De dilatōi bꝰ

CXXXIII

uē ⁊ ꝑemptoriūª ſtatuerūt. adnoſtrā audientiā duxerint appellandum. ⁊ infra. Quia ꝟonō ſpectat ad iuris ordinē dieꝫꝑemptoriū maxime cū d̓ rebꝰeccleſiaſticis agitur niſi forteneceſſitate vrgente taliter maturare. mandamus qͣtenus ſieſt ita reuocato in irritū ſiqͥdinueneritis poſt appellationeꝫhmōi attentatū in cauſa iuxtapriorum ⁊ cetera.G eleſtinus tertiusReterea adieciſti. ꝙ cūcāe tibi a ſe. ap. delegātur. ⁊ ī lr̄is citatorijs reſcriptū apl̓icū inſeris. vt eo viſo deliberareᵇ valeat qui ab altero cōuenit̉. ⁊ infra. Quia igitur qͥd agenduꝫ ſit in hoc caſudeſideras edoceri. talit̓ tibi reſpondemus. ꝙ reo ad iudiciūlegitime cōuocato ſi ex reſcripto ſibi tranſmiſſo plene potuitᶜ inſtrui ſuper eo. de quo īiudicio conuenitur. inducię d̓liberatorie nō ſunt vlterius īdulgende ſed ꝓcedendū potiꝰ

eſt ad examinationem cāe. ⁊ finē ei debitū imponendumInno. iij. ferrentino ep̄oIttere tue ac petitio archiphr̄i ſcōꝝ p̄ſce ⁊ aquile de vrbe nobis/ exhibite cōtinebāt. ⁊ īfra. Idē archiphr̄ ꝯͣ nobiles viros. a. ⁊. g. li.belluꝫ eccleſie ſue nomine obtulit continentem. ꝙ penſio d̓poſſeſſionibus ſoluta non fuerat ipſi eccleſie elapſis iā tribusᵈ annis. ⁊ vltra. Nobilibꝰvero ipſis ſpacium. quod perhanc adiectionem et vltra ſignificari volebat. ⁊ ip̄o archipreſbytero exprimente. ꝙ. vij.annis fuerat in dicte penſioniſceſſatum ſolutione. ijdem dicentes libellū eſſe hmōi exp̄ſſione mutatum. longiores addeliberandum petierunt inducias. quas qꝛ denegaſti eiſdem. ad noſtrā audientiā appellauerūt. Nos igit̉ ap. hmōifriuolā reputantes. mādamꝰqͣtenꝰ ea neqͣqͣꝫ obſtante in negocio ip̄o rōne preuia ꝓcedas

a ¶ Derēptoriū qd̓ eē n̄ dꝫ. imo tribꝰ edictꝭ l̓ vno ꝑemptorio. qd̓ ꝯtinere dꝫ tm̄ tꝑs. qͣꝫtū tria edicta. xxiiij. q. iij.de illicita. circa mediū. ꝟ. qͥcūqꝫ ⁊ in aucͣ. de litig. §. ſi verocaſu. col. viij. ⁊. ff. d̓ re iudi. cōtumacia. ⁊. ff. d̓ iudi. ad ꝑ ēptoriū. ⁊. l. nōnūqͣꝫ. vn̄ qꝛ nimis breuē terminū ſtatuer̄tiuſta fuit cā appellādi. ex cā tn̄ ꝑemptoriū iſtd̓ p̄t mōderari. ſic̄ iudex viderit expedire. ff.de iudi. nōnūqͣꝫ. ets. de offi. d̓l̓. ꝯſuluit. circa fi. ⁊ hic ꝟ.ni ſi forte. ſic̄ tꝑsqpͥ pat ꝯdſenat. jiibitrariū ē. jͣ. de iu.qd̓ ad cōſultatōꝫi. ff. de re iudi. l. ij.ſic ⁊ tꝑus appellatōis pōt moderare iudex. jͣ. d̓ ap. cūſit romana. ⁊. c. cūſpāli. ⁊ qͥ ex cā nimis breuē terminū ꝑēptoriū ſtatuerit. exprimere dꝫcām in citatōe. vtꝑs illa cām nō habeat appellādi .s.de in inte. reſti. tuex lr̄is in fi.Reterea.deliberarevaleat. ſi.iij. q. iij. offerat̉. etin auc. d̓ liti. §. oēꝫcol. viij. b.c ¶ Plene potuitqꝛ ī lr̄is ꝯtinet̉ qͥdvelit petere ⁊ cā petēdi ⁊ qual̓r. agerevelit. ⁊ res aperteſpecificāt̉. qd̓ facere dꝫ qͥ aliqͥd petit. s. d̓ lib. ob. c. ij. ⁊. iij.vbi d̓ hoc. ⁊. ff. de rei vē. ſi in rē. ſed raro ꝯtingit. ꝙ ꝑ lr̄aspape oīa ſic ſpecificēt̉. ſic ⁊ in criminali dꝫ apponi ī lr̄iscitatorijs qͥcqͥd reo obijcit̉. vt paratus veniat. v. q. ij. ſi pͥmates. Quidā ꝟo ad cautelā in fine citatōis opponūtlibellū actoris. vt ſic plene deliberare poſſit. Et ſi tūc perlr̄as vel libellū plene inſtrui potuit. nō dꝫ alias īduciasdeliberatorias hr̄e. qꝛ potuit plene eē inſtructꝰ niſi fortead q̄rendū aduocatū ⁊ ꝯſilia amicoꝝ. iij. q. iij. de īducijs⁊ ff. qͥ. ex cau. ma. l. ab hoſtibꝰ. §. ſꝫ qd̓ ſimpl̓r. ſꝫ in hͦ caſucū ad libellū debeat rn̄dere. de ip̄o facto n̄ dabunt̉ indude ad q̄tendū aduocatū. ar. s. de iudi. paſtora l̓. qꝛ ꝑ ſcm̄ip̄m de qͦ agit̉ dꝫ ſcire vtꝝ veꝝ ſit qd̓ ab eo petit̉ vl̓ n. al̓senī dilatio ſꝑ dāda eſt ei qui vocat̉ ad iudiciuꝫ. iij. q. iij.offerat̉. ſed actori dilatio ab initio dari nō dꝫ qꝛ inſtructus venite potuit. iij. q. iij. ſpaciū. ꝟ. ei aūt. Ite dant̉ dilationes gr̄a teſtiū l̓ inſtrumētoꝝ qn̄qꝫ ẜm diſtinctōemilliꝰ. l. Ce. l. i. ⁊. iij. q. iij. §. ſpaciū. dilationes iſte hodie vident̉ arbitrarie. vt iudex ꝯſiderata locoꝝ diſtātia ⁊ tꝑisqͣlitate inducias cōcedat. ar. jͣ. de ap. cū ſit romana ⁊. ca.cū ſpāli vltra mediū. ⁊. jͣ. d̓ re iudi. qd̓ ad cōſultatōꝫ. niſiforte illis de qͥbꝰ d̓r. iij. q. iij. §. ſpaciū. ⁊. C.e. l. i. In illis īducijs n̄ dꝫ iudex maiorē dilatōꝫ dare. ſed illas bn̄ pōtabbreuiar̄. vt ex illa lr̄a pꝫ. In pecuniarijs cauẜ tm̄ vnadilatio dꝫ dari. ⁊ illa ſine cāe cognitiōe. Secūda l̓ tertiadada nō eſt. niſi cā cognita. ff. e. l. vl. ⁊. l. oratione. In cri

