alijs criminibꝰ vertebat̉ gu. ⁊t. p̄ſbyteros ꝓcuratoresᵇ inſtituēs ip̄os ad ſe. ap. duxeritdeſtinādos cū d̓ ip̄oꝝ fide poſtmodū titubaſſetᶜ mādatū qd̓eis dederat infra modicū tēporis ſpaciū reuocauitᵈ. ſꝫ ip̄i lꝫmādati litteras reuocatoriasrecepiſſent. nihilominus ī negotio ꝓceſſerūt. ⁊ ꝓ ꝓcuratoribꝰ ſe gerētes cū aduerſario ingreſſi iudiciū cum eo ad pariſien̄. archidi. ⁊ collegas ſuos ineiuſdē p̄iudiciū nr̄as lr̄as impetrarūt. ⁊ infra. Cūqꝫ p̄dictꝰep̄s ad ꝓbandum ꝙ falſi ꝓcuratoresᵉ fuerant ab ip̄is iudicibꝰ inducias poſtulaſſet. ip̄i exceptōem oppoſitā inuti lēᶠ etſuꝑuacuā reputātes ad ꝓhibitiōem ip̄iꝰ dilatōeꝫ ꝯcedere noluerūt. ꝓpter quod ad appellatōis bn̄ſiciū cōuolauit. Sꝫijdē nihilominus lite nō ꝯteſ⁊ iuris ordīe p̄termiſſo teſtescontra eum recipere preſum.

pſerunt ip̄m a tullen̄. eccleſiaꝑ ſententiam remouendo.Nos vero licet vix fidemᵍ adhibere potuerimꝰ. ꝙ dicti iudices vtpote viri litterati prouidi ⁊ honeſti taliter ꝓceſſiſſētmaxime cum in ſua relationequam ad noſtram preſentiaꝫtranſmiſere. de huiuſmodi exceptione nullam fecerunt mētionemʰ. quia tamen epiſcopus per viros religioſosⁱ prouidos ⁊ honeſtos de quibusnon eſt veriſimile. ꝙ ſue ſalutis oblitiᵏ ac iuramenti religione contempta falſum teſtimonium tulerint. nobis fecitſuper his que ſunt propoſitaplenam fidem. attendentesetiam ꝙ falſi procuratoris exceptioˡ non ſolum ante ſententiam verum etiam poſteapoteſt obijci vtpote qua probata iudicium nullūᵐ ⁊ nullius momentiⁿ controuerſiereputantur proceſſum ſupra-

b ¶ Procuratores. ſimul ⁊ tunc occupātis melior ē conditio. jͣ. e. nō iniuſte. vbi de hoc.c ¶ Titubaſſet. titubare dr̄ is qͥ ſuſpitōem hēt ſuꝑ eo d̓quo ꝯtendit̉ ar. E. de acqͥ. poſ. l. nemoi fi. ⁊. C. de cōdi. in.de. l. vl. ⁊ pōt ſuſpectꝰ remouen indiſtincte āte litis contͣſiue ſit ſuſpectusſiue nō. arg. s. e. c.ꝓxi. ff. e. t. ante litꝭcōteſ de hoc dixi. sde reſcrip. exꝑte decani. nifi ſit ꝓcurator ꝯſtitutus in rēſuā ⁊ niſi velit vtialiqua retētōe. ethoc poſt litꝭ ꝯteſt.qꝛ tūc defacili nōtrāſferet̉ ab eo cāff. e. ti. que omniaad fi. ꝟ. plane.d ¶ Reuocauit. etiō nō valuit quodcū eo factū fuit. arꝯͣ. C. de ſatiſ. l. vna⁊. ff. e. fi ꝓcuratorēvbi dicit. ꝙ lꝫ ꝓcurator reuocet. iudiciū tn̄ qd̓ cuꝫ eofactum ē ratū eſſedꝫ. ille leges intelligunt̉ cū vetituseſt ꝓcutator agere ignorante aduerſario vl̓ iudiceqͦ caſu nihilominus valet. qd̓ idēquaſi ꝓcurator poſtea fecit. jͣ. e. mandato. vbi de hoc ets. de reſcrip. ex parte decani. Si vero aduerſario ſciēte reuocatum eſt mandatū n̄ valet iudicium poſt reuocatōem. in quo caſu intelligo qd̓ hic dicit. ⁊ s. c. ꝓxi.e ¶ Procuratores. ſi. jͣ. de in integ. reſti. ex lr̄is. s. de of. dele. cum olim.f ¶ Inutilem cum in lr̄is commiſſionis contineret̉ ipſos fuiſſe ꝓcuratōes pꝫ ꝙ ꝓcuratō fuit pn̄tata dn̄o pape⁊ ꝙ reuocatio non ꝑuenit ad ip̄m q̄ ad ip̄m vl̓ ad aduerſatium peruenire debet. jͣ. eo. mandato. potius qͣꝫ litterade rato q̄ ſemper iudici vl̓ aduerſario exhibenda ē. ff.rem ra. ha. ne ſatiſdatio. ⁊. ff. e. ſi ꝓcuratorē. quare videbatur iudicibꝰ ꝙ calūnioſe ꝓponeret hmōi exceptōem.ſed ꝑ hanc rationem repellit qꝛ ip̄e ꝓbare volebat. ꝙ eſſent falſi ꝓcuratores. qꝛ poterat eſſe. ꝙ reuocatio ꝑueītad aduerſariū. ⁊ hoc potuit ꝓbare qd̓ ſufficit. jͣ. e. mandato. vn̄ appellatio eius tenuit. Sꝫ videret̉. ꝙ lr̄e iſte deberent valere ſaltem quo ad hoc. vt ꝓcederent ẜm veritatem negotij. qꝛ hoc fuit tale falſum qd̓ ſi fuiſſet dictūnihilominus obtinuiſſet lr̄as decanus. s. de reſcrip. ſuꝑlt̄is. Sed iſti falſi ꝓcuratores reuocato mādato iudiciūſunt ingreſſi cum aduerſario ⁊ de conſecutiuis lr̄as cumaduerſario impetrauerunt. ⁊ iō nil valuit qd̓ fecerūt. qꝛſi non valuit ingreſſus iudicij nec cōmiſſio ſuper futuro ꝓceſſu. ⁊ qꝛ in fraudem hoc fecerunt ⁊ vnus alteriuſodio non debet pregrauari. C. de offi. teſta. ſi qͥs ſuo. ſi. jͣ.de ſimo. nobis ⁊ dignus eſt miſericordia qͥ alieno viciolaborauit. C. de natura lib. l. anaſtaſiane. ſic. xvi. q. i. frater noſter in prin.

