Oc iudicijs

CXXII

ſtolico iudicio ſe committat:cum valentinianus inclitꝰ imperator ſuffraganeis mediol̓.eccleſie dixiſſe legat̉. talem inpontificali ſede conſtituere ꝓcuretis cui ⁊ nos qui gubernamus imꝑiū ſincere noſtra capita ſubmittamus ⁊ eius monita cum tanq̄ꝫ hoīes deliquērimus ſuſcipiamꝰ neceſſario.velut medicamenta curantis.Nec ſi illud humilimū omittamus quod theodoſius ſtatuit imꝑator ⁊ carolus īnouauit. de cuius genere rex ip̄e noſcit̉ deſcendiſſe: quicūqꝫ videlicetᵐ litem hēns ſiue petitorfuerit ſiue reus ſiue in initiolitis vel decurſis temporū curriculis ſiue cum negociū peroratur: ſiue cum iam ceperitꝓmi ſententia. ſi iudicium elegerit ſacroſancte ſedis antiſtitis illico ſine aliquā dubitatōne etiam ſi pars alia refraget̉:ad ep̄orum iudicium cum ſermone litigātiū dirigat̉. Cumenim non humane ꝯſtōi ſꝫ diuine potius innitamur. qꝛ po

teſtas nr̄a non eſt ex hoīeⁿ ſꝫ exdeo nullus qui ſit ſane mētisignorat quin ad officiuꝫ nt̄mſpectet de quo cūqꝫ mortl̓i peccato quēlibet corrigereᵇ xp̄ianum. ⁊ ſi correctionem contēpſerit ꝑ diſtrictōem eccīaſticācoercere. Sed forſan dicetur:ꝙ aliter cum regibusᵖ ⁊ alitercum alijs eſt agendum Ceterum ſcriptum nouimus in lege diuina ita magnūª iudicabꝰvt paruum. nec erit apud teacceptio ꝑſonarum ⁊ infra Licet autem hoc modo ꝓcederevaleamus ſuper quolibet criminali peccato vt peccatoremreuocemus a vicio ad virtutem. ab errore ad veritateꝫ: p̄cipue cum contra pacemʳ peccatur que eſt vincl̓m caritatispoſtremo cum inter reges ipſos reformata fuerint paciſ federa. et vtrinqꝫ preſtito ꝓprioiuramento firmata que tamēvſqꝫ ad tꝑus p̄taxatū ſeruatanon fuerīt. nūquid non poterimꝰ de iuramēti religiōe cogͦſcere qd̓ ad iudiciuꝫ eccīe non

peccato illius cuius cēſura ad ip̄m ſpectat niſi ꝑ priuilegium vel ꝯͣriā ꝯſuetudinē iuri ꝯmui ſit detractū. ſꝫ decernere de pctō cꝰ cēſura ad ip̄m ꝑtinet tādē on̄dit ꝙ ipſe n̄di ſibi iniuriā reputare exēplo valētiniani ⁊ alioꝝ imꝑaroꝝ on̄dēdo ꝙ ad ip̄m ꝑtinet corrigere quēlibet de pctō.⁊ pacis federa reformare. On̄ cōmittit cām iſtamcuidā abbati qͥ deplano de querimonia illa cognoſcatQd̓ ſi rex franciehumil̓r n̄ acqͥeuerit p̄cipit cuidā legato ꝙ ip̄e procedat in negocō ẜmformaꝫ ſibi traditamd ¶ Nrām. ꝑ hocquod d̓r hic ptꝫ ꝙeccīa vel papa nōhꝫ vtrūqꝫ gladiuꝫxcvi. di. cū ad ve⁊. jͣ. de ap. ſi duobet. jͣ. qui fi. ſunt lecām que. Imꝑium em̄ ⁊ ſacerdotium ab eodē prīcipio ꝓ ceſſerūt inauc̄. quō oꝑ. ep̄. inprin. col. i. Non gͦde tꝑali iuriſditōedꝫ intromittere ſepapa niſi in ſubſidiu .ſ. cū iudex ſecularis negligenseſt. vel cū vacat īperiū. jͣ. ti. ꝓx. lꝫ. etc. ſe. Sed vr̄ ꝙ papa maior ſit īꝑatore. xcvi. diſ. duoſunt. ⁊ s. de ma. etobe. ſolite. nā iuraceleſtis imperij etterreni petro ꝯmiſſa a deo ſunt. xxij. di. c. i. ip̄e enim vtrūqͣꝫ gladiū habuit vt dicit euāgeliſta. Ecce duo gladij ſūthic. quam poteſtatē ſuis ſucceſſoribꝰ trāſmiſit. xl. di. c. i.verum executōem gladij temporalis imꝑatoribus ⁊ regibus commiſit eccīa. ⁊ tamen iuriſditiōem cārum ciuilium aliquando per ſacerdotes exercuit. xi. q. i. relatum.Quedam em̄ poſſumus alijs ꝯmittere que nobis nō poſſumus retinere. ar. jͣ. de inſti. c. vltꝭ. nec debet ep̄us ſibi retinere quod debet alijs dare. xij. q. ij. quattuor. et melius.xi. q. i. re quidem. de hac materia habes. jͣ. qui fi. ſunt legicauſame ¶ Ethnicus. xlv. di. ſed illud. xxiiij. q. i. oībꝰ. jͣ. de iur̄iu.quemadmodumf ¶ Seccat in ipſum. id ē offendit vel ledit eum. al̓r accipitur peccare in aliquem in auctoritate illa ſi peccauerit ⁊c̄g ¶ Proceſſit illū admonēdo vt ẜuaret federa pacꝭ al̓sdenūcians audit̉ niſi admonitōe p̄miſſa. jͣ. de accu. cū dilectus. cū ſuis ꝯcorh ¶ Intendimus. tn̄ſio tacite qōnisl ¶ Iudicare de feudo directe .ſ. ſꝫ tm̄ rōe peccati ⁊ inducendo ad pnīam. vi. q. i. illi qui. ⁊. xxij. q. i. p̄dicādū. ⁊. xxii.q. iiij. ecce. ⁊ ſic ꝑ ꝯſeq̄ntiā cogit reſtituere feudū. ar. xiiij.q. vi. ſi res aliēa. qͣlit̓ qō feudi tractari dēat d̓r.s. e. ceteꝝ.

