tenore iuraſti. habebas in mēteª. vt propterea venires contra canonicas ſanctiones. alioquin non iuramentum ſedperiuriumᵇ potius extitiſſet.nec eſſet aliqua rationē ſeruādum. Nos iuramentū tuumbenigniusᶜ interpretari volētes. ita ꝙ conſonet canoniciſinſtitutis. fra. t. auctoritate p̄ſentiū ītimamꝰ. ꝙ in manifeſtis ⁊ notorijs ratione iuram̄ti premiſſi non credimꝰ te teneri ſeruare ſubtilitatem ordinis iudiciarij quā in his nōſeruariᵈ ꝑ omnia ip̄a iuris rōpoſtulatᵉ ⁊ requiritᶠ. vn̄ videbitur ſubtiliter intuēti de ordine iudicioꝝ ꝓcedere. vt in p̄miſſis non ꝑ omīa ordo iudiciarius obẜuet̉. quāqͣꝫ ⁊ ſecūdum approbatū intellectū recte poſſit ītelligi qd̓ iuraſti. vtin omībꝰ cauẜ ordinē iudiciariū obſeruares. in illis videlicetᵍ in quibus eſt ordo iudiciarius obſeruandus. Sic ergo faciens ⁊ iuramenti tenorem ẜuabis. ⁊ īſtituta canonica non omittes. Idem iudicicarolitano.A te credimus diſcretione vigere. vt intelliAgas per teipſum. ꝙ onus non remittitur ſed auge

turʰ cū cuiqꝫ inprouide ſoluitur qd̓ alij exd̓bito eſt preſtādum. Sane cū archiepiſcopturritanꝰ a te nomīe noſtroiuramentū fidelitatis ſicut anobis mandatum acceperat.exegiſſet illud exhibere in eiuſmanibꝰ diſtuliſti. aſſerens ꝙpiſano acrhiepiſcopo ſaluoᵏapo. ſe. honore hmōi preſtiteras iuramentū. Cum igiturnobis ⁊ eccleſie romane fidelitatem facere tenearis. ſi preſtitūˡ iuramnetū ei quod a tenobis tanqͣꝫ debitū eſt preſtādum ꝯtrariūᵐ reputes illudillicitū iudicabis. ⁊ illicito nōobſtāte qd̓ licite imo ex debitto petitur exhibebis. velſi preſtitum preſtādo contrariumnon exiſtit. illud ſine difficultate preſtabis.Idem alatrino ep̄oUintauall̓ noſtris au-ribus ītimauit. ꝙ ꝓ offenſa quā filie ip̄iꝰ alijſmulieribꝰ irrogarāt. ꝙ earuꝫmādato parerꝫ. p̄ſtitit iuramtūº q̄ tale illi ſub debito iuramēti d̓dere mādatū ꝙ ſiqn̄ filij vxor illius aliquod factumvl̓ verbū ꝯtumelioſum mulieribꝰ illis obijcerēt. idē filias ⁊filios exheredaretᵖ. ⁊ a ſe propriā remoueret vxorē. Quo-

vel cognoſcere an ſit notoriū: ⁊ facta fide ſibi ſuper hocprocedet ꝯtra reum quaſi crimē eſſet notorium. Et inſimilibꝰ duas vias habet iudex: poteſt enī ſuſpendere īfamatū vſqꝫ ad purgatiōem. ij. q. v. preſbyter. vel inqͥſitionem facere ex officio ſuo. ij. q. i. deus omnipotens.a ¶ In mente.Ar. iuramenta etꝓmiſſa nō extendi: niſi ad ea de qͥbus cogitatum ēar. xxij. q. ij. neqͥsff. de tranſac. cumaquiliana. ⁊. ff. depac. tres fratres.b ¶ Sed periurium s. e. tua. ⁊. jͣ. d̓his quefiūt a maio. par. capl̓i. c. i. ⁊jͣ. e. ſicut. i.c ¶ Benignius.ſic. s. de teſti. cumtu. nā ꝓmptum ēleges legibꝰ concordare. C. de īoffi. dona. l. vna.d ¶ Non ẜuariiuxta illud. Eſt inamore modꝰ nōhabuiſſe modū.e ¶ Poſtulat. jͣd̓ ver. ſig. cū olimjͣ. de vſurꝭ cū ī tuajͣ. de. coha. cleri. etmu. veſtra.f ¶ Requirit. Sꝫnonne ordo iudiciarius pōt ẜuarifine peccato ī notorijs. ar. ꝙ ſic. s.d̓ elec. bōe. ⁊ aug.ꝓbat id qd̓ noto.riū eſt .ſ. eccl̓iamnō eſſe nullā. xxijij. q. i. pudēda ī fi.⁊ ita vr̄ licitum ſacramentuꝫ: vt innotorijs ẜuetur.Sꝫ certe hͦ iurareꝙ in omni notorio ẜuet̉ ordo iuris eſt illicitum ⁊ multū lederet̉ ius actoris: cū ei incūberetonus ꝓbādi: ⁊ diſciplina iudicialis lederet̉ ſi iudex nō poſſet punire: niſi prius ꝓbaret̉. ſed hͦ fieri nondebet: qꝛ nulle ſunt validiores ꝓbationes qͣꝫ ꝑ euidētiam facti. ī illa decre. bōe. ſcm̄ fuit ob ſcādalū ad cautelā: vt ibi dicitur vel forſitan nō erat notoriū iudici lau.g ¶ In illis vꝫ. arg. ꝙ verbū generale nō eſt generaliter intelligēdū. vt .i. q. i. iudiceſ. ver. oīa bona damaſci.⁊. ff. de ẜuit. ſicui. ⁊. ff. de pig. obligatione. ⁊ de ꝯſe. diſt. ij.re vera. ver. de oꝑbꝰ totiꝰ mūdi circͣ fi. Zr. ꝯͣ. xix. di. ſi romanoꝝ. xxxi. q. i. ꝙ ſi dormieris ⁊ .i. q. i. ſunt nōnulli. ⁊. jͣ.de priui. qꝛ circa. ⁊ s. de. ma. ⁊. obe. c. ſolite.Ate. auget̉. qm̄ grauiꝰ ſolui p̄t ꝟo creditori qd̓alteri ē ſolutū: ⁊ tn̄ nō liberat̉ a debito. ff. d̓ ꝯſti.Apecu. ſi ꝟo mihi. ff. de ſolū. vero ꝓcuratori. §. i. ⁊jͣ. de homici. ſicut dignum. §. eos in fi.i ¶ Qd̓ alij. ſic. ff. de ꝯdi. īdebiti ī ſū. in fi. vn̄ ſi alij ſolueris qd̓ alij debes: nō liberaberis: ⁊ ille furtū cōmittit. ff. d̓

