̄ſcriptionem tuaꝫquam interruptionem probare dꝫvt dicit decre illd̓Idem eſt dicendum aliqua petitaliqueꝫ virum indicat. Non confiteor me eſſe virūtuuꝫ. ſed ſi eſſꝫ cōſanguinitas eſt inter me ⁊ te. vt. sͣ. d̓teſt. ex tenore. naꝫſic reſpōdendo nōconfitet̉ de intentōne aduerſarij.neconerat ſe alqͣꝓbatōne ſꝫ aduerſarium. niſi tūc demum cum actorfundauerit intentōem ſuam quiatunc exceptio probanda eſt. vt notajͣ. e. exceptōemb ¶ Per vitium.Hoc ipſo debuitſuccūbere monaſterium. s. de reſcrip. olim.c ¶ Lꝫ autem. reſponſio quaſi tacite queſtionis. Poſſꝫqͦs dicere. ſi inſtrumentum falſauit. ergo hocip̄o debuitſuccumbere monaſterium quod exhibet inffrumentūfalſum. Reſpondet papa delictum ipſius qui ip̄m falſauit. non debet in damnum monaſterij redundare. xviq. vi. ſi ep̄s. Vel intellige potius. ꝙ allegabatur contramonaſteriuꝫ ex parte epiſcopi. vt per hoc amitteret cauſam. vt. s. de reſcripti. olim ꝓpter conſimilem falſitatētulit eugenius papa ſententiam contra eccleſiam oſens. de in integ. reſti. tū ex lr̄is. Sed quare non hic papatulit ſnīam contra monaſterium. qꝛ non conſtitit capitulum fuiſſe in culpa. vt bene innuit lr̄a iſta. delictumperſone ⁊c̄.d ¶ Ad. xx. an. C. de fal. querela. de hoc dictum eſt. sͣ. deꝓba. licet.e ¶ Comperta. Sed vtrum talis ſententia teneat ipſoiure. dubitari ꝯſueuit. quod nō videt̉. qꝛ exceptō n̄ daiexea. ff. de excep. qͥ agnitis. Sed ſi nulla eſt ipſo iure. qͥliter incipit valeret etiam poſt an. xx. quia quod ab intio non valet. tractu temporis non conualeſcit. ff. dre iudi. quod ab initio. ⁊. l. pennl̓. xvi. q. iij. § poteſt. ꝟ.ꝙ ſi priuatus. ⁊ .sͣ. de elec. auditis. Dicas ꝙ talis ſentertia tenet in ſuo robore durabit. ⁊ ſeruari debet quouiqꝫfalſitas reuelata fuerit s. d̓ fide inſtru. accepimus. §. interim quādiu articulus ille dubitabilis eſt durabit ſententia. reuelatu vero veritate. tunc primo apparet q