Onſtitutis in. p̄. n. h.Adilectū filiū. o. ſubdia.priore legien̄. ⁊. t. laiconr̄m ſuꝑ cauſa que inter ip̄osſuꝑ quadā ſumma pecūie vertit̉. cōceſſimus auditorē. ⁊ infra. Quia prior ſuꝑ ip̄a pecūiain qua dictꝰ. t. eū ſibi ſue vxorisª nomine teneri dicebat. recepto libello illicētiatusᵇ receſſit quendam procuratore:
dimittēs ſolūmodo ad agendumᵉ. quem cum auditor ipſe ꝑ mandatū procuratoriū ſibi datum ad defendendū priorē ſufficientē nō viderit. euꝫex hoc reputans cōtumacemipſum prefato t. in vnā marcham ſterlingorū condēnauittaxatōne p̄habita in expēſis⁊ infra. Nos autem finem litibusᵉ imponere cupientes. et
Conſtitutis. nomine ſue vxoris. forte nominevxoris ſue recepit iſte obligatōem a priore mutuādo ei pecuniā vxoris noīe illis aūt ꝓ alio cōtractu. ꝓ qua etiā ſine mandato agere poſſet in rebꝰ ip̄ius p̄ſtita canonice de rato. C. e. ti. maritus. ſꝫ ſi maritushēat mandatū n̄pōt agere. niſi qͣtenus in mandatocōtinet̉. vt ibi dicitur in fi. l. p̄alle. ſicetiam nomine alterius quis r̄cipitinſtitutōem ſiue īueſtiturā. jͣ. de p̄b.accedens. ⁊ nomine alterius qͥs recipit vſuras qd̓ eſſe non dꝫ. xlvi. di.ſicut nō ſuo. ſic etnomine vxoris ſibi potuit obligae̓pͥorem ꝑ ſtipulatōem. ſꝫ vxori ſimpliciter non potuit. dicendo ꝓmittisvxori mee ſoluer̄ tantā pecuniā. qꝛ alteri per alterū ſtipulari vl̓ paciſci nemo p̄t. īſti. de inuti. ſtipu. §. alteri. ff.de ꝟ. ob. ſtipulatio iſta. §. alteri. nec factum alterius ptqͥs ꝓmittere. inſti. de inuti. ſtipu. in. §. ſi qͥs aliū. ⁊ in predicta. l. ſtipulatio iſta in ẜn. Sꝫ ſi vxor agere velit ꝓ tali obligatōe. nuuqͥd eſt, ꝓferenda illa viro. ⁊ an vir poſſet agere inuita vxore. nō. qꝛ vtilis acttio acqͥſita vxori p̄fert̉ directe acqͥſite marito. nec p̄t agere ea inuita.ff. de ꝓcu. ſi ꝓcurator. vbi dr̄ ꝙ ſi ꝓcurator meus ſtipulatus fuerit ſatiſdatōem iudicatum ſolui. vtilis actiomihi dat̉. nec p̄t agere ꝓcurator me inuito.b ¶ Illicentiatus. xi. q. iij. certū iō ꝯtumax reputaturqꝛ nullū reſpōſalem ſufficientē dimiſitc ¶ Ad agendū. iō non valuit mandatū. qꝛ cū pͥmo eētteus. debuit dimittere ꝓcuratorē ad defendēdū ⁊ n̄ adagendū. niſi vellet recōuenire actorē. ⁊ iō cōtumax reputatur. qꝛ non dimiſit idoneum. Qualiter aūt debuit mittere qͥs ꝓcuratorem ⁊ ſufficiētē. dictū eſt .s. e. accedens. ⁊ iſte ꝓcurator noluit eū d̓fēdere. qd̓ ſi feciſſetn̄ fuiſſet cōdēnatus pͥor in expēſis ſicut credo.d ¶ Taxatōe. q̄ ſemꝑ dꝫ p̄mitti ante ꝯdēnatōem. iij.iij. R. offerat̉. ⁊ ēt iuram̄to p̄miſſo. ij. q. i. in pͥmis. ⁊. jͣ. qd̓me. cā. c. fi. quod debuit hic p̄mitti. Et ſic nota. qd̓ ſnīaſuꝑ expēſis ꝓ cōtumācia p̄t ferri in abſentē. ⁊ hoc ē qd̓dixi .s. e. querelam. de expenſis .