Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CXXXVv
Einzelbild herunterladen
 

qͥ ſequūtur natiuitatꝭ Ioannis baptiſte feſtiuitatū oīumglorioſe ꝟgis. xij. apoſtoloꝝ. ⁊p̄cipue petri ⁊ pauli. beati laurētij. dedicationis beati mihaelis. ſolēnitatꝭ oīm ſcōꝝ. ac diebus dn̄ icis. ceteriſqꝫ ſolēnitatibꝰ. qͣs ſinguli ep̄i in ſuis diocū clero ⁊ ppl̓o duxerīt ſolēnit̓venerādas qͥbꝰ vtiqꝫ ſolēnibꝰferijs niſi neceſſitasᵇ vrgeat l̓pietasᶜ ſuadeat. vſqꝫ adeo cōuenit ab hmōi abſtinere. vti ꝯͣſentiētibꝰ ēt ꝑtibus nec ꝓceſſus habitus teneat nec ſentētia quā cōtingit diebus hmōiꝓmulgari licet diebus feriatꝭq̄ gratiā vindemiaꝝ vel meſſiūob neceſſitates hoīm indulgētur ꝓcēdi valeat ſi de ꝑtiū ꝓceſſerit voluntate.

De ordine cognitionumC lemēs. iij. alatrino epiſco.Nntelleximus.ꝙ cū quedā mulier peteret quēdam in virū. teIſtes ad ſue intētōis aſſertōeꝫ induxit. ꝑ quosꝑs viri futuꝝ ſibi p̄iudiciū metuēs exceptōꝫ cōſanguinitatiſobiecit ex qͣ intēdit petitōꝫ mulicris elidi. ⁊ infra. Inquiſitioni tue taliter duximus reſpondendum. ꝙ cum exceptōne ꝓbata queſtio principalis perimatur. ante eſt cognoſcendūde ip̄a qͣꝫ ad diffinitōis articulum ꝓcedat̉. quo facto viꝝ abimpetitione mulieris ꝓut expoſcit rō iuris abſoluat.Inno. iij. ep̄o nauarienſi.

ff. ſi cer. pe. quidā ⁊. jͣ. d̓ re iudi. iurgātiū. nec ꝑmittere dꝫp̄tor ꝑtes ad arma l̓ rixā venire quas pōt ſua iuriſdictitōe cōpeſcere. ff. de vſufru. l. ſi cuius. §. equiſſimum.a Quibꝰ vtiqꝫ ſolēnibꝰ. No ꝙ ferie dieꝝ p̄cedentiūītroducte ſūt ob reuerētiā dei. vt hic dic̄ ī prin. ⁊. C. e. ti.oēs dies. ⁊. l. diesfeſtos ⁊ ſolēnes ferie appellāt̉ Alieēt ferie dicūt̉ ſolēnes ob reuerētiaꝫprīcipis ⁊ honorevt dies natiuitatꝭſue l̓ dies prīcipijde īperio. C. e. oēsIte ⁊ alie ferie dicunt̉ ſolennes vttꝑs meſſiū ⁊ tꝑsvindemiaꝝ. d̓ quibꝰ hic īferiꝰ ſeqͥt̉.