fur. falſus. §. i. niſi ille ratū habeat. ff. e. ſi vendidero. §. fſititius. vn̄ pꝫ ꝙ peius eſt latrono qͥ partitur ſpolia cumſocio qͣꝫ ſi nō ꝑtit̉. xxij. q. iiij. ſi ad peccatū. i0. Et exponeqd̓ dicit alij tantū .ſ. ⁊ ſic non obſtat ꝙ ſoluitur vni expluribꝰ: quorum cuilibet inſolidum quid debebatur. ff.d̓ duobꝰ re. ꝯſti. l.iij.k ¶ Archiepiſcopo. De hac materia tractatur. jͣ. dep̄ſcrip. ſi diligēti.l ¶ Preſtitū. piſanō archiep̄o.m ¶ Contrariuꝫqꝛ ſi vnum cōtrariorum eſt bonuꝫreliquum eſt malum. viij. q. i. ſciendum. ⁊ xxxij. diſ.hoſpitiolū. lau.n ¶ Illud .ſ. qd̓p̄ſtitiſti. archiepiſcopo.

Uitaualilis. iuram̄tuꝫ. qd̓ ciuili modo fuit intelligendum. ff. d̓ſerui. ſicui. et. s. e.veniens. vbi de hͦ.p ¶ Exhereditaret. Ad hūc caſuꝫiuramentū nō exextendebat̉ necd̓buit extendi: arg.s. e. quāto. ⁊ melius in. c. veniēs. xxij. q. iiij. vnuſqͥſqꝫ⁊. ff. de operi. lib. ſilibertus. ff. d̓ fideicōmiſ. lib. thaisancilla. §. ſorore. ⁊. ff. de manumiſ. l. iiij. in fine. niſi in certis caſibus qui continentur in auc̄. vt cum de ap. cog. §cauſas. colla. viij. ⁊ ita turpe fuit mandatum. Item cōtra preceptum domini fuit hoc mādatum: vt vxor ſeparetur a viro. xxviij. q. i. idolatria. ⁊. xxxiiij iq. ij. quos deus. Cauſe vero ingratitudinis ꝓpter quas pater poteſtexheredare filium: ſunt he. Prima ſi filius parentibusmanus intulerit. Item ſi grauem iniuriam eis feceritſi criminaliter eos accuſauerit: de cauſa que non ſit aduerſus principem vel rempublicam: ſi cum maleficisverſatur: ſi maleficus efficiatur: ſi vite parentū fueritinſidiatꝰ: ſi vr̄ori vel cōcubine eiꝰ ſe īmiſcuerit. ſi ex dilapidatione filij graue diſpendiū parentes ſuſtuleriniſi properſona vel debito eius inquantū poteſt fideiubere noluerit: hoc tn̄ qd̓ de fid eiuſſione dicit̉: ad filios maſculos tm̄ pertinet. Item ſi ꝓhibuit eos facere teſtamtum ſi contra voluntatē parentū inter arenarios ⁊ mimos ꝑſeuerauerit: cum pr̄ nō fuerit illiꝰ ꝓfeſſiōis: ſi n