ſ. qui non venit vel ſivenit ⁊ recedit ſine licentia. ꝯdēnatur in expenſis.e ¶ Litibꝰ. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. finē. ⁊. c. venerabilis¶ris actoris dictū ē. s. e. c. in mandato .n. ꝓcuAndato ꝓcuratoris. de mandato ꝓcuratoratorio dꝫ cōtineri p̄cipue nomē eius. qͥ cōſtituit ꝓcuratorē ⁊ nomē ꝓcuratoris ⁊ in qua cā. ⁊ ꝙratū hēbit. qd̓ cū eo actū erit. ſicut in lr̄is derato. ⁊ cōrā quibꝰ iudicibꝰ. maxime ſi ſunt delegati. corā ordīario nō eſt neceſſe multū. ꝙ fiat de eo mētio. ff. de ꝓcu. ſiꝓcuratorē. ⁊ iſte lr̄e mitti dn̄t aduerſario. vt certus ſitquibꝰ releuat̉ ꝓcurator a ſatiſdatōe de rato. cū de mādato dubitāt̉. vt ibi dr̄ de mādato ꝓcuratoris r̄i oīnoꝯſtare dꝫ. ⁊ ſi nō on̄dat̉ mandatū. repellit̉ nec admittitur tanqͣꝫ ꝓcurator ēt ſi dubitaret̉. niſi vellet ſe offerredefenſiōi. ⁊ ſiue qͥs hēat mandatū ſiue nō. ⁊ quātūcūqꝫſit idoneus ꝓcurator. dꝫ p̄ſtare aliquā aliā cautōeꝫ. ſcꝫiudicatū ſolui. C. de ſatiſda. l. vna. ⁊. ff. e. qͥ ꝓprio. §. qͥalium. ⁊. l. minor in fi. ⁊ inſti. de ſatiſda .s. ſi vero. q̄ clauſula .ſ. iudicatū ſolui tria ꝯtinet .ſ. ꝙ defendat reū in cā. et
ꝙ dolū nō ꝯmittat. ⁊ ꝙ ſoluat iudicatū. ⁊ hoc ip̄m orꝟbū ſonat. ff. iudi. ſolui. l. iudi. ſolui. ⁊ hec ſatiſdatio dinterponi ab ip̄o dn̄o. qn̄ pn̄s ꝯſtituit ꝓcuratorē dumcōuenit̉. ⁊ ſi abſens extra iudiciū ꝯſtituit̉ cautōem infiponat ꝓ ſuo ꝓcuratore. ꝑ quā fid eiuſſor exiſtat ſub bypoteca rerū ſuarū. inſti. de ſatiſd.§. ſi vero. al̓s ip̄emet ꝓcurator exiponere dꝫ p̄dicticautōnem quātūcūqꝫ locuplex ſitidoneꝰ vt dictū ēCautōem vero derato non p̄ſtat ꝓcuratori rei .ſ. reꝫratā dn̄m hīturūcū ⁊ ſi ille .ſ. dn̄sratū nō hēat. ip̄eſoluat de burſaſua. qꝛ reuocaten̄ p̄t dn̄s. Porrovbi reuocare poſſet vl̓ retractare qd̓ actū ē. dꝫ ꝓcurator p̄ſtare cautnem rem ratam dn̄m hīturū. vt cū quaſi defenſor conuenit̉ rei vendicatōe vl̓ cōmuni diuidūdo vl̓ familiherc. finium regūdoꝝ ⁊ eccīa vl̓ minor ⁊ in reſtitutōenin integrū poſtulando. ⁊ cā ſtatus cū ſeruus