⁊. ff. e ti. l. i. ⁊ iſte ferie inducūt̉ ad requiē laboris. vt q̄eſcāt. tūc hoīes acauẜ. ⁊ iſte ferie īducūt̉ varijs tꝑoribꝰ ẜm diuerſitatē locoꝝ. qꝛ qͥdaꝫtardius colligūtmeſſes ſiue vīdemiā. qͥdā citiꝰ. ff.e. l. p̄ſides. ferijs ītroductꝭ ob reuerentiā dei ꝑtes renūciare nō pn̄t vthic dic̄ exp̄ſſe. alijs .n. ferijs introductis ob fauorē hoīꝫbn̄ pn̄t ꝑtes renūciare vt hic ī fi. cōpelli tn̄ n̄ pn̄t. niſi incaſibꝰ. s. de iudi. ſignificauerūt. ⁊. ff. e. l. i. §. vl. ⁊. l. ſe. al̓s n̄vꝫ ſnīa. vt. ff. e. l. i. ⁊ iſte ferie oēs ꝯtinue ſūt ⁊ cōputāt̉ inanno vel biennio appellatōis ꝓſequēdē. ⁊ qͦlibet die feriato pōt qͦs appellare. ſꝫ nō ꝓſeqͥ appellationē. C. e. l. i.tꝑe meſſiū l̓ vindemiaꝝ qn̄qꝫ ꝯpellunt̉ aliqͥ ad iudiciūvenire. s. de iudi. c. vl. ſaltē vt litē ꝯteſtent̉ puta ſi actiovel res ſit tꝑe peritura. puta actio furti iniurie dāni ⁊alijs. vt. sͣ. d̓ iudi. ſignificauerūt. ⁊. ff. e. ti. l. i. §. ſꝫ excipiūt̉⁊. l. ij. ⁊. iij. Ea ꝟo q̄ ꝑtinēt ad pacē l̓ ꝯcordiā qͦlibꝫ die feriato pn̄t exꝑiri. C. e. l. vl. puta trāſactōes pacta. vt ibi.b Neceſſitas. puta ſi eēt res tꝑe ꝑitura. exēpla plurahēs. ff. e. l. i. ij. ⁊. iij. ⁊ vbi res celeritatē d̓ſiderat. ff. de dā.infec. l. i.c Pietas. puta cā debiliū l̓ miſerabiliū ꝑſonaꝝ. qꝛ īoꝑbꝰ mīe dieꝝ diſtinctio nō ē hn̄da. ar. lxxvi. di. vtinaꝫ⁊ d̓ ꝯſe. di. v. nūqͣꝫ. ⁊ ſūma eſt rō que ꝓ religione facit. ff.de religi. ſunt perſone. in fine ber.⁊Ntelleximꝰ. cognoſcēdū. ex hac decr. colligitur manifeſte. ꝙ cū reꝰ ī modū exceptōis aliquā exceptōꝫ obijcit actori. ꝙ d̓ illa īcidentitm̄ cognoſcere dēat ſundata intētōe actorisprīo vt. C. de ꝓba. exceptōes. ⁊. C. d̓ excep. ſiquidē. ⁊ nōſnīare ſuꝑ ea ſꝫ tm̄ ſuꝑ principali ꝓnūciandū ſit. Suꝑhoc fuit diuerſitas īter doctores. B. dicebat. ꝙ ſuꝑ īcidēti qōne ſine exceptōe ꝓnūciati nō dꝫ. ſꝫ tm̄ cognoſci deip̄a. ſꝫ ſuꝑ prīcipali ſolūmō. qꝛ eoip̄o qd̓ ꝓnūciat̉ ſuperprīcipali qōne. ſatis intelligit̉ eē ꝓnūciatuꝫ ſuꝑ īcidētiꝑ qͣndā cōſequētiā. ⁊ hoc dicebat ꝑ leges illas. C. d̓ ordi.iudi. l. i. ⁊. l. iij. ⁊ qꝛ ibi d̓r ad offm̄ iudicis ꝑtinet vniuerſam incidentē qōneꝫ examinare. qm̄ nō d̓ ea ꝓnunciatſed de hereditate. C. de or. cog. l. ij. ij. rn̄ſio. ⁊. C. ad. l. iul. deadul. qm̄ alexandrū. ⁊. C. ad. l. fal. de plag. l. p̄ſes ꝓuīcie.