g ¶ Fidem. ſi. s. de renū. in pn̄tia. ⁊. c. ſuper hoc. ar. ⁊ īſuꝫde p̄ben. niſi. eſſent. ar.h ¶ Mentionem hoc faciebat p̄ſumptōem ꝓ eis cumnil dixerunt. ⁊ hanc p̄ſumptione elidet. ꝓbauo in cōtrarium. ⁊ eſt notabile. ꝙ iudices in ſua relatōe debēt facerementōem de exceptōibꝰ ꝓpoſitis etalijs q̄ ronabiliterꝓponunt̉. ar. jͣ. d.re iudi. inter mōaſterium.i ¶ Religioſus. inmo ꝑ ſeip̄m ⁊ vnūteſte poſſet hoc ꝓbare. s. e. c. ꝓxi. ⁊. j.de iureiu. c. vl. in fi⁊. C. de re. credi. inbone fidei.k ¶ Obliti. de nemine p̄ſumēdumeſt. ꝙ ſit īmemorſue ſalutis .i. q. vijſancimus. qꝛ qͣlibet p̄ſumitur bonus niſi ꝓbet̉ malꝰ. s. de ſcru. c. vno.⁊. jͣ. de p̄ſump. dudum.l ¶ Exceptio. quādodicat̉ falſus ꝓcurator dixi. .s. dereſcrip. ex ꝑte decani ⁊ illa ē exceptiofalſi ꝓcuratoris. ē⁊ alia exceptio ꝓcuratoria .ſ. cū qͥsnō p̄t eſſe ꝓcurattor veluti miles.non poteſt opponi poſt litis conteſ. cum ſit dilatoria. ff. e. filiuſfami lias. §. veterani. ⁊. C. e. t. ita demum ⁊ hanc poteſt omittere fideiuſſor. ff. man. ſi fideiuſſor. §. quedam. ⁊ eſt alia etceptiotoria non habere ſcꝫ mandatum. de quahic dicia plus eſt mandatum fuiſſe reuocatumqͣꝫabuiſſe mandatum. ſupra de reſcri. ex parte dec⁊ hee exceptio poſtlitem conteſtatā poteſt opeinc exceptionē non debet omittere fideiuſſor.Ater cauſas. §. mandato. ⁊ talis exceptionon p̄teſt opponi poſt ſententiam. vt hic. ⁊. C. e. ti. lꝫ.m ¶ Nullum. ex eo tn̄ iudicio qd̓ nullū ē. ſolutū nō tepetit̉. ff. de iudi. de qua re. §. ij.n ¶ Momenti. non eſt hoc ſpeciale in hoc caſu. ſedideꝫeſt in omni exceptione per quam probatur retro nihiſ actum eſſe. vtputa a non ſuo iudice. xi. q. i. c. i. ⁊. c. pen̄. L.ſi a non compe. iudi. l. vlt. ſic. jͣ. de re iudi. ad ꝓbandumjͣ. de excep. exceptionem. ⁊ ſi quid donetur ab eo qui nonpoteſt dare. non valet. jͣ. de iurepat. quod autem ⁊ ſi donetur ei qui capax non eſt. jͣ. de cleri. excommum. mi. pōſtulaſti. ⁊ sͣ. de etate ⁊ qualitatē. cum bone. ſi. C. de inoī.teſ. fratres.a ¶ Itritandum. irritat hic papa factum iudicis alteraparte abſente. vt videtur. qꝛ non apparet. ꝙ altera patsfuerit preſens ⁊ lite non conteſ. ⁊ hoc poteſt facere ſudetappellatōnis. ⁊. jͣ. de ap. ſepe. ſed ibi peremptorij loco eſtterminus ſtatutus ⁊ ad proſequendum appellationeꝫ.C. de tem. ap. l. vl. §. illud. ⁊ illud obtinet cum iam eſt lata diffinitiua ſententia. ⁊. ij. q. vi. ei qui appellat. ⁊ op. at