muinali dant̉ due actori. tres reo. ff. e. l. vl. ⁊ dilatio daridebet a iudice ſedēte ꝓ tribunali. ⁊ vtraqꝫ ꝑte pn̄te. ⁊ cācognita de plano vel ſemīplene. iij. q. iij. §. ſpaciū. ꝟ. a iudice. ⁊ dat a dilatione iudicis officiū conquieſcit. donectꝑs dilationis effluxerit. C. e. ſiue pars. ⁊. jͣ. de ap. ſignificāte. Itē iudex dꝫdare dilationemquandoqꝫ ad maliciam rei conuincendam infra dedo. ⁊ contu. ꝓut. ⁊c. cum olim. ꝟ. volentes. Item pōtfacere gratiam ētpoſt peremptoriūs. de offi. delega.ꝯſuluit. vltra medium.Itter̄ tustribus annis ⁊ vltraSi quis non ſoluit penſionem reieccleſiaſtice in em̄phiteoſim date ꝑbiennium. cadit aiure ſuo. x. q. ij. §. hͨius porrectum. ꝟ.qui rē hmōi. ⁊. jͣ. d̓loca. c. pe. ⁊ vl. Hodie vero poteſt em̄phiteota purgaremorā ſi celeri reſtitutōe ſibi ꝓſpexerit. vt ī dictis decre. In re priuatireqͥritur triēniuꝫC. de iure. emph.l. ij. Idem ē ſi colonus ceſſauerit in ſolutione penſionis per biennium īre ſibi locata. ff. locati. quero. §. inter locatorem. ⁊ hoc cūad longum tempus fuit locatio facta. pro re fiſci ſimiliter cadit a iure ſuo. ff. de pub. ⁊ vecti. l. vectigalia. §. nōſolutis. tamen ſine auctoritate principiſ agri publici reuocari a curatore fiſci non poſſunt. qui perpetuo locatiſunt. ff. de pub. ⁊ vecti. cōtem ferro. §. agri. Hec auteꝫ adiectio. ⁊ vltra. niſi aliter erprimeretur. ad modicum tētpus refertur. ff. de verb. ſigni. hec adiectio. ⁊ licet ꝑ hancadiectionem vltra non conſtet de certa quantitate temporis. nil nocet quantum ad iudicem ⁊ reum. quia certiſunt per hoc quod dixit per trienniū. quod tempus ſutficit ad condemnationeꝫ. quod patet per iura predictavnde ſuperflue additum fuit. ⁊ vltra. ⁊ pro nihilo petebatur determinatio illius quantum ad rei reſtitutōemvnde nō debuit eis dari tempus vlterius ad deliberandū. qꝛ plene potuit īſtrui ꝑ libellū p̄mū ſine vlla adiectone s. c. ꝓx. Si ꝟo penſio tm̄ ſubtracta peteret̉ q̄ diceret̉nō ſolūta tribꝰ annis ⁊ vltra tūc bn̄ peteret̉. vt det̓minaret̉ illud vltra. qꝛ qͣꝫtuꝫ ad illud tꝑs nō potuit deliberatereus ꝑ primū libellū. Et iō facta exp̄ſſione illiꝰ tꝑis dꝫhr̄e inducias ad deliberandū. ff. d̓ teſta. heredes palā. §.qd̓ ꝟo quis. ſi ꝑ primū libellū deliberare nō potuiſſet. ſꝫhoc ſatis potuit deliberare. iij. q. iij. auc̄ offeratur. de hocdixi. s. de lib. obli. c. pe. Et ſic patet ꝙ vbi quis bene poteſt inſtrui per primum libellū. lꝫ aliquid addatur quod