Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

non ſolumª de quo actum eſtvt veniret. ſed id non venirede quo nominatim actum eſtne veniretᵇ: ⁊ ẜm ſtatuta canonica electiones ep̄orum adcathedraliūᶜ eccleſiaꝝ cleri cosregulariter pertinere noſcantur: niſi alibi ſecus obtineatde conſuetudine ſpāli: nec exeo ꝙ clerici antedicti ſe intereligentes ſutrinos ep̄os probauerunt tertioᵉ extitiſſe: iuseligendi ꝓpter breuitatem tēporisᶠ vſqꝫ ad preſcriptiōemᵍlegitimam nō ꝓducti ſibi acquirere potuerūt. ⁊ actore nōꝓbāteʰ qͥ ꝯuenit̉. ⁊ ſi nihil preſtiterit: obtinebit: ab eoꝝ im-

petitione ſuper electionibusfaciendis vos duximus abſoluendos ſepedictis clericiseccleſiarum ſuper hoc perpetuum ſilentium imponentesIdem canōicis de bethleem.¶Um ſuper electione bethlemitan̄. eccīe īter. r.ſubdia. noſtrū. ⁊. p. canonicū ſepulcri dominici qōverteret̉ vtroqꝫ ſe ꝓ electo gerente. cum prefatus diaconꝰa patriarcha hieroſol̓. fueritconfirmatus. ⁊ infra. Et quiaſe ꝓbauerat per ſecularē potētiam ſpoliatū reſtituendūᵏ decreuimus iuſticia medianteverum qm̄ tam poſſeſſoriū qͣꝫ

familie her. vbi oīa veniūt in iudiciū: niſi fiat ſpecificatio ī libello vel in ꝓſecutiōe cāe: tūc .n. n̄ obſtat exceptionō ſpecificatꝭ. C. d̓ iudi. lꝫ. ff. d̓ excep. rei iudi. ſi ex teſtam̄to. ⁊. ff. d̓ īſti. acthēbat. ⁊. ff. cōi diui ī iudiciū. ff. familieher. heredes. §. p. ⁊. ff. de pe. here. ſi hereditatem. ⁊. l. ſi quotꝑe ⁊ hec ꝟa ſūt īboefidei iudicijsſecus in iudicijsſtricti iurꝭ: qꝛ ibinō veniūt niſi illatm̄ de qͥbꝰ noīatīactū ē: vt venirētvt. ff. de do. elegāt̉§. n̄. ſolū. ff. d̓. ꝟb.ob. qͥcqͥd. Sil̓e ēēt ī ꝑſoali actiōeꝫvt ſi vnā cām ſuꝫꝓſecutꝰ: ⁊ ſuccubo: nō obſtat ſi peto id̓ ex alia cā: dehͦ dcm̄ ē. .s. d̓ libel.ob. c. ij. ſic ēt in arbitrio vbi tm̄ vēiunt ea d̓ qͥbꝰ dcm̄ē ī cōpromiſſo: vts. d̓ arb. cū dilectivbi de hͦ. Ar. ex hͦloco: illd̓ tm̄ venire ī ꝯdēnatōe: qd̓ī libello ꝯtīet̉: ſuꝑqͦ lit̓. ꝯtͣ. facta fuit arg. ff. d̓. iudi. n̄ p̄t. ⁊. l. d̓ qͣ re. arg. ꝯͣ. C.d̓ ap. l. vl. ad fi. ⁊ iſti. de act. §. ſi minꝰ. ff. de peti. here. l. iiij.ff. d̓. rei vē. ſinaūt. §. poſſider̄. In iſtꝭ oībꝰ. ll. d̓r: ꝙ plꝰ venit ī ꝯdēnatiōe qͣꝫ ī petitiōe. So. iſtaꝝ. ll. pꝫ ī pͥn. glo. anſit exͣnea an̄ ꝯiūcta ⁊ acceſſoria: ſic aliqn̄ minꝰ vētt ī ꝯdēnatōe qͣꝫ ī petitōe. ff. de ꝯdi. fur. ſi ẜuꝰ furtiuꝰ. ff. de rei vē.fināt a titō. §. poſſide̓. ⁊. ff. d̓ peti. he̓di. ſi qͦ tꝑe§. ex diu̓ſoa Nō ſolū. argum̄tat̉ papͣ ex hac. l. ꝑ locū a mīori: ſiid d̓ qͣ minꝰ vr̄ ineē ⁊ īeſt: ⁊ id d̓ qͦ magꝭ: ſiue ecōtrario.b Ne vēiret. ar. oīa eē ꝯceſſa q̄ nō ſūt ꝓhibita.c Cathedraliū. lxiij. di. c. i. §. ex his. ⁊ sͣ. d̓ eleet. cū t̓ra.d De ꝯſuetudīe. ītroducta d̓ volūtate eiꝰ cui p̄iudicat. ff. cōia p̄di. vēditor. §. i. ⁊ ita ncc̄e ē: ꝙ ſit p̄ſcpͥta: vth̓ īnuit̉ vt. sͣ. d̓ ꝯſue. cū dilectꝰ. ⁊. c. vl. vbi d̓ hͦ. ⁊. jͣ. d̓. ꝟbo.e Tertio. n̄ gͦ tres vices īducūt ꝯſuetu/ ſig. abbate.dinē: niſi ī crimibꝰ. xxv. q. ij. ita nos. ⁊. C. d̓ epiſſ. audiē.l. iij. de pe. di. ij. §. ecōtrario. ſi .n. ꝯſuetudo eēt ex tribꝰ vicibꝰ iuuaret̉ h̓: ſꝫ n̄ ꝓdeſt niſi legitīe ſit p̄ſcripta: vt dicith̓: licet tueat̉ aliquē ī poſſeſſiōe qͦuſqͣꝫ ꝯſtet: an debitū ſitxviij. q. ij. ẜuitiū. ⁊. jͣ. vt li. pen. c. i. ⁊. ij.f Tꝑis. ⁊ ita pꝫ: ꝙ ſi breuitas tꝑis n̄ obſtaret: iſti cl̓ici p̄ſcp̄ſiſſēt ius eligēdi: ēt ſi ſel̓ elegiſſēt: ar. C. de ẜuit. l.vl. lꝫ videat̉ ꝯͣ: qꝛ ẜuitutes q̄ n̄ hn̄t ꝯtinuā cāꝫ: duplicatū tꝑs reqͥrūt. ff. quēadmo. ẜui. amit. ſi ſit ꝯſtituta. ſꝫ ſecus ē ẜm canōes: ar. jͣ. d̓ p̄ſcpͥ. de qͣrta. ⁊ h̓. Sꝫ ꝯͣriū vr̄ huic loco: qd̓ dici ꝯſueuit: ꝙ ī p̄ſcriptiōe eccīaſtica reqͥrit̉bōa fides ⁊ iuſtꝰ titulꝰ: al̓s n̄ p̄ſcribit̉. jͣ. de p̄ſcrip. ſi diligēti. ⁊. jͣ. de deci. dudū. ſic ⁊ ī ꝯſuetudīe cā allegari dꝫ: arjͣ. de cēſi. ꝑuēit. Et ita dici ꝯſueuit: ꝙ ī ꝯſuetudīe allegari dꝫ cā: ⁊ ī p̄ſcriptiōe titulꝰ: d̓ hac maͣ īuenies .s. d̓. conſue. c. vl. ſꝫ h̓ nll̓a cā ſiū titulꝰ fuit allegatꝰ: ⁊ tn̄ p̄ſcripſiſſent ſi ꝑuēiſſent ad legitimū tꝑs: vt hͨ pꝫ. Ad hͦ p̄t dici:ꝙ ī hꝰ i īcorꝑalibꝰ ſola patiētia hr̄ ꝓ titulo. Nā patientia loco traditōis hr̄ ī ẜuitutibꝰ. ff. d̓ publi. ſi ego. §. i. ⁊.ff. de ẜui. quot̉. ij. Vl̓ dicas: ꝙ ſpāle ē circ̓ iſta īcorꝑaliaiura: ꝙ n̄ ē ncc̄e allegare ibi titulū: ſꝫ hͦ ſolū ſuffic̄: ꝙ necvi nec clā: nec p̄cario vſus ſit tali iure. ff. ſi ẜuit. ve̓. ſiqͥsdiut̓no. Et ex eo. ꝙ erāt inqͥeta poſſeſſiōe: p̄ſumebāt̉: ꝙ

nec vi nec clā nec p̄cario poſſiderēt. Arg. ꝯͣ. jͣ. de p̄ſcrip. fidiligēti. So. qͥ eī fac̄ gt̄am: illd̓ dꝫ ꝓteſtari. vij. q. i. pōtifices. ⁊ s. d̓ elec. cumana. ⁊ hͦ forſitā voluer̄t ꝓ baͣe iſti canonici: ꝙ illi clerici nō fuerāt in electione iure ꝓprio: ſedde gratia quaſi negatiue.g Preſcriptōue̓. Ut̄ ꝙ h̓ ius: qꝛqͣi ẜuitꝰ ē: p̄ſcribin poſſit. qꝛ ẜuitusnec ī bōis alicuiꝰnec exͣ bōa ē. ff. devſu fruc. leg. l. i.h Probāte. C.d̓ edē. qͥ accuſare.vi. q. vl. §. actor. Ed̓ ꝓbat. actor. ⁊. jͣ.vt ec. bn̄. vt nr̄ꝫ. bUOm ſuꝑꝯfirmatꝰex hͦ pͥncipio ⁊ ex fine. c. colligit̉: ꝙ ꝯfirmatōnil iuiꝭ ꝯfert vbielectō canōica nōfuit .s. d̓ elec. cū inter canōicos. ⁊. c.cū dilecti. tn̄ ſipoſſeſſiōꝫ fuerit adeptꝰ: ⁊ poſtmodūſpoliet̉: dꝫ r̄ſtitui:qͣꝫuis n̄ fuerit electō canonica: vt hic patet.k Reſtituēdū. ſolo ꝟbo r̄ſtiturt eū: qꝛ ī ead̓ ſnīa deſtituit eū ſic. s. c. ꝓxi. qͥd gͦ ꝓdeſt tal̓ r̄ſtō. qͣꝫtū ad hūc caſunil ꝓdeſt: niſi qꝛ ſatiſfit iuri ⁊ petitiōi actorꝭ. ff. de iudi. d̓qͣ re. ⁊ hͦ poſſꝫ qn̄ꝫ ꝓdeſſe qͦ ad fructꝰ r̄ſtituēdos: vt ſpoliator r̄ſtituat fructꝰ ꝑceptos: ⁊ qͥ ꝑcipi potuer̄t a tꝑe deiectōis vſqꝫ ad tp̄s litꝯte. ſuꝑ ꝓprietate: ⁊ ita lꝫ obtīeat inꝓpͥetate: tn̄ ꝓptea qꝛ ius ſibi dixit qͣꝫtū ad poſſeſſiōꝫ r̄ſtitue̓ dꝫ fructꝰ ꝑceptos. Sꝫ nūqͥd ille qͥ ē in poſſeſſiōe vtētfructibꝰ. Or̄ ꝙ ſic: qꝛ alim̄toꝝ cā ꝟitati n̄ p̄iudicat. ff. dehis qͥ ſui l̓ alieni iurꝭ ſunt. ſi iudex. Et pupillꝰ ꝓpt̓ īopiāqn̄qꝫ ꝑcipit alim̄ta a ſcripto hēde: qͥ appellauerat vſqꝫad finē litꝭ. ff. d̓ īof. teſta. ſi īſtituto. §. d̓ īoffōſo. Sꝫ ꝯͣriuꝫveꝝ ē: qꝛ cū canōicū habuit īgreſſū dꝫ r̄ſtituer̄ fructꝰ: qͦsind̓ ꝑcepit: ⁊ ē exp̄ſſū. ar. jͣ. de p̄bē. dilecto. ⁊ meliꝰ. jͣ. de iur̄pa. cū dileciꝰ ī fi. qꝛ qͣi intruſus ē. vn̄ nil dꝫ īde cōmodihr̄e: ne de īprobitate ſua ꝯmodū ꝯſeqͣt̉. ⁊ ē ar. ad hͦ qͣi exp̄ſſū. jͣ. de r̄ſtit. ſpol̓. grauis. ⁊ fructꝰ illi r̄ſtituēdi ſūt eccīel Quā petitoriū. ⁊ ſic due petitōes/ vn̄ illos ꝑcepit.eod̓ iudicio expediūt̉. ar. C. de of. rec. ꝓuī. l. i. ⁊ ī eod̓ libello: ⁊ ſic vno ꝓceſſu duplex ꝯmodum qͥs ꝯſeqͥtur. ar. ff.ꝓ ſocio ſi inter frēs. §. ſi pl̓es. ⁊. ff. familie her. heredes. ſſi de pl̓ibꝰ. ff. de ac. empti. ⁊ vē. nō ē nouū. ⁊. ff. qͦꝝ leg. l. i.§. qd̓ aūt. ⁊. jͣ. e. cū dilectꝰ. ⁊ sͣ. e. c. ij. ⁊. jͣ. de capell̓. mōa. dilectꝰ. Sed qͣl̓r poſſeſſoriū ⁊ petitoriū deductū fuit ī iudiciū ab vtraqꝫ ꝑte: de hoc dixi s. e. c. ꝓxi. Quidā dicūt: qneuter poſſidebat: al̓s nō potuit intētari. ſed ab vtraqꝫ ꝑte hͦ n̄ poſſet fieri. niſi vterqꝫ fuerit ſpoliatꝰ: ſꝫ altertm̄ fuit ſpoliatꝰ. Un̄ pōt dici: ꝙ ī rebꝰ incorꝑalibꝰ daactio poſſeſſori ꝓ tuēdo iut̄ ſuo: vt ī ꝓxi. c. dcm̄ eſt. Deſveriꝰ dicas: ꝙ h̓ alter tm̄ fuit ſpoliatꝰ: qͥ intētauit ſiml̓petitoriū ⁊ poſſeſſoriū: reus ꝟo qͥ poſſidebat: defendeſbat ſe ſuꝑ vtroqꝫ: ⁊ ſic quodāmodo vtraqꝫ ꝑs deduxitvtrumqꝫ in iudiciū. jͣ. e. cū dilectꝰ. qꝛ non debet actori licere qd̓ reo nō licet. ff. de reg. iu. nō debet. ſed veriꝰ eſt ꝙalter tm̄ petitoriū intētauit: qͥ dicebat ſe canonice electū: qꝛ ⁊ hic nō d̓r: ꝙ vtraqꝫ ꝑs deduxit in iudiciū vtruqꝫ poſſeſſorium ⁊ petitorium.