M. ⁊. p. dicebāt ꝙ ſuꝑ hac ſꝑ dꝫ ꝓnunciari. ff. de iudi. d̓qua re. ⁊. jͣ. de cā poſ. cū ſuꝑ. ⁊. ff. de mino. intra vtile. ⁊ ffde p̄ua. l. iij. ⁊. ff. d̓ libe. cā liberis. §. vl. niſi. impediat̉ ꝓptcōditionē ſue ꝑſone. qꝛ eſt pedaneus iudex vt. C. d̓ iud.quotiens. vel condictōꝫ rei. vel quia pupillus ē. cui mouetur qō ſtatus īcidenter. tū cn̄ ꝓnunciatur. ſed differtur ſuꝑ cauſaſtatus. ſed hereditate. C. de ordi. iu.l. i. Dn̄s ioā. ⁊ azocū eo diſtinguit ⁊bn̄ īter īcidentesqōnes ⁊ emergētes ſiue exceptōeſIncidēs queſtiodicitur que competit reo. ēt an̄ litꝭcōte. puta pactuꝫde nō petendo. reſiudicata. delatioiuramēti. cōſangiuinitas. q̄ obſtatmr̄imonio l̓ alid̓qd̓cūqꝫ impedim̄tū ꝑpetua ⁊ ꝯſil̓iaIn his .n. obtinetſnīa. B. qꝛ n̄ ꝓnūciat̉ in his. ſꝫ ſuiprincipali. vt hicexp̄ſſe apparet etin his nō ꝓnūciatur niſi qn̄ ciuilisincidit in criminali vel econtra. iij. q. iij. §. aliqn̄ ꝟ. qͥ cōfitetur. ⁊. C. ad. l. iul. de adul. quoniam alexandrum. et.C. ad. l. fal. de plag. preſes ꝓuincie. ⁊ ecōtra cum ciuilisciuili pręiudicat. jͣ. e. tuam. ⁊. iij. q. xi. §. ſi de hereditate. jͣ.qui fi. ſint legitimi. lator. Emergentes dicuntur ille.competunt ⁊ emergunt in lite. puta an dilatio ſit danda an non. an talis teſtis ſit recipiendus vel non. an talis poſitio vel interrogatio facienda ſit vel non. vel vtꝫaliquis ſit in poſſeſſione libertatis. vel non. ⁊ in iſtis emergentibus obtinet ſententia. m. et. p. et ſic intelligtur lex illa. ff. de lib. cauſa liberis. §. vlti. et in iſtis pronūciari debet. al̓s non poſſet procedere iudex in principāli. niſi in his pronunciaretur. et ſic intelligitur. l. ff. de iudi. de qua re. et decre. cum ſuper. Uel dic de qua re cognouit. verum eſt principaliter. Ad illam. l. intra vtilereſpondetur ꝙ ibi non fuit pronunciatum ſuper incidenti .ſ. ſuper etate. et eſt ſpeciale vt reſtitueretur in integrum. ratione etatis fuit pronunciatum. et ita ꝓ ꝯſequentiam ſuper etate pronunciatur. Ad. l. illam. ff. de puar. dicunt. ꝙ ſpeciale eſt ibi. Vel dicas. ꝙ neceſſariumeſt. vt ibi pronuncietur de preuaricatione. an̄qͣꝫ admitꝭtatur ad accuſationem ⁊ in modum replicationis illudobijcitur. ⁊ quia illud competitante litis conte. tantuꝫideo pronunciandum eſt. ⁊ in hoc eſt ſimile exceptionidilatorie. quia in hoc ante litis conteſta. debet opponi.⁊ ideo debet pronunciari ſuper illa ſicut in dilatorijsante litis conteſta. pronunciatur. ⁊ poſtea ē peremptoria. At. contra. jͣ. de fi. inſtru. cum ioannes. ibi pronunciat papa ſuper exceptione incidenter propoſita in cauſaappellationis. Ratio ibi poteſt aſſignari. quia cum nōpronuncietur in cauſa appel. directe ſuper principali qꝛſtione. ſed tantum confirmatur vel infirmatur ſententia. pronunciari debet ſuper incidenti queſtione oppoſita in cauſa ap. vel ſi pronunciatur ſuper talibus n̄ eſt?