clamatirlibertatē ꝯͣ ꝓcuratorē dn̄i duplicē cautōnem preſtatcurator rei. iudicatū ſolui ⁊ rem ratā dn̄m hiturume. pōponius. §. ſed is. ⁊. l. ſi defunctus. §. vl. qꝛ in hoc idicio vtrāqꝫ ꝑſona ſuſtinet vicē duaꝝ ꝑſonarū. jͣ. depba. ex litteris. ⁊. ff. e. nō ſolū. §. ſi ſtatus. ⁊. §. eſt ⁊ caſus⁊ cū tutor poſtulatur ſuſpectus. ⁊ ip̄e ꝑ ꝓcuratori defendit. ff. e. nō ſolū. §. vl. ⁊ huiuſmodi cautōes antelit.ꝯte. peti dn̄t. ff. e. pōponius. §. ratihabitōnis. procurator vniuerſitatis ſiue collegij cautōem de iudicōſoldo nō p̄ſtat. qꝛ ſuſtinet vicē vniuerſitatis ⁊ iurat decalūnia m aīam ꝓpriā. jͣ. de iura calū. in ꝑtractādis. ⁊ c. ſe⁊. C. de iura. calū. l. ij. §. ſin autē. qꝛ quaſi dn̄s intellisſicut ⁊ tutor. ff. ꝓ emp. l. qui fundū. §. ſi tutor. ar. ff. temra. ha. actor nec tutor cauet de iudicato ſoluendo. C.admini. tu. l. vl. §. defenſionē. ſicut nec verus dn̄s illiſtaret. inſti. de ſatiſda. §. ſꝫ hodie ⁊ iō de neceſſitate eſtiſtud offm̄.s. e. qꝛ. ſed officiū ꝓcuratoris ē volūtariumqꝛ nemo ꝯpellit ꝯſtituere ꝓcuratorē .s. e. querelā. al̓snō eſſet differentia interprocuratorē priuate ꝑſone ⁊ſindi cum vniuerſitatis.g ¶ Reuocato. Circa hmōi reuocatōem notabis. Cualiqͥs reuocat mādatū factū ꝓcuratori agendū vl̓ defendendū conſtituto. aut reuocatio ꝑuenit ad ꝓcuratorem tm̄. aut etiā ad aduerſariū vl̓ iudicē. Si tm̄ ad ꝑcuratorē. nō p̄iudicat aduerſario. qꝛ iudiciū qd̓ idē qͥꝓcurator poſtmodū eſt exꝑtus. ratū eſſe dꝫ. vt hic ī sde reſcrip. ex ꝑte. ⁊. ff. e. ſi ꝓcuratorē in fi. ⁊. C. de. ſatiſd.l. vna ēt ante iudiciū ceptū. ff. iudi. ſol. ſi aūt. ad id facitff. de ſolū. qͥ hoīem. §. ſi ticiū. ⁊. l. ſiqͥs ẜuo. ⁊. l. cū qͥs. §. i. ⁊ſi pater iuſſerit filio credi. poſtmodū ignorāte creditore mutauerit volūtatē. ceſſat ſenatuſconſultuꝫ. qm̄ initiū ſpectādum ē. ff. ad macēdo. ſi tn̄. Et ſi dicā. qͥ voluerit cū ſeruo meo ꝯͣhere ꝑiculo meo ꝯtrahat. poſſu mitare voluntatē. ſi certificauero creditōem. ff. qd̓ iuſſū.i. rn̄ſo .i. in fi. Si vero reuocatō ꝑueniat ad iudicē vl̓ acaduerſariū. qͥcquid ſit cū eo tāqͣꝫ cū falſo ꝓcuratore nōvalet. vt hic a ꝯͣrio ſenſu. s. de reſcrip. ex ꝑte decani. pcſtea n̄ ꝓcedat iudex cū illo ꝓcuratore .s. e. auditis. ⁊ ſic ītelligit̉ qd̓ dr̄.s. e. ex inſinuatōe. ⁊. c. in nr̄a. q̄ em̄ vult reuocare ꝓcuratoreꝫ. certificare dꝫ aduerſariū vl̓ iudice