m ¶ Quicunqꝫ.videlicet ſed cumhec lex ſit abrogata penam ſuſtinꝫrecitator et auditor. E. de vet̓. iu. enu. l. vl. §. hec omnia igitur. vt quid membranam occupat. xix. di. ſi romanorum. reſpondeo licet ſit etiam ſublata noticia tamen ipſius neceſſaria eſt. vt. vij. di. fuer̄t.vt oſtendat quantam dilectōem habuit ꝓmulgator legis erga ſacerdotium. et ratio eius durat licet ius ciuiledeſtruatur. ff. de capi. dimi. eas. item eſt argumen. ꝙ eccleſia poteſt inducere legem cum pro ipſa facit. ſed eamcontra ſe recipere non tenetur. x. diſtinc. lege. legem iſtaꝫhabes. xi. q. i. quicunqꝫ cum ẜmone. s. de in integ. re. c. cūex litteris.n ¶ Ex hoīe. ſil̓r imꝑiū a ſolo deo eſt. xxiij. q. iiij. q̄ſitū. ⁊liij. di. ſit rectoro ¶ Corrigere quēlibet. ſaltem indirecte. ij. q. i. ml̓ti. ꝟ. ſiquis frater ⁊c̄. ar. ff. de petꝭ. here. hereditas. in fi. qn̄qꝫ tam̄aliquis facit malum non tamen punit̉. immo remune.ratur vt ille qui colligit oliuā immaturam animo n̄ dādi damnum ⁊ non tenet̉ aquilia. ff. ad. l. aqui. ſi ẜuꝰ ẜuū§. ſi oliuamp ¶ Cū regibus. s. de offi. dele. ſane. ⁊. c. paſtoralis. ⁊. xij.q. ij. ſi qua de rebus. ⁊. xviij. diſ. ſi epiſcopus. ⁊. xxiiij. q. i.qui contra pacem.q ¶ Ita magnū. vt. iij. q. ix. c. vl.r ¶ Pacē. ad eccīaꝫ eī ſpectat pacē ẜuae ⁊ obẜuari face̓s. d̓ tre. ⁊ pa. c. i. ⁊. xxiiij. q. iij. ſi qͥs romipetas. ⁊. c. pr̄naꝝ.

k ¶ Ipſum. ſcꝫ quando queſtio eſt de feudo inter vaſallos. tūc iudicium ꝑtinet ad dn̄m feudi. de hac mat̓ia no.s. e. ceteruml ¶ Cōſuetudinē. no. ꝙ cōſuetudo parificat̉ priuilegio.i x. q. iij. ꝯq̄ſtus. ⁊. lxiij. di. quia ſancta ⁊. lxiiij. di. qꝛ ꝑ ambitōes. Item hicpꝫ ꝙ conſuetudodat iuriſditiōeꝫ .s.de arbi. dilecti. et.C. de emāci. l. i. etvl. ⁊. lxiij. di. quiaſancta. ⁊ ꝙ cōſuetudo iuri ꝯmūi p̄iudicet hēs hic

2